Reisverslag mei/juni: ArgentiniŽ, Chili, Uruguay en BraziliŽ

Salta, Mendoza, Santiago, Bariloche, PantagoniePuerto Madryn, El Calafante,
Perito Morino,
Buenos Aires Uruguay, Iguazu, Ilha Grande, Sao Paulo, thuis

Genoemde prijzen zijn in Peso. 1 Euro is ongeveer 3,6 ps.

Dag 78: vrijdag 14 mei (Chili - ArgentiniŽ)

Om 11.00 uur zijn we bij de grens tussen Bolivia en Chili. We zijn blij dat we uit de te krappe jeep kunnen stappen en niet meer hoeven te hobbelen. We nemen afscheid van iedereen en stappen in een busje dat ons naar San Pedro in Chili brengt. Na een half uur rijden over een verharde asfaltweg (heerlijk na al dat gehobbel) zijn we bij de grenscontrole van Chili. Tot nu toe was de grens oversteken in Zuid-Amerika een makkie maar niet hier. We moeten eerst over een mat lopen met desinfectiemiddel tegen mond- en klauwzeer. Onze tassen worden grondig gecontroleerd in een afgesloten ruimte en pas daarna mogen we de grens oversteken. Na vijf minuten rijden zijn we in San Pedro. Een stuk warmer dan Bolivia, hier lopen ze zelfs in korte broek. Verder is San Pedro een stoffig stadje en wij willen hier echter niet te lang blijven en meteen doorreizen naar ArgentiniŽ. Navraag leert ons echter dat we de bus naar ArgentiniŽ net gemist hebben, die stond namelijk bij de grens te wachten. Aanstaande zondag gaat er pas weer een bus naar ArgentiniŽ. Wij besluiten het erop te wagen en we regelen een taxi terug naar de grens. Ze begrijpen dat de nood hoog is en vragen een belachelijk bedrag voor de taxi (3 dollar voor nog geen kilometer rijden). We hebben geluk en de bus staat nog braaf bij de grens te wachten. We mogen mee naar Salta en stappen in de bus. Een luxe bus met eten en drinken en een geasfalteerde weg. We zijn weer in de beschaafde wereld! Bij de grens van ArgentiniŽ dit keer minder controle. Opstellen in een lijn en wachten op je beurt. Als ze het Nederlands paspoort van Anouk zien vragen ze of Anouk ook een prinses is. Alsof Anouk er zo uit ziet in haar spijkerbroek waar drie dagen stof van de zoutvlaktes inhangt! Anouk legt aan de douanier uit dat er nog maar weinig ongehuwde prinsen rondlopen in Nederland en hij begrijpt het probleem volledig. De bagage wordt nog even nagesnuffeld op drugs, niet door een drugshond maar door een loslopende ezel die ze hier bij de grens geadopteerd hebben. Weer eens wat anders als in Nederland.

Busticket San Pedro (Chili) - Salta (ArgentiniŽ): 25 US$

Dag 79: zaterdag 15 mei (Salta)

Na een voorspoedige busrit zijn we om 01.00 uur ís nachts in Salta (ArgentiniŽ). We belanden in hostel Sagta Viva en gaan nog even wat eten. Geen probleem in ArgentiniŽ, de restaurants gaan om 20.00 uur open en blijven tot 02.00 uur ís nachts open. Als we het restaurant inlopen zitten er zelfs nog ouders met kinderen te eten! We eten een overheerlijke Argentijnse steak met wijn en duiken om 02.00 uur eindelijk ons bed in waar we ís ochtends pas om 11.00 uur weer uitkomen. Na het ontbijt kopen we een busticket naar Mendoza en wandelen door Salta. Het is een leuke stad met een gemoedelijke sfeer. We duiken nog even het internetcafť in. Dat is hier allemaal via de breedband dus we kunnen nog mooi de puntentelling van het Eurovisiesongfestival zien. Om 20.45 uur stappen we in de luxe bus naar Mendoza. Niet voor lang echter, na een half uur moeten we van bus wisselen en deze is een stuk minder comfortabel.

