Lees hieronder de belevenissen van Marcel waarin hij ruim vijf weken door Maleisië en Thailand reist.

Route overzicht Maleisië en Thailand
Dag 1: vrijdag 17 juli 1998 (in vliegtuig op weg naar Maleisië)

ON THE ROAD AGAIN!!!!
Na een paar dagen stressen op het werk hebben we weer 5½ week vakantie en gaan we een lekkere vakantie tegemoet in Zuid Oost Azië. Om 11.30 uur zou mijn vliegtuig vertrekken maar natuurlijk had ik weer vertraging. Uiteindelijk vertrok het vliegtuig om 13.00 uur voor een 13½ uur durende vlucht naar Kuala Lumpur, Maleisië. Aan boord van het vliegtuig leuke mensen ontmoet. Langs mij zat een koppeltje uit Frankrijk die naar Sarahawk gingen en achter mij een paar Nederlanders. Het was heel gezellig en ik heb weer niet geslapen in het vliegtuig.

Dag 2: zaterdag 18 juli (Kuala Lumpur, Maleisië)

Om 07.10 uur ben ik geland in Kuala Lumpur. Daar moest ik 1½ uur wachten op mijn bagage. Op het vliegveld heb ik proberen te pinnen maar dat lukte niet want alle pin automaten waren ‘out of order’. Dus heb ik maar 30 euro gewisseld. Toen ik op de bus zat te wachten heb ik een paar Nieuw zeelanders ontmoet en daarmee naar de stad gereden. De reis van het vliegveld naar down town duurde een uur. Ik werd in het centrum afgezet en daar stond ik dan. De lonely planet gepakt en eens gekeken of er een hotelletje in de buurt was. Het was niet bepaald lekker weer om een eind te gaan lopen want het was echt Aziatisch zweetweer. Uiteindelijk een duur hostel gevonden. Ik had geen zin om verder te zoeken en bovendien hadden de kamers airco. In het hostel een Nederlander (Mike) ontmoet. Na een verfrissende douche en schone kleren aangetrokken te hebben, ben ik met Mike de stad ingegaan om een ergens hapje te gaan eten. Na het eten hebben we besloten om een tempel (Batu Caves) te gaan bezichtigen. We hebben twee uur naar de juiste bushalte gezocht maar uiteindelijk hadden we hem gevonden. Na een half uur rijden waren we er. Het was een hartstikke mooie tempel welke verscholen lag in een rots. We moesten wel veel trappen beklimmen. ’S Avonds ergens gaan eten en daar nog een Engelsman ontmoet die hier werkzaam is voor de overheid. Omdat ik last had van een jetlag ben ik om 21.00 uur mijn bed ingedoken.

Dag 3: zondag 19 juli (Kuala Lumpur)

Om 12.00 uur schoot ik wakker en heb mij vlug gedoucht en aangekleed. Na een ontbijtje ben ik de stad ingegaan en heb de hele dag wat rondgedwaald. Vandaag de bus geboekt naar Penang. Het was goed te merken dat het regenseizoen is want het regent al twee dagen aan een stuk. Vandaag heb ik een goeie indruk van de stad gekregen. Ik heb ook nog even met het thuisfront gebeld. S’ avonds weer in hetzelfde restaurantje als gisteren gegeten. Ditmaal had ik grote garnalen met nasi en een grote fles bier voor 7 euro.

Dag 4: maandag 20 juli (Penang)

Vannacht zeer slecht geslapen de jet lag speelt mij duidelijk parten. Uiteindelijk om 08.30 uur opgestaan en na een koude douche (warme douches kennen ze hier niet) en ontbijtje ben ik naar het busstation gelopen. Daar om 10.30 uur de bus gepakt naar Penang. Het was een zes uur durende reis voor 4.50 euro. In de bus een Maleisiër ontmoet en daar de hele weg mee zitten te kletsten. Het heeft toch wel voordelen om alleen te reizen. In die paar dagen dat ik hier ben heb ik al veel mensen ontmoet. In de bus ook twee Zwitserse meisjes ontmoet. Een ervan sprak vloeiend Nederlands ze had namelijk in Nederland gestudeerd. Toen wij in Penang aankwamen begon het keihard te regenen. Het was een paar kilometer lopen naar het hostel. We hadden pech want alles zat vol. De Zwitserse meisjes wisten een andere hostel dus heb ik die maar gevolgd. Uiteindelijk hadden we een hostel gevonden waar plaats was. Echter moet ik de kamer delen met vijf personen. En nog wel met vijf vrouwen! Hè wat erg!!! (NOT) Nadat ik mijn spullen op de kamer heb gegooid, ben ik op zoek gegaan naar malariapillen. Volgens de Nederlandse GGD is er in de streek waar ik naar toe ga geen malaria. Maar de lokale mensen en reizigers die ik ontmoet heb beweren iets anders. Bedankt GGD!!!! Helaas kon ik geen pillen vinden. Wel kwam ik op mijn zoektocht een enorme shoppingmal tegen. Daar dus wat rond gelopen. Bij een foodcourt wat gegeten en een Amerikaan ontmoet die net uit Thailand kwam. Hij zat te klagen dat ie in Thailand helemaal gek werd van de hoertjes. ’S Avonds ben ik met die Amerikaan naar een nachtclub gegaan. Bij de deur moesten we flink onderhandelen over de toegangsprijs. Toen we binnen waren werden we behandeld als royalty’s. Onze glazen werden telkens bijgevuld en de manager kwam ons keer op keer vragen of alles naar wens was. Wat ik op den duur erg verdacht vond. En ja hoor, op een gegeven moment kwam ik erachter waarom hij zo vriendelijk was. Hij vroeg of ik homo was. Sjezus…we zijn er toen maar snel vandoor gegaan.

