Om 05.20 vertrokken uit Eindhoven omdat we om 06.30 moesten inchecken. Blijken ze bij Schiphol van een tweebaansweg een baan afgesloten te hebben (slim, zo vlak voor de vakantie). Dit betekende dus file. Om 07.15 dan uiteindelijk aangekomen bij de Iberia balie, waar een rij van ongeveer 50 meter staat. Dus Marcel met al zijn charme naar de business class balie met de vraag of we daar in konden checken. Die mevrouw had niks te doen en was ons graag van dienst. Vervolgens naar ons vliegtuig (de eerste vlucht naar Madrid) omdat deze om 08.35 vertrok. Dat was dus de tweede tegenvaller want de vlucht vertrok met een half uur vertraging. Gelukkig hadden we anderhalf uur overstaptijd in Madrid want die bleken we daar aangekomen ook echt nodig te hebben. Het ging namelijk echt op de Spaanse manier. Na aankomst bij gate B werden we allemaal in bussen gezet. Vervolgens werden we naar een centraal punt gebracht van waaruit weer bussen vertrokken naar de overige gates. En vanuit daar gingen we naar de gate waar ons vliegtuig naar Mexico City zou vertrekken, namelijk gate B. Gelukkig kwamen we nog voor de last call binnen en konden we nog plaats nemen in het vliegtuig.

Om 17.00 uur plaatselijke tijd aangekomen in Mexico City na een rustige vlucht. Vervolgens een taxi geboekt op het vliegveld zelf zodat we zeker wisten dat we een betrouwbare taxi hadden. Bij de taxi aangekomen geeft de chauffeur aan geen Engels te spreken. Dus wij in ons beste Spaans (ahum!)
uitgelegd waar we naar toe willen. Het gesprek met de taxichauffeur komt moeilijk op gang totdat ik de opmerking maak dat we niet naar Cancun gaan omdat daar te veel Gringos (= Amerikanen) zitten. Ineens blijkt hij perfect Engels te spreken!! Hij wordt ineens een stuk gezelliger en brengt ons zelf naar een beter hotel (hotel Isabel, 23 euro per nacht) dan het hotel dat wij zelf uitgezocht hadden. Verder geeft hij nog allerlei tips over Mexico, de Mexicanen en het eten.

Na ons opgefrist te hebben zijn we nog even de stad in geweest, naar de Zocala. Dat is het grote plein in Mexico City bij de kathedraal waar altijd van alles te doen is. Terug in het hotel om 20.30 zien we pas het waarschuwingsbord hangen dat je ‘s avonds niet over straat moet gaan! Oeps, volgende keer maar eerst eens lezen. In het hotel gegeten en vervolgens vroeg naar bed, we willen namelijk zaterdag weer vroeg weg. Mexico City valt een beetje tegen, het is bewolkt, 20 graden en het regent.

Na nog een bezoek aan de Zocala te hebben gebracht, hebben wij de bus gepakt naar Oxaca. Een busrit van 6 uur. Als we wegrijden uit Mexico city zien we nog steeds een laag smog boven de stad hangen. Aangekomen in Oxaca kopen we alvast een buskaartje voor Tuxla voor twee dagen later. Op deze manier weten we zeker dat we een plaatsje in de bus hebben. In Oxaca hebben we minder geluk met de hotels. De eerste twee blijken vol te zitten, het derde hotel is vrij en kost 12 euro per nacht. Het is niks bijzonder en kakkerlakken zijn tot op heden nog niet gesignaleerd. Na een frisse douche maar weer naar de Zocala. In Mexico blijkt toch alles zich op die Zocalas (= plein) af te spelen. Na wat gegeten te hebben bij een overdekte markt hebben we besloten eerst maar eens op stap te gaan. Het is tenslotte zaterdagavond en ik ben al twee dagen in Mexico en heb nog geen tequilla op!

