Reisverslag mei: Voorbereidingen, aankomst in Sydney, Blue mountains

Voorbereidingen

In januari 1996 besloot ik te stoppen met mijn studie hogere informatica aan HTS en te gaan werken. Binnen een paar weken besefte ik dat ik dit niet wilde doen tot mijn 65e jaar. Omdat ik al heel lang de droom koesterde om eens een verre en lange reis te gaan maken heb ik een bijeenkomst bezocht van Travel Active in Utrecht. Travel Active is gespecialiseerd in work en travel Australia. Ik was vlug overtuigd dat ik dit wilde gaan doen en heb meteen ter plaatste een datum geprikt! Op 13 mei 1996 ga ik alleen een jaar Down Under en toen begon het! Hoe kom ik aan zoveel geld? Ik was namelijk niet van plan om veel in AustraliŽ te gaan werken. Mijn plan is om zo veel mogelijk van AustraliŽ te zien en daarom wilde ik mijn tijd niet gaan verdoen met werken. Gelukkig kon ik bij Smits machine fabriek terecht. Hier was ik werkzaam in het weekend en vakanties. Dus was het dagen maken van 12 uur en meer, 6 dagen per week, 4 1/2 maand lang. En nu is de dag daarÖ.
Marcel gaat Down Under. Mijn belevenissen kan je hier onder lezen.

Dag 1: Maandag 13 mei 1996 (Valkenswaard)

Vanmorgen om 04.45 uur opgestaan voor de grote dag. We zouden om 05.30 uur vanuit Valkenswaard richting Schiphol vertrekken maar dat was een kwartier later geworden. Bij Utrecht begon de file al en dat was helemaal tot Amsterdam toe. Dit resulteerde in dat we de afgesproken tijd van 08.00 uur niet haalde en dat we een half uur te laat bij de incheck balie waren. Bij de incheckbalie stond iemand van Travel Active te wachten. Ze gaf ons de laatste instructies en een echte Travel Active T-shirt.

Bij het inchecken woog mijn bagage 17.6 kg. Behoorlijk zwaar dus. Na een moeilijk en zwaar afscheid van mijn ouders  ben ik om 09.45 uur naar gate 18 gelopen samen met twee jongens uit Alblasserdam die ook met Travel Active reizen.  We vlogen met Britian Airways naar Londen waar we over moeten stappen op Qantas naar Bangkok. Bij de gate kwamen we toevallig Ruud Gullit tegen. Na een flitsende start en een paar hobbelige wolken (turbulentie) genomen te hebben zijn we in Londen (Heatrow) geland. Na een tussenstop van drie uur zijn we verder gevlogen naar Bangkok. Tijdens de tussenstop in Engeland heb ik een jongen ( jacko) uit Venlo ontmoet. Hij reist net zoals ik alleen en met travel active en heeft net als ik MTS werktuigbouwkunde gestudeerd. We hebben dus gesprekstof genoeg. Op dit moment terwijl ik dit in het vliegtuig aan het schrijven ben komen ze langs met eten. Het eten was heerlijk. Het bestond uit vis, gekookte aardappelen, salade, pudding, broodjes, toast, kaas en heel veel wijn! O ja, mijn eerste consumptie was een lekker glaasje champagne op 10 kilometer hoogte bij een snelheid van 920 km/uur ergens boven Rusland. Tot zo ver gaat alles prima met mij en kan haast niet wachten totdat ik in Bangkok ben. Van slapen zal weinig van komen want het is hier echt prachtig 10 km boven de aarde. Om 23.45 uur kwamen de vriendelijke stewardessen weer langs met eten. Ze denken zeker dat we uitgehongerd zijn?

Dag 2: Dinsdag 14 mei (Bangkok)

Om 01.45 uur Nederlandse en 06.45 uur Thaise tijd zijn we geland in Bangkok. Op dat tijdstip was het al 27 graden met een luchtvochtigheid van 98%. Nadat we door de douane (het leek wel een tijdtunnel want we gingen 50 jaar terug in de tijd) waren werden we opgevangen door een Thaise man. Rond 08.00 uur zijn we met een airco bus vertrokken. Gelukkig had de bus airco want ik viel bijna flauw van de hitte. Omdat we pas om 12.00 uur Ďs middags in ons hotel mochten kregen we eerst een rondrit door Bangkok. Rond 10.00 uur was de temperatuur al opgelopen tot 35 graden. Mijn T-shirt was kletsnat van het zweet geworden door al die tempeltjes te bezichtigen. In Bangkok hebben we mooie tempels en boeda beelden gezien. Om 12.00 uur zijn we bij het hotel afgezet (4 sterren hotel met alles erop en eraan). De temperatuur was inmiddels gestegen naar de 40 graden en het was niet meer om uit te houden. De rest van de dag dus rustig aan gedaan. Even naar de bank gelopen om te pinnen en ook naar de winkel geweest om water en eten te kopen. Toen ik buiten de winkel stond wist ik niet meer welke richting ik in moest. Wat fijn zoín jetlag! Na een uur rondgelopen en gezweet te hebben heb ik maar een tuk tukker (bromfiets taxi) aangehouden en die heeft mij voor 20 bath = 60 eurocent half Bangkok laten zien en gelukkig heeft hij uiteindelijk mijn hotel terug gevonden. Voortaan toch maar een visite kaartje vragen bij het hotel! Ik had het helemaal gehad en besloten om de rest van mijn tijd in het hotel door te brengen en te wachten op de vlucht van morgen naar Sydney! Bangkok is echt gruwelijk tegen gevallen en de smog was niet normaal! Heel veel mensen lopen met mondkapjes op straat. Nou ik ga stoppen want we gaan uiteten bij de Mac Donalds.

