Reisverslag februari:  Bunchan, Snowy mountains, Canberra en Sydney

Dag 265: zaterdag 1 februari (Bunchan)

Vandaag vrij weinig gedaan. De rivier opgegaan en wat koffie gedronken.

Dag 266: zondag 2 februari (Bunchan)

Weer een keer het gratis ontbijt gehad. De laatste twee dagen was ik elke keer te laat voor het ontbijt. Nu 11.00 uur heb ik alweer besloten om helemaal niks te doen vandaag. Er is eigenlijk ook niks te doen hier. Ik blijf hier zolang omdat ik nog twee weken heb om naar Sydney te komen. Daarom blijf ik overal wat langer hangen. Het is hier trouwens ook wel gezellig. Dick (eigenaar) heeft hier drie man personeel rondlopen die werken voor accommodatie en eten en die zijn wel leuk. Een Canadees, een Nederlands meisje en een Engelse jongen. Er zijn vijf gasten, ik, twee andere Nederlanders en twee Engelse meisjes. Die Nederlandse meid is nogal vreemd, ze heeft allerlei meditatiecursussen gedaan. ís Avonds wortelenstamp klaar gemaakt wat best goed te eten was. Om 19.00 uur waren twee bussen van Oz Experience aangekomen. Dus waren er weer wat mensen over de vloer. Maar we hebben een klein groepje dus hadden we ons teruggetrokken op de kamer en daar wat zitten kletsen. Na het eten nog even naar de rivier gelopen want daar zouden wombats zijn. Een uur daar gezeten zonder er een te zien dus daarom teruggelopen naar de lodge.

Dag 267: maandag 3 februari (Bunchan)

Om 09.00 uur werd ik wakker gemaakt door twee Engelse meisjes. Ze kwamen afscheid nemen want ze gingen verder. Uiteindelijk om 12.00 uur opgestaan en een gratis ontbijt gehad. Cornflakes en toast met gesmolten kaas met sambal. Daarna een kaartje gelegd met Peter, Maurice en Edith. Die liggen nu op de rivier in een band. Maar ik had het te druk want ik moest nog een brief schrijven naar Niels. Gisteren nog twee brieven geschreven. Een naar Michael en een naar Tom. ís Avonds kwam er een nieuwe bus binnen met een hoop Ieren aan boord. Eerst zijn we naar de bar gegaan en hebben we wat gepoold. Toen we terug kwamen was het vuur al flink aan. Dus daar maar gaan zitten en wat zitten te kletsen. Tot 02.00 uur daar gezeten.

Dag 268: dinsdag 4 februari (Robs place Ė Snowy mountains)

Om 07.30 uur met heel veel moeite opgestaan. De bus zou om 08.15 uur vertrekken. Het was echt een leuke groep in de bus. Het was goed gemixt met de nationaliteiten en de Engelsen hadden eens niet de overhand. Om 10.00 uur waren we bij een bospad gestopt. De bedoeling was dat Rob ons op kwam halen maar die had ons nog niet zo vroeg verwacht. Daardoor moesten we naar het basiskamp lopen. Het basiskamp ligt een uur van de bewoonde wereld en is alleen bereikbaar via een gravel road, die ook nog eens heel smal was. Het basiskamp was de lunchstop van Oz Experience maar als je wilde kon je er ook blijven. De lunch bestond uit bush burgers (hamburgers). Als je er wilde blijven koste dat A$25 per dag. Je kreeg dan accommodatie, eten en je kon gratis gebruik maken van de kanoís. Ook als je de wilde gaan wandelen dan bracht Rob je weg naar de mooiste gebieden. Gisterenavond twee meisjes uit Alaska ontmoet. Dat was wel erg interessant om die uit te horen over hun land. Toen we met de bus gearriveerd waren hebben we onze rugzak gepakt en zijn we naar het kamp gelopen.Het was hartstikke warm en met 20 kilo op mijn rug had ik het na tien minuten wel gezien. De schaduw opgezocht en gewacht totdat de jeep terug was. Daar werd ik opgepikt en afgezet in het basiskamp. We hadden met veertien mensen besloten om daar te blijven.

