In de winter van 1997 zijn Marcel en Carla door zuidelijk Afrika getrokken. Onze reisverhalen over Namibië vind je hieronder.
|
Dag
53: zondag 28 december (Namibië) Het
was vandaag zo’n 1.000 kilometer rijden. Het was een flinke rit. We
kwamen weer zonder problemen door de douane. Mijn paspoort begint weer
goed vol te raken met stempels. Het was een regenachtige dag. Ideaal
weer om te rijden. De afstanden waren enorm, zo’n 400 kilometer tussen
elke tankstation. Dus was het maar elke keer hopen of ze er benzine
hadden. Om 18.00 uur aangekomen en in de regen de tent opgezet. Dag
54: maandag
29 december (Ethosa national
park) Ethosa
staat bekend om zijn pan die in het regenseizoen vol met water stroomt.
Het was leuk maar we hadden al zoveel national parks gezien. Onderweg
naar de dinosaurus tracks was de weg overstroomd met water en zijn we
door een geul gereden. Helaas was deze nogal diep zodat we met de
spoiler de bodem raakte. Het resultaat was dat de spoiler nu onder de
auto is gevouwen en dat de motorkap niet meer opengaat. Foutje!!! Dag
55: dinsdag 30 december (Swakopmund) Swakopmund
ligt midden in de zandwoestijn en het is er prachtig gelegen. Het ligt
zo’n 300 kilometer van de bewoonde wereld. Het is eigenlijk net
Duitsland. Ze spreken Duits en de huizen zijn ook Duits. Een perfecte
plek voor nieuwjaar. Dag
56: woensdag 31 december (Swakopmund) Vanmorgen proberen
uit te slapen wat niet lukte want Carla begon om 07.00 uur in de tent te
rommelen. Na een ontbijtje de stad ingegaan en wat gewinkeld. Drank
ingeslagen en bij de supermarkt hadden ze zelfs vuurwerk. Dus daar maar
wat vuurwerk gekocht. ’s Middags wat aan het strand gelegen in het
zonnetje. Vanavond gaan we met twee Engelse meisjes en een Belg naar de
woestijn om Oud en Nieuw te vieren. Dat wordt hier elk jaar gedaan. Heel
het dorp gaat naar de zandwoestijn met proviand om daar de laatste uren
van het jaar door te brengen. Wij gaan er dus ook naar toe met een
koelbox vol drank en een paar dozen pizza. We gingen van de verharde weg
de woestijn in een volgde de auto’s die voor ons reden. Al gauw reden
we midden in de woestijn en ik hoopte dat zij wisten waar ze waren want
anders zag het er beroerd uit. Gelukkig na 20 minuten rijden kwamen we
bij een heuvelkam aan waar het feest al aan de gang was. Overal stonden
auto’s en werd er volop gebarbecued en gedronken. Wij de heuvel op
geklommen en daar onze pizza opgegeten. We hadden een heel mooi uitzicht
over de woestijn. Het was alleen minder dat het zo hard waaiden want al
het zand stoof op. Van die pizza werden later drie man ziek. Ik werd ook
ziek, gelukkig pas ’s ochtends toen we terugkwamen bij het pension
waar we onze tent op hadden gezet omdat alles vol zat. Het was een hele
gezellige avond. Rond 23.00 uur kwam er een truck aangereden. Het was
een rijdende geluidswagen dus toen begon het feest pas goed. Om 24.00
uur trokken we de fles champagne open en kon het feest beginnen. Het
vuurwerk wat ik gekocht had viel tegen maar de lichtkogels die ze
afschoten waren prachtig. Het verlichte de hele woestijn. Om 02.00 uur
maar in de auto gaan slapen, het was goed koud. Dag
57: donderdag 1 januari (Swakopmund) Om 06.30 uur schoten
we wakker en ik voelde mij niet lekker. Rustig teruggereden naar ons
pension. Omdat ik me nog steeds niet lekker voelde ben ik meteen gaan
slapen. Weinig van gekomen. ’s Middags zijn Carla en ik wat door de
stad gaan lopen en naar het strand geweest, het was koud. Na een
strandwandeling was ik een beetje opgeknapt. ’s Avonds weer uit eten
geweest bij de Chinees. De serveerster is een leuk meisje dat ook van
feesten houd. Het eten viel overigens tegen deze keer. ’s Avonds
collect naar huis gebeld wat volgens mij wel veel gekost heeft want een
dag later zag ik in de Lonely Planet staan dat het 1,75 Euro per minuut
kost. Maar het was leuk om weer wat bij gekletst te hebben. Om 22.00 uur
gaan pitten. Dag
58: vrijdag 2 januari (Swakopmund) Vanmorgen lekker
uitgeslapen en de hele dag gewinkeld. Ook nog naar de wasserette gegaan
om te wassen. Bij het pension vroegen ze het dubbele voor de was van wat
ze hier vragen. Het was weer bewolkt en koud en ik maar denken dat het
warm is in de woestijn. Maar als ik de mensen hier moet geloven moet dat
nog komen. De eigenaar van dit pension is ook maar een rare vogel.
Gelukkig kon ik mijn accu in een winkel opladen dus kan ik weer filmen. Dag
59: zaterdag 3 januari (Sossusvlei) De
hele dag door de zandwoestijn gereden op weg naar Sossusvlei. Het was
zo’n 600 kilometer dirt road. De camping was hartstikke duur en het
was niks bijzonders. Dag
60: zondag 4 januari (Fish river canyon) Vandaag naar de fish
river canyon gegaan. Het was rotweer, het regende de hele dag. Op een
gegeven moment stond zelfs de weg onder water en moesten we terug. ’s
Avonds gearriveerd en meteen naar de view point gereden. Het was een
mooi gezicht alleen jammer dat het zo bewolkt was. De Fish river canyon
is de op twee na mooiste canyon in de wereld, op de Grand canyon na. |