Hostel Sagta Viva: 10 ps per bed
Maaltijd ArgentiniŽ: 30 ps voor twee personen inclusief wijn
Taxi Salta: 2,50 ps (alle taxi:s hebben meters)
Busticket Salta - Mendoza: 68 ps per persoon
Internet: 1 ps per uur

Dag 80: zondag 16 mei (Mendoza)

Om 04.00 uur zijn we alweer wakker in de bus. Twee krijsende kinderen houden elkaar en de rest van de bus wakker. We zijn blij als de bus om 16.00 uur in Mendoza aankomt en nemen een kamer in hotel Malbec. Het is zondag en dan zijn alle winkels gesloten. We douchen dus op ons gemak en genieten van de centrale verwarming op de hotelkamer. Wat een luxe na het afzien in Bolivia. ís Avonds eten we `beef de chorizo` in een restaurant. Helaas weer met friet en een ei en weer geen groente. We besluiten een paar dagen zelf te gaan koken omdat we de rijst, friet en vlees echt beu zijn.

Hotel Malbec: 30 ps (inclusief bad en centrale verwarming)

Dag 81: maandag 17 mei (Mendoza)

Vandaag weer zo`n regeldagje gehad. Was wegbrengen, boodschappen doen. Om 14.00 uur gaat hier alles dicht vanwege de siŽsta en wij sluiten ons daar graag bij aan. We slapen een uurtje en om 17.00 uur gaan we weer eens buiten kijken. Mendoza is een leuke stad met brede straten en heel, heel, heel veel winkels. Het Mekka voor de shopalholic dus. We koken ís avonds ons eigen potje en de verse boontjes smaken heerlijk.

Dag 82: dinsdag 18 mei (Mendoza)

Na het ontbijt pakken we een taxi naar het busstation en we kopen tickets voor de bus naar Santiago de Chili. We gaan weer een paar dagen in Chili kijken. Het lijkt omslachtig maar het is makkelijker (en goedkoper) om zo heen en weer te switchen tussen ArgentiniŽ en Chili. Om 14.30 uur worden we opgehaald om naar een wijnproeverij te gaan. Mendoza is de wijnstreek van ArgentiniŽ dus hier kunnen we niet omheen. We brengen een bezoek aan de Chandon bodega waar ze sparkling wine maken. Alleen Franse champagne mag tegenwoordig champagne genoemd worden. We krijgen een rondleiding door een megagrote fabriek en mogen even later ook zelf de sparkling wine proeven. De volgende stop is de bodega Dolium. De Italiaanse eigenaar (die volgens ons om 16.00 uur al te diep in het wijnvat heeft gekeken) is hier in de jaren `80 een wijnfabriek begonnen. Leuk om te zien, vooral het terras wat hij heeft aangelegd om het druivenplukken in de gaten te houden! We mogen drie soorten wijn proeven, waaronder de bekende Malbec wijn. Na afloop mogen we nog een kerk bezoeken maar wij schieten de kroeg aan de overkant in. Hier hebben ze overheerlijke knoflook gedrenkt in druivensap en in olijven gestopt. Na afloop gaan we terug naar het hotel en koken we ons eigen potje weer met verse groente. We checken ook nog even ons bankzaken en tot onze schrik is er weer geld afgeschreven wat niet uit de automaat is gekomen, dit keer in Bolivia. We zijn weer eens 180 dollar en 800 bs lichter gemaakt door het corrupte banksysteem in Zuid Amerika. Dit is al de tweede keer dat dit ons overkomt en we sturen maar weer een mailtje naar de Rabobank in Nederland om dit op te lossen. Helaas hebben we dit keer geen afschrift gehad en alleen een foutmelding op het apparaat.

Busticket Mendoza - Santiago: 50 ps pp voor een retourtje
Taxi Mendoza: 2 a 3 ps
Wijnproeverij: 25 ps pp

Dag 83: woensdag 19 mei (Santiago, chili)