Het kamp ligt aan de snowy river in een bergrijk landschap. Dit is ook de enige plaats in Oz waar het sneeuwt in de winter en waar je dus kan skiŽn in de winter. Het was zeer primitief daar. Er werd gekookt op hout en er was geen elektriciteit. De wc was een gat in de grond met een blik onderin om alles op te vangen. Het stikte ook van de vliegen. Toen ik Perth verliet hoopte ik eigenlijk dat ik van die vliegen af was maar ze zitten overal. ís Middags wat gezwommen en flink wat hamburgers gegeten. Maurice en Peter waren ook uitgestapt. ís Avonds rijst met curry gehad en een flink kampvuur gemaakt en daar met zijn allen omheen gezeten. De groep was veel te groot. Normaal liet Rob tien mensen toe maar nu waren het er zoín twintig. Het was weer gezellig en de wijn smaakte ook weer goed. We hadden het eigenlijk gekocht voor drie dagen maar na twee dagen was de cask al leeg. Rond 24.00 uur gaan slapen. Rob is een echte bush tucker man. Echt een interessante kerel. Hij zat te vertellen dat hij 5x Oz rond is geweest en dat hij 20 jaar tours heeft gedaan. Ik zat al te denken: ĎDat heeft ie goed bekeken hier, midden in de bush en hij hoeft alleen eten te betalení. Dus dat is goud geld verdienen voor hem. Omdat er te veel mensen waren, waren de tenten vol. Dus moesten we buiten slapen. Het was een heldere avond en de sterren waren prachtig. Nog nooit in mijn leven zoveel sterren gezien. Tegen zonsondergang waren we nog naar een meer gelopen. Rob zei dat daar heel veel dieren kwamen drinken. Alleen maar een kangaroo gezien. Omdat we geen dieren hadden gezien hadden we maar besloten om ís morgens voor zonsopgang terug te gaan.

Dag 269: woensdag 5 februari (Robs place Ė Snowy mountains)

Om 05.30 uur ging mijn alarm af. Toen ik mijn ogen open deed bleek het nog pikdonker te zijn. Dus ik dacht, bekijk het maar. Maar ik was klaarwakker en kon niet meer slapen. Om 09.00 uur mijn bed uit gegaan want ik werd gek van die vliegen. Ze zaten in mijn oren en op mijn mond. Vanochtend een lekkere douche gehad, een zogenaamde bush douche, wat inhoud: zwemmen in de rivier. De rivier is hartstikke schoon als ik Rob moet geloven maar het water was hartstikke troebel. Er was geen drinkwater dus maar twee dagen rivierwater gedronken. Na het ontbijt (pannenkoeken, eieren en brood) werden we om 11.00 uur naar een punt gebracht voor onze bush walk. We zaten met veertien mensen in de jeep, best krap dus. Het was erg heet vandaag, 35 graden, dus het was weer zweten geblazen. Na drie uur gelopen te hebben kwamen we met ons groepje terug in het kamp. Daar dus meteen de rivier ingedoken want het was bloedheet. Een van de meisjes uit Alaska had bijna een zonnesteek te pakken. De rest van de dag maar wat in de rivier gelegen en vliegen vermoord. ís Avonds vroeg Rob of er iemand zin had om naar een berghut te gaan. Ik voelde er weinig voor omdat ik wat blaren op had gelopen. Er bleven zoín twaalf man achter dus daar ís avonds een feestje mee gebouwd. De Ieren zijn echt toffe lui. Ze zijn met vijf man en zetten de hele boel op zijn kop. Het was weer een gezellige avond en we gingen pas om 03.00 uur slapen.

Dag 270: donderdag 6 februari (Robs place Ė Snowy mountains)

Om 05.30 uur schoot ik wakker. De Alaskaís vertrokken namelijk want ze zouden ergens gaan paardrijden. Om 08.00 uur maar opgestaan en weer pannenkoeken gehad. Peter was hard aan het werk. Rob had aan hen gevraagd of ze wilde werken. Dat wilde ze wel en ze hadden dus besloten om daar een maand te blijven. Als vergoeding krijgen ze accommodatie en eten. Het lijkt mij een leuke ervaring maar ik heb toch wel af en toe een douche en wc nodig. We waren in een melige bui en zaten Peter goed voor de gek te houden. De rest van de morgen en middag wat in de rivier gelegen. Om 15.00 uur werden we naar de Oz bus gebracht. We waren met haast vertrokken zodoende ben ik mijn handdoek en zwembroek vergeten. Om 19.00 uur zijn we in Canberra aangekomen. De hoofdstad van AustraliŽ. De stad op zich vind ik best leuk. Het is niet zoín grote stad als Sydney en Melbourne. Toen we naar Canberra reden kwamen we door het wintersportgebied van AustraliŽ. Ik zag alleen maar heuveltjes dus ik kon moeilijk geloven dat dit het wintersportgebied van Oz was. In Canberra kregen we nog even een korte tour door de stad. Ik had al besloten om hier drie dagen te blijven maar iedereen in de bus zei dat het een saaie stad was. Nou de enige saaie stad hier in Oz is Brisbane denk ik zo.

