Reisverslag december: Perth, Albany, Kalgoorlie, Adelaide en Melbourne

Dag 203: zondag 1 december (Perth)

Om 12.00 uur mijn bed uitgekomen, een keer wat uitgeslapen. ís Middags samen met Jim de stad gaan verkennen. Het was best vreemd om na drie maanden weer al die mensen en winkels te zien nadat we al die tijd in de outback gezeten hebben. ís Avonds weer een kask wijn gekocht met zijn vieren. Toen we die leeg hadden zijn we op stap gegaan tot een uur of twaalf. Het was best gezellig. Bij het hostel aangekomen hebben we nog tot 4 uur ís nachts zitten kletsen.

Dag 204: maandag 2 december (Perth)

Om 12.30 uur mijn bedje uitgekomen en wat ontbeten en wat in mijn dagboek geschreven. Net op de radio zeiden ze dat het 22 graden was. Best lekker weer nu ik in het zonnetje zit. Na het eten naar Qantas gelopen om mijn tickets te veranderen maar dat was niet mogelijk omdat de vluchten al volgeboekt waren. Dus hebben ze mij op de wachtlijst gezet. Nu maar afwachten dan. Best vervelend want nu weet ik niet of ik langzaam of snel naar Syndey zal trekken. Na Qantas wat door de stad geslenterd en weer genoeg rare mensen ontmoet. Er kwam eentje naar mij toe om te vragen of ik wel elke dag in de bijbel las. Wat een mafkees. Maar toch even mee zitten praten en toen weer doorgelopen. Even boodschappen gedaan bij Coles. Biefstuk en komkommer voor de barbecue. Rond een uur of vijf kwam ik terug bij het hostel en toen bleek dat Sarah en Brandy al boodschappen hadden gehaald voor de barbecue. Vlees hadden we dus genoeg. Het was weer smikkelen en smullen. Om 21.00 uur naar het Aberdeen hotel gelopen want daar was een backpackers party. Je betaalde maar A$5 voor een jug bier. Omdat het nogal koud was (zowel buiten als binnen) hebben we de taxi gepakt naar de Kippey Club, daar was ook een party aan de gang. Dachten wij, want het viel allemaal heel erg tegen. We moesten A$5 entree betalen en A$4 voor een blikje bier. De muziek was ook slecht dus om 02.00 uur besloten terug te lopen naar het hostel. Jim en de rest waren al terug gegaan met de taxi. Na een half uur gelopen te hebben was ik terug in mijn hostel en ben ik mijn bedje ingedoken.

Dag 205: dinsdag 3 december (Perth)

Vanochtend om 11.00 uur weer met moeite opgestaan en weer het gebruikelijke tafereel. Onder de douche gesprongen om wakker te worden, een kop sterke koffie gepakt met een snee brood. Dadelijk even een buspas gaan kopen voor de Zuidwest kust. Rond een uur of twee toen Jim terug kwam in het hostel samen naar de stad gelopen. Jim was ís ochtends naar de tattooshop geweest om een tattoo te laten zetten. Eerst zijn we naar het busstation gelopen waar ik mijn buspas heb gekocht (treinpas). De buspas voor de Zuidwest kust en de treinpas van Kalgoorlie naar Adelaide. Daarna wat in de stad rondgehangen. ís Avonds naar de Hipee club gegaan want daar was een gratis barbecue. Daar wat Nederlanders ontmoet en weer sinds weken Nederlands gepraat. Het was best moeilijk om een fatsoenlijke Nederlands zin te maken nu ik al zo lang Engels praat. De barbecue viel enorm tegen. Dus maar weer om 22.00 uur teruggelopen naar mijn hostel. Daar nog wat zitten praten met Jim en Sarah.

Dag 206: woensdag 4 december (Perth)

Vandaag ben ik jarig, 23 jaar oud, hiep hiep hoera. Om 06.10 uur opgestaan want ik zou samen met Jim en Sarah om 07.30 uur met de veerboot naar Rottnest Island gaan. Maar we misten dus onze trein. Toen maar besloten om de veerboot van 09.30 uur te pakken. Om 07.40 uur waren we al in Freemantle dus maar op een terras gaan zitten en cappuccino gedronken. Rond een uur of tien waren we op Rottnest Island en daar de lokale bus gepakt die voor maar A$3 het hele eiland rond gaat en je kunt overal uitstappen waar je wilt. Om 10.45 uur uitgestapt en ergens op het strand neergestreken. Daar heb ik een fles champagne (A$5) geopend om te proosten op mijn verjaardag. Het eiland was wel mooi maar niet erg speciaal. Rond 14.00 uur waren we het eiland alweer rond en hebben we wat geluncht. Daarna op het strand gelegen en nog even naar huis gebeld. Om 16.30 uur de veerboot terug naar Freemantle gepakt waar we met zijn allen de kroeg ingedoken zijn. Het was overigens wel gek om mijn verjaardag op het strand te vieren (in de zomer) maar het is wel gaaf. Op 1 december is trouwens de zomer begonnen. In de kroeg wat bier gedronken maar VB smaakte niet en ik was de smaak van Nederlands bier vergeten, daarom maar een fles Heineken besteld. En ik moet zeggen, zelfs Heineken smaakte beter dan het Australische bier. Rond 20.00 uur de trein terug gepakt naar Perth. Jim moet namelijk nog zijn tas inpakken want die vertrekt morgen om 06.00 uur naar Kalgoorlie en daarna pakt hij de trein naar Melbourne om vanuit daar weer terug naar Wales te vliegen. Ook met hem afgesproken dat we flink in Amsterdam en Valkenswaard op stap gaan als ik terug ben in Nederland. ís Avonds eten gehaald bij een Chinese take-away. Nadat Jim zijn tas had ingepakt, hadden hij en Sarah geen puf meer om nog op stap te gaan. Dus maar aan de Canadese en Nederlandse meid gevraagd of ze zin hadden om op stap te gaan maar zij hadden geen geld maar wel wijn. Toen maar besloten om op onze kamer een feestje te bouwen. Ik moet zeggen, het was een gave dag. Rond 23.30 ben ik mijn bedje ingedoken.