Dag 3: Woensdag 15 mei (in het vliegtuig ergens boven IndonesiŽ)

Gisteren om 20.45 uur naar bed gegaan want het was vandaag weer vroeg dag! We moesten om 04.30 uur opstaan omdat ons vliegtuig om 08.00 uur vertrok. Als ontbijt een heerlijke nasi schotel gehad met fruit en koffie na. Ik heb nog nooit zoín lekkere ananas gegeten! Een groepje van 7 man was de vorige avond nog goed op stap geweest. Ze waren naar een peepshow geweest ergens in Bangkok. Het was wel Ďmooií zeiden ze. Ze moesten wel entree betalen ( 3.20 euro) en een pilsje koste 4 euro. Ik ben blij dat ik uit Bangkok weg ben want het was daar niet om uit te houden. Vanochtend was om 06.30 uur het al 30 graden. Trouwens nog helemaal geen last gehad van een Jetlag. Ik had rond de middag wel het gevoel dat ik goed opstap was geweest. Maar nu 14.30 uur Australische tijd voel ik mij kiplekker. Ik heb ruim een uur gefilmd en heb de eerste ansichtkaarten naar huis verstuurd. De douane in Bangkok stelt weinig voor. Toen ik mijn bagage op de band legde en door de X-ray ging stonden de douaniers met hun rug naar de monitor toe te kletsen. De rŲntgen straling tast gelukkig niet mijn fotorolletjes of mijn film aan. 

Daar zijn we dan in AUSTRALIň! Om ongeveer 15.45 uur vlogen we over de kustlijn van AustraliŽ. Als ik op dit moment naar buiten kijk dan zie ik de Kimberleys, welke te herkennen zijn aan zijn rode rotsen. We hebben nu 2000 kilometer over AustraliŽ gevlogen en ik heb maar 1 dorpje gezien en verder alleen maar zandweggetjes! Uiteindelijk zijn we om 19.15 uur geland in Sydney. Op het vliegveld in Sydney was enorm veel bewaking en bijna iedereen moest zijn koffer/tas uitpakken. Je mag namelijk geen eten of fruit invoeren. Op het vliegveld stond iemand van WTN-programs te wachten. Nadat ik op het vliegveld gepind heb zijn we met het hostelbusje naar het centrum van Sydney gebracht. In het busje hebben we een spoedcursus Australisch gehad zo noemen ze hier de Engelsen -Pommies, Nederlanders-Dutchies en krokodillen-crocs.  Om 20.00 uur bij het hostel (Alfred Park) aangekomen. De kamer bestaat uit 2 stapelbedden en een badkamer. Rond een uur of 10 zijn we met 12 man (2 vrouwen) op stap gegaan. Na een paar pilsje genuttigd te hebben heb ik effe naar huis gebeld om te zeggen dat ik goed in AustraliŽ aangekomen ben. Wat mij meteen opviel in de Australische kroegen is dat de Aussies zo spontaan en vriendelijk zijn! We waren nog geen 5 minuten binnen of we werden als locals beschouwd en stonden we volop met iedereen te ouwehoeren. Die avond heb ik de volgende mensen uit de volgende landen ontmoet: AustraliŽ, Nieuw zeeland, Ierland, ItaliŽ, Frankrijk en een aboriginal die zo dronken was dat die bijna niet meer kon lopen. Om 03.30 uur lagen we uiteindelijk op bed.

Dag 4: Donderdag 16 mei (Sydney)

Vanmorgen om 08.00 uur gewekt door de receptie. Om 10.20 uur kwamen ze ons namelijk halen voor een rondtour door Sydney. Eerst zijn we door de stad gereden waarna we een rondvaart gingen maken in de haven van Sydney. Daarna hebben we een wandeling gemaakt over Bondi beach. Ook hebben we een bezoekje gebracht aan een natuurreservaat. Na die lange wandeling hebben we lekker aan het strand gegeten. Ik had spareribs met frietjes, salade en een biertje voor maar A$ 10,40. Op dit moment, 20.45 uur lig ik op bed dit te schrijven. Ik heb ook nog even naar mijn videofilm gekeken en ik moet zeggen dat het aardig gelukt is. Vanmiddag aan een paar mensen van mijn groep verteld dat ik over een paar weken naar de jackeroo school ga en nu willen zij proberen om op 1 juni ook te gaan. Síavonds samen met Jacko op zoek gegaan naar eten en uiteindelijk zijn we om 21.30 uur bij de pizzahut beland geraakt. We hadden ieder een halve pizza over. Die hebben we dus meegenomen naar het hostel. Het eten voor morgen is alweer geregeld! 'S avonds in het hostel twee leuke meiden uit Zeeland en Groningen ontmoet. Om 02.15 gaan pitten.