We werden netjes naar een hostel gebracht (Victor Lodge). Na A$64 betaald te hebben voor vier dagen en mijn sleutel gekregen te hebben, ben ik naar de kamer gelopen. Vandaag ook nog regen gehad in Canberra. We zouden allemaal bij een brug bij elkaar komen. Na eerst een stopover gemaakt te hebben bij het toilet en de douche (het water kleurde gewoon bruin), ben ik naar de bar gelopen. Daar ontmoette ik het Nederlandse en Italiaanse meisje. Die zeiden dat iedereen naar de Pizzahut was om te eten. Ik had geen honger maar toch maar met de vrouwen meegelopen. Daar de Ieren ontmoet. We zouden naar de Ierse pub gaan maar die was dicht, dus besloten we naar het Kings hotel te lopen. Daar zaten ook nog wat mensen uit de bus. Een jug VB gekocht en op het terras gaan zitten. Daar wat Nederlandse moppen proberen te vertellen, die ik eerst vertaald had in het Engels. Het was weer hartstikke gezellig. Toen ik vertelde dat ik ook door Ierland wilde trekken gaven ze spontaan het adres en zeiden dat ik ze absoluut moest komen bezoeken. Toen om 02.00 uur de bar dicht ging zijn we in het park gaan zitten. We hadden nog wat bier gekocht in de bottle shop. Dat was goedkoper dan de kroeg. We zaten gewoon met de flesjes op het terras en ze zeiden er niks van. Uiteindelijk lag ik om 03.30 uur op bed.

Dag 271: vrijdag 7 februari (Canberra)

Om 08.45 uur ging mijn wekker af omdat er gratis ontbijt is tot 09.00 uur en die wilde ik dus niet missen. Ik was net op tijd om de Oz bus uit te zwaaien. Daarna flink ontbeten en tevens geluncht. Ze hadden verse jus de orange en cornflakes en brood. Om 09.00 uur weer mijn bed ingedoken en tot 13.00 uur uitgeslapen. In mijn kamer staan drie andere bedden en die jongens zijn vanmorgen vertrokken. Wat een luxe, een kamer voor mezelf. Na een douche genomen te hebben maar besloten om naar de GPO te lopen want ik had mijn post door laten sturen. Na zoín anderhalf uur gelopen te hebben kwam ik aan bij het postkantoor. Het postkantoor bleek namelijk aan de andere kant van de stad te liggen. Er was maar een kaartje terwijl ik meer post had verwacht. Het was vandaag 35 graden. Na het postkantoor maar besloten om terug te lopen naar het hostel via een andere route om nog even wat boodschappen te halen. ís Avonds tonijn met Uncle Bens saus en rijst klaar gemaakt, maar het was niet te eten. Maar het is te veel voor een dag dus de komende twee dagen eet ik dit spul ook nog. Na het eten maar weer een douche genomen. Het is nu 23.00 uur en ik lig al anderhalf uur op bed te schrijven in mijn dagboek. Ik lag namelijk een week achter. Het is nog steeds warm op mijn kamer. Ik heb tot op heden nog steeds de kamer alleen dus dat is perfect. Over twee weken verlaat ik Oz. Het is best wel gek nu. Ik ben aan mijn laatste 300 kilometer van mijn reis door AustraliŽ bezig. In totaal heb ik 20.000 kilometer afgelegd. Het begint ook vervelend te worden want elke dag moet ik het verhaaltje ophangen waar ik allemaal geweest ben.

Dag 272: zaterdag 8 februari (Canberra, Australia Capital Territory)

Om 07.30 uur schoot ik wakker want er kwam namelijk een kerel binnen. Hij zei goedendag en vertelde dat hij de hele nacht in het casino had gezeten en A$300 had verloren. Om 08.45 uur opgestaan en weer flink ontbeten. Daarna mijn wandelschoenen aangetrokken en naar de ambassade gelopen. Er is een gedeelte in Canberra waar 200 ambassades zitten. Het was enorm benauwd vandaag en 35 graden. Dus het was zweten geblazen. De Nederlandse ambassade zag er nogal beroerd uit. Na een stuk of twintig ambassades gezien te hebben ben ik naar het parlementsgebouw gelopen om daar een kijkje te gaan nemen. Het gebouw is pas in 1986 geopend en kostte 1,2 biljoen dollar. Toen ik binnen kwam dacht ik even dat ik op het vliegveld kwam want je tas moest je op een band leggen en werd door de rŲntgen straling gehaald en zelf moest je door een detector lopen. Om 13.00 uur begon er een rondleiding. Je kreeg een rondleiding door de eerste en tweede kamer. Het was een mooi gebouw en ik kon niet geloven dat je geen entree moest betalen want normaal betaal je overal entree voor. Na een paar uur daar rondgelopen te hebben maar besloten om weer terug naar het hostel te lopen. Daar onder de douche gesprongen want het was bloedheet. Zelfs nu, 23.30 uur, zweet ik me dood. Airco hebben ze hier niet.

Dag 273: zondag 9 februari (Canberra)

Om 08.00 uur schoot ik wakker. Het was weer snikheet. Na het ontbijt en tevens lunch mijn camera gepakt en weer de stad ingegaan. Na anderhalf uur lopen was ik bij het war memorial, een herdenkingsmonument van de oorlogen waarin AustraliŽ gevochten heeft. Na een paar uur daar wat rondgehangen te hebben weer naar het hostel gelopen. Daar wat koffie gedronken. ís Avonds weer rijst met tonijnensaus gehad en Sister Act II gekeken. Om 23.00 uur voor de eerste keer collect naar huis gebeld. Ik moest wel want mijn telefoonkaart was kapot. Mike en Lizet waren toevallig bij mijn ouders dus daar ook nog even mee gesproken.

