Reisverslag september: Werken in Noosa, duiken in Bundaberg, Airlie beach

Dag 112: zondag 1 september (Noosa) 

Vandaag is officieel de lente in AustraliŽ begonnen. Ook heb ik weer gewerkt en ben bijna ontslagen. Dus een goed begin van de lente. Vanochtend om half acht begonnen. Toen ik rond het hostel liep om lege flessen en rotzooi op te ruimen kwam ik Scott tegen en hij vroeg of ik het zwembad schoon wilde maken want deze lag vol met bladeren. Dus de vacuŁmzuiger gepakt en het zwembad schoongemaakt. Om 9.00 uur moest ik met de bus mensen wegbrengen. Toevallig zaten het meisje uit Geldrop en Hans in de bus en niemand anders. Ze vroegen of ik Noosa wilde laten zien. Dat vond ik goed dus ben ik naar de riviermonding gegaan. Het is daar hartstikke mooi. Er zijn witte stranden en kristalhelder water. Daar hebben we een haai gezien en kwamen Rod (eigenaar van het hostel) tegen. Ik dacht nu krijg ik flink op mijn donder want ik mag niet van mijn route afwijken. Teruggekomen in het hostel ben ik gaan vegen en om 10.00 uur moest ik weer met de bus gaan rijden. In de bus zat een jongen, hij vroeg of ik naar Noosa Ville wilde rijden. Hij had hiervoor toestemming gevraagd bij de receptie, zij vonden het goed. Het was een eind rijden zodat ik laat terug was in het hostel. Toen ik de backpacker keuken schoon aan het maken was kwam ik Scott tegen. Hij vroeg of ik even mee wilde komen. We liepen de garage in zodat niemand ons zag en daar kreeg ik flink op mijn donder. Hij vroeg waar ik met de bus naar toe was geweest omdat ik zo laat terug was. Ik zei dat ik de jongen naar Noosa Ville had gebracht met toestemming van de receptie. Maar toen bleek dat die jongen helemaal geen toestemming had gevraagd. Scott wist daar helemaal niks van en ik kreeg mijn laatste waarschuwing. Dat vond ik eigenlijk jammer want ik hoopte dat hij mij zou ontslaan, dan kon ik namelijk met Hans verder trekken naar Cairns.

Dag 113: maandag 2 september (Noosa)  

Alweer een dag voorbij! Vanmiddag heb ik afscheid genomen van Hans, hij ging naar Harvey Bay toe. Ik heb ook nog een Engels stelletje ontmoet. Ze zijn 3,5 maand aan het reizen. Ze zijn in MaleisiŽ en Thailand geweest en kwamen nu van Cairns af. Ze adviseerden mij om niet te gaan duiken bij de Whitsundays maar in Cairns op de Outher Reef.

Dag 114: dinsdag 3 september (Noosa)

Vandaag weer gewerkt. ís Avonds hadden we weer de barbecue. Ik moest salades op borden scheppen. Toen ik daar mee klaar was heb ik een film van de Blues Brothers gekeken.

Dag 115: woensdag 4 september (Noosa)

Vandaag alweer gewerkt en weinig meegemaakt. Mia (de Deense) is gisteren ontslagen omdat ze niet goed genoeg Engels sprak, maar haar Engels is perfect. Het was gewoon een smoesje om van haar af te komen.

Dag 116: donderdag 5 september (Noosa)

Vanmorgen weer gewerkt en het was hartstikke koud, namelijk vijf graden. Terwijl het nu om 15.00 uur dertig graden is. Ik vind het ongelooflijk, die temperatuurverschillen en ik vind het geen wonder dat ik nu verkouden ben. Zojuist een superlange brief naar Nancy geschreven. Ze heeft mij twee maanden geleden een kaart gestuurd dus het was onderhand wel tijd om iets van me te laten horen. Zo meteen ga ik naar de kapper. Ik zag namelijk vanmiddag een advertentie waarop stond dat er vanavond een kapper komt die je voor A$5 knipt. Het wordt wel tijd dat ik naar de kapper ga want dat is nu al bijna vier maanden geleden.