Dag 5: dinsdag 21 juli (Penang)

Het was vandaag alweer regenachtig weer dus maar weer besloten om te gaan shoppen. De hele dag door de stad geslenterd en ook nog ergens malariapillen (Lariam) kunnen kopen. Penang is een leuke plaats waar volop kroegen en backpackers zijn. Hopelijk vind ik snel iemand om mee te reizen want ik begin het alleen zijn beu te worden! ’S Avonds bij een chinees straatstalletje gegeten. Na het eten was ik van plan om naar de bioscoop te gaan maar toen ik daar aankwam stond er een rij van minstens 300 man. Na een uur gewacht te hebben bleven de toegangsdeuren dicht. Dus uiteindelijk in de stromende regen terug naar het hostel gelopen. Toen ik net een boek zat te lezen spraken twee Engelse meisjes mij aan en vroegen of ik mee ging stappen. Dat vond ik een goed plan al was ik nog goed gaar van de vorige dag. Wij zijn op zoek gegaan naar een disco maar na een uur hadden we er nog geen gevonden. Uiteindelijk kwamen we een regea bar tegen en hebben daar wat gedronken.

Dag 6: woensdag 22 juli (Kotu Baru)

Vanochtend om 07.00 uur opgestaan en toen ik naar buiten keek was het alweer regenachtig. Ik was het weer spuugzat en heb toen maar mijn boeltje gepakt en de bus naar de oost kust van Maleisië genomen. De bus zou er acht uur over doen en kostte 4.50 euro. In de bus een Engels jongen (Nick) ontmoet. Die net zoals ik alleen reis. Daar een praatje meegemaakt. De buschauffeur scheurde er rustig op los en de laatste drie uur van de reis vreesde ik voortdurend voor mijn leven. Het was wel een hele mooie route. We reden door paddy fields (rijstvelden) afgewisseld met uitgestrekte regenwouden. Uiteindelijk heelhuids aangekomen in Kotu Baru en daar een hostel gevonden. Ik heb meteen een kaartje voor de veerboot van morgen gekocht.

Dag 7: donderdag 23 juli (Perhentian Islands)

Vanwege de hitte heb ik vannacht zeer slecht geslapen. Na een vlugge douche en ontbijtje zijn we met vier man (twee nieuw zeelanders, nick en ik) naar Kuala Besut gereden. We hebben een uur in de taxi gezeten en moesten 1.25 euro per man afrekenen. Bij de haven twee Canadese en een engels meisje ontmoet. Na twee uur varen kwamen aan bij de bounty eiland. Al snel bleek dat alle accommodatie op het eiland vol zat. De meiden werd door iemand een tent aangeboden. Die ze gretig namen. Ze slapen met zijn drie-en in een twee persoonstent. Nick en ik gaven de moet niet op en na een uur zoeken hadden we bij de laatste hotel succes. Het is ongelooflijk warm. Het lijkt wel of het over de 40 graden is. We hebben een leuke kamer alleen er is één probleem. Er is geen water op het eiland. In de late middag, toen het wat afgekoeld was, heb ik mijn duiken voor morgen geregeld. ’S Avonds met de meiden en Nick ergens lekker gaan eten. Na het eten zijn we met zijn allen in een barretje gaan zitten om wat te drinken. Hier in Maleisië mogen ze vanwege hun geloof (Moslims) geen alcohol drinken. En de toeristen dus ook niet!?!? Dat vond ik dus niet grappig! Dus ben ik naar de dive shop gelopen om te kijken of ze daar bier hebben. Daar ontmoette ik een Zuid-Afrikaan die daar werkt als dive-master. Hij had een fles Johny walker en vroeg of wij een glaasje mee wilde drinken. Dat sloegen we dus niet af. Hij vertelde ook hoe we aan bier konden komen. Elke avond komt er een local met twee koelboxen bier op het strand zitten om zo wat bij te verdienen. De meiden hadden een andere local letterlijk het bos ingestuurd om een paar flessen sterke drank te halen. Het werd een hele gezellige avond die verstoord werd door een fikse tropische onweersbui. We zijn daarna naar een lokale strandbar gegaan waar het groot feest was. Daar hebben we flink gefeest totdat het feest abrupt verstoord werd door een vechtpartij.

Dag 8: vrijdag 24 juli (Perhentian Islands)

Naar mijn zin veel te vroeg opgestaan. Ik had namelijk om 8.30 uur een afspraak bij de diveshop. Ik was nog niet helemaal wakker en had een kater van hier tot Tokio. De twee duiken die ik gemaakt had waren niet veel bijzonders. De rest van de middag met de meiden in de bar gehangen. In de namiddag toen het afgekoeld was ben ik met Nick en Kay het eiland wezen verkennen. Het is een echt paradijs hier. Om 18.30 uur zat ik weer bij de dive shop om me voor te bereiden op de nachtduik. Het was weer hartstikke gaaf, alleen een nadeel was dat er veel te veel duikers waren. Op een gegeven moment was ik gedesoriënteerd en was ik ook nog mijn budy kwijtgeraakt. Na vlug gedoucht te hebben ben ik met de vrouwen en Nick ergens gaan eten. Gebarbecuede vis met rijst en groente en een lekker biertje. Het eten was niet lekker maar toch maar alles op gegeten omdat ik honger had. De meiden gingen vroeg slapen en ik ging samen met Nick een biertje bij de diveshop drinken. Het werd een hele gezellige avond. Om 24.00 uur mijn bed ingedoken en heel slecht geslapen want het was ontzettend heet.

Dag 9: zaterdag 25 juli (Koto Baru)

Ik was alweer vroeg uit de veren en voelde mij zo ziek als een hond. Het lag aan het eten van de vorige avond want de vrouwen waren ook hartstikke ziek. Die hebben de nacht namelijk kotsend doorgebracht. Ik en de meiden zouden vandaag vertrekken dus hebben we de boot terug genomen naar het vaste land. Op de boot voelde ik mij echt beroerd. Toen we het vaste land naderde was mijn misselijkheid iets afgenomen. Maar de vrouwen waren nog steeds erg ziek. We zouden vandaag met zijn allen naar Thailand reizen maar daar zagen we toch maar vanaf. In het hostel aangekomen zijn Kay en Sarah meteen het bed ingedoken. Ikzelf had een douche genomen en was weer wat opgeknapt en ben toen de stad ingegaan om wat dingen te regelen. Ik werd gedwongen om bij de Mac donalds te gaan eten want ik vertrouwde de lokale keuken niet meer. Het eten smaakte mij helemaal niet. Nadat ik bij de bank wat geld had gepind heb ik voor de dames wat boodschappen gedaan. Daarna de taxi terug gepakt en mijn bed ingedoken om een paar uur te slapen. Nu zit ik op een dakterras mijn dagboek bij te schrijven.

