Hier tref je een kort verslag aan van ons verblijf in Honduras op het eiland Utila.

Route overzicht Honduras
Dag 15: vrijdag 13 juli (La Ceiba)

Via San Pedro zijn we naar La Ceiba gereisd waar we rond 19.00 uur aan kwamen. Daar hebben we een hotel gezocht omdat het afgeraden werd om 's avonds te reizen. Na een verfrissende douche zijn we met een jongen uit Canada en een Chileens meisje, die we in de bus hebben ontmoet ergens gaan eten. 

Dag 16: zaterdag 14 juli (Utila)

Vandaag eindelijk op Utila aangekomen. Het viel meteen tegen dat er geen stranden zijn. Bij een diveshop heeft Marcel zijn duiken geregeld. Ze hadden een aanbieding, namelijk 10 duiken voor U$ 125,-. S' avonds zijn we met Monica (Chinileense) gaan stappen in de mafste en luidruchtigste kroeg van heel Utila.

Dag 17 t/m 23 (Utila)

Anouk is vol enthousiasme aan mijn duikcursus begonnen. Helaas heeft dit enthousiasme niet lang geduurd. Zondagmiddag had ik theorieles (heb je vakantie, is het buiten 40 graden en nog moet ik in een klaslokaal zitten terwijl buiten de zon schijnt). Maandagmiddag mijn eerste duik gemaakt, tot 3 meter onder de zeespiegel. Dit was hartstikke leuk. In het begin is het even wennen, dan krijg je weer een hap zout water binnen, ben je die eindelijk kwijt, zit je bril weer vol zout water!! Maar ja, uiteindelijk 2,5 uur onder water geweest. De volgende dag zouden we naa 18 meter gaan duiken. En toen begonnen de problemen.........ik kon namelijk niet verder dan 3 meter naar beneden! Ik kon mijn oren niet klaren. De druk op mijn oren was te groot en ik kon niet door die drie meter grens heenkomen. Dus maar gestopt en het de volgende dag opnieuw geprobeerd. Toen kreeg ik zelfs mijn eigen buddy mee maar ook die kon mij niet helpen. Zelfs de medicijnen die ik had geslikt hielpen me niet van mijn oorproblemen af. En na een aantal dagen had ik nog steeds last van mijn oren. Marcel heeft wel diverse duiken gemaakt maar was niet erg onder de indruk van de duiksites rondom Utila. Het is leuk om er te leren duiken, vooral omdat het erg goedkoop is vergeleken met andere landen (80 dollar voor een beginnerscursus van vier dagen). Er is echter weinig te zien.

Na dus een tijdje ondergedoken geweest te zijn op Utila zijn we weer richting Mexico vertrokken. De terugreis was slopend. De eerste dag zijn we niet verder gekomen dan Omoa. Hier kwamen we rond 21.00 uur aan. Bij het busstation komt een Nederlandse vrouw naar ons toe dat ze een hostel heeft in Omoa (Pia’s Place) en dat ze nog enkele plaatsen overheeft. We besluiten daar te overnachten. Helaas moeten Marcel en ik wel met zijn drieen op een kamer slapen. Ik, Marcel en nog een andere kakkerlak. De kakkerlak hebben we niet meer gezien, waarschijnlijk kon hij niet tegen mijn gesnurk.

Vandaag zijn we opnieuw de grens overgestoken, vanuit Honduras terug naar Guatemala. Om 07.30 vanuit het hotel vertrokken, ongeveer 10 minuten gelopen naar de bushalte. Daar aangekomen bleek de bus (die om 07.45 vertrok) al weg te zijn. En dat voor een land waar nooit iets op dag en tijd gebeurd. Uiteindelijk om 08.45 de bus vanuit Omoa naar Corinto gepakt. Vervolgens met een pick up truck naar de grens gebracht. Daar stappen we in een klein taxibusje dat ons verder Guatemala inbrengt. Als we er al met tien volwassen inzitten stopt de chauffeur nog om twee lokale mensen op te pikken. En nog is de taxi naar zijn zin niet vol genoeg. Na een paar kilometer pikt hij nog eens een vrouw met zes kleine kinderen op. Aan het eind van de rit zitten we met 18 volwassenen en 6 kinderen in een klein uitgevallen taxibusje. De bagage wordt op het dak gebonden, ik neem een kind op schoot en Marcel zit met onze tassen op schoot. Vervolgens met een gewone stadsbus naar Puerto Barrias en daar de boot naar Livingstone gepakt (die overigens ook al te vroeg vertrok). In Livingstone hebben we een beetje moeite om een boot te vinden die ons naar Rio Dulce wil brengen. We besluiten daar dus te overnachten.

Lees verder