Dag 5: Vrijdag 17 mei (Sydney)

Om 08.30 uur opgestaan want er was om 09.00 uur ontbijt. Om 10.00 uur hadden wij een bijeenkomst bij WTN programs. Daar kregen we informatie over hoe je werk moet vinden en het openen van een bankrekening, aanvragen van een fiscaalnummer en nog meer handige tips. Om 15.00 uur was de bijeenkomst afgelopen en hebben we geÔnformeerd naar de Jackroo school. Die begon niet zoals afgesproken op 1 juni maar op 10 juni. Dit was dus een tegenvaller! We zijn daarna de stad ingegaan. Sydney is een ontzettende mooie en schone stad. Bij de bank (Westpac) een rekening geopend en meteen A$500,- gestort die ik van tevoren gepind had. Daarna zijn Jacko en ik naar Georgestreet gelopen om een medicare pasje op te halen. Toen we de weg niet konden vinden zijn we een kerk binnen gelopen om de weg te vragen. De pastoor was zeer behulpzaam. Helaas was het al 17.00 uur en medicare was gesloten. Medicare kan je vergelijken met het ziekenfonds. Nederland en AustraliŽ hebben een verdrag gesloten zodoende dat Nederlanders recht hebben op gratis medische hulp in AustraliŽ. 'S avonds het restant pizza opgegeten met een flesje wijn. De prijzen in AustraliŽ liggen vrij hoog. In de supermarkt kost een flesje bier 2 euro, de goedkoopste wijn 3.75 euro en een pakje sigaretten 4 euro en een pak shag 10 euro. Het hostel kost 10 euro per nacht en verder is het heel moeilijk om aan werk te komen. Vanavond al om 20.45 uur gaan slapen.

Dag 6: Zaterdag 18 mei (Sydney)

Ik was al om 05.30 uur klaar wakker. Fijn hoor zoín jetlag! Uiteindelijk om 11.00 uur opgestaan. 'S middags met Jacko naar de Australian museum geweest. Daar hebben we dinosaurussen gezien. Rond 17.00 uur boodschappen gedaan. Vanavond staat broccoli met biefstuk op het menu. 'S avonds flink op stap geweest op Kings Cross. De uitgaanswijk van Sydney! Ik heb daar nog wat mensen ontmoet uit Horn en Son en Breugel en natuurlijk AustraliŽ. Om 05.15 uur waren we terug bij het hostel en om 10 uur was ik alweer klaar wakker. Geweldig zoín jetlag!

Dag 7: Zondag 19 mei ( Sydney)

Vanochtend wat zitten te lamballen en 's middags wat boodschappen gedaan. Daarna naar de markt geweest en een bezoekje gebracht aan Chinatown. Vandaar uit zijn we naar Darling Harbour gelopen en weer gewinkeld want Jacko wilde namelijk een echte Australische jackroo hoed kopen. Ik vond die te duur ze vragen er A$40,- voor. Eindelijk begon vandaag, na 3 dagen continu regen de zon te schijnen. Toen we uitgewinkeld waren wilde we naar huis en jawel hoor. We waren de weg kwijt. Daarom de weg gevraagd aan twee leuk uitziende dames. Die waren zo behulpzaam dat ze de halve stad met ons doorliepen om de juiste richting te wijzen. Ze zijn hier echt vriendelijk in AustraliŽ! Van de groep waarmee ik gekomen ben zijn er nog vier van over. De rest is vertrokken naar goedkopere accommodatie. In het hostel waar ik nu zit betaal ik namelijk A$ 16 per dag. Morgen vertrekken er nog twee en dan blijven ik en Jacko over. O ja, ze hebben mij al bijna vijf keer overreden! Het is toch wennen dat ze hier aan de verkeerde kant van de weg rijden.

Dag 8: Maandag 20 mei ( Sydney)

Om 7.30 uur opgestaan en na een ontbijtje op mijn gemak naar het kantoor gelopen van WTN programs om te kijken of de jackroo school echt niet op 1 juni zou beginnen. Dat bleek niet zo te zijn dus heb ik voor 10 juni geboekt. Omdat Jacko een ander visum (zijn visum is namelijk geldig wanneer hij AustraliŽ binnenkomt terwijl die van mij al 3 maanden geldig was) heeft dan ik zijn we naar de Australische ambassade gelopen. Ik kon wel 3 maanden extra krijgen maar dat kostte mij A$ 145,-. Misschien doe ik dat wel want het leven in AustraliŽ bevalt mij prima en ik zit er niet op te wachten om 2 maanden in IndonesiŽ door te brengen omdat het daar net zo warm is als in Bangkok. Na de ambassade zijn we terug gelopen naar WTN programs daar heb ik namelijk een advertentie gezien om een boot uit 1915 op te knappen en dat wilde ik aan Jacko laten zien. De bedoeling is dat we meehelpen met schilderen en daarvoor kost en inwoning krijgen. Terug in het hostel hebben we gebeld en konden meteen langs komen. Dus zijn we een kijkje gaan nemen. Ik was hartstikke enthousiast want het was een prachtboot maar toen we de slaapplaats te zien kregen was onze zin vlug over. De bedjes waren 1.50 m langen het stonk enorm muf in die ruimte. We hoefden maar 3 dagen per week te werken maar tochÖ vanuit de haven zijn we naar de opera house gelopen en hebben daar naar de zonsondergang gekeken. Toen de zon onder was zijn we naar chinatown gelopen om een hapje te eten. Na het eten zijn we terug gelopen naar het hostel en hebben daar een doosje (cask) wijn van 2 liter open getrokken.