THAILAND

Dag 10: zondag 26 juli (Surratani, Thailand)

Om 08.00 uur samen met Kay (Engelse) en met Sarah en Emma (Canadezen) de taxi gepakt naar de grens. Rond de middag zijn we de grens van Maleisië en Thailand gepasseerd. We waren net op tijd voor de trein naar Surratani. Het was een treinreis van bijna 9 uur door jungle afgewisseld met rijstvelden. Om 20.30 uur zijn we gearriveerd in Surratani en hebben we een taxi gepakt naar de stad. De Canadese meiden waren nog steeds ziek dus ben ik met Kay ergens wat gaan eten. Het smaakte heel goed! Ik had een lekkere biefstuk met friet genomen.

Dag 11: maandag 27 juli (Ko Samui)

Om 05.30 uur opgestaan want we moesten de boot van 8 uur hebben naar Ko Samui. Na 2½ uur varen waren we op Ko Samui. Daar hebben we een leuke guesthouse gevonden. Nadat we onze spullen in de kamer gegooid te hebben ben ik met Kay een motor gaan huren om het eiland te gaan verkennen. De Canadezen waren nog steeds ziek en zijn dus achtergebleven in de guesthouse. Het werd een hele mooie dag en heb een goeie indruk gekregen van het eiland. ’S Avonds alleen ergens Thai curry gaan eten. Het was erg heet eten maar wel lekker. Omdat ik toch in bezit was van een motor besloot ik even naar de stad te rijden. Daar keek ik mijn ogen uit! Overal waren kleine barretjes op straat met Thaise vrouwen. Aan zo’n barretje wat gedronken en daar een paar Nederlanders ontmoet en ons goed vermaakt. Dit moest Kay ook zien. Dus die even opgehaald en daarmee aan de bar gehangen en toen heel wat zielige mannen gezien! Vijftigers met jonge Thaise meisjes.

Dag 12: dinsdag 28 juli (Ko Pha Ngan)

Afscheid genomen van de Canadezen en samen met Kay de boot genomen naar Ko Pha Ngan. We zouden daar vrienden van Kay gaan bezoeken die ze in Australië had ontmoet. Om 11.00 uur gingen de eerste flessen bier open en het feest kon beginnen. Kay haakte als eerste af en dook om 20.00 uur haar bed in en ik 2 uur later.

Dag 13: woensdag 29 juli (Ko Pha Ngan)

Vandaag heeft de hele dag geregend. Dus hebben we wat rond gehangen en bijzonder weinig gedaan.

Dag 14: donderdag 30 juli (Ko Pha Ngan)

Samen met karen een motor gehuurd om een eindje te gaan rijden. Karen is de vriend van Kay’s vriendin. Ik dacht dat ik roekeloos rijd maar hij….. We zijn over paadjes gereden waar je haast niet kon lopen, zo slecht en wij reden er met de motor door. Dat was wel lachen. Op een gegeven moment reed ik te hard een berg op zodat ik niet zag wat erachter was. Toen ik boven kwam realiseerde ik te laat dat de hele weg was weggeslagen door de regen. Ik reed in een kuil en sloeg over de kop. Gelukkig kwam ik ‘goed’ terecht en de motor ook, zodat we allebei bijna niets hadden. Ik had een paar schaafwonden en van de motor was het mandje kapot. Het mandje dus wat recht gebogen. Terug gekomen bij het bungalowtje een douche genomen om al de modder af te spoelen. ’S Middags de vrouwen achter op de motor gezet en zijn we rustig het eiland gaan verkennen. Uiteindelijk ’s avonds ergens langs het strand gaan eten. Ik nam haai met rijst, wat bijzonder goed smaakte.

Dag 15: vrijdag 31 juli (Ko Pha Ngan)

Vanochtend de motor gepakt om nog even een rondje te gaan rijden en om 10.00 uur de motor terug gebracht naar het verhuurbedrijf. Daar deden ze moeilijk. Ze beweerden dat ik een ongeluk zou hebben gehad. Hun proberen te overtuigen dat niet zo was en uiteindelijk kreeg ik mijn paspoort terug. S’ middags met z’n allen de taxi gepakt naar Hatrin beach. Dat is het toeristische gedeelte van het eiland. Daar wat rondgehangen en heeft Kay een tatoo laten zetten. Nu lig ik in mijn hangmat naar de ondergaande zon te kijken. De zee is een meter van mij vandaan en met een biertje in mijn hand is het goed toeven! ’S Avonds zijn we met de eigenaar van het hotel naar traditioneel dansen gaan kijken. Dat was heel mooi ook hebben we meteen wat lokaal eten uitgeprobeerd wat lekker smaakte. Daarna zijn we met z’n allen naar Hatrin gegaan voor de half moon party. Er stonden kleine tafeltjes op het strand en de sfeer was uitstekend. Daar even gezeten en waarna we naar een discotheek gegaan zijn en goed hebben gefeest tot 3 uur in de morgen. Toen wij buiten kwamen regende het pijpenstelen. We waren dus binnen de kortste tijd zeiknat. Maar dat maakte ons niet uit want het was nog steeds 30 graden. De Engelsen waren natuurlijk weer dronken en konden nauwelijks lopen. Er waren maar twee taxi’s die terug gingen en die hadden hun prijs verdubbeld. Hier reageerde de Engelsen agressief op. Dat weer tot resultaat leide dat de taxichauffeur kwaad werd en uit zijn auto stapte met een honkbalknuppel. Dus vlug weggelopen en op zoek gegaan naar een andere taxi maar die waren er niet. Ik ben dus terug gelopen naar de taxichauffeur om onze excuses aan te bieden en een beetje van de prijs af te lullen. Beide lukte dus hoefden we niet heel dat eind terug te lopen.