Om 08.45 staan we op en we pakken de bus naar Chili. Marcel koopt ook nog even twee bustickets voor Bariloche voor a.s. zaterdagavond. Om 16.00 uur zijn we terug en om 21.00 uur kunnen we dan door naar Bariloche. Anouk vraagt zich af of dit wel slim is in Zuid Amerika maar volgens Marcel is dit geen probleem. En die pas die we dan over moeten, als die nou eens vol sneeuw ligt. Geen probleem volgens Marcel, er is nog geen sneeuw gevallen. Om 13.00 uur zijn we bij de grens met Chili en daar begint het feest opnieuw. Alles en iedereen moet de bus uit en alle bagage moet door de scanner. Na anderhalf uur zijn we klaar en rijden we Chili binnen. De route is wel mooi met besneeuwde bergtoppen. Om 17.00 uur zijn we eindelijk in Santiago de Chili. Marcel informeert bij de toeristenbalie naar een hostel en krijgt hotel Lagarto voorgesteld. De taxichauffeur kent dit hostel echter niet en na een half uur doelloos rondrijden en een meter die is opgelopen tot 6.000 cps heeft Anouk er genoeg van. We vragen de chauffeur of hij ons naar hostel Indiana kan brengen en uiteindelijk betalen we 3.000 cps voor de taxi. Het hostel lijkt wel een woonwagen met allerlei tierelantijntjes maar verder is het een goed hostel. We wandelen door Santiago en eten onderweg iets. In eerste instantie vonden wij Santiago niet zo mooi maar het centrum is wel aardig als je zo rondwandelt. Grote, luxe warenhuizen met parfum en luxe kleding en weer opvallend veel zwervers.

Hostel Indiana: 10.000 cps (inclusief bad)
Maaltijd: 3.000 cps voor twee personen

Dag 84: donderdag 20 mei (Santiago)

Na het ontbijt wandelen we door de stad, die best mooi is maar hectisch en druk. We wandelen naar het postkantoor en versturen een videobandje naar huis. Voor twee euro zijn we klaar. Wij vinden Chili sowieso niet zo duur als iedereen zegt. Accommodatie en vervoer is wel duurder dan ArgentiniŽ maar het is nog wel betaalbaar. We wandelen door de stad en brengen een bezoek aan Cerro Santa Lucia. We klimmen naar boven, naar 630 meter en hebben een mooi uitzicht over de stad Santiago. Helaas begint het te regenen en we besluiten terug te gaan naar ons hostel. ís Avonds nog wat gaan eten en vroeg ons bed ingedoken, we zijn beiden bekaf!

Post naar Nederland: 1.600 cps
Maaltijd: 5.000 cps voor twee personen

Dag 85: vrijdag 21 mei (Santiago)

Als we wakker worden regent het hard dus we duiken het internetcafť maar weer in. Om 14.00 uur wandelen we naar de Mercado Central. Deze markthal staat bekend om de vele visrestaurants die hier zitten. We eten vis en wandelen door naar de wijk Bellavista. Dit is de studentenwijk van Santiago en zit boordevol bars en restaurants. Helaas begint het weer te regenen en we zijn genoodzaakt te schuilen in een van de vele kroegen. Na afloop wandelen we terug naar ons hostel wat nog een half uur lopen is en als we terug zijn zijn we ook door en doornat. We hebben regenjassen maar ja, die lagen in het hostel. Niet zo slim natuurlijk!

Dag 86: zaterdag 22 mei (Mendoza)

We vertrekken keurig om 09.30 uur naar ArgentiniŽ, Mendoza. Om 12.00 uur zijn we bij de pas die ons door de bergen moet voeren. Maar helaas, het heeft gesneeuwd en we mogen vier uur wachten voordat de pas schoongeveegd is. Als we eindelijk bij de grens bij ArgentiniŽ aankomen, staan daar al een hele hoop bussen te wachten dus ook de grenscontrole duurt nog eens twee uur. De bus naar Bariloche gaat om 21.15 uur en die kunnen we wel op onze buiken schrijven. Had niet iemand dit al voorspeld Marcel? Vanuit de bus belt de buschauffeur naar TAC, de busmaatschappij waarmee we naar Bariloche zouden gaan. Om 21.45 zijn we eindelijk in Mendoza, vier uur te laat en onze bus naar Bariloche is al weg. Gelukkig kunnen we zonder problemen ons ticket omzetten naar zondag. Maar dan is er een ander probleem. Alle hotels zitten vol vanwege het hemelvaart weekend. We vinden na lang zoeken nog een kamer 
in hotel Marina Real. Boven budget maar er zit niks anders op. We gaan nog wat steak eten en krijgen meteen een Salsa show in het restaurant erbij. Om 01.00 uur duiken we eindelijk ons bed in.