Dag 3: zondag 1 juli (Monte Alban)

Vandaag zijn we naar de ruines van Monte Alban geweest. Dit is niet de mooiste ruïne maar het is op zondag gratis en we zijn nog steeds echte Hollanders op vakantie. Op andere dagen is het 10 euro entree. Monte Alban is de oude stad van de Zapoteken. Overigens zijn zowat alle Maya ruines hier in Mexico op zondag vrij toegankelijk. Ook de grotere sites zoals Palenque. Na het bezoek aan Monte Alban besluiten we nog even te gaan kijken bij de Tule Tree. Dit is de oudste boom ter wereld (ongeveer 2000 jaar oud). Beetje erg toeristisch in Tule maar wel leuk.

´s Avonds hebben we de nachtbus gepakt naar Tuxla. Na een rustige rit (lees: geen overvallen) zijn we veilig aangekomen in Tuxla. In Tuxla hebben we een boottocht gemaakt door de Canyon del Sumidero. Denk hierbij aan de Grand Canyon maar dan groener. De hoogste canyon is ongeveer 800 meter hoog en daar vaar je met een speedboot doorheen. Na de boottocht weer met hoge snelheid terug naar het busstation om de bus van 14.00 uur naar San Cristobal te halen. Dit zou een rit van 2 uur zijn, helaas duurde dit bij ons iets langer. San Cristobal ligt op 2200 meter hoog in de bergen en je moet dus over een bochtige weg. Laten ze nu net aan het werk zijn en er was ook nog een ongeluk gebeurd waardoor we pas na 3 uur in San Cristobal arriveerden. Aangekomen in San Cristobal besluiten we te voet naar ons hotel te gaan (ongeveer 1 km vanaf het busstation). Dit is op zich geen probleem omdat het hier maar ongeveer 20 graden is. ´s Avonds krijgen we een enorme stortbui te verwerken. Ik weet dat we in het regenseizoen zitten maar ik had niet verwacht dat het heel de avond en heel de nacht zou regenen. We besluiten in het restaurant naast het hotel te eten en vroeg naar bed te gaan (we hebben tenslotte al bijna 1000 km afgelegd in 3 dagen dus het wordt tijd dat we wat gaan rusten).

San Juan Chamula

Na een goede nachtrust hebben we vanochtend een bezoek gebracht aan twee Maya indianen-dorpen. We hadden een trip geboekt bij een reisbureau maar we waren die dag de enige toeristen bij dat bureau. Op zich ideaal want nu hadden we de gids helemaal voor ons zelf (wat een luxe). Hij rijdt met zijn eigen auto de bergen in naar San Juan. Hier hebben we een bezoek gebracht aan de kerk van het dorp. Iets heel anders als bij ons. De kerk is heel de dag open voor de mensen. Ze komen naar de kerk met Tequila en cola en kaarsen en een dode kip en eieren. De kaarsen steken ze aan, de Tequila gooien ze vervolgens over de kaarsen heen. De kip is een of ander ritueel (ik heb nog nooit iemand met een dode kip onder zijn arm de kerk in zien gaan!). De eieren zijn bedoeld om de zieke kinderen te genezen, ze wrijven hiermee over de kinderen heen. En de cola is tenslotte is om te boeren. Vreemd als je ziet dat in een dorp dat nog zo achterligt om de Westerse beschaving overal Coca Cola verkocht wordt. Door de cola gaan de Maya´s boeren en zo verdrijven ze de kwade geesten. In de kerk liggen overal dennennaalden en staan gekleurde bloemen. Ik heb nog nooit zo´n gezellige kerk van binnen gezien (zeker als je Tequila mee naar binnen mag nemen). Buiten de kerk loopt weer een hele bus van Kras Reizen leeg om de kerk te bezichtigen dus we zijn net op tijd buiten!

San Juan Chamula

Op het plein blijven de kinderen om ons heen hangen om spullen te kopen. Marcel besluit wat beeldjes te kopen voor 20 peso. Een eindje verderop koopt Anouk ze voor 10 peso! Wie had nu gedacht dat onze wereldreiziger zich liet afzetten door een stel Maya kinderen van nog geen 5 jaar oud! Ook blijven ze maar vragen om cola. Tja, die kinderen willen natuurlijk lekker boeren.