Dag 16: zaterdag 1 augustus (Surrathani)

Om 11.00 uur opgestaan en besloten om te vertrekken naar Ko Tao, een klein eilandje 20 kilometer van Ko Pha Ngan vandaan. Toen ik Kay vertelde van mijn plannen vroeg ze of ik zin had om mee te gaan naar Phuket. Dat had ik wel. Dus om 14.00 uur de boot gepakt naar het vaste land. De oversteek duurde erg lang met als gevolg dat we de bus miste naar Phuket. We moesten dus weer de nacht doorbrengen in Surrathani. Hier hadden we dus helemaal geen zin in want in Surrathani is helemaal niets te beleven! In de stad een hotel genomen en later bleek dat het een hoerentent was. Want toen we in de hal kwamen zaten er hoertjes op een bankje te wachten. Kay en ik gingen de stad in op zoek naar eten. Op een gegeven moment kwamen we langs een eetstalletje waar ze saté aan het bakken waren, althans dat dacht ik. Want toen ik een portie besteld had en ‘lekker’ aan het peuzelen was, kwam een local naar mij toe en riep keihard "you are eating chickheads". Ik vond dat de saté al raar smaakte..heb dus de kippenkoppen aan de honden gevoerd.

Dag 17: zondag 2 augustus (Phuket)

Om 05.00 uur opgestaan want we waren van plan om vroeg in Phuket aan te komen. Dat lukte dus want om 11.00 uur waren we in Phuket. Daar op zoek gegaan naar een kamer. Maar die waren hartstikke duur. Uiteindelijk toch een goedkoop bungalowtje gevonden. Na de lunch samen met Kay een motor gehuurd en zijn we het eiland gaan verkennen. Phuket is een hartstikke mooie eiland. We reden door een bergachtige omgeving, wat het rijden moeilijk maakte. We waren bijna de bocht uitgevlogen omdat de voorrem van de motor het niet deed. In Patang, een toeristen trekpleister wat gedronken in een go go bar en mijn ogen weer uit gekeken. Het stikt hier namelijk van de mooie vrouwen. Het is net een vleesmarkt. Na een paar biertjes zijn we weer verder gereden. ’S Avonds zijn Kay en ik in een lux restaurant aan zee gaan eten. Het werd het duurste etentje tot nu toe. Alle gasten waren zeer deftig gekleed terwijl kay en ik daar in onze korte broek zaten met een hemdje. Als voorgerecht nam ik een lekkere garnalen cocktail en als hoofdgerecht zeekreeft met rijst. Het was overheerlijk! Als toetje had ik ijs met likeur. Voor dit alles moest ik 23 euro afrekenen normaal betalen wij 2 euro voor avondeten.

Dag 18: maandag 3 augustus (Phuket)

Alweer een vroege start. Sjezus…noemen ze dit nou vakantie? Ik begin er moeite mee te krijgen om zo vroeg op te staan maar de red bull houdt mij op de been. Vandaag stond een tour naar de James Bond eiland op het programma. Op dit eiland is namelijk een James Bond film opgenomen zodoende dat ze het nu James Bond eiland noemen. Om 07.30 uur werden we opgehaald door een minibusje. Na een uur rondgereden te hebben en allerlei mensen opgehaald te hebben werden we gedropt bij een busstation waar we een uur moesten wachten. Belachelijk!!! Uiteindelijk zijn we met een grote touringcar vertrokken. Maar al vlug stopte hij bij een grot waar boeddha beeldjes stonden. Daar moesten we wat rond lopen en toen weer de bus in op weg naar de haven. Bij de haven moesten we in een klein bootje stappen. Die vaarde door een prachtige omgeving. Het James Bond eiland stelt weinig voor. We moesten zelfs entree betalen om op het eiland te komen. Op de terugweg zijn we gestopt bij een vissersdorpje op palen waar we lunch kregen. Ondanks het bloed heet was, smaakte de lunch heerlijk. Bij de bus terug gekomen een kokosnoot gekocht die ze ter plaatste open kapte. Een rietje erin en klaar is kees. Op de terugweg zijn we gestopt bij twee galerieën. We waren verplicht om hier 15 minuten naar binnen te gaan, waarschijnlijk krijgen ze hiervoor commissie. In de namiddag hebben we lekker op het strand gelegen en ’s avonds ben ik met Kay cocktails gaan drinken.

Dag 19: dinsdag 4 augustus (Ko Phi Phi)

Om 8 uur hebben we de boot gepakt naar de Phi Phi eilanden. Na 2 ½ uur varen waren we in Paradise!!! Bij aankomst moest Kay meteen e-mailen. Na dat gebeurd was zijn we een bungalowtje gaan zoeken en betalen nu 4.50 euro per nacht. Op het strand twee Zweedse meisjes ontmoet, Kristina en Jenny. De rest van de dag hebben we doorgebracht op het strand en hebben we wat gesnorkeld. Ook ben ik wat diveshops afgegaan voor wat duik info. ’S Avonds ergens wat gaan drinken en het was weer gezellig met veel bier enzo.