Dag 207: donderdag 5 december (Bunburry)

Om 06.00 uur was ik alweer wakker want Jim maakte mij wakker om afscheid te nemen. Met de belofte om hem weer in Valkenswaard te ontmoeten hebben we afscheid genomen. Een gave gast die Jim. Om 09.45 uur ben ik zelf opgestaan en heb ik uitgecheckt. Daar kwam ik Sarah tegen en vroeg wat ze ging doen. Ze zei dat ze het absoluut niet wist en ze vroeg waar ik naar toe ging. Ik vertelde haar over de pas die ik gekocht had en een half uur voor vertrek besloot zij om met mij mee te gaan. Ik vond dit op zich niet zo erg maar ik versta Sarah heel slecht. Jim kon ik nog wel volgen maar Sarah spreekt met een zeikerig Londens accent. Maar op deze manier kan ik wel weer mijn Engels oefenen. Samen om 12.45 uur de bus gepakt naar Bunburry en daar om 15.00 uur aangekomen. Het landschap onderweg was best mooi. Het was heel groen wat ik al geen tijden meer gezien had. Bunburry is echt een leuk stadje. Ik weet niet waarom maar een van de mooiste steden waar ik geweest ben. Het heeft gewoon iets. Wat later op de avond nog zou blijken! Het was maar 20 minuten lopen naar het hostel zei het informatiecentrum dus daarom maar besloten om te lopen met een te zware rugzak. Het hostel is hartstikke goed en de receptie is heel vriendelijk. Na boodschappen gedaan te hebben wat rondgelopen in de stad. Nadat we gegeten hadden vroeg ik Sarah of ze zin had in een kask wijn. Dus naar de bottle shop gelopen en een kask met 4,4 liter wijn gekocht voor A$8,95. ís Avonds wat wijn zitten drinken en een potje pool gespeelt met de vrouwen. Rond een uur of elf mijn bed ingedoken. In mijn kamer staan drie stapelbedden en er is een aangrenzende kamer waar maar een bed staat met een deur. Deze kamer dus genomen en het raam en de deur gesloten en nu heb ik lekker een kamer voor mijzelf. Wat overigens ook wel weer eens fijn is. Kan ik tenminste weer een keer uitslapen. ís Morgens ook nog twee bekenden ontmoet, twee Zwitsers die ik eerder in Broome had ontmoet.

Dag 208: vrijdag 6 december (Bunburry)

Vanochtend was ik al om 07.00 uur wakker en om 10.00 uur mijn bedje uitgekomen en een Engels ontbijt klaar gemaakt. Kleffe spek met eieren en toast. Rond 14.00 uur naar de winkels gelopen en wat boodschappen gedaan, daarna wat rond gaan lopen met Sarah. Rond 16.00 uur waren we terug in het hostel en neergestreken op een stressbed met een glas wijn lekker in het zonnetje gaan liggen (24 graden inmiddels). Vanmorgen ook nog even de planning gemaakt tot Kalgoorlie want er schijnen wat problemen te zijn om de bus te boeken heb ik gehoord. De bus schijnt telkens volgeboekt te zijn. ís Middags maar weer eens een halve liter zonnebrandolie gekocht, factor 15+ want die was op en morgen gaan we met de boot mee. We gaan wat rondvaren en vissen voor maar A$30, en alcohol is inbegrepen. Dus dat wordt weer feesten. Ook nog ís middags naar CES gelopen maar er was geen werk voor mij. ís Avonds met drie vrouwen op stap geweest in de ĎReefí. De Reefs is een van de beste clubs in Oz waar ik tot nu toe ben geweest. Ze draaide fatsoenlijke muziek en er hing een prettige sfeer. De vrouwen alleen gelaten en wat rondgelopen. Op een gegeven moment kwam ik Aaron tegen. Daar dus de rest van de avond mee zitten te praten. Hij sliep bij een Australisch meisje wat hij in Canada had leren kennen. Zij had wat Australische vriendinnen bij zich. Eentje van hen zou in augustus twee weken naar Amsterdam gaan. Dus met haar wat over Nederland en de prijzen in Nederland zitten te praten. Ze kon niet geloven dat het bier en de rest zo goedkoop was. Het was weer een leuke avond en weer eens fijn om met de Australische bevolking in contact te komen. Rond 24.00 uur mijn bedje ingedoken.

Dag 209: zaterdag 7 december (Bunburry)

Om 07.30 uur opgestaan want om 08.30 uur kwamen ze ons oppikken voor de boottrip. Ook nog even Sarah wakker gemaakt want die had volgens mij de nacht op een andere kamer doorgebracht. Uiteindelijk werden we om 09.45 uur weggebracht naar de haven. Volgens mij was de schipper goed op stap geweest een dag van tevoren. Want hij had als excuus dat hij zich verslapen had. Maar de tour kostte maar A$30 met alles inbegrepen (vissen, lunch, bier en wijn). Na een paar uur gevaren te hebben zijn we wat gaan vissen. Ik had plotseling een flinke beet maar ik kreeg hem er niet uit, zo groot was ie. Helaas niks gevangen (de rest ook niet), we waren maar met zeven man. De lunch was voortreffelijk. De schipper zei ook nog dat hij het zo goedkoop hield omdat hij zo mensen wilde ontmoeten. Zelf had hij al 2x AustraliŽ rondgevaren en was hij een reis rond de wereld aan het voorbereiden. Het was echt een leuke en interessante vent. Hij gaf mij het adres van zijn broer. Zijn broer heeft namelijk een bedrijfje waar ze fotoís inlijsten in Adelaide. Dus als ik daar ben maar eens bellen. Rond 17.00 uur waren we terug in de haven. Daar mochten we net zo lang op de boot blijven als we wilden. Nog twee leuke meiden uit Zwitserland ontmoet. Beide waren dokter die stage hadden gelopen in Nieuw-Zeeland en nu op vakantie waren in Oz. In de haven wat gevist en wat wijn gedronken. In totaal vier wijtings gevangen. Het waren wel kleintjes maar de schipper had ze gebakken en smaakte het goed. Zelf had ik een krab en een goudvis gevangen. Nou ja, het was net zo groot als een goudvis. Rond een uur of zeven waren we weer terug bij het hostel. Het hostel is trouwens weer hartstikke goed. Heel vriendelijke mensen en het is er schoon. ís Avonds wat voor de tv gehangen en om 22.30 uur mijn bed ingedoken. Het was weer een gave dag.