Dag 9: Dinsdag 21 mei ( Sydney)

Vandaag  om 08.00 uur opgestaan want vandaag was het Ďjobhuntingí dag. Eerst zijn we naar WTN programs gelopen maar die hadden geen werk. In Nederland was ons namelijk gezegd dat WTN programs een uitzendbureau heeft. Maar dat was dus helemaal niet waar! Ik had het dus vlug voor gezien en ben terug gelopen naar het hostel waar ik nu lekker in het zonnetje zit. Onderweg nog even bij de Commonwealth bank binnen gelopen om nog een bankrekening te openen. Jacko zou voor vanavond boodschappen doen dus ik ben benieuwd wat we eten. Dat werd dus spaghetti met rode saus mmm echt backpackers eten. We zijn vandaag ook nog naar een goedkoper hostel gaan kijken maar dat was helemaal niets. De eigenaar van Alfred park bood ons een goedkopere kamer aan toen we hem hadden verteld dat we een goedkoper hostel zochten. We zijn dus nu verhuisd naar een grotere maar goedkopere kamer en betalen nu A$ 70,- per week. Vandaag voor het eerst in mijn leven gewassen. (Wasmachine + droger kosten A$ 4,-) Om 16.15 uur wilde ik mijn eerste brief gaan posten en ik dacht laat ik even me omkleden, ik naar de wasdroger toe. De droger was klaar maar de kleren nog nat dus nog maar een keer 2 dollar in gegooid. Normaal niet zo erg maar nu moest ik met mijn korte broek en hemdje naar het postkantoor lopen terwijl het buiten 14 graden was. Op straat keken de mensen mij aan of ik gek was. Afijn de brief is gepost, kosten A$ 1.70. 'S avonds zijn we op stap geweest met de receptionist van het hostel en 7 andere gasten. We zijn naar Kings cross en de beruchte Oxford street geweest. Het was namelijk de laatste dag dat de receptionist in het hostel werkt want morgen vertrekt hij naar Libanon. Hij is verslaggever van de Times in Londen  en heeft de hele wereld gezien. Hij kent Sydney op zijn duimpje en weet waar hij de raarste en gekste kroegen kan vinden. Zo heeft hij ons meegenomen naar een gokhal/bar. Bij de ingang moesten we op een formulier onze persoonsgegevens invullen. Waarom is mij nog steeds een raadsel. Daar hebben we een stubie (Australie's biertje van 0.4 liter) besteld. Omdat het niet druk was zijn we naar een andere kroeg gegaan. Het bleek al snel dat dit een homo en lesbienne kroeg was. Dat was echt lachen! Er liepen zoveel raar geklede mensen rond. Na een pilsje zijn we maar naar een discotheek gelopen en daar hebben we wat gepoold. Rond een uur of twee kon ik met een Nederlands meisje van het hostel mee rijden. Haar vriend uit Sydney kwam haar namelijk ophalen. Zij is 20 en hij 32 jaar, tja verschil moet er wezen. Ze zit erover te denken om te gaan emigreren naar AustraliŽ maar volgens mij is die vent getrouwd.

Dag 10: Woensdag 22 mei ( Sydney)

Om 9.45 uur opgestaan om werk te gaan zoeken. Ik had er eigenlijk geen zin in maar ik moet wel want het geld vliegt er doorheen! Om 10.15 uur naar CES geweest. CES is de grootste uitzendbureau in AustraliŽ. Daar kwam ik toevallig Jacko tegen en hij had werk als schilder gevonden. Hij heeft echt geluk! Dit is zijn eerste dag dat hij actief bezig is om werk te zoeken. Er zijn mensen in het hostel die elke dag, 6 weken lang naar CES gaan maar zonder enig resultaat. Voor mij hadden ze helaas geen werk. Dus 's middags maar weer de stad in gegaan. Mijn plan was om langs enkele uitzendbureaus te gaan om te kijken of ze werk hebben. Ik liep door Georgestreet en kwam langs de CES dus daar nog even binnen gelopen. Bij CES hebben ze computers waarmee jezelf op zoek moet gaan naar een passende baan. Je selecteert dus in welke stad of streek je bent en wat voor werk je zoekt. In mijn richting hadden ze helemaal niets. Toen maar naar Adia (uitzendbureau) gegaan. Maar toen ik daar binnen kwam in mijn korte broek en T-shirt wist ik al meteen dat ik het kon vergeten. Want ze waren daar allemaal zo formeel gekleed. Ik heb de receptionist gesproken en daar mijn CV afgegeven en referentie. Ze beloofde mij te bellen als ze iets hadden. Daar had ik dus weinig hoop op. Dus naar de volgende uitzendbureau gelopen maar dat was ook al niks! Bij elke uitzendbureau kreeg ik een formulier die ik moest invullen. Ze zouden dan over 3 weken contact met mij opnemen. Dat duurt dus veel te lang. Tijdens het rond zwerven door Sydney ben ik langs de Centerpoint gekomen dus daar maar meteen een bezoekje aangebracht. Centerpoint is een 320 meter hoge toren. Boven in die toren heb je een geweldig uitzicht over de stad. Op verschillende plaatsen gezien dat filmopnames aan het maken waren voor een speelfilm. Om 17.00 uur terug gelopen naar het hostel. Op de terugweg sprak een Aussie (een lokale bewoner uit AustraliŽ) mij aan. Hij wilde weten hoe laat het was terwijl hij zelf een horloge om had. Het was een hele vriendelijke man. Hij vertelde dat hij in Alice Springs woont en daar werkt als reisleider in de outback. Toen ik hem vertelde dat ik nog naar Alice springs zou gaan opende hij zijn koffer om mij folders te geven over Uluru (Ayers rock). Hij zei wanneer ik in Alice Springs was langs moest komen en schreef zijn naam en adres op zijn foldertje. Na een hoop ďno worries mateĒ en handjes schudden ben ik verder gelopen. 'S avonds weer een heerlijke maaltijd gekookt: als voorgerecht een lekker soepje en als hoofdgerecht boontjes, aardappeltjes en lamsvlees. Ik eet hier echt wel gezond! Lamsvlees is hier echt goedkoop, namelijk voor 4 lapjes betaal je 1.50 euro. Na het eten wilde ik op het grote terras buiten in mijn dagboek gaan schrijven. Maar toen ik goed en wel zat kwam ik een jongen tegen die ik al eerder die dag in het hostel had gezien. Van het schrijven is dus weinig van terechtgekomen. Ik heb met hem tot 23.00 uur zitten kletsen en hij heeft mij nuttige tips gegeven omtrent het kopen van een auto, werken en duikcursussen. Hij vertelde dat hij hier in Sydney, 3 maanden in een groothandel heeft gewerkt. Het werk was niet zwaar en betaalde heel goed. Namelijk 6 euro per uur netto. In AustraliŽ krijg je als backpacker echt ontzettend slecht betaald en je krijgt de meest klotige en zware baantjes die er zijn. Dus dit werk sprak mij wel aan! Dus morgenvroeg maar eens een bezoekje gaan brengen aan deze groothandel! AustraliŽ is trouwens duurder dan Nederland, alles lijkt wel ongeveer 10% duurder. Toen ik net terug kwam op mijn kamer deelde iemand mee dat er straks om 05.00 uur Ajax-Juventus op TV komt. Kan ik mooi nog 5 uur slapen. Ik moet deze kamer met zes jongens delen. Vijf komen er uit Nederland en een uit Canada.