Busticket Mendoza - Bariloche: 75 ps pp
Hotel Marina Real: 50 ps (inclusief bad)

Dag 87: zondag 23 mei (Mendoza)

Om 10.00 uur staan we op en gaan richting de ontbijtzaal. Maar ook in een duur hotel is het ontbijt maar mager, croissant, koffie en sinasappelsap. Voor een land waar eten een belangrijk deel van de cultuur is, is het ontbijt echt magertjes. Na het ontbijt checken we uit en laten onze bagage achter in het hotel. De bus naar Bariloche vertrekt pas vanavond dus we hebben nog een halve dag te besteden in Mendoza. Aangezien zondag een rustdag is in ArgentiniŽ zijn alle winkels dicht dus we vermaken ons in het internetcafť, het eten van steak en we eten een voortreffelijk ijsje, want ijs maken kunnen ze hier wel. Tegen acht uur wandelen we terug naar het hotel om ons bagage op te halen en keurig om 20.00 uur zijn we op het busstation. De bus vertrekt om 21.00 uur. Maar tot onze verbazing is het op het busstation pas 19.00 uur. Navraag leert ons dat de wintertijd is ingegaan en de klok is een uur teruggezet. Had iemand ons dat niet eerder kunnen vertellen? Na twee uur wachten zitten we eindelijk in de bus naar Bariloche.

Dag 88: maandag 24 mei (Bariloche)

Om 16.00 uur zijn we eindelijk in Bariloche. De busrit viel mee, we hebben zelfs goed kunnen slapen en zijn onderweg nauwelijks gestopt. Bariloche is net klein Zwitserland, groen, houten huizen en St. Bernardshonden. Er is echter een nadeel, het is laagseizoen en op een of andere manier zitten toch heel veel hotels vol. Na een uurtje zoeken vinden we een kamer in hotel Venezia. Het is een goed hotel maar niet echt een swingend geheel. 's Avonds eten we bij restaurant Familia Weiss, heerlijk eten!  We drinken nog wat bij de Ierse pub en duiken vroeg ons bed in. Even bijkomen van alle busritten van de laatste dagen. En weer liggen we te vechten met de klok, hier moet de klok namelijk weer een uur terug. Het is niet meer te volgen hier!

Hotel Venezia: 30 ps (inclusief badkamer en inclusief ontbijt) 
Restaurant Familia Weiss: 15 - 20 ps voor een hoofdgerecht

Dag 89: dinsdag 25 mei (Bariloche)

Vandaag is het de dag van de revolutie in ArgentiniŽ dus veel winkels zijn gesloten. Het lukt ons niet om onze vuile was ergens onder te brengen en we besluiten maar te gaan winkelen. Veel winkels en een aantal reisbureaus zijn wel open. We wandelen door Bariloche en besluiten voor twee dagen een auto te huren om het Lake district te gaan bekijken. We halen de auto om 20.00 uur op zodat we morgen vroeg kunnen vertrekken en eten fondue bij Familia Weiss. Na het eten weer een keer vroeg gaan slapen.

Autohuur Bariloche: 140 ps voor 2 dagen (inclusief 400 km) 
Fondue Familia Weiss: 35 ps voor 2 personen.

Dag 90 - 91: woensdag 26 mei & donderdag 27 mei (Lake district Pantagonie)