Dag 210: zondag 8 december (Margaret river, Western Australia)

Vanmorgen om 08.00 uur opgestaan want we zouden om 08.30 uur naar de baai gebracht worden waar dolfijnen zouden komen. Maar toen we om 10.00 uur nog geen dolfijn hadden gezien zijn we maar terug gelopen naar het hostel. Gisteren trouwens ook nog verschillende dolfijnen gezien tijdens de boottocht. In het hostel maar weer een videoband in de videorecorder gestopt en weer een film gekeken. In de namiddag een uitgebreide brief naar mijn ouders geschreven. Het was vandaag weer lekker weer, 27 graden. Om 18.00 uur hebben Sarah en ik de bus gepakt naar Margaret River waar we om 20.00 uur aankwamen. Toen wachtte mij weer een verassing. Ik opende mijn plastic zak waarin ik mijn eten had gedaan en toen bleek dat ik de dop op de twee liter limonadesiroop niet goed had dichtgedaan. Met als gevolg dat er twee liter siroop over mijn zwarte rugzak liep. Alles zat onder, mijn boeken, camera en de rest. Wat een zooi. In Margaret River aangekomen werden we netjes opgepikt door de hostelbus en naar het hostel gebracht. Anderhalve kilometer van het dorpje want ik zit weer in een gehucht. Onderweg mijn ogen uitgekeken. Ik wist niet dat de aarde zo groen kon zijn. Het was een mooi landschap, ik zit nu in een wijnstreek, met wat bergen, bomen en wijngaarden. Morgen maar eens ergens gaan wijnproeven, denk ik zo.

Dag 211: maandag 9 december (Margaret River)

Gisteren om 22.00 uur mijn bed ingedoken en vanmorgen schoot ik om 09.00 uur wakker. Dus volgens mij was ik een beetje moe. Dadelijk even ontbijten en naar het postkantoor lopen (twee kilometer verderop).Het is weer goed weer, een stralende blauwe lucht en 25 graden. Vanmorgen maar besloten om een mountain bike te huren en wat rond te gaan fietsen. Eerst even naar het postkantoor gegaan om mijn dagboek te posten en WTN opgebeld om mijn post door te sturen naar Kalgoorlie. Daarna zijn Sarah en ik naar de wijnkelder gefietst om wat wijn te proeven. Volgens mij was Sarah niet gewend om te fietsen want ze fietste zo langzaam dat ik bijna van mijn fiets viel. De wijnproeverij was gratis maar viel wel tegen, je kreeg maar bodempjes wijn, maar ja, het was dan ook gratis. Na de proeverij naar het hostel gefietst en daar gauw gegeten en daarna alleen naar het National Park gefietst. Dat was best mooi. Onderweg toen ik naar zee fietste werd ik nog aangevallen door een paar vogels. Ze scheerde rakelings langs mijn hoofd. Stomme beesten. Ze waren net zo groot als een kraai. Het strand was wel mooi en daar een half uurtje naar de surfers gekeken. In totaal 50 kilometer gefietst. Vandaag weer eens een keer gezond voer gekocht maar toen ik van de winkel naar het hostel fietste brak mijn plastic zak en ging er een liter kwark over de grond heen. Vandaag werd overigens de kerstboom gezet hier in het hostel. Best gek, het is 25 graden en het is bijna kerstmis.

Dag 212: dinsdag 10 december (Margaret River)

ís Middags in de zon gelegen maar het was te warm dus toen maar weer eens een briefje geschreven. Ook nog wat gaan shoppen. Om 17.40 uur de bus gepakt naar Permberton. Onderweg nog wat mensen opgepikt. Rond 18.00 uur zijn we in Pemberton aangekomen en ingecheckt in het hostel wat ook weer komisch was. Ik had ís middags opgebeld naar het hostel om te reserveren voor een dormetrie maar ze hadden alleen nog tweepersoonskamer beschikbaar met een stapelbed. Dus samen met Sarah deze kamer maar genomen. ís Avonds flink wat koffie zitten te drinken want deze was gratis in het hostel. Nog een paar leuke Engelse meiden ontmoet die ik tenminste kon verstaan. Want met Sarah en haar Londens accent heb ik de grootste problemen. Ze is echt een Engelse, ze is moeilijk te verstaan omdat ze met zoín zeikerig accent praat en de hele dag door thee zuipt. Rond 23.00 uur ben ik mijn bedje ingedoken.

Dag 213: woensdag 11 december (Pemberton)

Rond 10.00 uur wat rond gaan lopen richting National Park. Want daar zou een grote boom staan. De op drie na hoogste boom van de wereld. De boom heet Gloucester Tree en staat in de Karrie forest. Daar nog een track gelopen van 10 kilometer. Toen ik net een half uur gelopen had begon het te regenen. Ik dacht, bekijk het maar en ben gewoon doorgelopen. Gevolg, ik was zeiknat toen ik terug kwam in het hostel en ik had het steenkoud. De wandeling was best mooi. Hoge bomen en veel regen gezien. Pemberton is een leuk dorpje, het draait hier alleen om de houtzagerij. Toen ik terugkwam in mijn hostel na zoín 20 kilometer gelopen te hebben ben ik onder de douche gesprongen om maar eens flink op te warmen. In de namiddag wat zitten kaarten en scrabbelen met wat Engelsen. Maar scrabbelen in het Engels valt niet mee. De rest van de dag en nacht heeft het geregend. Voor het eerst in zeven maanden tijd dat ik in Oz ben. ís Avonds een video gekeken. Er was namelijk een videoavond in het hostel. Eerst Mister Bean gekeken, toen The Crow en Pretty Woman. Rond 01.00 uur mijn bedje ingedoken en wat geslapen.

Dag 214: donderdag 12 december (Albany)

Om 09.45 uur mijn bed uitgekomen en uitgecheckt. Dadelijk pak ik om 14.30 uur de bus naar Albany. De rest van de dag was het maar kloteweer. Het heeft de hele dag geregend en het was maar 15 graden, dat is dan zomer in Oz. Ik wil terug naar Darwin! Om 18.00 uur zijn we in Albany aangekomen waar het gelukkig droog was. Om 18.30 uur kregen we cake en koffie. Dat doen ze hier elke dag in dit hostel wat wel gezellig is. ís Avonds een Nederlander ontmoet uit Amsterdam en een Engelse jongen. Daar de rest van de avond mee zitten kaarten. Ook weer een kask wijn gekocht samen met Sarah. De Engelsen nog geprobeerd om toepen te leren maar dat viel niet mee. Het was weer gezellig. Ook nog het drankspelletje gespeeld.