Dag 11: Donderdag 23 mei ( Sydney)

Om 10 uur was ik al uit de veren. Ik had vanochtend maar geen voetbal gekeken want het was voor mij te vroeg! Later hoorde ik dat ze verloren hadden. Afgelopen week heeft PSV de beker gewonnen. Tja, de wereld is klein. Toch raar want je zit aan de andere kant van de wereld en je hoort gewoon de sportuitslagen. Vanochtend had ik zoiets van, wat gaan we vandaag doen? Eerst was ik van plan om naar Bondi te gaan maar toen toch maar besloten om nog een poging te wagen om werk te gaan zoeken. Zo gezegd zo gedaan! Na 1 Ĺ uur op de bus gewacht te hebben (stond bij de verkeerde halte) en A$2.5 betaald te hebben zat ik in de bus naar Gardener Road. Daar aangekomen ben ik naar de groothandel gelopen, Hand Bag international. Daar even wat gepraat en toen vroegen ze om mijn paspoort om te zien of ik een work en holiday visa had. Die heb ik dus en ik was aangenomen. JIPPIE mijn eerste baan in OZ. Maandagmorgen om 08.00 uur moet ik beginnen tot 16.00 uur. Ik heb een contract van 3 maanden gekregen. Toen ik weer terug was in down town ben ik even bij WTN programs binnen gelopen om de Jackroo school te verzetten. Dat was geen enkel probleem. Ook gevraagd of het mogelijk is om een vertrekplaats in AustraliŽ te wijzigen. Dit kost omgerekend 150 Euro, maar als je de juiste persoon aan de balie treft dan is het gratis. Daarom ben ik naar Qantas gelopen en een nummertje getrokken. Er zat een hele vriendelijke dame aan de balie en ik hoopte al dat zij mij zou helpen. En ja hoor, na vijf minuten wachten was ik aan de beurt bij haar. Beleefd knikken en zielig kijken helpt! Ze tikte wat in op haar pc en nu kan een maand langer in AustraliŽ blijven en vanuit een andere plaats vliegen.

In het hostel is het erg gezellig. Allemaal backpackers bij elkaar dus goedkope en snelle maaltijden. Meestal dus noodles, spaghetti en pizza. Regelmatig ziet de keuken ook zwart van de rook omdat er weer iets staat aan te branden.

Dag 12: Vrijdag 24 mei ( Sydney)

Vandaag lekker uitgeslapen en op dit moment zit ik op het terras wat informatie te lezen over IndonesiŽ, AustraliŽ en Singapore. Zojuist een stel jongens ontmoet die ook bij Hand Bag International gesolliciteerd hebben en ze hadden te vertellen dat er waarschijnlijk maandag gestaakt zou worden, maar dat zien we maandag wel. Vanmiddag naar de bank geweest om mijn pasje plus pincode op te halen. ís Avonds kwam ik plotseling tot de ontdekking dat ik mijn heuptasje bij de bank heb laten liggen. Gelukkig heb ik mijn paspoort en andere belangrijke papieren (inclusief pasjes) nog. Echter zitten mijn Eurocheques en girobetaalkaarten, adressen en tickets in mijn tasje. Dus daarom om 22.30 samen met Jacko naar het politiebureau gegaan. Daar hebben ze een politierapport opgemaakt. Terug in het hostel heb ik meteen Elvia opgebeld om mijn betaalkaarten te blokkeren. Dat kon Elvia helaas niet en ze gaven mij het telefoonnummer van de Postbank. Ik dus opgebeld naar de Postbank, het was inmiddels half een ís nachts. Bij de Postbank kreeg ik te horen dat er nog heel veel wachtenden voor mij waren. Na 10 minuten wachten en 25 A$ lichter (Ī 15 Euro) kreeg ik te horen dat zij er niks aan konden doen. Na een onrustig nachtje slapen ben ik ís morgens meteen naar Qantas gegaan om mijn tickets te blokkeren. Dat was geen enkel probleem. Nu hoop ik dat ze bij de bank mijn tasje gevonden hebben, want dan kom ik er nog goed van af. Alleen hoop ik dat ze bij Hand Bag International niet moeilijk beginnen te doen omdat ik 2,5 uur later begin.