Dag 20: woensdag 5 augustus (Ko Phi Phi)

Vandaag ben ik gaan duiken met Kristina, een kanjer van een meid! De eerste duik viel tegen. Het was namelijk slecht weer en er waren hoge golven en elke moment vreesde ik dat het bootje waarin we zaten om zou slaan. Na de eerste duik hebben we lunch gehad op een klein onbewoond eilandje. De tweede duik was fantastisch één van de mooiste duiken die ik ooit gemaakt heb! We doken ergens bij een rots met een wal die diep de zee in ging. De wal was bedekt met zachte koraal. ’S Avonds zijn we uitgenodigd om bij de diveshop gebarbecuede vis te komen eten (ditmaal wel vers!). Na het eten zijn we op stap geweest met Kay, de Zweedse dames en een paar Thaise jongens. Iedereen zat flink aan de Sang Thip (Thaise whisky) maar daar had ik weinig zin in. Kay wel en die was in een korte tijd straal bezopen! Ondanks de regen heb ik toch de Zweedse dames naar hun bungalow gebracht. Het was een behoorlijk eind lopen. Bij de bungalow een tijdje zitten te kletsen met Kristina. Toen ik om 04.00 uur terug was bij mijn eigen bungalow was de deur op slot. Kay was namelijk terug en had een Thaise jongen meegenomen om haar gezelschap te houden.

Dag 21: donderdag 6 augustus (Ko Phi Phi)

Afscheid genomen van Kay want ze ging terug naar Ko Pha Ngan daar is binnenkort de beruchte full moon party. Ik zou eerst met haar meegaan maar ik heb het hier reuze naar mijn zin. Ondanks het de hele dag geregend heeft ben ik toch met Kristina gaan snorkelen. ’S avonds met Kristina en de andere wezen stappen. Het was erg rustig in de kroeg dus besloten Kristina en ik te gaan zwemmen in de zee. De rest van de avond werd het zeer gezellig!!!

Dag 22: vrijdag 7 augustus (Ko Phi Phi)

Vandaag heb ik weer gedoken. Het was zwaar bewolkt en toen we goed en wel in boot zaten begon het ook nog te regen en te stormen. De eerste duik viel weer tegen. Er was namelijk een flinke stroming. We hebben op de boot geluncht maar de helft van onze groep wilde niets want die waren zeeziek. De tweede duik was weer super. We zwommen door grotten met heel veel koraal. Op dit moment zit ik buiten mijn bungalowtje flink te schrijven want ik was een week achter geraakt. Kristina heeft mij even met rust gelaten want ze wilde wat meer tijd met Jenny doorbrengen.

Dag 23: zaterdag 8 augustus (Ko Phi Phi)

Vandaag alleen de boot gepakt naar Long beach om te gaan snorkelen. Omdat het vandaag volle maan is, was de zee heel troebel en was er een sterke stroming. Dus na vijf minuten snorkelen had ik het voor gezien. Bij de diveshop Bas ontmoet en voorgesteld om vanaf het strand te gaan duiken. De spullen gepakt en vanaf het strand de zee ingelopen. Het was weer een zeer mooie duik. De avond doorgebracht met Kristina.

Dag 24: zondag 9 augustus (Ko Phi Phi)

Vandaag alweer gedoken. Ronnie, de Thaise duikinstructeur had een boot geregeld voor een vrienden prijsje. De hele dag hebben we rond de eilanden gevaren. De eerste duik was super gaaf. We hadden een Leopard shark gezien. Een haai die ongevaarlijk is en zijn voedsel bestaat uit plankton. De duikinstructeur pakte de haai vast bij zijn staart en wij mochten hem aanraken. De tweede duik viel tegen. ’S Avonds met Bas en een stel anderen gaan stappen. De Zweedse dames gingen helaas niet mee. Voor mij dus een reden om een flink feestje te bouwen. Die avond goed aan het bier en Sangtip gezeten. Rond een uur of 2 mijn bed ingedoken.

Dag 25: maandag 10 augustus (Ko Phi Phi)

Om 10.00 uur kwam Kristina mij wakker maken want we zouden gaan duiken. Het werd een mooie dag. Voor het eerst sinds dagen begon de zon te schijnen. Dus vandaag lekker bijgekleurd. Alweer naar de bank geweest om geld te halen want het vliegt er doorheen.

Dag 26: dinsdag 11 augustus (Ko Phi Phi)

Vandaag een beetje op het strand gelegen, gesnorkeld en ’s avonds flink geweest.

Dag 27: woensdag 12 augustus (Ko Phi Phi)

Hetzelfde gedaan als gisteren.

Dag 28: donderdag 13 augustus (Ko Phi Phi)

Weer lekker genoten van de rust en het eiland. Ook een poging gewaagt om te waterskien wat heel goed ging. ’S Avonds weer goed op stap geweest.

Dag 29: vrijdag 14 augustus (Ko Phi Phi)

Alweer lekker op het strand gelegen met de Zweedse vrouwtjes en ook een beetje gesnorkeld.
’S avonds weer op stap geweest in de Tin TIN club en het was weer heel gezellig. Iemand vertelde dat er een aardbeving is geweest in buurt van Sumatra en dat er nu een vloedgolf van 16 meter hoog naar het eiland komt. Dat is wel een rare gedachte. De komende dagen maar het nieuws in de gaten houden.

Dag 30: zaterdag 15 augustus (Ko Phi Phi)

Ik zou graag willen vertrekken maar dat kan ik niet. Ik heb hier echt een fantastische tijd. De meiden willen vandaag alleen zijn dus lig ik vandaag alleen op het strand. Zojuist ben ik Bas en Marlies tegengekomen (twee Nederlanders) en zijn we gaan snookeren en heb grandioos verloren. In de namiddag Jenny en Kristina ontmoet. Kristina had de hele dag naar mij lopen te zoeken terwijl we afgesproken hadden dat ze die dag met Jenny door zou brengen. ‘S avonds had ik met Kristina in de Tin Tins afgesproken. Ze zou langs komen als Jenny ging slapen. Met Bas en Marlies aan de Sangtip gezeten. Om 22.30 uur kwam Kristina langs omdat het vrij rustig was besloten we maar eens vroeg te gaan slapen.