Zinacantan

Hierna brengen we nog een bezoek aan een ander Maya indianendorp. Hier geen kinderen die bedelen maar goedgeklede indianen in traditionele klederdracht en een schone kerk. In de kerk staat ditmaal een koor te zingen en swingen. Na het bezoek aan de kerk zijn we een stuk het dorp ingelopen. We hebben o.a. kunnen zien hoe de Maya’s kleden maken. Verder zijn we een eindje de heuvels ingelopen om van het uitzicht te genieten.

Terug in San Cristobal rusten we even een uurtje uit in het hotel waar inmiddels de zon schijnt. We besluiten een wandeling te maken door San Cristobal en worden vervolgens achternagezeten door hele horde kinderen die ons spullen willen verkopen. Het is zelfs zo erg dat een kind van 4 op mijn
tenen gaat staan zodat ik niet weg kan lopen. En weer willen ze cola (die hebben al op jonge leeftijd last van kwade geesten).

Dag 6: woensdag 4 juli (Palenque)

Om 09.30 de bus gepakt richting Palenque. Daar om 15.30 aangekomen en vervolgens op zoek naar een hotelkamer, wat hier overigens geen enkel probleem is omdat Palenque gewend is een grote stroom toeristen te ontvangen. Een mooie kamer kost hier 14 euro.

Palenque is een schitterende Maya ruine. Heel veel dingen zijn hier nog goed bewaard gebleven. Ik heb heel wat trappen van de piramides beklommen. Als we bovenop de piramides stonden liep het zweet naar beneden alsof je onder een douche stond. Na Palenque zijn we naar een kleine waterval geweest om een half uurtje rond te wandelen. Vervolgens zijn we naar Aqua Azul gegaan. Deze waterval is groter dan de vorige. Hier kregen we drie uur de tijd om lekker te zwemmen en te zonnebaden. Maar zo actief als wij zijn, zijn we natuurlijk naar boven geklommen om van het uitzicht te genieten.

Vandaag de bus gepakt en naar Guatamala vertrokken. Om 07.00 uur werden we opgehaald bij ons hotel in Palenque. Van hieruit gingen we naar diversen andere hotels om mensen op te halen. Vervolgens naar een benzinepomp waar een legertruck vol met gewapende militairen op ons stond te wachten. Zou het misschien gevaarlijk zijn hier? Onze bagage wordt in een legertruck geladen en naar de boot gebracht. Bij ons stapt een gewapende militair in met een enorm schietgeweer. Hij gaat voorin zitten (en let nu op!!) tussen de chauffeur en een van de toeristen in. Dan vraag ik me dus af wat die man gaat doen als we overvallen worden. Zou hij dan beleefd vragen of de dame of de chauffeur uit willen stappen zodat hij die tien gewapende boeven even neer kan schieten!! Ze hebben hier veel last gehad van de Zapatistas. Een groepering die een stuk van het land opeist van de Mexicaans overheid. Op dit moment is er een nieuwe president die hun inderdaad een stuk land wil geven maar nu zijn er dus boefjes die als Zapatistas verkleed voor struikrover spelen.

Na een uur stoppen voor een uurtje. We kunnen eventueel een of andere reünie bezichtigen maar we besluiten te wachten en niet mee te gaan (achteraf krijgen we hier spijt van want we worden lek gestoken door sandflies). Ook hier staat weer volop bewaking om ons in de gaten te houden. Na anderhalf uur rijden we verder en na nog eens twee uur rijden komen we bij de boot aan. Voorzover je dit een boot kunt noemen. Het is meer een grote houten schuit met een rieten afdakje erop. Het voelt alsof we de grens overgesmokkeld worden! Bij de Mexicaanse grens moeten we 5 dollar wisselen om het visum voor Guatemala te betalen. Volgens hen accepteren ze daar geen Mexicaanse peso. Aangekomen bij de grens blijken ze dit dus wel te doen en zijn we dus genaaid voor een behoorlijk slechte koers!