Dag 117: vrijdag 6 september (Noosa)

De kapster was gisteren niet op komen dagen. Vandaag had ik een vrije dag dus heb ik lekker uitgeslapen en ben ís middags naar het strand geweest. Daar heb ik wat brieven en kaarten geschreven voor het thuisfront. Ook nog naar de bank gelopen om mijn cheque te verzilveren. ís Avonds was in het hostel het verjaardagsfeest van Anthony. Anthony is een AustraliŽr die hier al twee jaar in het hostel werkt. Er waren twee jongens uit Harvey Bay overgekomen. Er is daar namelijk ook een Koala Beach Resort. Deze jongens komen uit Heerlen en zijn nu twee maanden in AustraliŽ en waren nu al door hun geld heen. Afgelopen week ben ik nog een meisje tegenkomen die hopeloos op zoek was naar werk want ze had nog A$15 van haar budget over.

Dag 118: zaterdag 7 september (Noosa)

Vannacht slecht geslapen, er was namelijk een hoop herrie in het huis, want ze kwamen allemaal dronken binnengevallen. Om 07.30 moest ik met de bus naar Eumundi rijden. Dat is een plaatsje 20 kilometer van Noosa, er is daar een grote markt. Om 10.00 uur was ik terug in het hostel en heb ik moeten afwassen en buiten de struiken moeten snoeien. Om 13.00 uur was ik klaar met mijn werk en had de rest van de dag vrij. Om 14.00 ben ik met twee Canadese jongens (Stann en Mike) naar het National Park gegaan waar we in een baai hebben gesnorkeld. Daar hebben we veel vissen gezien in allerlei kleuren. ís Avonds in de bar een echtpaar uit Nuenen ontmoet. Ze zijn een jaar of vijftig en trekken hier met de bus (Greyhound) en overnachten zoals de jongelui in hostels. Ze waren eerst in Brisbane op familiebezoek geweest. Het waren hele gezellige mensen en daarom hebben we onze telefoonnummers uitgewisseld. Ze zouden over twee weken teruggaan naar Nederland en ze beloofden mijn ouders te bellen om te zeggen dat ze mij hier ontmoet hadden (achteraf hebben ze dit ook daadwerkelijk gedaan). Om 22.00 uur ben ik gaan slapen want ik was hartstikke moe. Nog 18 dagen werken en dan kan ik weer verder trekken.

Dag 119: zondag 8 september (Noosa)

Vanmorgen om 07.30 begonnen en Scott begon al meteen te zeiken. Gisteren sprak hij mij namelijk aan en zei dat ik voortaan om 07.25 moet beginnen. Dat zei hij omdat ik elke dag wel een paar minuten te laat kwam. Vanochtend kwam ik om 07.29 binnen gevallen en volgens hem was ik vier minuten te laat. ís Middags weer aan het zwembad gelegen en ís avonds gewerkt.

Dag 120: maandag 9 september (Noosa)

Alweer een werkdag en tussen de middag heb ik naar Grand Prix van ItaliŽ gekeken. Ik vond het vandaag te heet om te werken, het was namelijk over de dertig graden.

Dag 121: dinsdag 10 september (Noosa)

Vandaag tien uur gewerkt en 27 dollar verdiend. Het was vandaag bovendien bloedheet, 34 graden. ís Middags aan het zwembad de backpacker krant gelezen. Deze krant is gratis en die kan je krijgen bij het hostel. In dit krantje staat allerlei informatie over goedkope toers en hostels. Vandaag eindelijk mijn haar laten knippen voor A$5. De kapster was een leuke meid. Ze vertelde dat ze uit Western Australia komt en nu vijf jaar in Noosa woont. Het is nu 22.00 uur en het is nog steeds 25 graden.

Dag 122: woensdag 11 september (Noosa)

Vandaag was het gelukkig bewolkt en niet al te warm. ís Avonds toen ik in de keuken aan het werk was dacht ik dat de kok bezopen was. Ze hebben mij al verteld dat de kok een alcoholist is maar dit geloofde ik niet, tot vandaag dan. Want op een gegeven moment liep hij de koelruimte in en pakte een fles bier. En 15 minuten later pakte hij er weer een. Uiteindelijk was hij om 19.30 hartstikke bezopen, hij begon luid te zingen en in de keuken te roken. Toen ik even later de keuken binnen kwam had hij de grootste ruzie met Scott. Het is best gezellig hier. Scott de manager is de grootste eikel die ik in AustraliŽ ben tegengekomen, Graig de kok is een groot alcoholist en Marc (een Aussie) is een halve junk. Marc werkt hier al twee jaar en hij moet elk uur aan zijn zelfgemaakte waterpijp lurken zodat hij de hele dag stoned is. Het zijn rare lui, die Aussies. Volgens mij komt het doordat ze teveel zon hebben gehad.