Dag 274: maandag 10 februari (Sydney)

Best gek dat ik nu aan mijn laatste 300 kilometer hier in AustraliŽ ben begonnen. Als ik na ga wat ik in die negen maanden allemaal mee heb gemaakt, heb ik toch een geweldige tijd in Oz gehad. Dit had ik nooit van mijn leven willen missen. Ik heb eigenlijk het gevoel dat als ik dadelijk in Sydney kom dat ik weer thuis kom. Vanmorgen schoot ik om 07.00 uur badend in het zweet wakker. Na een douche en ontbijt hebben we om 08.30 uur koers gezet richting Sydney. Onderweg nog even gestopt in Batemans Bay, daar moesten we nog twee mensen oppikken. Het waren Wendy en Ursulla die ik al eerder had ontmoet. Nadat we die opgepikt hadden zijn we naar een ander plaatsje gereden aan het strand. Daar zaten veel kangaroos en papagaaien. Na een uurtje daar doorgebracht te hebben zijn we om 19.00 uur in Sydney aangekomen. Het hostel was hartstikke duur, A$17 per nacht, en het was ook nog eens een slecht hostel. Om 19.30 uur kregen we gratis wijn van het hostel. Toen de kask leeg was hadden we besloten om zelf een kask te kopen. Samen met Wendy naar de bottle shop gelopen. Teruggekomen bij het hostel nog wat gedronken. Maar Wendy kon volgens mij niet goed tegen de wijn, dus zijn we maar wat gaan lopen. Plotseling begon het keihard te regenen en hebben we ergens geschuild. Rond 04.00 uur kwamen we terug bij het hostel en wat bleek, ze hadden onze wijn gestolen. Uiteindelijk om 04.30 uur naar bed gegaan.

Dag 275: dinsdag 11 februari (Sydney)

Om 07.00 uur schoot ik wakker en maar besloten om wakker te blijven want om 09.00 uur moest ik opstaan. Ik was mijn klok weer eens kwijt. Na een half uur onder de douche gestaan te hebben was ik een beetje wakker. Om 09.30 uur uitgecheckt en met de vrouwen overlegt welk hostel we zullen nemen want A$17 vind ik veel te veel voor een bed. We hadden er een gevonden voor A$12, dus die opgebeld. Hij zou ons oppikken op het CS. Dus daar maar naar toe gelopen. Ik dacht, ik loop binnen door, maar dat pakte verkeerd uit en we hadden een flink stuk omgelopen. Uiteindelijk werden we opgepikt. Wat bleek, dit hostel kostte ook A$17. Het hostel ligt in Kings Cross. In de stromende regen samen met Saskia naar WTN gelopen. Er lagen maar drie brieven voor mij. De rest van de dag weinig gedaan. Het regende de hele dag. ís Avonds besloten om wat oude bekende op te gaan bellen die ik voorheen ontmoet heb. Eerst Catherine opgebeld die ik in Airlie Beach ontmoet had maar ze was aan het werk en had nachtdienst. Toen Gillian opgebeld maar die was ook niet thuis. Dus maar naar de bottle shop gelopen en een kask wijn gekocht.

Dag 276: woensdag 12 februari (Sydney)

Om 09.00 uur opgestaan en in de stromende regen op hosteljacht gegaan want ik moest een hostel reserveren voor mijn ouders. Na een hostel gevonden te hebben nog naar een huurauto gaan kijken. Daarna naar WTN gelopen want daar kon je gratis mailen. Dus een berichtje gestuurd naar mijn vaders werk om te zeggen dat alles geregeld was in Sydney. Daar nog een stomme Nederlander ontmoet die net een week in Sydney zat en beweerde dat de Great Barrier Reef tussen Melbourne en Sydney lag! Zucht! Ook nog naar schapenscheerder geweest om mijn haar te laten knippen. Het kostte maar A$5 en de kapper kwam uit Irak. Hij pakte een tondeuse en begon maar raak te scheren. Ik dacht even dat ik geen haar op mijn hoofd overhield. Maar het is lekker kort nu. Kan ik er weer drie maanden tegen. ís Avonds weer lekker pasta klaar gemaakt en weer een paar wijntjes gedronken. ís Middags nog Catherine teruggebeld en met haar afgesproken dat we vrijdagavond uitgaan. ís Avonds nog wat zitten kletsen in het hostel met wat Hollanders. Om 02.30 uur gaan slapen.