Na een week door Mexico te hebben gereisd besluiten we via Guatemala en Honduras naar Yucatan (mexico) te gaan. Klik op Guatemala om het vervolg van onze reis te lezen. Je komt automatisch terug op deze pagina om het vervolg te lezen.

Vandaag zijn we niet verder gekomen dan Flores (Guatemala). We wilde nog verder naar Belize maar in Flores werd Anouk ziek. Alles kwam eruit dus waren we genoodzaakt daar een stopover te maken. Dus een hotel gezocht en ‘s middags om 3 uur lag ik al op bed. Ik heb met tussenpozen de hele middag en nacht zowat geslapen. De volgende ochtend toch maar besloten om naar Mexico te vertrekken. Dus om 8.00 uur de bus gepakt naar Chetumal en via Belize terug naar Mexico gereden.

Na onze aankomst in Tulum besloten we een cabana te zoeken aan het strand. We hadden iets moois gevonden maar achteraf was dit niet echt een veilig idee. ‘s Ochtends kwamen we er achter dat we namelijk bestolen zijn terwijl we lagen te slapen. De camcorder is niet echt een ramp maar de film die erin zat van drie weken rondreizen is dus ook weg. Mijn toilettas is een ander verhaal, die stond gewoon naast mijn bed maar lijkt een beetje op een tas voor je handbagage. Waarschijnlijk heeft de dief gedacht dat daar het geld in zat. Die zal raar op zijn neus hebben gekeken toen hij daar alleen mijn tandenborstel en tandpasta in aantrof. Ik ben toch benieuwd wat hij met mijn tampons van plan is! Maar ja, wij dus ‘s ochtends naar de hotelmanager die ons raar aankeek. Alsof dit nooit kon gebeuren in zijn hotel? Vervolgens naar het politiebureau waar wij in ons beste Spaans en met behulp van een woordenboek het probleem hebben uitgelegd.Gelukkig sprak die dame een klein beetje Engels en vertelde ze ons dat ze vandaag nog een onderzoek in zouden stellen. Morgen moeten we terug om te horen of ze nog iets gevonden hebben. Voor diegene die ook van plan zijn naar Tulum af te reizen, ga nooit naar Papaya Plaza. Ik weet dat dit genoemd staat in de Lonely Planet maar het is het geld niet waard. Nadat we aangifte hadden gedaan zijn we een ander hotel gaan zoeken. Weer een cabana op het strand. Vervolgens op het parelwitte strand met turquoise blauwe zee van Tulum gaan liggen. ‘s Avonds hebben we de plaatselijke bar verkent van het hotel maar dit was niet echt een party place (we waren de enige gasten en om 22.00 uur werden we buitengezet omdat de elektriciteit uitging). Dus maar vroeg naar bed want de volgende dag zouden we de ruines van Tulum gaan bezichtigen.

Dag 26: zondag 23 juli (Tulum)

De volgende ochtend om 10 uur opgestaan (een beetje verslapen dus). Na een zandstorm ‘s nachts lag alles onder een laagje zand dus eerst onszelf en onze tassen uitgraven en vervolgens richting de ruines. Op het heetst van de dag (40 graden en dus bloedheet) daar rondgekeken (net als honderden andere gekken toeristen, die Mexicanen zie je met deze hitte niet, die houden Siësta). Vervolgens onze tassen gepakt en naar de stad vertrokken. Helaas stonden we op een verlaten landweg en daar was dus geen taxi te bekennen. Vervolgens maar een pick-up truck aangehouden en om een lift gevraagd. Aangekomen in de stad meteen naar het politiebureau waar we eerst 20 minuten moesten wachten (in werkelijkheid werden dat er 30). Vervolgens vertellen ze ons dat ze nog geen onderzoek ingesteld hebben maar dat ze meteen naar de Cabana gingen om dat te doen. Binnen een uur zouden ze terug zijn. Na ruim een uur verschijnen de secretaresse en de twee agenten weer en tot hun stomme verbazing hadden ze moeten concluderen dat de dief weg was! We besluiten Tulum achter ons te laten en naar Playa del Carmen te verkassen.