Dag 123: donderdag 12 september (Noosa)

Vandaag alweer gewerkt. Het was vandaag dertig graden en ik zweette mijn eigen kapot toen ik buiten moest vegen. Toen ik ís avonds aan het afwassen was, kwam Nimpf binnen met een enveloppe voor mij. In deze enveloppe zat een foto van mij en Frans aan de grens van New South Wales en Queensland. De foto was afkomstig van Frans en Maria waarmee ik in Byron Bay opgetrokken ben. Er zat ook een kaart in de enveloppe waarop stond dat ze in Perth zaten. Ze vertelden dat ze AustraliŽ heel mooi vonden en ze hadden zelfs hun visum verlengd. Vijf minuten later kwam Scott ook nog binnen gevallen. Hij had een fax van mijn ouders bij zich. In de fax stond dat mijn ouders, oom en tante op 16 februari naar AustraliŽ vliegen. Op 18 februari komen ze in Sydney aan waar ze vier dagen blijven waarna ze met een toer een maand door AustraliŽ reizen.

Dag 124: vrijdag 13 september (Noosa)

Vandaag ben ik vier maanden in AustraliŽ en het bevalt mij nog steeds uitstekend. Ik begin er wel van te balen dat ik nog steeds in Noosa zit. Ik heb in vier maanden tijd 1000 kilometer afgelegd terwijl ik er nog 17.000 kilometer moet afleggen. Als ik terug kijk op die vier maanden dan ben ik veel te lang in Sydney gebleven en heb daar veel te veel geld opgemaakt maar doordat ik hier zo lang werk probeer ik uit te komen met mijn budget. Ook die Jackroo school was zonde van mijn tijd en geld maar het was wel een leuke ervaring. Wat me opgevallen is, is dat mensen in New South Wales een stuk vriendelijker en gastvrijer zijn dan in Queensland. Verder bevalt het backpackersleven mij fantastisch. Je hebt geen stress en je leeft van dag tot dag, bovendien ontmoet je heel veel mensen. De AustraliŽrs zijn lomp en grof, vooral de jongens.Het bier hier in AustraliŽ is hartstikke duur, zo betaal je voor een krat van 24 flesjes 20 Euro. Dat is ook een van de redenen dat ik hier heel veel wijn drink. Het vlees is wel goedkoop. Een kilo goede biefstuk kost hier drie euro.

Vandaag tegen Scott gezegd dat ik volgende week maandag verder wil trekken en dat 22 september mijn laatste werkdag is. Hij maakte er geen problemen van en hij probeerde mij zelfs een dure zeiltrip in de Whitsundays aan te smeren. De rest van de dag aan het zwembad gelegen. Vanmiddag heb ik naar WTN gebeld om te zeggen dat ze geen post meer naar Noosa moeten sturen. Aan het zwembad heb ik mijn route tot Cairns exact uitgestippeld. Dit moest ik doen omdat ik 23 oktober naar Alice Springs vlieg. Het is een druk programma maar ik denk wel dat ik het haal. Zojuist kwam in het huis de Oz Experience buschauffeur binnengevallen. De chauffeurs slapen namelijk ook hier in het huis. Ik had die chauffeur in Byron Bay ontmoet en ben met hem tot Surfers Paradise gegaan. Hij kon Frans en Maria ook nog. Bovendien was hij de buschauffeur die stukken had gekregen met de bus. Het voorwiel zat namelijk los omdat ze vergeten hadden de moeren vast te draaien.

Dag 125: zaterdag 14 september (Noosa)

Nog negen dagen werken en dan kan ik verder trekken. Toen ik vanochtend buiten de rotzooi aan het opruimen was zag ik twee briefjes van A$20 liggen, dus dat is weer mooi meegenomen. ís Avonds op tv SBS wereldvoetbal gekeken. Ze lieten o.a. beelden zien van Ajax, Feyenoord en PSV. Volgende week laten ze zelfs een samenvatting van Ajax-PSV zien.

