2 s$ = 1 Euro.

Dag 583: zaterdag 8 oktober (Singapore)
Na een voorspoedige vlucht landen we drie uur later in Singapore. Volgens de legende zou er een prins geland zijn op het eiland en het eerste wat hij daar zag was een leeuw. Vandaar de naam Singa (leeuw) pore (stad). Wij hebben zo ons eigen idee over hoe Singapore ontstaan is. Men neemt een eiland van 1.000 vierkante meter. Zet daarop een hele vracht Chinezen, een grote groep Maleisiers, kopjesschuddende Indiers, een enkele pikzwarte Afrikaan, nog wat Euroaziaten en een groep expats en zo creeer je een groot openluchtmuseum. Al die verschillende mensen moeten zich natuurlijk wel thuisvoelen in Singapore, daarvoor creeer je dan wijken zoals Little India en Chinatown. Om al die mensen te vervoeren maak je nog even een snelle metrolijn en een vracht busverbindingen. Nu moeten we ze alleen nog in het gareel zien te houden, dat wordt gedaan door middel van strenge boetes bij overtredingen (kauwgom is 1.000 s$ boete), stokslagen als straf (diefstal) of de doodstraf voor drugssmokkel (ja, ook voor buitenlanders, ze zijn hier niet kinderachtig). En dat is naar ons idee Singapore. Wat een leuke stad, erg efficient, maar als je daar een beetje doorheen kijkt is het een mooie mengelmoes van mensen. We gaan 's avonds een kijkje nemen op Sentosa eiland, waar men een soort pretpark heeft gemaakt. We bezoeken de zingende fontein met bijbehorende lasershow. Een beetje 'over the top' maar de Aziaten vinden dit prachtig. Vervolgens met de metro naar Little India (hebben we dan toch heimwee naar India?)en dan lijkt het net of we weer in India zelf zitten. Echt goed Indiase eten, vrouwen in sari, de mannen weer bijzonder kleurloos, met stip op het voorhoofd. Het ruikt er heerlijk naar kruiden en wierook. Het enige wat ontbreekt is de heilige koe op straat, anders zouden we zo in een scene van een Bollywood film beland kunnen zijn.

Hotel Chrystal Fragrance: 39 s$ per nacht (incl. badkamer, tv en airco).
Geboekt via Tiger Airways.
Entree Sentosa Island: 3 s$ (dat is inclusief de busrit).

Dag 584: zondag 9 oktober (Singapore)
Na een heerlijke nachtrust gaan we naar Orchard Road, Marcel heeft namelijk een nieuwe fotocamera nodig. Marcel heeft zich goed voorbereidt, model en prijzen opgezocht op internet. Alles staat keurig op een lijstje en dat vinden de verkopers niet leuk! Ze proberen constant een ander model aan te smeren maar daar trapt Marcel niet in. Al snel blijkt dat het in Singapore niet veel voordeliger is dan in Nederland. Ook kleding is niet bepaald goedkoop en sigaretten zijn helemaal duur (5,5 Euro voor een pakje, maar ze roken er niet minder om hoor). Op de site van Rudi en Jeroen (www.bolletjeom.nl) hadden we gelezen dat het op Sim Lim Square voordeliger zou moeten zijn. Hier gaan de lokalen ook vaak shoppen. Sim Lim Square heeft maar liefst zeven verdiepingen electronice, toys for boys, zullen we maar zeggen. Maar wederom hetzelfde verhaal, het is niet veel voordeliger dan in Nederland. Je bent beter af een camera te kopen in Nederland via internet (www.kelkoo.nl of www.pixmania.nl) dan in Singapore alle winkels af te struinen. Wel zijn nieuwe modellen in Singapore iets eerder verkrijgbaar dan in Nederland, maar dat scheelt nog maar twee maanden. We besluiten weer in Little India te gaan eten, heerlijke thali en chicken masala en net zo goed als in India. Het is zondagavond en het is druk in Little India. Op zondagavond komen alle Indiers die in Singapore werken hier bij elkaar. Gezellig allemaal in hurkzit op straat zitten. Ook bij ons hotel is het erg druk. We hadden gisteren al gezien dat er in de buurt kamers per uur werden verhuurd maar nu rijden er constant auto's af en aan. Pas nu valt het ons op dat er overal huizen zitten met dames van plezier en die doen goede zaken, het is filerijden door de straat. Uhh, Marcel, wie had dit hotel ook alweer uitgezocht! Normaal gesproken bezoeken wij arme landen (Afrika, India). Wij zijn daar altijd een hele verschijning met onze digitale camera en videocamera. Hier in Singapore is het de omgekeerde wereld. Wij lopen erbij in kleren die niet meer schoon te wassen zijn (na tien maanden krijg je de curryvlekken er echt niet meer uit). Singapore is rijk, erg rijk. Gemiddeld verdient men hier 25.000 s$ per jaar. Dat is veel, vergeleken met omliggende landen of met bijvoorbeeld de Filipijnen, waar 44% van de bevolking minder dan een dollar per dag verdient. En wij lopen niet in dure merkkleding met de nieuwste mobiele telefoon om ons nek. Ook zijn ze hier zo gewend aan buitenlanders dat niemand vreemd opkijkt van een paar blanken. Soms is alle aandacht vervelend maar het is ook heel vreemd als je ineens veel minder aandacht krijgt!