In de namiddag zijn we dus naar Playa del Carmen vertrokken. Hier wemelt het van de Amerikaanse toeristen (net Cancun). We besluiten drie nachten te blijven. Dus vanaf vandaag nog twee nachten en dan gaan we richting Vallodid en Merida. Ik heb hier trouwens alweer het nodige meegemaakt. Gisteren gingen we hier een beetje de shops bezichtigen want het stikt hier van de souveniershops. Heeft die man achter de kassa plotseling erg veel belangstelling voor mijn horloge. Hij wil die wel ruilen voor een van zijn souvenirs. Nou, daar had Anouk natuurlijk wel interesse na! Dit horloge is namelijk zo’n horloge dat je gratis bij Readers Digest krijgt als je iets besteld. Nu was er heel de vakantie al veel belangstelling voor dit horloge, omdat het een doorzichtig bandje heeft denken veel mensen dat dit een echte Zwitserse Swatch is (wat het dus duidelijk niet is). Die man keek wel besodemieterd dat erg geen merk op de achterkant stond maar ja, van ruilen komt huilen.
Na Playa del Carmen zijn we naar Merida vertrokken om souveniers te kopen. Dat valt tegen want ze zijn hier nog duurder dan in Playa del Carmen.

Vandaag zijn we vanuit Merida naar Vallodid vertrokken. Vallodid ligt ongeveer drie kwartier rijden vanaf de ruines van Chichen Itza, dus besloten we Vallodid als basis te gebruiken. Eerst weer een hotel gezocht, wat dus niet meeviel, maar na drie kwartier en vier hotels afgelopen te zijn hadden we dan eindelijk geluk. Vervolgens maar iets gaan eten, nou dat was ook een heel avontuur. De menukaart was in het spaans en aangezien die taal ons nog steeds niet ligt besloten we maar hetzelfde te bestellen als de mensen aan het tafeltje naast ons. Dat zag er namelijk wel erg lekker uit!! Toen de ober terugkwam met ons eten viel ik meteen aan wat ik had na al dat geloop behoorlijk honger gekregen.
Anouk: Smak, smak, smak....
Marcel: Is het lekker?
Anouk: Ja, hoezo? Smak, smak, smak.....
Marcel: Zomaar!
Anouk: Smak, smak... Vind je het niet lekker, je eet bijna niks?
Marcel: Mham. Weet je eigenlijk wel wat je zit te eten?
Anouk: Uhm, Nee, hoezo? Smak, smak, smak.....
Marcel: Dat is koeienmaag!!

De rest van het eten heb ik maar laten staan.

Vandaag zijn we dus de ruines van Chichen Itza gaan bezoeken. Om 07.30 hebben we de bus gepakt en om 08.15 waren we er al, mooi op tijd want het park gaat om 8.00 uur open en op deze manier zijn we al die dagjesmensen van Cancun en Playa del Carmen voor, die pas om 11.00 uur arriveren. Chichen Itza was erg mooi. Om 13.00 uur vertrekken we en besluiten we af te reizen naar Isla Holbox. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. We kochten om 14.00 uur een kaartje en hebben tot 15.30 zitten wachten, maar geen bus. Dus nog maar een nachtje in Vallodid gebleven. Was ook geen probleem want op zondagavond is er gratis Mexicaans dansen voor de plaatselijke bevolking in het park. Chichen Itza is de bekendste en best gerestaureerde maya site van Yucatan. In de negende eeuw werd deze stad door de Maya’s verlaten om onbekende redenen. Aan het einde van de tiende eeuw werd de stad opnieuw bewoond, ditmaal door Toltekens. Tijdens de Maya periode was de stad het heilige centrum voor de Maya’s. Dat is ook de reden dat deze site nog regelmatig door grote groepen pelgrims wordt bezocht. Het is belangrijk vroeg te vertrekken naar Chichen Itza. Wij besloten om acht uur ’s ochtends te gaan en dan is het nog heerlijk rustig en kun je op je gemak de piramides beklimmen. Vanuit Cancun (wat zo’n slordige vier uur rijden is) vertrekken de bussen om 07.00 uur. Na 11.00 uur is het gewoon te druk in Chichen Itza.