Dag 126: zondag 15 september (Noosa)

Vandaag weer gewerkt en een paar Nederlanders ontmoet. Ze vertelde dat je met een trucje gratis kan bellen. Ik had al eerder van dit trucje gehoord maar ik geloofde dit niet. Omdat ik ís avonds toch naar huis moest bellen heb ik het trucje toegepast. Na tien minuten proberen lukte het trucje en kon ik gratis naar huis bellen. De volgende keer koop ik dus een kaart van A$50. Het trucje is als volgt. Dit werkt alleen bij een oude telefooncel. Je stopt een telefoonkaart in de gleuf en dan hoor je drie klikken. Bij de laatste klik moet je op de nul drukken. Als je dat op het juiste moment doet floept de kaart er uit en komt het bedrag van de kaart op het venster te staan. Je kan vervolgens het nummer draaien en gratis bellen.

Dag 127: maandag 16 september (Noosa)

Vannacht slecht geslapen en weer moeten werken vandaag. ís Middags heb ik met twee meisjes uit Denemarken een videofilm gekeken in het huis.

Dag 128: dinsdag 17 september (Noosa)

Vandaag weer gewerkt en Scott zat alweer te klagen. Ik mocht namelijk geen mensen in het huis uitnodigen en ik moet op tijd komen voor het werk. Maar als ik om 07.30 moet beginnen, dan begin ik om 07.30. Hij staat er op dat ik me om 07.25 bij de receptie meldt. Vandaag is er een nieuw meisje in de receptie begonnen. Ze is afkomstig uit Nieuw-Zeeland en gaat de Ierse Nimpf vervangen.

Dag 129: woensdag 18 september (Noosa)

Alweer een werkdag en ís avonds in de bar een paar pilsjes gedronken want het was het afscheidsfeest van Nimpf, Mia en Kirsty.

Dag 130: donderdag 19 september (Noosa)

Vanochtend moeite gehad om mijn bed uit te komen want het was de vorige avond laat geworden. Nog twee dagen werken en dan heb ik weer vakantie. Gisteren was ik bijna ontslagen maar dat deden ze niet omdat ik al ontslag had genomen. Wat was er namelijk voorgevallen: de bus was kapot gegaan en ze hadden zolang een landcruiser gehuurd. Een grote 4WD waar tien personen in kunnen. Ik moest daarmee de mensen naar het strand en het National Park brengen. Op de terugweg zag ik een stuk braakliggend terrein liggen. Ik kon het niet laten om de jeep uit te proberen, dus de versnellingen in 4WD gezet en het terrein opgereden. Na tien meter rijden stond ik muurvast in het mulle zand. Daar stond ik dan. Ik zag een man staan die bezig was om zijn auto in te laden. Ik vroeg of hij een schop had. Die had hij wel en hij liep met mij mee naar de jeep. Na een paar minuten graven en de banden leeg te hebben laten lopen, hebben we het nog eens geprobeerd. Maar zonder resultaat. Hij vroeg of ik de voorwielen op 4WD had gezet. Dat had ik dus niet gedaan omdat ik dat niet wist. Hij heeft dus de voorwielen op die stand gezet en zonder problemen kwam ik uit het mulle zand. Uiteindelijk was ik om 11.00 uur terug in het hostel en ben ik de backpacker keuken schoon gaan maken. Terwijl ik daar mee bezig was kwam Scott binnen en hij vroeg weer of ik mee ging naar de garage. Hij vroeg waar ik was geweest en waar ik geweest was. Ik vertelde hem de waarheid want ik dacht dat hij wel zou kunnen lachen om mijn stommiteit. Echter werd hij hartstikke boos en zei dat hij mij wilde ontslaan maar dat niet deed omdat ik hier nog maar twee dagen zou werken. Het overige personeel lachten echter zijn eigen rot en de kok (Graig) zei dat ik een gekke Hollander was en mij niet gauw zou vergeten. Ik heb meteen een bijnaam gekregen, ze noemen me hier nu de 4WD-man. Vandaag afscheid genomen van Kirsty, Nimpf en Mia, want zij zijn vandaag vertrokken.

Dag 131: vrijdag 20 september (Noosa)

Vandaag had ik weer een vrije dag en de hele middag heb ik films gekeken. Voor het eerst in twee maanden heeft het vandaag geregend en het was een echte tropische zomer, de hele keuken stond namelijk blank.

Dag 132: zaterdag 21 september (Noosa)

Vandaag gewerkt en weinig meegemaakt. ís Middags de Oz Experience gebeld om te zeggen dat ik maandag weer met de bus mee wil.