Dag 277: donderdag 13 februari (Sydney)

Om 13.00 uur besloten om wat te gaan ondernemen. Dus de stad ingegaan. Het was gelukkig nog droog. Naar Oz Experience gegaan om te kijken of ze daar mijn handdoek hadden. Die hadden ze keurig afgegeven. ís Avonds mijn moeder gebeld om te zeggen dat alles geregeld was. Ook nog naar een vaccinatiecentrum gelopen voor malariapillen maar ik moest A$35 betalen om de dokter te zien en dan moest ik ook nog voor de pillen betalen. Dus maar tegen mijn moeder gezegd dat ze die in Nederland bij de GGD moest halen. ís Avonds met Saskia naar de Opera House gelopen. Het was hartstikke mooi verlicht. Op de terugweg even langs een hostel gelopen waar een bekende van Saskia zat. Daar met wat Denen staan te praten, een van hen had ik in Magret River ontmoet. Toen Saskia na een half uur nog niet terug was maar besloten om boven een kijkje te gaan nemen. Wat bleek, ze lach met die andere jongen op bed wat te kletsen en ze begon stom te lachen toen ik binnen kwam. Ik dacht, val dood, en heb een kask wijn gepakt en ben beneden bij de deur gaan zitten. Toen de kask wijn leeg was zijn we naar Kings Cross hotel gelopen en daar hebben we wat biertjes gepakt. Om 03.30 uur teruggelopen.

Dag 278: vrijdag 14 februari (Sydney)

Toen ik om 07.30 uur wakker werd zag ik Saskia de deur uitlopen, ze durfde mij niet aan te kijken wat ik eigenlijk wel grappig vond. Om 11.00 uur mijn bed uitgekomen en naar WTN gelopen om te mailen. Maar de computer was kapot en de e-mail die ik naar mijn vader had gestuurd was ook niet aangekomen want het adres klopte niet. De rest van de dag in de stad rondgehangen. Ik blijf er nog steeds bij, Sydney is de mooiste stad van de wereld. Na mijn eten gekookt te hebben (Noodles) eens bedacht wat ik ís avonds zou gaan doen. Eigenlijk was ik niks van plan want ik voelde me niet zo lekker, gisterenavond een beetje te veel doorgezakt. Maar besloten om Cathernine op te bellen. Catherine had ik ontmoet in Arlie Beach. Het was moeilijk om haar te verstaan want ze had een echt Iers accent. Met haar afgesproken dat ik haar vanavond misschien in de kroeg zou ontmoeten want ze zou eerst naar de film gaan. ís Middags had ik een Duitse jongen ontmoet dus die maar gevraagd of hij mee ging een biertje pakken op Kings Cross. Vanmiddag toen ik daar liep nog een Nederlandse jongen ontmoet die ik had leren kennen in Adelaide. Daar ook nog mee afgesproken in de Ierse pub, maar toen we daar aankwamen was hij er niet. Toen het 24.00 uur was de Duitser voorgesteld om naar George Street te lopen om daar de Ierse vrouwen te ontmoeten. Na een half uur lopen waren wij er en de Ierse vrouwen ook. Het was weer hartstikke leuk om die terug te zien. Zij zijn met zijn vijf-en en werken nu een half jaar in Sydney als verpleegkundigen. De Duitser was na een uur al teruggegaan naar het hostel. Omdat we moe waren maar aan een tafeltje in de bar gaan zitten om wat bij te kletsen. We hadden zoveel bij te kletsen dat we geen erg hadden in de tijd. Totdat om 03.30 uur de lichten aangingen. Catharine heeft aan de rand van Sydney samen met die andere meiden een appartement gehuurd. Ze stelde voor om daar te gaan slapen. Vond ik een goed plan en we hebben dus een taxi gepakt. Ik mocht van haar niet betalen. Het is een leuk appartement waar zij wonen. Daar nog wat zitten te kletsen en uiteindelijk om 05.30 uur gaan slapen want het begon al licht te worden.

Dag 279: zaterdag 15 februari (Sydney)