Dag 13: Zaterdag 25 mei ( Sydney)

Na een bezoek aan Qantas ben ik richting de botanische tuin gelopen. Onderweg kwam ik een hoop mensen tegen met ballonnen in hun hand. Het was een soort EO-jongerendag, alleen dan met oudere mensen. Daarna via de botanische tuinen naar het beroemde Opera House gelopen. Daar zaten ze allemaal voor het Opera House te zingen en te bidden. Nadat ze de ballonnen hadden opgelaten ben ik via de tuinen terug gelopen. Hier kwam ik een filmploeg tegen van 7 News en heb daar even een praatje mee gemaakt. Vandaag heb ik mijn eerste kaketoe gezien, wat zijn dat mooie beestjes zeg! Toen ik bij de uitgang van het park was kwam ik een echte Aussie tegen die mij spontaan aansprak. Na een praatje van ongeveer een uur ben ik teruggelopen naar het hostel. De planning voor vandaag was eigenlijk dat ik met Jacko en een meisje naar de Blue Mountains zou gaan. Helaas ging dat vandaag niet door omdat ik naar Qantas moest om mijn tickets te wijzigen. Morgen ga ik naar de opening van Planet Hollywood, er komen veel bekende filmsterren zoals Jean Claude van Damme, Bruce Willis, Sylvester Stallone, Claudia Schiffer en nog veel meer sterren. Ik ben benieuwd!

Dag 14: Zondag 25 mei ( Sydney)

Gisteren met vier kamergenoten vier liter wijn gekocht. Vier liter wijn voor A$ 10. Die dus opgedronken en het was nog een gezellig avondje geworden. Om drie uur gaan slapen. ís Morgens ÖÖ..uhhhhÖÖ.. ís Middags om 12.15 opgestaan, een nieuw uitslaaprecord in AustraliŽ. Om half twee zijn Jacko en ik de stad ingegaan naar de Paddyís market. Dit is een hele grote weekmarkt waar ze allerlei spulletjes verkopen. Daarna zijn we via de Darling Harbour naar de bekende Harbour Bridge gelopen. Na een keer over de brug gelopen te hebben, zijn we naar het oudste gedeelte van Sydney gegaan. Ook wel bekend onder de naam, The Rocks. Daar was toevallig een rommelmarkt aan de gang. Na de rommelmarkt zijn we via George Street naar Planet Hollywood gelopen. Tegenover Planet Hollywood hebben we bij de Mac Donalds gegeten. Inmiddels was het hartstikke druk bij Planet Hollywood, zoín 30.000 man waren op de been. Na alle filmsterren gezien te hebben zijn we teruggegaan naar het hostel. Onderweg kwamen we langs een bottle shop en daar heb ik een fles bier (0,7 liter) gekocht voor A$ 2,90. Hij smaakte overigens voortreffelijk. We hadden namelijk vijf uur bij Planet Hollywood staan te wachten zonder dat we iets te drinken hadden.

Dag 15: Maandag 27 mei ( Sydney)

Om half negen heb ik naar Hand Bag International gebeld of er gestaakt werd. Dit bleek het geval te zijn dus besloot ik maar opnieuw mijn bed in te duiken. Om half twaalf ben ik naar de bank gelopen om te kijken of ze mijn heuptasje gevonden hadden. Dat was gelukkig het geval. Daarna ben ik naar het politiebureau gegaan om mijn aangifte in te trekken. Vervolgens naar Qantas gegaan om te melden dat mijn tickets terecht waren. Daar werden ze hartstikke kwaad omdat ik mijn tickets teruggevonden had en dat het ontzettend veel werk was om de eerder gemaakte blokkering op te heffen. Daarna teruggelopen naar mijn hostel en onderweg kwam ik weer een Aussie tegen die opalen (edelstenen) bij zich had en naar Sydney was gekomen om ze te verkopen. Teruggekomen in het hostel een leuke meid (Annemiek uit Flevoland) ontmoet. Ze kwam net terug uit IndonesiŽ en had daar vele verhalen over. Afgesproken om ís avonds wortelstamp met biefstuk te eten. Zo gezegd, zo gedaan en ís avonds aten we lekker wortelenstamp met een grote lap biefstuk (een kilo biefstuk kost hier omgerekend zes euro). Morgen ga ik naar Hand Bag International toe om te kijken hoe het zit met mijn werk anders moet ik weer gaan solliciteren.

Dag 16: Dinsdag 28 mei ( Sydney)