Dag 133: zondag 22 september (Noosa)

Vanochtend met de minibus rondgescheurd en geveegd. Vandaag was gelukkig mijn laatste werkdag. ís Ochtends toen ik in de bar aan het dweilen was kwam de receptioniste Carreen mij nog een koffiebroodje brengen die ze speciaal voor mij bij de bakker had gehaald. ís Avonds in de keuken gewerkt en maaltijden uitgeserveerd. Het was vanavond de drukste avond in die zeven weken tijd dat ik hier gewerkt heb. Omdat Carreen niet goed wist wat ze moest doen heb ik bijna alles moeten doen, zoals afwassen, salades maken, uitserveren en orders ophalen in de bar. Om 21.15 was ik klaar en Carreen vroeg of ik mee ging naar de bar om wat te drinken. Maar ik zei dat ik eerst mijn tas moest inpakken. Terwijl ik mijn tas aan het inpakken was kwam Scott mijn kamer binnen om afscheid te nemen. Ik heb de indruk, ondanks mijn streken, dat ze mij hier wel mogen. Graig de kok zei dat hij fijn met mij heeft samengewerkt en dat hij mij graag zou willen ontmoeten als ik terug in Sydney ben. Een paar dagen geleden vroeg ik aan Scott of ik gratis accommodatie in een hostel in Harvey Bay kon krijgen, maar dat kon hij niet geven. Echter, toen ik net met Scott stond te praten bood hij mij gratis accommodatie in Harvey Bay aan. De rest van de avond in de bar gezeten. Op dit moment stikt het hier van de Nederlanders. Het is best wel gek, zo zie je er een maand geen en nu komen ze met bosjes binnengevallen. Ik vind het wel fijn om weer eens Nederlands te praten want dat heb ik bijna twee maanden niet gedaan.

Dag 134: maandag 23 september (Harvey Bay)

Vandaag om 10.00 uur vertrokken. Onderweg heb ik mijn eerste kangoeroe gezien, alleen jammer dat ie dood was. De Oz Experience bevalt me heel slecht. De bussen zijn heel oud en hebben veel vertraging. Uiteindelijk zijn we om 15.15 uur in Harvey Bay gearriveerd. Ik kreeg ik Koala Backpackers on the Beach gratis een overnachting omdat ik in Noosa gewerkt heb. Het hostel is erg oud, vies en vervallen. Ik ben dus blij dat ik morgen weer verder ga. In het hostel kwam ik Nimpf en Kirsty tegen. Ze vertelden dat ze naar Fraser island waren geweest. Ze waren er letterlijk weg geregend. Ik heb besloten om niet naar Fraser island te gaan omdat het hier zo gepromoot wordt.

Dag 135: dinsdag 24 september (Bundaberg)

Vanochtend zijn we om halfacht richting Bundaberg vertrokken waar we om 10.00 uur aangekomen zijn. Ze hebben mij afgezet bij een telefooncel waar ik een hostel heb gebeld. Ze kwamen mij netjes ophalen. Tijdens het inchecken vroeg ik wanneer ik een duikcursus kon volgen. De receptionist belde naar de duikschool en zei dat ik meteen kon beginnen met mijn Ďopen water courseí. Dat vond ik prima. Dus hebben ze me om 11.00 uur naar de duikschool gebracht. Voordat ik naar de duikschool ging hebben ze mij de kamer laten zien. Het is een grote kamer waar veertien mensen slapen. Verder is het hostel een grote, gore zooi. Maar goed, om 11.00 uur ben ik met mijn duikcursus begonnen. Ze waren eigenlijk al om 09.00 uur begonnen maar ik had niet veel gemist. Onze groep bestaat uit vier Nederlanders en de leraar. Vandaag bestond de les uit theorie. De boeken en het lesmateriaal is gelukkig in het Nederlands. We kregen een film te zien waarna we een stel vragen moesten beantwoorden. Om 17.00 uur zijn we langs een dokter gereden voor een medisch duikcertificaat. Dat koste mij A$30 terwijl ik maar twee minuten binnen ben geweest. Hij nam mijn bloeddruk op, luisterde naar je hart en longen en controleerde je ogen en neus en dat was het dan. De duikcursus kost A$149 voor vier dagen. Bovendien krijg ik een dag gratis accommodatie in het hostel omdat ik de duikcursus daar geboekt heb. Het hostel kost A$14 per nacht wat belachelijk veel is voor wat het te bieden heeft. Vanochtend vroegen ze of ik wilde werken. Ze beginnen om 05.30 met fruitplukken. Ik krijg dan A$8 per uur en ze kunnen niet garanderen hoe lang je moet werken. Het varieert van twee tot tien uur. Ik had geen zin om zo vroeg op te staan. Dus ik ga mijn duikcursus volgen en dan pleiten.