Dag 31: zondag 16 augustus (Ko Phi Phi)

Om 08.00 uur maakte Kristina mij wakker. Het zonnetje scheen dus mijn bed uit en regelrecht de zee ingelopen. De rest van de dag met Kristina op het strand gelegen en ’s middags een lekkere Thaise massage gehad van 1 ½ uur voor maar 4.50 euro. Omdat Jenny weer moeilijk begon te doen omdat ze Kristina bijna niet meer zag ben ik maar ergens alleen gaan eten. Na het eten bij de Crazy house een biertje gaan drinken. Dit was inmiddels een vaste gewoonte van mij geworden. Daar een Amerikaan ontmoet en al vlug deed hij mij allerlei vreemde voorstellen. Sjezus, de vierde flikker in vier weken tijd die mij lastig valt. De vrouwen kwamen om 22.30 uur langs. Na wat in de bar gedronken te hebben zijn we weer gaan zwemmen in de zee.

Dag 32: maandag 17 augustus (Bangkok)

Om 10.00 uur kwam Kristina mij wakker maken. Ze had te vertellen dat Tarun van de diveshop vanmiddag naar Bangkok rijdt. Mijn busticket geannuleerd en de laatste paar uur met Cristina op het strand doorgebracht. Daar hebben we afscheid genomen want ze heeft een hekel aan uitzwaaien. Met de belofte dat we elkaar in Zweden zouden ontmoeten heb ik om 13.00 uur de boort gepakt naar Krabi. In Krabi aangekomen heeft Tarun een motor geregeld waarmee we naar zijn ouderlijk huis gingen om de auto te halen. Daar ben ik in zijn Mercedes gestapt en zijn we letterlijk naar Bangkok gescheurd. Onderweg betaalde hij alles voor mij ondanks ik dat niet wilde. Hij staat er ook op dat ik bij hem blijf slapen en dat we morgen in Bangkok tempels gaan bezichtigen en naar Thai boxing gaan. Hier heb ik dus weinig zin in, ook begon ik te vermoeden dat hij van de verkeerde kant is. Om 00.30 uur waren we in Bangkok. Onderweg nog een paar dodelijke auto ongelukken gezien maar dat deed mijn chauffeur niets want hij bleef vrolijk erop losscheuren. Hij reed met 180 km/uur over een B-weg. In Bangkok aangekomen zijn wij naar zijn appartement toe gegaan. Zijn vriendin lag al op bed. Hij stond erop dat ik op de bank zou slapen maar die was erg oncomfortabel. Ik probeerde op een zo beleefd mogelijk manier te weigeren maar toch was hij gekwetst. Ik wilde perse een goed bed hebben want de afgelopen week had ik maar weinig geslapen. Na een vriendelijk bedankje ben ik dus de straat opgegaan. Het was eigenlijk meer een donker steegje. Omdat het al laat was 01.30 uur had ik weinig hoop op een taxi. Maar ik had geluk want er kwam meteen een taxi aan. Ik vertelde de chauffeur dat ik eerst naar de bank wilde en dan naar een hotel. Hij begreep er weinig van maar na vijf minuten gebarentaal wist hij waar ie naar toe moest. Op Ko Phi Phi hadden ze wel een bank maar die had geen geld. Na drie banken in Bangkok geprobeerd te hebben uiteindelijk een gevonden waar ik kon pinnen. Toen op zoek gegaan naar een hotel. Bij de eerste de beste gestopt en die zag er heel duur uit. Ik naar binnen al voorbereid dat het mij heel veel geld ging kosten. Ze vroegen 23 euro per nacht, alle voorzieningen inbegrepen zoals: zwembad, warm water en een groot king size bed. Mijn spullen werden zelfs naar de kamer gebracht. Ik schaamde mij rot hoe ik er uitzag. Overal liepen zakenlui rond in driedelige pakken en ik had een vieze korte broek aan met een oud T-shirtje. Na een verkwikkende warme douche die ik in 4 weken niet had gehad ben ik naar beneden gegaan naar de bar. Daar stikte weer van hoeren. Daar had ik een beetje genoeg van dus naar mijn kamer gegaan en geslapen als een roos.

Dag 33: dinsdag 18 augustus (Ko Samet)

Om 09.30 uur ging de telefoon. Het was de WAKE UP CALL. Mijn spullen gepakt en uitgecheckt. Ik heb meteen mijn terugvlucht bevestigd bij de luchtvaartmaatschappij. Het hotel wilde voor mij een limousine bellen om mij naar het station te brengen. Daar heb ik ze dus hartelijk voor bedankt en ben de straat opgelopen en een motortaxi genomen. Zo had ik tenminste geen last van de files. Er stond een lange file naar het station maar de motor kan er overal doorheen. Het was overigens slecht weer. Om 15.30 uur op Ko Samet aangekomen en het beviel mij meteen al niet! Een pick-up gedeeld met tien man en zijn vervolgens het eiland rond gaan rijden. Ik kon geen keuze maken tussen de vele hotels dus bleef ik in de pick up zitten. Er zat nog een alternatief Nederlands stelletje in de pick up en die bleven ook zitten. Ze hadden namelijk een hotel geboekt op het minst toegankelijke stuk van het eiland. De chauffeuse vroeg daarom aan hen een viervoudige ritprijs. Resultaat een hele grote mond van de Hollanders. Ik begon wat te flirten en vroeg om een cheap price en dat was OK. Op een gegeven moment konden we niet meer verder. De weg was echt onbegaanbaar! De Hollanders moesten uit stappen om te duwen. Met de grootste moeite kwamen we de helling op. Uiteindelijk (het was al donker) een bungalow gevonden voor 3.50 euro. Na ik mijn was gedaan te hebben ben ik het strand gaan verkennen. Er was niets te beleven en ik miste Kristina en de Phi Phi eilanden. Op sommige momenten heb je als reiziger het helemaal gehad en ik had nu zo’n moment! ’S Avonds echte Thaise soep gegeten en de vlammen sloegen uit mijn kont! Vroeg gaan slapen.