Half zeven opgestaan om naar mijn werk te gaan. Om half acht had ik dezelfde bus als afgelopen donderdag. Echter de buschauffeur vertelde mij dat ik in de verkeerde bus zat en gooide mij bij de volgende halte eruit. Daar stond ik dan en heb ik gewacht op de volgende bus. In de volgende bus zei de chauffeur weer dat ik in de verkeerde bus zat maar nu vertikte ik het en bleef ik zitten omdat ik zeker wist dat ik de goede bus had. Ik gaf de norse buschauffeur A$ 5 en hij zij dat hij niet kon wisselen, terwijl het wisselgeld voor hem lag. Toen heb ik in de bus rondgevraagd of iemand kon wisselen maar het leek wel of iedereen last had van een ochtendhumeur want niemand wilde wisselen. Toen ben ik maar demonstratief gaan zitten en uiteindelijk kreeg ik mijn wisselgeld van de chauffeur. Uiteindelijk kwam ik een kwartier te laat aan op mijn werk. Daar kreeg ik instructies hoe ik het werk moest gaan doen. Maar omdat ik de Engelse taal nog niet echt machtig was en Australisch Engels toch net iets anders is dan school Engels begreep ik weinig van de instructies die ze mij gaven. Na een instructie van twee uur moest ik het zelf doen. Het gevolg was dat ik naar het verkeerde rek liep om koffers te pakken en een fikse waarschuwing kreeg. Ze zijn ontzettend streng in dit bedrijf want je mag bijvoorbeeld niet praten tijdens je werk, doe je dat toch dan wordt je meteen ontslagen. Na vijftien minuten liep ik weer naar het verkeerde rek toe en werd meteen ontslagen. Dus mijn eerste baantje in AustraliŽ heeft in totaal twee uur geduurd en ik kreeg er nog eens niet voor betaald. Omdat ik op het industrieterrein was ben ik naar elke metaalfabriek gegaan die ik onderweg tegen kwam en heb ik mijn referentie laten zien die ik in Nederland gekregen had. Na een zestal bedrijven had ik nog steeds geen resultaat en ik dacht, bekijk het maar met je werk. Omdat ik het helemaal gehad had, ben ik teruggegaan naar het hostel. Daar aangekomen het ik twee meisjes uit Blerick, Limburg ontmoet. Ze vertelden mij dat ze een auto gekocht hadden voor 3000 dollar en na een week hadden ze al stukken met deze auto. Die waren zo hoog dat ze de auto hebben moeten verkopen voor 600 dollar. Daaruit heb ik geconcludeerd dat ik toch maar geen auto ga kopen. Na twee uur kletsen ben ik naar een telefooncel gelopen om open sollicitaties te doen maar ook dit leverde geen resultaat op. Daarna naar een CES (uitzendbureau) gelopen om te kijken of zij werk hadden. Maar dit bleek niet het geval te zijn. Dus naar WTN programs gelopen om te kijken of ze daar werk hadden. Ze hadden werk voor mij op een cattle farm in Alice Springs. Dat is dus 4000 kilometer van Sydney vandaan. Dit was ook niet wat ik wilde. Op het prikbord hing een lijst met boerderijwerk. Daar kon je gaan werken tegen kost en inwoning plus 200 dollar. Ik dacht bij mezelf, dit kan ik wel eens gaan doen. Dus mijn Jackroo school weer verzet naar 10 juni. Ik heb maar meteen besloten om over twee dagen uit Sydney te vertrekken want ik heb het helemaal gehad. Ik ben nu van plan om vier dagen naar de Blue Mountains te gaan, naar het plaatsje Katoomba. Vervolgens terug te gaan naar Sydney om daar een Oz Experience pas (A$ 280) te kopen helemaal naar Cairns. Met deze pas ga je door de outback naar Cairns en krijg je alle mooie bezienswaardigheden van AustraliŽ te zien. Zo bezoek je onder andere nationaal parken en goudvelden. Deze pas is zes maanden geldig en je hebt de vrijheid om onderweg uit te stappen en na een paar dagen weer verder te reizen. Dit moet je wel telefonisch doorgeven. Mijn plan is om een bezoekje te brengen aan de goudvelden en dan naar Hunter valley te gaan. Hunter valley staat bekend om zijn lekkere wijnen. In die streek wil ik vijf dagen door brengen en dan van daaruit naar de Jackroo school gaan in Tamworth. Na de Jackroo school wil ik een maand op een cattle farm gaan werken. Maar ja, ik kan dit nu allemaal wel plannen maar mijn ervaringen tot nu toe is dat ik met de dag moet leven! Je ontmoet hier namelijk zoveel mensen van wie je informatie krijgt, de ene dag besluit je om linksaf te gaan en een minuut later ga je toch rechtsaf. We zullen dus morgen wel weer zien waar we naar toe gaan. Overigens je maakt hier op een dag zo ontzettend veel mee meer dan in Nederland in een maand. Vandaag heb ik post gehad. Een ansichtkaart van Tom en Resie en een van de overburen en een brief van mijn ouders. Ik was wel verbaasd dat ik nu al post had maar ik vind het ontzettend leuk. Zo blijf je tenminste op de hoogte van de nieuwtjes in Nederland. Oke, je heb dan wel een Nederlandse krant, de Dutch weekly maar die kost A$5,- om door te laten sturen.

Op mijn kamer slapen drie jongens die elke ochtend om 05.00 uur uit hun bed moeten om te gaan werken in een vleesfabriek. Op dit moment 22.00 uur liggen ze al in bed. Ik heb maar mijn walkman opgezet want ze lagen zo te snurken.

Dag 17: Woensdag 29 mei ( Sydney)

Om half elf opgestaan en na een ontbijtje naar Medicare gelopen om een pasje te halen, maar die kreeg ik niet mee omdat ik geen ziekenfondspas bij mij had. Toen maar doorgelopen naar WTN. Bij WTN heb ik een OZ experience pas gekocht. Op 4 juni om 07.45 moet ik klaar staan bij het centraal station. Vandaar uit gaan we naar de goudvelden, 250 kilometer buiten Sydney. Daarover later meer. Nadat ik geboekt heb ben ik bij WTN naar de postkamer gelopen. Daar hing een papiertje waarop stond dat ze voor 30 mei mensen zochten voor inpakwerk. Ik dacht, dat is echt iets voor mij. Bij het hostel aangekomen heb ik meteen gebeld naar de fabriek maar de persoon die ik moest hebben was al naar huis. De jongens van mijn kamer zeiden dat het telefoonnummer van de vleesfabriek was. Dus, ik ga morgen maar met hun mee en zie wel of er werk is. Ik moet wel om vijf uur opstaan, maar ja, je moet er iets voor over hebben. Om 17.00 uur nog even naar het postkantoor gegaan om wat spullen terug naar huis te sturen (1,75 kg = A$ 19).