Dag 585: maandag 10 oktober (Singapore)
Terug naar Orchard Road maar weer, Marcel wil nog een poging wagen een camera te kopen in Singapore. Bij een winkel in Lucky Plaza (naast de Mac Donalds, aan de straatkant,dan weet je vast waar je niet naar toe moet)vindt hij een camera 100 Euro goedkoper. Maar als Marcel die wil kopen is er ineens geen garantiebewijs beschikbaar en moet hij morgen terug komen. Oplichters zijn het en Marcel besluit in Hong Kong een camera te kopen. Het is een bekende truc, ze lokken je met goedkope prijzen en als je uiteindelijk besluit tot verkoop over te gaan is er geen garantiebewijs of alleen een showmodel beschikbaar. Ze zullen nooit toegeven dat ze niet voor die prijs kunnen verkopen . We pakken weer de metro, dit keer naar City Hall en kijken daar even rond. Er staan hier nog prachtige koloniale gebouwen en enorme torenflats van glas, gewoon naast elkaar. Vervolgens met de bus naar Chinatown, de metro is efficient, maar je ziet niks van de stad zelf. Ze hebben hier nog van die geweldige dubbeldekkers rondrijden, erfenis van de Engelsen. In Chinatown duiken we eerst bij de lokale markt naar binnen, richting de eetkramen. Heerlijk Chinees eten voor nog geen twee Euro. Anouk ziet kans weg te lopen zonder te betalen. Het is ook een erg moeilijk systeem. Je bestelt bij het ene stalletje eten, vervolgens moet je naar een ander stalletje om drinken te halen of er loopt een mannetje rond die drinken serveert. Dat drinken reken je meteen af als je het ontvangt, het eten betaal je later bij het stalletje. Als we een straat verder zijn ontdekt Anouk haar fout en wandelt ze nog even terug om de rekening te betalen. Weer een blonde actie hoor! We wandelen door Chinatown, niet echt bijzonder (afgezien van het eten), bovendien zullen we over een week nog heel veel Chinatown zien in het echte China. Het stikt hier van de prullaria winkels, zogenaamde drie voor tien dollar winkels, waar de gemiddelde Chinese winkel in Nederland nog jaloers op zou zijn. Zie tussen al die prullaria maar een vingerhoedje te vinden voor de verzameling van (schoon)moeders! We besluiten terug te keren naar ons hotel, we zijn al drie dagen door Singapore aan het slenteren en we zijn moe. We eten Indiase eten (het begint een verslaving te lijken)in de buurt van ons hotel. Het stikt er weer van de kopjesschuddende Indiers en het blijft raar volk. Er loopt er eentje zijn hondje uit te laten, nee geen echte hond. Hij heeft een emmer aan een touwtje gebonden en die trekt ie over de vloer richting de keuken. Hij kan hem ook optillen, gaat wat sneller, maar zo valt er tenminste nog wat te lachen (voor ons dan). Anouk probeert nogmaals weg te lopen zonder te betalen omdat we onze tafel afstaan aan een Indier die een plaats zoekt. Helaas, poging weer mislukt, een klein Indiase mannetje komt uit de keuken gestormt voordat we onze hielen gelicht hebben. Hoe luidt dat gezegde ook weer over die ezel?

Singapore in het kort!