Al negen maanden hier, waar blijf de tijd? Over precies een week zit ik op het vliegtuig naar Nieuw Zeeland. Om 14.00 uur uit bed gekomen. Catherine heeft nog een lekker ontbijtje klaar gemaakt voor me. Maar besloten om wat te gaan winkelen op Bondi Junction. Het bleek al snel dat Catherine een erg dure smaak had. Ze werkte nu al vier maanden en had nog steeds niks gespaard terwijl ze A$500 per week verdient. Ze vertelde dat ze in het weekend A$200 uitgeeft aan uitgaan. Ik dus A$20. Nadat we ergens een cappuccino gedronken te hebben (mocht ik weer niet betalen), hebben we afscheid genomen. We zouden ís avonds weer met zijn allen uitgaan. Maar ik wilde eerst een douche nemen en andere kleren aantrekken. Ik was teruggelopen naar het hostel, het was een uur lopen maar dat gaf niks want het was voor het eerst sinds een week lekker weer. Zelfs de zon scheen. Ik had afgesproken dat ik Catherine om 19.00 uur zou bellen. Ze wilde eerst ergens om 23.00 uur afspreken maar dat vond ik te laat. Dus zei ze dat ik maar langs moest komen. Dus de trein en de bus gepakt. Even nog vlug bij KFC gegeten en twee flessen bier gekocht. Toen ik daar kwam zaten ze al flink aan de wijn en waren al behoorlijk aangeschoten. Wat kunnen die toch feesten. Om 23.00 uur de taxi gepakt naar de stad. Ze moesten twee taxiís bestellen omdat we met te veel mensen waren. Weer mocht ik niet betalen en op de terugweg ook niet. Vond ik niet zo leuk, maar ja, als zij met geld wil smijten heb ik daar geen problemen mee. Het was een leuke kroeg waar we aankwamen. Ik was nog geen minuut binnen of ik ontmoette drie andere Ierse jongens die ik in Snowy River ontmoet had. Het was een hartstikke gezellige avond. Om 04.00 uur de taxi met Catherine terug gepakt want we wilden vroeg gaan slapen want ze moest de volgende dag werken. Maar uiteindelijk lagen we weer om 05.30 uur in bed.

Dag 280: zondag 16 februari (Sydney)

Om 10.00 uur schoot ik wakker en ik was meteen klaar wakker, dus wat voor de tv gezeten. Er was alleen maar cricket en rugby op tv. Dus na een kop koffie terug mijn bed ingedoken. En daar nog tot 17.00 uur gelegen want Catherine moest slapen, ze had nachtdienst. De andere meiden waren pas om 08.00 uur teruggekomen en lagen de hele dag in coma. Toen ik om 18.00 uur wilde gaan mocht dat niet want ik moest blijven eten. Ze aten gegrilde kip met groente en aardappelen. Alles beter dan pasta, dacht ik. Ik vond het best grappig. Ik zat tussen vijf Ierse meiden en werd echt verwend. Ze kwamen koffie brengen en ik mocht zelfs de afwas niet doen. Drie van hen zouden in begin juni een tussenstop maken van vier dagen in Amsterdam. Dus maar afgesproken dat ik ze dan Amsterdam laat zien. Om 20.30 uur samen met Catherine de bus gepakt naar Bondi Junction. Daar afscheid genomen want ze moest om 21.30 uur beginnen. Met haar afgesproken dat we vrijdag uitgaan want het is mijn laatste avond in Oz en het is Claudiaís verjaardag.

Dag 281: maandag 17 februari (Sydney)

Weer eens een keer goed geslapen maar toen ik om 09.30 uur wakker schoot was ik nog steeds moe. Maar ik moest om 10.00 uur uitchecken. Mijn rugzak gepakt en naar de Jolly Zwagman gelopen (hostel). Ik zweette mij kapot, het was net of ik onder de douche had gestaan en me niet afgedroogd had. Het was maar 25 graden en enorm benauwd. Op mijn kamer aangekomen op een bed geploft en wat zitten kletsen met een Zuid Afrikaan. Ondertussen mijn was gedaan. ís Middags de stad ingegaan. Eerst naar de Common Wealth gelopen om mijn bankrekening op te zeggen. Ook nog naar Qantas gelopen om mijn vluchten te checken maar ze waren ok. Toen maar een flink eind gelopen en flink gezweet. ís Avonds uit eten geweest bij Mac Donalds. Teruggekomen bij het hostel onder de douche gesprongen en wat TV gekeken. De rest van de avond wat kaarten geschreven. Nu 22.15 uur nog even naar Qantas gebeld om te kijken of het vliegtuig van de familie Driessen geen vertraging heeft.

Dag 282: dinsdag 18 februari (Sydney)

Om 05.15 uur opgestaan en om 06.00 uur de vliegveldbus gepakt naar het vliegveld om de familie te verwelkomen. Het vliegtuig had een vertraging van een half uur. Dus ondertussen wat op het vliegveld rondgehangen. Om 07.03 was het vliegtuig geland. Om 07.45 uur kwamen ze pas door de douane. Wat me opviel was dat ze zo wit zagen of ben ik nu zo bruin? Na wat gekletst te hebben het hostelbusje gepakt en naar het hostel gereden. Ik heb daar twee dubbele kamers gehuurd. Na de spullen op de kamer gelegd te hebben zijn we naar de botanische tuin gelopen op zoek naar vogels en ander gedierte. Na daar een paar uur rondgelopen te hebben zijn we naar Circual Key gelopen. Omdat Ome Jo en Tante Mia moe waren hebben ze de metro gepakt naar Kings Cross. Ik ben toen met mijn ouders rond gaan lopen en nog wat rotzooi gekocht bij de two dollar shop. Om 19.00 uur waren we terug bij het hostel en na een douche genomen te hebben zijn we ergens fish & chips gaan eten, maar het was niet te eten. Na een kask wijn gekocht te hebben zijn we terug gegaan naar het hostel en daar ís avonds wat wijntjes gedronken. Rond 24.00 uur gaan pitten.