Dag 18: Donderdag 30 mei ( Sydney)

Vanochtend veel te vroeg opgestaan naar mijn zin. Om 05.45 uur met zijn vieren de trein gepakt naar de vleesfabriek. Om 07.00 uur kwam een man ons ophalen van het station. Bij de fabriek aangekomen moesten we laarzen en een maf pak plus handschoenen aan. In de fabriek (koelcel Ī 8 graden) moest ik 2500 kg uien nakijken of er geen schil of rotte stuk in zaten. Deze uien waren al gekookt en gesneden in Nieuw-Zeeland. Er lagen 150 pakken van elk 20 kilo op een pallet die ik moest openmaken en in een bak gooien om na te kijken. Het was afschuwelijk werk. Om 15.30 uur was ik gelukkig klaar met mijn werk. Ze betalen A$ 9,50 bruto per uur. Omdat het een flink stuk lopen was op de terugweg naar het station hebben we gelift. We werden meegenomen door een AustraliŽr. Hij was verslaggever voor de BBC in Londen, een hele aardige man overigens. Op het station hebben we de trein gepakt, terug naar het hostel. ís Avonds heb ik mijn rugzak opnieuw ingepakt en ik kwam erachter dat ik ontzettend veel rotzooi bij me had. Op dit moment zit ik op het terras te schrijven en zojuist ben ik door een Australisch koppel uitgenodigd om bij hun een pilsje te komen drinken. Het werd een hele gezellige avond. Morgen naar de Blue Mountains.

Dag 19: Vrijdag 31 mei (Katoomba)

Om 09.30 opgestaan en vlug gedoucht en aangekleed, want om 10.00 uur moest ik uitchecken. Nadat ik de sleutel had ingeleverd ben ik teruggegaan naar mijn kamer om mijn spullen in te pakken. Om elf uur ben ik naar het centraal station gelopen en heb daar een kaartje gekocht naar Katoomba (A$ 9). Mijn trein vertrok om 12.00 uur. Het was vreemd om voor het eerst helemaal alleen te reizen maar daar moet ik maar aan wennen. Om twee uur kwam ik aan in Katoomba. Ik was al blij dat er op het station advertenties hingen van verschillende hostels. Ik ben met mijn zware rugzak naar de hoofdstraat gelopen onder het motto: ĎIk zal wel zien!í Na tien minuten rondgelopen te hebben kwam ik bordjes tegen met hostel erop, deze bordjes heb ik gevolgd. Bij het hostel aangekomen bleek het een luxe hotel te zijn met slaapkamers voor backpackers in de kelder. Hier heb ik meteen een VIP-kaart gekocht voor A$ 20. Deze kaart is ongeveer hetzelfde als NJHC-kaart. Alleen met deze kaart krijg ik in AustraliŽ meer korting. Voor een overnachting betaal ik hier A$ 12. Bij de receptie kwam ik een Nederlands meisje tegen met wie ik een praatje heb gemaakt. Op mijn driepersoons-kamer ontmoet ik een Italiaanse jongen. Hij was net zoals ik zojuist gearriveerd en wilde boodschappen gaan doen. We zijn samen naar de supermarkt gelopen om boodschappen te doen. Hij wilde namelijk Italiaans koken. Ik dacht, vanavond wordt het smikkelen en smullen, maar viel dat even tegen. Hij kocht net zoals alle backpackers dat doen, spaghetti en een pot rode saus. En dat was het. Toen we terugliepen naar het hostel kwamen we hetzelfde Nederlandse meisje tegen die ik eerder had ontmoet, Judith heet ze. Ze was zojuist lastig gevallen door een stel AustraliŽrs en vroeg of het goed was dat ze met ons terugliep naar het hostel. Natuurlijk hadden wij daar geen problemen mee. Ze vroeg wat we ís avonds aten en of het goed was als ze mee zou eten. Ook hier hadden wij geen problemen mee. Onderweg zijn we nog even bij de slager binnengelopen om gehakt te halen. Bij de slager viel ik om van verbazing. Want wat lag daar in de vitrine? Frikadellen. De Italiaanse spaghetti was niet om te eten dus de volgende keer kook ik wel weer Nederlandse spaghetti.

ís Avonds ben ik nog met Judith en twee Engelsen jongens naar de Three Sisters gelopen. De Three Sisters is een rotsformatie. Het was prachtig verlicht. Op de terugweg wilden we vier liter wijn gaan kopen maar toen we langs een pub liepen stelde iemand voor om eerst een pilsje te gaan pakken. Dat ene pilsje werden er tweeÖÖ..drieÖÖ..vierÖÖ..vijfÖÖ..zes. Of te wel, we hebben daar tot middernacht gezeten. Daar ontmoet ik ook nog twee Engelse vrouwen die door AziŽ getrokken waren. Van hen heb ik nog veel nuttige tips gekregen. Toen we om 24.00 uur weggingen hebben we onderweg nog een paar flessen wijn gekocht. In het hostel aangekomen hebben we in de gezellige huiskamer de openhaard flink aangestookt en hebben we tot 03.00 uur zitten kletsen.

Naar reisverslag juni