Dag 34: woensdag 19 augustus (Kanchanaburi)

WAT een dag!
De dag begon goed en eindige goed maar wat er tussenin gebeurde was verschrikkelijk. Om 7 uur was ik klaar wakker dus een duik in zee genomen. Het was al erg warm (25 graden). Ik heb maar weer besloten om te vertrekken want er valt hier niet veel te beleven. Ontbeten op het strand in de stralende zon. Het is hier veel beter weer dan op Ko Phi Phi. Om 9 uur was het al rond de 30 graden. Ik heb mijn spullen gepakt en in de taxi gesprongen. De chauffeur wilde een dubbele prijs omdat er maar drie mensen waren die naar de haven moesten. Dat vertikten we dus! Daar zaten we dan. Na een uur vond ik het welletjes en stond ik op en pakte mijn rugzak. De chauffeur werd in een keer snel en de prijs was in een keer goed. Bij de haven moesten we een uur wachten want de boot was net weg. Een mooie gelegenheid gevonden om mijn was te laten drogen. Het was een half uur met de boot naar het vaste land. Toen ik vaste land onder mijn voeten had werd ik meteen weer aangesproken door een Thai. Hij vroeg (zoals ze allemaal doen) waar ik naar toe ging. Ik zei naar het station. Hij wilde mij brengen op zijn motor. Omdat het zo warm was en helemaal geen zin had om te lopen stemde ik ermee toe. Ik dus achter op zijn motor en hij reed de verkeerde richting in. Ik dacht: als dat maar goed gaat! Hij bracht mij netje naar de doorgaande weg. Daar hield hij een open taxi aan en daar zat ik dan dus tussen de Thaise mensen op weg naar…weet ik veel. Ik vond het geweldig..zo wil een backpacker reizen! Het was echt een avontuur. Uiteindelijk werd ik netjes naar het station gebracht in Ryan. Daar werd ik aangesproken door een Thaise knul en vroeg waar ik naar toe moest en ik zei: Bangkok. Ik moest mee naar een ticket kantoortje om daar een kaartje te kopen. Daar trapte ik niet in omdat ik het niet vertrouwde. Hoe stom had ik kunnen zijn! Ik heb dus ergens anders een kaartje gekocht. Normaal is het drie uur naar Bangkok maar nu duurde de rit zes uur. De bus stopte willekeurig om mensen in en uit te laten stappen. Ik heb de hele weg zitten te overwegen om uit te stappen en een taxi naar Bangkok te nemen maar dat zou verschrikkelijk duur zijn. Uiteindelijk om 16.30 uur in Bangkok aangekomen en daar werd ik meteen weer lastig gevallen. Ik had het ECHT helemaal gehad. Bij het station bleek dat ik naar een ander busstation moest voor de bus naar Kanchanaburi. Ik moest een taxi nemen naar de andere kant van stad maar die vroeg de hoofdprijs. Uiteindelijk na hevig onderhandelen achter op een motor gesprongen. Die man reed als een gek! Hij reed met 80 km/uur langs een file en ik heb mijn ogen toen maar dicht gedaan. Om 17.55 uur was ik bij het busstation en de bus zou om 18.00 uur vertrekken. Ik dus vlug naar een loket toe en kenbaar gemaakt dat ik een kaartje moest hebben. Ze begrepen er geen snars van maar uiteindelijk kon ik toch een kaartje kopen naar Kanchanaburi. Ik zat in de bus langs een leuke Thaise griet die goed engels sprak. Ze stapte halverwege de rit uit. Om 20.00 uur in Kanchanaburi aangekomen. Het regende weer net zoals Oo voorspeldt had. Oo is een Thaise jongen die ik op Ko Phi Phi had ontmoet. Op het station werd ik weer aangesproken door een Thai. Hij wist wel een onderkomen voor de nacht. Dus met hem meegegaan. Hij bracht mij naar een hartstikke mooie bungalow aan een rivier. De kamer is hartstikke groot, goedkoop, schoon en de mensen zijn vriendelijk. Het bevalt mij hier veel beter als op Ko Samet. Na een verfrissende douche wat gaan eten. Tijdens het eten wat Hollanders ontmoet maar die zijn nogal op zichzelf dus besloten om maar vroeg te gaan slapen.

Dag 35: woensdag 20 augustus (Kanchanaburi)

Ik was al vroeg wakker want om 05.00 uur begon er een haan te kraaien. Uiteindelijk om 8.00 uur opgestaan want ik had met een Thai afgesproken dat hij mij om 9 uur kwam halen. Hij zou mij namelijk de omgeving laten zien. Al gauw bleek dat hij niet kwam opdagen. Dus maar weer een motor gehuurd en zelf op pad gegaan. Het huren van een motor kost maar 5 euro per dag. Eerst ben ik naar het oorlogsmuseum gereden. Ik vond het weinig voorstellen. Daarna ben ik naar de beruchte "Bridge over de river Kwai" gereden. Daar een keer overheen gelopen waarna ik naar de Erawin waterfalls gereden ben wat 80 kilometer van Kanchanaburi ligt. Het zonnetje scheen lekker en de motor liep goed. Ehue het is eigenlijk een scooter die ruim over de 100 km/uur loopt en dat zonder helm. Is wel link maar wel super gaaf. De watervallen waren mooi maar vergeleken met de Victoria falls in Zimbabwe stelde het weinig voor. Het was enorm vochtig weer en ik zweet mij kapot. Terug gekomen van de wandeling besloten om wat te gaan eten bij een stalletje. Ik had een halve kip met rijst, twee colaatjes en een fles water voor 1.75 euro. De kip zag er onbetrouwbaar uit dus zullen morgen wel zien wat er van komt! Na de watervallen ben ik wat rond gaan rijden. Het is echt een schitterende omgeving. Onderweg gestopt om wat inkopen te doen bij een groot warenhuis maar ze hadden niet mijn maat. Terug gekomen in mijn bungalow even opgefrist en weer de stad ingegaan. Een leuke winkel gevonden en daar twee spijkerbroeken gekocht. Twee Levi’s 605 voor 30 euro per stuk. Bij een stalletje voor 0.70 eurocent gegeten. Terug gereden naar de bungalow en mijn spullen gepakt. Vandaag een leuke dag gehad. Ik zit nu buiten in mijn dagboek te schrijven met een lekker pot bier voor mijn neus.