Dag 215: vrijdag 13 december (Albany)

Het was weer wat bewolkt in mijn hoofd toen ik om 10.00 uur opstond. Samen met Sarah en twee Engelse jongens de stad gaan verkennen en wat gewinkeld. Ook nog naar de Pizzahut gelopen daar hebben ze een special deal. Van maandag t/m vrijdag kan je daar pizza, pasta, salade en ijs eten zoveel als je wilt voor maar A$4,95. Dus onbeschoft veel gegeten. Zelfs zoveel dat ik er ziek van werd. Teruggelopen naar het hostel en daar op de bank gekwakt en drie films gekeken (Braveheart, True Lies en Seven). Om 14.30 uur begonnen en om 21.30 uur was de laatste film afgelopen. Toen maar weer op stap gegaan want het was vrijdagavond. Eerst even naar een Australische bar gegaan want daar kregen we een gratis glas bier. Van daaruit naar de disco gelopen want er speelde een band. Was hartstikke slecht en toen we ook nog A$3,50 moesten betalen voor een blik bier zijn we maar weer teruggelopen naar de bar. Om 24.00 uur teruggelopen naar het hostel want de bar ging dicht. In het hostel nog wat zitten te kletsen en rond 02.00 uur naar bed gegaan.

Dag 216: zaterdag 14 december (Albany)

Zeven maanden in Oz. Vandaag heb ik een tour gedaan voor A$15 met acht mensen. Dat was best gezellig. Iedereen had een kater, behalve ik. Er waren er een paar bij die hadden tot 05.30 uur zitten kaarten en om 09.00 uur zouden we vertrekken. Werd dus uiteindelijk 10.00 uur. Eerst naar Walpole gereden en daar grote bomen bekeken waar we nog A$5 voor moesten betalen, belachelijk gewoon. Daarna naar Denmark gereden en daar geluncht. Vis met friet. Teruggereden naar Albany en daar naar de klifs gereden. Dat was spectaculair. Nog een leuke Engelse meid ontmoet waar ik vanavond mee op stap ga. Weer een kask gekocht samen met Ties (een jongen uit Utrecht). Wat wijn zitten drinken en zitten kletsen. Op dit moment hebben we een hartstikke gave groep van zoín vijftien mensen. Rond een uur of tien naar de bar gelopen want ik had met Claire afgesproken. Wat zitten kletsen met haar en haar vrienden, die niet op hun mondje gevallen waren. Toen de bar om 02.00 uur dicht ging zijn we naar de disco gelopen waar we A$5 entree moesten betalen. De nachtclub stelde weinig voor maar het gezelschap was des te beter. Claire komt uit de buurt van Leeds. Ze praat echt met een Schots accent maar ik kan haar beter verstaan dan Sarah. Later op de avond vertelde haar vriendin dat ze streng katholiek was en dat ze hier zelfs in Oz geregeld zondags naar de kerk gaat. Nou, dat heb ik dus weer. Rond 03.00 in het hostel teruggekomen. Wat zitten te praten met Dick en Tim en Claudine totdat het licht werd. Om 05.30 uur mijn bedje ingedoken. Het was weer een vermoeiende dag. Van het weer word ik ook ziek van. Sinds zeven maanden heb ik al zes dagen geen zon meer gezien en het is behoorlijk koud.

Dag 217: zondag 15 december (Albany)

Om 11.00 uur mijn bed uitgekomen omdat ze mijn slaapzak uit het raam gooiden. De rest van de dag goed duf geweest en de hele dag voor de tv gelegen en videofilms gekeken. Ook nog even naar het informatiecentrum gelopen om mijn tickets op te halen want morgen pakken we de bus naar Esperance, 600 kilometer oost van Albany. Hopelijk is het daar beter weer.

Dag 218: maandag 16 december (onderweg naar Esperance)

Om 12.00 uur samen met Tim, Dick en Sarah de bus gepakt naar Esperance. Net even gekeken hoeveel geld ik de afgelopen maand besteed heb. Wel dat had ik beter niet kunnen doen want de afgelopen maand heb ik A$1350 opgemaakt. Wel een bus- en treinpas gekocht. Om 18.00 uur in Esperance aangekomen en opgepikt door de hostelbus. Daar weer Ties en Adam ontmoet. Zij waren met de auto gekomen en Ties vroeg of ik samen met hen naar Adelaide wilde gaan. Daarom maar even opgebeld naar Westrail om te vragen of ik mijn geld terug krijg voor mijn treinpas. Ze zeiden dat ik A$32 zou verliezen en A$128 terug zou krijgen. Maar ik weet nog niet wat ik ga doen want zijn auto is een behoorlijk wrak.

Dag 219: dinsdag 17 december (Esperance)

Vandaag zijn we met zes man in Ties zijn auto naar het National Park gereden in de buurt van Esperance. Na weer A$5 entree betaalt te hebben om een paar bomen en rotsen te zien zijn we een rots gaan beklimmen. Het was een flinke klim maar het uitzicht was schitterend. Na de klim zijn we naar het strand gereden. Dat was het mooiste strand wat ik ooit gezien heb. Spierwit strand (het was net bloem) en de zee was hartstikke blauw. Het was trouwens weer eens een keer onbewolkt en 25 graden. Na een paar uur daar gezeten te hebben zijn we terug naar het hostel gereden. Daar de wijn gepakt en teruggereden naar een ander strand en daar naar de zonsondergang gekeken. ís Avonds als avondeten een halve kilo biefstuk met noodles op. De biefstuk was maar A$3,50. Na het eten naar de bar gegaan want bij het inchecken hadden we een consumptiebon gekregen. We zijn daar niet lang gebleven en samen met Ties, Tim en Iwan ben ik terug naar het hostel gelopen. Daar hebben nog even wat rondgehangen en wat wijn gedronken. Ties ook A$6 gegeven voor de benzine. Er ging ook een tour naar het park en die kost maar liefst A$35.