Dag 136: woensdag 25 september (Bundaberg)

Vandaag een leuke en boeiende dag gehad. Om 09.00 uur kwam de duikschool ons ophalen bij het hostel. Bij de duikschool aangekomen hebben we onze duikspullen uitgezocht en zijn we naar een zwembad gereden. Daar moesten we 200 meter zwemmen en tien minuten watertrappelen. We hebben ons duikpak aangetrokken en moesten we onder water allerlei handelingen uitvoeren.  Een jongen is al afgehaakt omdat de dokter gisteren een oorontsteking constateerde. We hebben dus een hele kleine groep. Om 14.30 waren we terug bij de duikschool en hebben we tot 17.30 theorieles gehad. ís Avonds ben ik de duiktheorie gaan bestuderen. Het boek bestaat uit 260 paginaís.

Dag 137: donderdag 26 september (Bundaberg)

Vanochtend was ik om 05.00 uur wakker, want iedereen van mijn kamer moest opstaan om te werken. Om 09.00 uur is mijn duikcursus begonnen. Bij de duikschool hebben we onze duikspullen gepakt en zijn we naar het strand gereden en daar heb ik mijn eerste duik gehad. We zijn tot een diepte van zes meter gedoken. Het was een hele mooie en unieke ervaring. We zagen heel veel fel gekleurde vissen en ook hebben we een megagrote schildpad gezien. Ook hebben we een hele aparte giftige vis gezien. Deze vis had allerlei pluimen. Een Nederlands meisje is gestopt met de duikcursus omdat zij last kreeg van haar oren, dus zijn we nu nog over met twee personen en de duikinstructeur. Na 50 minuten was het zuurstof op en moesten we naar boven. Tijdens de duik moesten we nog allerlei oefeningen doen. Na 15 minuten wachten hebben we een nieuwe duikfles gepakt en zijn we de tweede duik gaan maken. We zagen opnieuw een schildpad, we pakte hem bij zijn schild en zwommen met dat beest weg. Om 14.00 uur waren we terug bij de duikschool waar we een uur pauze hadden. In de pauze ben ik even naar de Common Wealth bank gelopen want ik dacht dat er iets niet klopte met mijn rekening. Ik kreeg daar te horen dat je per keer dat je pint een A$1 moet betalen. Om 15.00 uur begon de cursus weer. We kregen een introductiefilm te zien en moesten weer wat vragen beantwoorden. Om 17.00 uur was ik weer terug bij het hostel.

Dag 138: vrijdag 27 september (Bundaberg)

Het hostel waar ik verblijf heet Prince of Wales Backpackers. Dit is een echt werkhostel die gespecialiseerd is in fruitplukwerk. Om 08.00 uur werd ik weer opgepikt voor de duikcursus. Bij de duikschool hebben we onze duikspullen gepakt en zijn we weer naar het strand gereden. Tijdens het duiken moesten we weer allerlei dingen uitvoeren. We hebben een zeeslang gezien, die overigens hartstikke giftig zijn. Ook hebben we een hele grote zeester gezien en heel veel koraal. Om 13.00 uur waren we terug bij de duikschool waar Julian (duikinstructeur) de duiktabellen heeft uitgelegd. Ik wist niet dat er zoveel bij het duiken kwam kijken. Na de uitleg zijn we begonnen met het examen. We mochten bij elkaar blijven zitten en de boeken lagen gewoon op tafel, de duikinstructeur ging beneden in zijn winkel zitten. We hadden dus mogelijkheden genoeg om dingen na te kijken. Om 14.00 uur waren we klaar en Julian vroeg of we om 17.00 uur terug wilde komen voor de uitslag en ons duikbrevet. In die tussentijd heb ik Oz Experience gebeld om te zeggen dat ik zondag weer verder wil reizen. Ook heb ik een aantal reisbureaus gebeld die zeiltrips verzorgen in de Whitsundays. Ik heb er een gevonden die A$160 vraagt voor drie dagen en twee nachten op de boot. Alles is inclusief, ik heb deze trip dus geboekt. Om 17.00 uur ben ik teruggelopen naar de duikschool en daar kreeg ik te horen dat ik een fout had gemaakt van de 50 vragen, ik ben dus geslaagd. Ik moest twee pasfotoís geven voor mijn duikbrevet. Mijn duikbrevet krijg ik over tien dagen toegestuurd, ook heb ik meteen een logboek gekocht. Dit heb je nodig om je duikervaringen te vermelden. Tussen de middag ben ik Carreen tegengekomen, dat is het meisje dat in Noosa heeft gewerkt. Ze had ontslag genomen en ze wil nu hier fruit gaan plukken.