Dag 283: woensdag 19 februari (Sydney)

Om 08.00 uur opgestaan en lekker ontbeten. Om 09.00 uur naar Delta gelopen om de auto op te halen, die we gehuurd hebben voor twee dagen. Om 09.30 uur hebben we koers gezet naar de blue mountains. Het was weer schitterend daar. De drie sisters bezocht en met het steilste treintje mee geweest en wat rondgelopen in de valley. Daarna wat door de blue mountains gaan rijden. Toen we ergens stopte om koffie te gaan drinken heb ik Catherine gebeld om even een praatje te maken. Na de koffie weer verder gereden. ís Avonds nog ergens aangelegd om eens lekker te eten bij een steak house. Voor mij is het echt een omschakeling. Al negen maanden gewend om zo goedkoop mogelijk te eten en nu gaan we uiteten. Om 22.00 uur waren we terug bij het hostel. Daar hadden we problemen met parkeren maar uiteindelijk toch een parkeerplaats gevonden. ís Avonds weer wat wijntjes gedronken en om 01.00 uur gaan slapen. Het was weer een geweldige dag. Het weer zit ook mee. Het is 30 graden en de zon schijnt.

Dag 284: donderdag 20 februari (Sydney)

Vanmorgen met moeite opgestaan en om 09.00 uur koers gezet naar het zuiden langs de kust. Eerst hadden we in gedachten om een park te bezoeken waar we kangaroos en vogels (papagaaien) konden zien. Maar al gauw bleek dat het 250 kilometer van Sydney lag. Dat vonden ze te ver. Zelf vond ik dat het hier om de hoek lag maar dat komt omdat ik gewend ben aan die lange afstanden. Dus naar een alternatief gezocht. Onderweg nog ergens gestopt voor wat eten. Het was een heel leuk restaurant annex kroeg. Na het eten besloten om de Kangaroo Valley in te rijden. Dat was wel mooi maar wel verkeerd gereden. Uiteindelijk naar de 7 mile beach gereden en daar wat gezwommen. Het was weer eens lekker om de zee in te duiken na twee maanden. Na een uurtje koers gezet naar Sydney. Onderweg nog gestopt in Kiama waar ze een blowhole hadden maar die werkte niet. Van daaruit wilde we naar Botany Bay rijden maar we raakte verdwaald dus besloten we om terug naar Sydney te rijden en te gaan eten in de Food Court in China Town. Daar hadden we weer de grootste problemen om een parkeerplaats te vinden. Uiteindelijk geparkeerd in de parkeergarage. De familie keek zijn ogen uit toen ze de Food Court binnen liepen. Er zitten namelijk tientallen Aziatische eettenten. Daar eens flink gegeten voor weinig geld. Na het eten naar het Opera House en Harbour Bridge gereden. Die zijn ís avonds namelijk mooi verlicht. Daar wat gefilmd en wat fotoís gemaakt en vervolgens teruggereden naar Kings Cross. Daar weer wat wijntjes gedronken.

Dag 285: vrijdag 21 februari (Sydney)

De laatste dag in AustraliŽ en ik kijk er echt niet naar uit om Oz te verlaten. Maar dat is ook een goed teken want dat betekent dat ik het hier naar mijn zin heb gehad. ís Morgens met mijn vader naar Qantas en WTN geweest met de auto. Daar plakte ze stickers in mijn tickets dus hoogstwaarschijnlijk hoef ik geen 150 Euro te betalen. Vervolgens de auto ingeleverd met wat beschadigingen die we gisteren bij het Opera House opgelopen hebben, maar ze keken er niets eens naar. Om 11.00 uur waren we terug in het hostel. Onderweg nog even naar de dokter geweest voor een recept voor malariapillen. Het consult was gratis omdat ik een medicare kaart had. Maar besloten om wat rond te gaan lopen. Eerst weer naar de two dollar shop gelopen en van daaruit naar The Rocks. Daar hebben we op het terras gezeten en een halve liter bier gedronken. ís Morgens ook nog Kiwi Experience geboekt.  Dat is een busreis door heel Nieuw-Zeeland. Na de Rocks de metro gepakt naar China Town en daar weer gegeten. Bij de Rocks had ik Catherine opgebeld om iets af te spreken voor vanavond. Ze zei dat ze naar een feestje zou gaan en gaf het telefoonnummer van het feestje door. Om 19.45 uur de Food Court verlaten. Ik had om 20.00 uur afgesproken dus was ik al te laat. De familie had ik richting Darling Harbour gestuurd.  Bij de Kings Cross aangekomen vlug gedoucht en omgekleed. Om 21.00 uur was ik op Bondi Junction waar ik het telefoonnummer belde maar ik had een verkeerd nummer gekregen. Ik dacht wat nu? Het was mijn laatste avond in Oz en daar zat ik dan alleen. Ik herinnerde dat ze vertelde dat ze na het feestje na de Ierse pub zou gaan. Dus naar de bottle shop gelopen en een paar flessen bier gekocht. Daar ergens op een bankje gezeten en gewacht tot 23.30 uur. Ik probeerde elk half uur te bellen maar helaas. Uiteindelijk naar de Ierse pub gelopen en daar ontmoette ik ze. Puur geluk! Maar het maakte mijn avond weer goed. Het was weer reuze gezellig dus voor de grap zei ik dat ik de datum van mijn ticket zou gaan veranderen. Ze zei waarom niet? Ik zat er vandaag nog over te denken om dat te doen want het is hier lekker weer en in Nieuw-Zeeland helemaal niet. Bovendien kan ik  nog een gezellig weekend met Catherine doorbrengen. Daarmee tot 03.00 uur in de kroeg gezeten en bij haar thuis gaan slapen.