Dag 220: woensdag 18 december (Kalgoorlie)

Om 11.00 uur de bus gepakt naar Kalgoorlie en daar om 16.00 uur aangekomen. Het weer was een stuk beter namelijk 35 graden. Na ingecheckt te hebben ben ik vlug naar het postkantoor gelopen om mijn post op te halen. De meeste kaarten waren felicitatiekaarten en een paar kerstkaarten. Dus zijn ze me toch niet vergeten! Na wat boodschappen gedaan te hebben kwam ik terug bij het hostel waar Ties aan zijn auto aan het sleutelen was. Hij vroeg of ik al besloten had wat ik nu wilde gaan doen. Toen maar de knoop doorgehakt en gezegd dat ik met hem mee zou gaan. Samen met Idan uit Israel. Na een gezonde maaltijd buiten weer zitten te praten. Plotseling kwam een Fransman straalbezopen binnenvallen en hij gaf spontaan bier weg. Zijn Engels was heel slecht maar Ties spreekt Frans. Hij heeft op de universiteit rechten gestudeerd. Nadat we onze wijn op hadden zijn we wat rond gaan lopen. Wat is namelijk het geval. In dezelfde straat waar het hostel zit, zitten een paar hoerententen. De enigste in Oz want ze zijn overal verboden behalve in Kalgoorlie. Tim keek zijn ogen uit. Dat hebben ze schijnbaar niet in Engeland. Nog een paar Aussies ontmoet op straat. Het bleek dat ze in de mijnen werkten en enorm goed verdiende. Kalgoorlie zoals ze hier zeggen is de goudhoofdstad van AustraliŽ. Aan de rand van de stad beginnen de goudmijnen al. Verder mag ik deze stad wel.

Dag 221: donderdag 19 december (Kalgoorlie)

Vandaag weer een gave dag gehad. Vanmiddag zijn we weer met zijn zessen in Ties zijn auto wat gaan rondrijden. Eerst naar een open mijn. Dat was nogal bijzonder. Het was een afgraving en ze maakte daar biljoenen dollars omzet. En de vrachtwagens die daar rondreden waren enorm. De wielen hadden een doorsnede van drie meter. Na de open mijn zijn we naar een andere mijn gereden. Daar moesten we A$10 entree betalen. Nog A$5 korting gekregen met mijn studentenkaart. Was wel niet meer geldig maar toch. Daar gingen we een mijnschacht in en kregen we een rondleiding. De gids was een Nederlander uit Tilburg en hij woonde al 27 jaar in Oz en had echt een Australisch accent. Van de schacht zijn we naar de goudgieterij gegaan en hebben we nog met een pannetje naar goud gezocht door te zeven maar helaas. Na de mijn kwam het hoogtepunt.

Ergens hier 5 kilometer van Kalgoorlie midden in de bush wordt er een gokspelletje gespeeld namelijk two up. Dat is een kop en munt spelletje waar je veel geld mee kunt winnen en verliezen. Het spel werd gespeeld in een gammel gebouw waar de gokkers in een kring zaten. Elke keer gooide de man de munten in de lucht. Er werd grof gegokt tot zelfs A$400. Daar zo gezeten te hebben tussen de locals en de aboriginals hebben we besloten ook maar een gokje te wagen. We waren met zijn zessen maar eentje haakte af. Dus A$10 de man, was A$50 dus. Ik mocht zeggen wat het zou worden, head of tail. Omdat de kop al twee keer gevallen was zei ik maar munt. Dus met iemand de weddenschap aangegaan voor A$50. En warempel, munt, dus waren we A$50 rijker. Dat wordt dus weer een flinke barbecue met wijn. De Engelsen wilden meteen die A$50 inzetten maar Ties en ik zeiden meteen nee. Dus gingen ze zelf maar gokken. Eerst A$10 verloren en A$20 gewonnen. Het was een aparte maar gave ervaring. 

Na ons geluk boodschappen gedaan. Nu in het hostel zit ik alweer een uur bij te schrijven terwijl de andere gezellig buiten zitten. Dus kap ik er maar weer mee. De barbecue was goed. Na de barbecue met zijn allen op stap gegaan naar de kroeg. We waren nog geen minuut binnen of er werd al gevochten. Er speelde ook een bandje. Wat me trouwens opvalt in Kalgoorlie is dat er zo weinig vrouwen zijn. Het stikt hier van de kerels. Daar een paar jugs bier gedronken en naar een andere bar gelopen. Hier liepen de serveersters in strings het eten uit te serveren. Ze speelde ook two up voor A$1. Als je won lieten ze je hun borsten zien. Het was een leuk gezicht. Overigens waren er geen vrouwen te bekennen in de bar. Om 24.00 uur ging de bar dicht en zijn we naar de nachtclub gelopen. Om 02.00 uur alleen teruggelopen. Op de terugweg nog een Australier ontmoet. Daar wat mee zitten kletsen. Op een gegeven moment liepen we weer langs die hoerenkasten en de deur stond open. Samen naar binnen gelopen om een kijkje te nemen. Er zaten vijftien kerels te wachten op hun beurt. Toen we daar stonden kwam er een vrouw naar ons toe en begon de prijzen op te noemen. Ik kon mijn lach moeilijk inhouden. Ze vroegen A$180 voor een uur. Volgens mij stond ik als eerste buiten want ik lach in een deuk. Daar nog een andere Aussie ontmoet en met zijn drieŽn hebben we daar een uur zitten kletsen. Het was weer gezellig. Rond een uur of drie gaan pitten. Gisteren ook nog naar Qantas gegaan om te kijken of ik half januari kon vliegen maar ze hadden mij nog steeds op de wachtlijst staan. Dus afwachten maar.

Dag 222: vrijdag 20 december (Kalgoorlie)

Om 09.00 uur met veel moeite opgestaan en om 10.00 uur uitgecheckt. Naar het treinstation gelopen om mijn geld terug te vragen. Eerst begon hij allemaal moeilijk te doen en zei dat ik alleen mijn geld terug kon krijgen in Perth. Na een telefoontje zei hij dat ik mijn geld ook in Adelaide terug kon krijgen. Zelf maar naar Adelaide gebeld en die zeiden dus ook dat ik alleen mijn geld terug kon krijgen in Perth. Dus uiteindelijk een formulier gekregen en ingevuld en samen met mijn ticket opgestuurd naar Perth. Nu maar afwachten en hopen dat ik mijn geld terug krijg. Om 15.30 uur afscheid genomen van Sarah, Tim en Dirk en hebben we koers gezet naar Adelaide. In mijn Lonely Planet stond dat de afstand van Perth naar Adelaide 2700 kilometer is. Dat is gelijk aan het traject Londen Ė Moskou. Ties zijn auto is echt een wrak en ik vraag mij af of we Adelaide wel halen. De auto is een Ford Falcon met een 4.1 liter motor uit het jaar 1976. Hij verbruikt 1:7. Na van een schitterende zonsondergang genoten te hebben zijn we om 19.30 uur ergens op een parkeerplaats gestopt. Daar een kampvuurtje gemaakt en onze slaapzakken uitgerold. De reis schiet niet op, eigenlijk kunnen we niet harder dan 90 km/u. Als we harder gaan dan verbruikt de auto heel veel. Rond 22.00 zijn we gaan slapen.