Vandaag naar Holbox vertrokken. Dit was ook een hele toer op zich, want zo toeristisch is dit eiland niet, dus het is niet makkelijk om daar te komen. Eerst met de bus naar een plaatsje waar ik de naam weer van vergeten ben. Daar zet de buschauffeur ons 5 km te vroeg uit de bus. Dus weer een half uur wachten op de volgende bus. Vervolgens met de collectivo naar weer een andere plaats en daar weer in de bus naar Chequilla. In de tussentijd sloopt Marcel de bus nog even door eerst de bagageklep van de bus te mollen en zich vervolgens op de stoelleuning te storten! De buschauffeur was erg blij dat wij de bus verlieten in Chequilla. Vervolgens met de boot naar Holbox. Erg leuk eiland maar helaas geen flamingo te bekennen op dit eiland. ‘s Avonds was er een Mexicaanse bruiloft (de dochter van de burgemeester ging trouwen). Ging er ongeveer hetzelfde aan toe als bij ons. Met als enige verschil dat je bij ons gewoon je Barcardi cola in een glas krijgt en dat hier de gehele fles op tafel komt. De volgende dag een golfkarretje gehuurd om over het eiland te crossen. Met een topsnelheid van 20 km per uur zijn we het eiland gaan verkennen, en jullie raden het al: weer geen flamingos te zien. Wel worden we op een verlaten bospad overvallen door steekvliegen. Om 12.00 uur de boot gepakt naar Chequilla en vervolgens op naar Cancun van waaruit we de boot pakken naar Isla Mujeres (= Spaans voor vrouweneiland). We blijven hier tot vrijdag om vanuit daar te vertrekken naar Cancun te gaan voor ons vlucht naar Amsterdam.

Dag 34 t/m 37: 31 juli t/m 3 augustus (Isla Mujeres)

De tweede dag zijn we gaan snorkelen. Nou dat zou dat zo iets fantastisch zijn voor 15 dollar zouden we met haaien zwemmen, dolfijnen zien zwemmen en de mooiste koraalriffen van Mexico zien. Nou dat belooft natuurlijk heel wat dachten wij. Eerst gingen we met de boot naar het strand waar we gisteren heel de dag hadden gelegen. Daar mochten we een half uur zwemmen? Vraag me niet waarom maar daar konden we te voet ook wel komen. Vervolgens naar een reef vlak bij de vuurtoren waar dus tien andere boten lagen met wel honderden toeristen die in het water aan het snorkelen waren. Weinig te zien dus want de vissen zijn zo weg als ze zoveel volk zien. Bovendien was er geen koraal te bekennen hier. Waarschijnlijk hadden ze het vlak voordat wij kwamen binnengehaald. Daarna gingen we ergens anders snorkelen waar ook niks te zien was. Wat gekleurde vissen maar die kan ik hier aan het strand ook wel vinden. Daarna gaan we kijken bij het dolfijnenreservaat waar je voor 120 US dollar met dolfijnen kunt zwemmen (en wij mogen vanachter het hek toekijken). Vervolgens worden we ergens losgelaten op een strand met een groot aantal restaurant en cafe’s. In het water is een soort omheining geplaatst waar welgeteld 1 haai in zwemt, hier kun je dus met de haaien zwemmen! Na daar wat gegeten te hebben gaan we naar een reef waar we niet meer mogen snorkelen omdat het beschadigd is. Waarom we er dan gaan kijken tijdens een snorkeltrip is mijn ook een raadsel? En daarna na vier uur weer terug naar de haven. Waarom ze dit een snorkeltrip noemen snap ik ook niet.

De volgende dag weer de boot gepakt naar Cancun. Om 16.00 uur moesten we ons melden op de luchthaven voor onze terugvlucht naar Nederland.

Terug naar reisverslagen