Dag 139: zaterdag 28 september (Bundaberg)

Vandaag werd ik om 08.30 opgehaald voor de Whale Watch Tour. We gingen in de buurt van Fraser Island naar Humback whales kijken. Om 10.45 vertrok de boot. Onderweg zijn we al tien dolfijnen tegen gekomen. Ze zwommen gewoon met de boot mee. Daana zagen we in de verte een walvis met een jong. Het was een hartstikke mooi gezicht. We kregen ook een uitgebreid lunchbuffet aangeboden. In totaal hebben we een stuk of acht walvissen gezien. De toer koste A$72. Om 16.30 waren we terug bij het hostel.

Dag 140: zondag 29 september (Dingo, ergens in de outback)

Vanochtend heeft het hostel mij om 09.45 bij het postkantoor afgezet. Daar zou de Oz Experience bus ons ophalen. Toen de bus arriveerde stapte Jacco uit de bus. Met Jacco heb ik drie weken in Sydney gezeten. Hij vertelde dat hij twee maanden op de Jackroo school gewerkt had tegen kost en inwoning. Om 18.00 uur zijn we in Dingo aangekomen. Dingo is een hele grote veeboerderij die ver in de outback ligt. De omgeving is hartstikke mooi.ís Avonds heb ik wat informatie over AustraliŽ gelezen want ik heb in een week tijd ontzettend veel kilometers afgelegd en ik wist niet meer waar ik precies zat.

Dag 141: maandag 30 september (Airlie Beach)

Vannacht ontzettend slecht geslapen want het heeft de hele nacht hevig geregend en gebliksemd. Om 07.30 opgestaan en ontbeten. We zouden een rondleiding krijgen maar omdat het zo geregend had waren al wegen ontoegankelijk. De boer vertelde dat het vijf jaar geleden was dat het zoveel geregend had. De rondleiding ging dus niet door en daarom zijn we om half elf vertrokken. We zijn dwars door de outback naar Mac Kay gereden. De outback is onbeschrijfelijk mooi. Er is eigenlijk helemaal niks te zien maar dat maakt het juist zo speciaal. We zijn uren over een smalle weg gereden en af en toe kwamen we een auto tegen. Verder zagen we alleen maar bomen, grasvlaktes en bergen. Om 19.30 kwamen we in Arlie Beach aan. Het is hier prachtig. Het heeft hier erg veel weg van Monaco. Op mijn kamer slapen nu een Engelse jongen en een jongen uit BraziliŽ. Ook heb ik een Nederlander ontmoet die met een groep van zestien man rondtrekt. Het hostel waar ik nu zit is het mooiste hostel van AustraliŽ. De badkamer lijkt wel een balzaal en er hangt een spiegel van drie bij twee meter. Verder staan er twee wastafels en elke morgen krijg je gratis ontbijt. Je krijgt dan koffie met gebakken eieren, met spek en bruine bonen en onbeperkt brood en cornflakes. Ook heeft het een verwarmd zwembad met bubbelbad. En dat allemaal voor de prijs A$13. De naam van het hostel is 13 Begley en ik kan het iedereen aanbevelen! Toen we zojuist aankwamen en de bus uitstapte leek het wel een sauna, zo warm is het hier. Nadat we ingecheckt hadden, zijn we met zes man ergens gaan eten. Ik had nachoís en een gratis blikje bier. En het koste maar A$5. Daarna zijn we naar Beaches gelopen want we hadden afgesproken dat we daar mekaar zouden ontmoeten. De hele Oz Experience bus zat daar dus we waren met ongeveer 30 man. Het werd heel gezellig. We bestelde om de beurt een jug bier voor A$7 (1,12 liter). Om 12.00 uur ging de bar dicht en ben ik maar terug gelopen naar het hostel om te gaan slapen.

Naar reisverslag oktober