Dag 36: donderdag 21 augustus (Bangkok)

Vanochtend de motor terug gebracht en op een andere motor gesprongen voor een lift naar het station. Daar de bus gepakt naar Bangkok. Rond 11.00 uur in Bangkok aangekomen en mij aflaten zetten op Kho San road. De backpackerstraat bij uitstek er zijn hier volop goedkope hotels en winkels. Hier een hoteltje gevonden en ontbeten. Daarna een taxi gepakt naar een grote shoppingmal. Daar heb ik de hele dag doorgebracht en heb ontzettend veel gekocht. Cd’s, T-shirts, schoenen en souvenirs. Om 18.00 uur was ik terug op Ko San Road en daar wat gegeten. Tijdens het eten twee engelse meiden ontmoet die al vijf jaar rond aan het reizen zijn. Ze werken in Bangkok waar ze engelse les geven. Daar heb ik ook wel interesse in maar ja overmorgen vlieg ik terug naar Nederland. Even later de taxi gepakt naar de beruchte Papong. Daar gebeurd HET zeggen ze! Papong is een grote marktplein. Elke avond is daar markt. Er wordt van alles verkocht maar hoofdzakelijk souvenirs. Om het plein heen liggen nachtclubs vergelijkbaar met de wallen in Amsterdam. Ik kon het weer niet laten om te shoppen. Overal flink moeten onderhandelen over de prijs. Je kon goed merken dat er hier veel toeristen komen. Maar op zijn beurt merkten de verkopers wel dat ik al langer in Thailand was en goed op de hoogte was van de ‘juiste’ prijzen. Ik kreeg daarom veel complimentjes van de verkopers dat ik goed kon onderhandelen. Omdat het oog ook wat wilde ben ik zo’n barretje binnen gegaan. Ik keek mijn ogen uit. Wat een mooie vrouwen! De ene was nog mooier dan de andere. Een paar keer werd ik benaderd door zo’n lekker ding, toen maar gezegd dat ik een vriendin thuis had en geen interesse had. Dat werkte gelukkig goed. Na een uur was ik het zat en heb ik de taxi terug gepakt naar Ko San Road. In de hostelbar wat gedronken en de vrouwen achter de bar een beetje voor de gek gehouden. Ik stond op punt om mijn bedje op te gaan zoeken toen een Thaise dame naar mij toe kwam. Ik had haar ’s middags ontmoet. Ze werkt namelijk als receptioniste in het hostel. Ze vroeg of ik zin had om samen met haar vriendin, een Amerikaanse en Thaise jongen uit te gaan. De taxi dus maar weer naar de uitgaanswijk gepakt. Daar hebben we een leuke discotheek gevonden en heb ik flink met de Thaise vrouwen zitten te sjansen. Je krijgt zo ongelooflijk veel aandacht van die vrouwen en ze lachen allemaal naar je. Om 4.00 uur zijn we met zijn allen naar een go go bar gegaan en hebben daar nog wat gedronken. Een Thaise meisje was zo dronken dat ze haast niet meer kon lopen. Uiteindelijk lag ik om 5.30 uur in mijn bedje.

Dag 37: vrijdag 22 augustus (op het vliegveld van Kuala Lumpur, 22.00 uur)

De laatste dag mijn reis alweer. Wat is het toch weer voorbij gevlogen. Ik zou nog best wat langer in Azië kunnen blijven. Vandaag om 10.00 uur met een flinke kater wakker geworden. Iets te veel gedronken gisteren? Nadat ik mijn spullen gepakt te hebben ben ik weer wat gaan winkelen op Ko san Road. Ik moest namelijk nog wat souvenirs hebben. Onderweg kwam ik langs een stalletje waar ze valse studentenkaarten maakten. Ik kon het dus niet laten en heb er een gekocht. Alweer een Thaise massage gehad en ik dacht even dat ik door middengebroken werd. Deze keer werd ik gemasseerd door een zeer goed uitziende Thaise vrouw van een jaar of 20. Om 14.00 uur zou de airportbus mij bij het hostel oppikken. Nou dat werd dus 14.45 uur. Het gevolg was dat ik drie kwartier te laat was met inchecken. Op het vliegveld een Israëliër ontmoet en daarmee wat gaan eten bij de KFC. Om 17.10 uur vlieg ik naar Kuala Lumpur. Daar om 20.30 uur geland, een uur tijdsverschil meegerekend. Het vliegveld van Kuala Lumpur is twee maanden gelden geopend en dat kon je wel zien. Ik heb nog nooit zo’n lux en mooi vliegveld gezien, schiphol is er niets bij. Ik moest een hele tijd wachten op mijn vlucht naar Amsterdam dus ben ik maar ergens wat gaan eten. Ik had een lekkere kippetje genomen met rijst en een Fosters biertje. Om 23.45 uur zat ik in het vliegtuig toen er omgeroepen werd dat we een uur vertraging hadden. Uiteindelijk om 1.00 uur opgestegen. Langs mij in het vliegtuig zit een Indonesisch meisje dat al vijf jaar in Nederland woont. Ze is overigens niet zo spraakzaam. Daarom heb ik voor het eerst een poging gewaagd om te gaan slapen. Ik slaap namelijk nooit in het vliegtuig. Ook deze keer lukte het niet om de slaap te pakken. De service in het vliegtuig is ontzettend goed. (Malaysia airways). Om 7.30 uur in Amsterdam geland waar ik een uur op mijn bagage moest wachten. Om 9 uur de trein gepakt naar Eindhoven. De treinverbinding was uitstekend en om 11.30 uur was ik thuis.

Thailand is een mooie land om te reizen en zeker aan te bevelen voor de beginnende backpacker. Dit was een van mijn mooiste reizen tot nu toe! Daar heeft ook wel een stukje Zweden aan mee geholpen. Jammer dat ik maar 5½ week vakantie had. Ik ga zeker terug naar Thailand!

Terug naar reisverslagen