Dag 223: zaterdag 21 december (onderweg naar Adelaide)

Vannacht slecht geslapen en om 04.30 uur was ik alweer wakker. Het stikte weer van de vliegen en het was ook klaar licht. Om 06.00 uur zijn we maar weer vertrokken. Verscheidende keren gestopt bij een roadhouse. Om ons zelf te wassen en de watervoorraad aan te vullen. Net de klok 45 minuten vooruit gezet want we rijden naar het oosten. Het is nu tussen de 35 en 40 graden en halfbewolkt. Ik vind het lekker weer maar die anderen zitten te puffen. Die IsraŽliŽrs zijn ook maar aparte figuren. Zoals Idan hij kan alleen maar over het leger en de oorlog praten. Word ik dus doodziek van. Vandaag 1.000 kilometer afgelegd. We hadden problemen om drinkwater te vinden want het water dat uit de kraan kwam was zout water. Dus maar een fles cola gekocht want dat was goedkoper dan water. Anderhalve liter water kost A$4. De weg die we vandaag afgelegd hebben was echt in de middle of nowhere. Om de 300 kilometer stond er een roadhouse (tankstation) en verder helemaal niks. ís Avonds weer op een parkeerplaats geslapen. Een kampvuurtje gemaakt en wat eten gekookt. Daar nog een Zwitser ontmoet die alleen van Kalgoorlie naar Adelaide reed. Daar hebben we wat mee zitten te praten. De klok in totaal 2,5 uur vooruit gezet.

Dag 224: zondag 22 december (Adelaide)

Vanmorgen om 09.00 uur vertrokken en besloten om door te rijden naar Adelaide (1.000 kilometer) want het was bewolkt en het regende af en toe. In Adelaide om 22.45 uur aangekomen. We hadden daar een hostel geboekt maar dat hostel was hartstikke groot. Dus maar besloten om naar een ander hostel te gaan. Toen we daar aankwamen bleek dat dit helemaal volgeboekt was. Hij zei dat hij nog wel een kantoortje had aan de overkant van de straat. Voor A$10 per nacht dus dat was wel goedkoop. Dat mannetje was een raar figuur. Hij is een jaar of 70 en praat aan een stuk door. Volgens mij is hij alcoholist want hij zuipt aan een stuk door. Nadat we ons bed opgemaakt hebben een douche genomen. Daarna met een Australier en een meid uit Zwitserland wat zitten te kletsen tot 05.30 uur in de ochtend.

Dag 225: maandag 23 december (Adelaide)

Om 13.00 uur mijn bed uitgekomen. Ties en Idan hadden al boodschappen gedaan. Dus dat kwam goed uit, hoefde ik dat tenminste niet te doen. Daarna wat door de stad gaan lopen en naar Qantas geweest samen met Ties. Ik stond nog steeds op de wachtlijst.

Dag 226: dinsdag 24 december (Adelaide)

Rond 11.00 uur mijn nest uitgekomen. Alweer het ontbijt gemist. Je kan hier in het hostel voor A$2,50 een ontbijt krijgen tot 10.30 uur. De Zwitsers zaten al op mij te wachten. Ik had namelijk afgesproken dat we gingen skiŽn op de indoorskibaan. Er gingen ook nog wat Duitsers en een AustraliŽr (Brad) mee. Het viel me niet tegen. Het was best gaaf maar de baan was maar 150 meter lang. Dus als je net wat vaart had was je al beneden. Brad kan voor geen meter skiŽn dus die lag elke keer tegen de grond aan. In totaal 2,5 uur op de skibaan geweest voor A$13. Na het skiŽn naar Qantas gelopen om mijn vluchten te veranderen maar dat ging moeilijker dan verwacht. Ik moest een plaats veranderen en ze zei dat ze dat naar Amsterdam moest faxen. Ik dacht, nou ja, toe maar. Maar het duurde 48 uur voordat ze bericht terug krijgen. Dus maar afwachten. Ik vlieg nu op 22 februari van Sydney naar Auckland. Teruggekomen in mijn hostel was het feest al losgebarsten. De Zwitsers vieren kerst op 24 december. Samen had ik met Idan een krat bier gekocht (A$28). Het was een hartstikke gezellige avond en ik lag weer om 04.00 uur in bed.

Dag 227: woensdag 25 december (1e kerstdag, Adelaide)

Alweer het ontbijt gemist want om 11.30 uur schoot ik wakker. Gelukkig geen kater van de voorgaande avond. In het hostel is er een speciale deal voor A$10 kan je vandaag zoveel drinken en eten als je wilt. Toen dus om 12.30 uur de flessen champagne op tafel kwamen wisten we het wel. Dus maar op een drinken gezet samen met Brad en twee Zwitserse meiden. Volgens mij had Peter wel 15 liter champagne gekocht. Het was een gezellige middag. Het is wel gek om met kerst buiten te zitten met 25 graden. ís Avonds hadden ze de kalkoen niet gebracht dus maar een snee brood gepakt. Maar de champagne en de wijn maakte veel goed. De vrouwen waren inmiddels afgehaakt en zaten aan de koffie. ís Avonds in een grote kring gaan zitten en iemand had een gitaar bij zich. Dus dat was weer reuze gezellig. Weer als laatste gaan slapen.