Dag 286: zaterdag 22 februari (Sydney)

Om 06.00 uur opgestaan en om 06.30 uur de bus gepakt naar Kings Cross daar om 07.00 uur aangekomen. Ze hadden zich verslapen en waren wat aan het kaarten. Om 07.30 uur afscheid van mijn ouders genomen en zelf mijn spullen gepakt. Ik zou twee dagen bij Catherine doorbrengen in haar appartement. Daar om 09.00 uur aangekomen. De receptionist van het hostel zei nog dat hij ome Jo wel een leuke kerel vond. Daar nog even een praatje mee gemaakt. Tot 14.00 uur op bed gelegen. Catherine was van plan om de hele dag op bed te blijven liggen maar daar had ik geen zin in. Dus uiteindelijk had ik haar zover dat we een eindje gingen lopen. Ze hebben hier een mooie kustlijn. Daar dus een uurtje gezeten in het zonnetje en wat zitten kletsen met Catherine. Maar besloten om Fish en Chips te gaan eten. Na we dat op hadden zijn we de kustlijn gaan volgen. In totaal een paar uur gelopen, het was hartstikke mooi. Uiteindelijk waren we om 20.00 uur terug. We waren hartstikke moe en maar besloten om te gaan slapen. Maar ik had eigenlijk nog wel iets anders te doen want ik lag namelijk vijf dagen achter met mijn dagboek. Dus maar aan het schrijven gegaan. Nu is het 22.30 uur en zit ik op de bank in de huiskamer te schrijven. Catherine ligt op de andere bank te slapen. Dadelijk gaan we als het goed is weer op stap. We zijn weer naar een paar Ierse kroegen geweest en het  was reuze gezellig en ik had dus absoluut geen spijt van dat ik mijn vlucht veranderd had. In de kroeg had ik de kans niet om een paar biertjes weg te geven. Ik kreeg elke keer een glas in mijn handen geduwd. Om 05.00 uur weer de taxi naar huis gepakt en weer mocht ik niet betalen. Wat smijten die Ieren toch met geld. In het appartement aangekomen weer veel te laat gaan slapen.

Dag 287: zondag 23 februari (Sydney)

Om 11.00 uur wakker geschoten en uiteindelijk om 14.00 uur opgestaan. Ik had me al voorgenomen om vanavond het rustig aan te doen maar de vrouwen begonnen alweer dat ze vanavond uit wilde gaan. Om 17.00 uur de taxi gepakt naar een Ierse pub. Helen had nog iets te eten gekookt wat wel te eten was. In die Ierse pub speelde een heel goed bandje. Het was weer gezellig. Om 20.30 uur de taxi gepakt naar de Rocks. En alweer naar een Ierse pub. Daar nog twee andere meisjes ontmoet. Een uit Ierland die ik in Darwin ontmoet had en een Nederlands meisje. Die heb ik al 4x ontmoet en juist haar wilde ik niet tegen komen. Om 24.00 uur hebben we de metro en bus terug gepakt naar Catherineís appartement.

Dag 288: maandag 24 februari (Sydney)

Vannacht slecht geslapen, ik werd wakker gehouden door een paar honderd muggen die mij lek staken. Uiteindelijk maar twee uurtjes geslapen. Om 07.00 uur schoot ik wakker en uiteindelijk om 08.30 uur opgestaan. Ik moest eigenlijk om 09.30 uur op het vliegveld zijn maar dat haalde ik dus niet. Na het ontbijt afscheid genomen van Catherine. Vanuit Rosebay de bus, metro en bus gepakt naar het vliegveld. Ik was 45 minuten te laat maar ze zeiden er niks van. Om 11.30 uur zou mijn vliegtuig vertrekken maar al gauw bleek dat ze alweer vertraging hadden. Uiteindelijk om 12.30 uur opgestegen. Ik had ook nog even wat tax free inkopen gedaan. 1,25 liter Ouzo kostte maar A$11.

Terug naar reisverslagen                              Naar reisverslagen Nieuw Zeeland