Dag 228: donderdag 26 december (2de kerstdag, Adelaide)

Alweer het ontbijt gemist want ik kwam om 12.00 uur uit bed. Toen ik aan mijn eigen ontbijt zat (brood met chocopasta) ontmoette ik nog Brigitte en een andere Zwitserse. Die zeiden dat ze ook morgen naar Melbourne vertrekken met de nachtbus. Dus ook maar besloten om de 27ste te vertrekken want de meeste vertrekken morgen. Het koste me A$35 van Adelaide naar Melbourne. In Melbourne huur ik dan wel een auto voor een paar dagen en ga ik wat rondrijden. Ook nog een paar Nederlanders ontmoet die een auto hadden. Ze zeiden dat ze naar het strand gingen. Dat leek me wel iets. Het was lekker weer. Het strand lag zoín 15 minuten van Adelaide. In Glemelic (de voorstad) wat rond gaan lopen. Het was hartstikke druk. Daarna lekker op het strand gaan liggen samen met drie Nederlandse jongens en twee Engelse meiden. Het was zoín 28 graden en een strakblauwe lucht. Het was een gave ervaring om met kerstmis op het strand te liggen. Nadat we allemaal weer wat bijgekleurd waren zijn we teruggegaan naar het hostel. De Nederlander had interessante verhalen te vertellen. Hij was namelijk met zijn auto echt de outback in geweest. 1.000 kilometer over dirt roads enz. Ik heb dus echt wel spijt dat ik geen auto gekocht heb. Op dit moment zit ik in de nachtbus naar Melbourne wat bij te schrijven. Ik heb er de afgelopen dagen geen tijd voor gehad. Namelijk weer echt een leuke groep mensen ontmoet. Het stikt hier trouwens van de Duitsers en Zwitsers. Er zijn bijna geen Engelsen te bekennen. ís Avonds met Idan gebarbecued. Want ik had nog steeds kerstmis. We hadden een speciaal barbecuepakket gekocht maar dat viel wel tegen. Het bestond alleen maar uit gehakt. De rest van de avond met twee Nederlanders en een Aussie en twee Engelse meiden zitten te kletsen en weer als laatste naar bed gegaan.

Dag 229: vrijdag 27 december (Adelaide Ė Melbourne)

Om 12.00 uur mijn bed uitgekomen en twee uur te laat uitgecheckt. Gelukkig kreeg ik mijn sleutelgeld terug. Mijn spullen maar weer eens ingepakt en ontbeten. Trouwens alweer het ontbijt gemist. Dus maar weer een kop koffie met een snee chocopasta op. Het was nogal warm vandaag en daarom waren we nogal gaar. Om 14.00 uur maar besloten om wat te gaan ondernemen want ik had eigenlijk nog niks van Adelaide gezien. Toen ik in Adelaide aankwam zijn we meteen begonnen met feesten. Dus daarom samen met Brad de stad gaan verkennen gewapend met mijn filmcamera. Naar de Mac gegaan en daar maar wat eten besteld, ik moest A$5 afrekenen. Terug in het hostel wat zitten kletsen en mijn spullen gepakt.  Om 20.30 uur heb ik samen met de anderen de bus gepakt naar Melbourne. Tijdens de stop hebben we een fles wijn open getrokken. Bij de bottle shop nog maar een kask wijn gekocht voor onderweg.

Dag 230: zaterdag 28 december (Melbourne, Victoria)

Vannacht slecht geslapen. Het was namelijk geen royal class. Om 03.45 uur stopte de bus bij een roadhouse en daar kregen we een pauze van een half uur. Om 04.15 weer vertrokken en maar besloten om wakker te blijven. Rond 05.30 uur werd het licht en weer van een mooie zonsopgang genoten. We reden net door een heuvelrijk landschap. Toen het licht werd hing de mist (wolken) tussen de bergen in. Dat was adembenemend mooi. Om 06.55 uur kwamen we in Melbourne aan. De hele nacht niet geslapen dus ik was nogal moe. Christine en Brigitte hadden in down town hostel geboekt. Dus maar besloten om naar dat hostel te gaan. We werden daar op het station opgehaald door de hostelbus. Vannacht toen we om 04.00 uur stopte was het steenkoud. Het was volgens mij een graad of vier. Terwijl het ís middags 34 graden was. Maar goed dus opgepikt door de bus. Wat meteen al opviel was dat Meldbourne een gigantische grote stad was. Er wonen hier 2,9 miljoen mensen. Bij het hostel aangekomen zagen we het al. Het was een megagroot hostel. Het leek wel op een oude fabriek. Dus maar besloten om daar geen minuut langer te blijven. Maar de vrouwen hadden er problemen mee. Uiteindelijk de rugzakken gepakt en aangelopen, maar ja, wat nu. Op zoek naar een telefoon. Na tien minuten gelopen te hebben (we waren hartstikke moe) hadden we er een gevonden. Maar we konden geen keuze maken tussen de hostels. Uiteindelijk een gevonden en gebeld. Het was inmiddels al 09.00 uur toen we opgepikt werden. Het hostel was niks, het was oud. We moesten ook nog twee uur wachten voordat onze kamer vrij was. We kregen een vierpersoonskamer. Na een gratis ontbijt zijn we gaan pitten. Om 16.00 uur opgestaan en een douche genomen. Na een uur gediscussieerd te hebben wie de boodschappen zou doen was ik de pisang. Een flinke lap biefstuk gekocht, sla, komkommer, tomaten, champignons, enz. En een kask wijn. Na het eten weer wat zitten te drinken met de vrouwen. ís Avonds op stap geweest met de vrouwen en een Australische die ze in Perth ontmoet hebben. Het was wel een gezellige avond. Om 03.00 uur gaan pitten.

Dag 231: zondag 29 december (Melbourne, Victoria)

Om 09.00 uur schoot ik wakker. Er stond namelijk een idioot op de deur te kloppen. Het was de receptie en vroeg of we een nacht langer zouden blijven. We zeiden dat dat zo was. Na een kwartier kwam ze terug en zei dat we weg moesten omdat ze de kamer aan iemand anders had verhuurd. Dus echt blij waren we niet. De spullen ingepakt en ontbeten. Daar begon het weer, we konden geen keuzes maken uit de hostels. Dus uiteindelijk naar een willekeurig hostel gebeld die ons om 11.00 uur oppikten. Het nieuwe hostel ziet er best goed uit, het lijkt meer op een huis eigenlijk. Er is ook geen receptie. Toen we wilden afrekenen bleek dat Christineís portemonnee gestolen was. Nog alles afgezocht, maar helaas. Er zat A$200 in, een rijbewijs en creditcard. Toen we aan het bellen waren kwam ik weer een bekende tegen, die Nederlandse meid uit Sydney met wie ik wortelenstamp had gemaakt. ís Middags naar het politiebureau gereden om daar aangifte te doen. Brad en ik hadden besloten om naar de Victoria markt te lopen. Maar toen we 100 meter gelopen hadden kwamen langs een bar waar het bier maar A$1 koste. Dus Brad stelde voor om die markt te vergeten en een pot bier te pakken. Goed plan. Naar binnen gelopen, er speelde ook nog een band. Daar wat gedronken en wat gepoold.

We wisten eigenlijk niet waar we waren. Dus op een gegeven moment maar weer een richting ingelopen. Onderweg nog wat bloemen geplukt voor de vrouwen. Ze waren er erg blij mee toen we terug kwamen in het hostel. Vanavond gaan we uit eten bij de Chinees. Goedkoop natuurlijk. En dan zullen we wel zien wat er gaat gebeuren. Rond een uur of zeven naar China Town gelopen want daar zitten tientallen restaurants. Na lang gelopen te hebben hadden we er een gevonden. Ik had maar eens besloten om lekker te eten en niet naar geld te kijken. Een lekkere kop soep besteld en mini loempiaís  en als hoofdgerecht Chinese mosselen met pittige saus en rijst. Na zoín twee uur getafeld te hebben, het was inmiddels 22.00 uur, zijn we teruggelopen naar het hostel. Het eten kostte maar A$12,50. Op de terugweg nog naar huis gebeld. Het tijdsverschil met Nederland is nu tien uur. Dus om 23.00 uur gebeld. Het was 13.00 uur in Nederland. Ik had nog geprobeerd om gratis te bellen maar na tien minuten geprobeerd te hebben, heb ik het maar opgegeven. Het leek eigenlijk wel een eeuw geleden dat ik naar huis gebeld had. Na wat nieuwtjes uitgewisseld te hebben en A$24 armer te zijn ben ik teruggelopen. Brigitte en Christine lagen al in bed toen ik terug kwam in het hostel en Brad zat tv te kijken. Nog even met Brad zitten te kletsen en om 01.00 uur mijn bed ingedoken.

Dag 232: maandag 30 december (Melbourne)

Om 11.00 uur mijn bed uitgekomen en het ontbijt stond al klaar. De vrouwen hadden al boodschappen gedaan. Nadat ik met de hand mijn was had gedaan (want er was geen wasmachine), ben ik samen met Brad de stad ingegaan. Eerst naar Qantas gelopen om mijn tickets in orde te maken. Ze had een fax ontvangen van Amsterdam en ze zei dat ik 150 Euro moest betalen als ik van plaats wilden veranderen. Toen ze verder in de computer keek bleek al mijn vluchten gewist waren. Dat vond ze gek en ze raakte een beetje in de war. Ook bleek dat mijn vlucht van Singapore naar Londen gewist was. Dat geeft dus een groot probleem want die vlucht was volgeboekt maar ze zei dat dat niet mogelijk was dus heeft ze me op de wachtlijst gezet maar ze zei dat ik maar over een paar dagen terug moest komen. Dus wachten we maar af. Om 17.00 uur waren we terug bij het hostel. De vrouwen waren al terug. Daar wat mee zitten kletsen. Op dit moment zijn ze aan het koken voor Brad en mij. Dus in die paar dagen heb ik ze nu goed afgericht. Ze zijn Chili Con Carne aan het maken.

Dag 233: dinsdag 31 december (Melbourne)

Vannacht slecht geslapen en om 09.00 uur opgestaan want die anderen twee wilden naar een ander hostel. Daar om 12.00 uur aangekomen en het is een megagroot hostel (500 bedden). Omdat ik nogal wat zaken moest regelen ben ik de stad ingegaan. Eerst naar WTN gebeld en Alfred Park voor reservering voor mijn ouders, maar ik vond het nogal duur, A$60. Dus ga ik maar eens verder bellen. Daarna een auto gehuurd voor 2 januari en drank gekocht. Ik heb eigenlijk niet het gevoel dat het oudejaarsdag is, over zeven uur is het al zover. Dadelijk hebben we in het hostel een barbecue. Na de barbecue gaan we wat drinken en rond een uur of tien naar een bar waar we net ook nog kaartjes voor hebben moeten halen A$10 per stuk. Vanmiddag ook nog even naar de markt gelopen en daar twee T-shirts gekocht want mijn kleren die ik nu heb beginnen mijn keel uit te hangen. Ze zijn ook niet echt schoon meer. Om 16.30 uur teruggekomen bij het hostel en even op bed gaan liggen. Om 17.30 uur begon de barbecue, het stelde weinig voor maar het bier smaakte goed. Toen de receptie om 21.00 uur dicht ging zijn we met zijn allen naar het dak gegaan waar we schitterend uitzicht hadden over de stad. 

Om 22.30 uur de tram gepakt samen met Brad en een paar anderen. Het was hartstikke druk, niet normaal gewoon. Toen we bij de Mall aankwamen bleek er een concert te zijn. Daar hebben we wat staan te luisteren maar er was nergens geen bier. Dus zijn we maar verder naar het centrum gelopen. Daar stikte het van de mensen want om middernacht zou daar een groot vuurwerk zijn. Dus daar maar een uur dorst staan te lijden. Er waren verschillende bars daar waar een hoop koude kak binnen zat, wij werden ook niet toegelaten tot deze bars. Om middernacht barstte het vuurwerk los voor vier minuten. Het was wel mooi maar veel te kort. Hier in Oz kan je zelf geen vuurwerk kopen. Een van ons had een fles champagne bij zich en toen we die opentrokken stonden de mensen heel raar te kijken. Het is namelijk verboden om op straat te drinken, zelfs met speciale festiviteiten. Belachelijk gewoon! Na het vuurwerk zijn we naar de bar gelopen. Als ze ons trouwens betrapt hadden dan had dat ons A$100 gekost per persoon. Bij de bar aangekomen was het hartstikke druk. Het was gezellig maar rond een uur of twee was er geen zak meer te doen. Dus teruggelopen naar het hostel en daar de kamer binnengestormd om Christine en Brigitte een gelukkig nieuwjaar te wensen. Daarna zijn we naar het dak gegaan en hebben we daar verder gefeest. Om 04.00 uur zijn we maar gaan slapen want er was verder niks meer te doen. Dit nieuwjaar was de saaiste die ik ooit gehad heb. Ik had het me heel anders voorgesteld.

Naar reisverslag januari