We gooien onze tassen achterin de auto en doen eerst het Circuito Chico. Deze route gaat dwars door het National Park Nahuel Huapi. Het is een mooie route langs het meer Nahuel Huapi. We maken een fotostop bij de uitkijkpost over het meer maar daar is het erg druk met dagjesmensen die met de toerbus mee zijn. Die bus stopt hier regelmatig want er staan ook twee hamburgertenten en heel veel souvenirverkopers. Bij Colonial Schweiz (een Zwitserse kolonie vlakbij Bariloche) gaan we de dirtroad op. Deze route is een stuk rustiger, hier komen geen toeristenbussen. We rijden op ons gemak rond en stoppen af en toe voor foto's. Heerlijk om je eigen vervoer te hebben. Na het Circuito Chico rijden we verder door Zone Central (het middelste gedeelte van Pantagonie). Hier ligt het befaamde Lake district met prachtige natuur en ontelbaar veel meren. Ongeveer een uur rijden van Bariloche is er een dirtroad die langs de zeven bekendste meren voert. De route is schitterend, ruige natuur, het water in de meren is ontzettend helder en bijna geen mens op de weg. Na drie uur rijden komen we weer op een asfaltweg uit en we rijden naar San Martin de Los Andes. Hier willen we overnachten maar we hebben weer pech. Het is normaal een wintersportplaats en de wintersport is nog niet begonnen dus veel hotels zijn dicht. De hotels die wel open zijn, zijn nog eens ontzettend duur. Na lang zoeken vinden we een hostel dat betaalbaar is en we besluiten daar te blijven. Het is toch maar voor een nachtje. We eten 's avonds bij de plaatselijk parilla (barbecue restaurant) en gaan maar weer vroeg slapen, het dorp is namelijk uitgestorven in het laagseizoen. De volgende dag vervolgen we onze route richting San Juan de Los Andes. De omgeving is mooi maar veel kaler dan gisteren, minder bossen maar wel hele mooie rotspartijen. Pantagonie blijft verbazen, elk gebied ziet er weer anders uit. Na twee uur rijden over de dirtroads zijn we terug in San Martin de Los Andes waar we lunchen en onze weg vervolgen via een andere dirtroad terug naar Bariloche. Dit is weer een route met veel bossen en heel weinig verkeer. Om 17.00 uur zijn we terug in Bariloche en we besluiten snel wat te eten en daarna naar de film te gaan. Bij de bioscoop aangekomen blijkt de film pas om 20.00 uur te beginnen terwijl wij dit twee dagen geleden nog hebben gecheckt en toen begon de film om 19.00 uur, dat hebben ze dus maar weer even veranderd. Grrrrrrrrr, zijn we eindelijk in een land in Zuid-Amerika waar alles op tijd vertrekt en dan veranderen ze steeds de tijd. We gaan naar de film Troy en Brad Pitt in een kort rokje maar Anouks avond in ieder geval weer goed!

Hostal del Lago: 45 ps (inclusief badkamer) Entree bioscoop: 5 ps

Dag 92: vrijdag 28 mei (Bariloche)

's Ochtends zijn we vroeg uit de veren en met de huurauto (wat een luxe) rijden we naar het busstation. We kopen kaartjes voor Puerto Madryn. Na dit ritje brengen we de huurauto terug naar de verhuurmaatschappij. Omdat de bus naar Puerto Madryn pas om 17.00 uur vertrekt vermaken we ons de rest van de dag in Bariloche. Geen slechte plek om rond te hangen. We eten Ciervo (hert), een lokale specialiteit en heerlijk. We checken ook nog even onze mailbox en tot onze stomme verbazing is het pakket wat wij opgestuurd hadden vanuit Uyuni (Bolivia) al na twee weken aangekomen. Dit hadden we nooit verwacht omdat het zo'n middeleeuws postkantoor was. Marcel zou zijn schoen opeten als het pakket ooit aan zou komen in Nederland dus Marcel: eet smakelijk! Om 17.00 uur vertrekt de bus naar Puerto Madryn keurig op tijd.

Busticket Bariloche - Puerto Madryn: 64 ps
Ciervo: 13 ps per persoon

Dag 93: zaterdag 29 mei (Puerto Madryn)

Om 07.00 uur arriveren we in Puerto Madryn en besluiten naar het hostel te wandelen. Het is maar twee minuten lopen vanaf het busstation maar wij zien kans om te verdwalen. Uiteindelijk maar een taxi gepakt en een kamer genomen in hostel El Gualico. Ze vragen in eerste instantie 45 ps maar na wat onderhandelen krijgen we de kamer voor 40 ps. Het is in ArgentiniŽ al net als in BraziliŽ. Als je met twee personen reist ben je beter en goedkoper uit in een hotel dan in een hostel. We duiken meteen ons bed in om bij te slapen want we hebben vannacht in de bus allebei nauwelijks geslapen. Om 13.00 uur zijn we uit bed en informeren in het dorp naar de prijs voor een toer naar Penisula Valdes. Dit national park ligt aan zee en je kunt hier vanaf half mei tot eind december walvissen kijken. De prijzen zijn echter schrikbarend hoog omdat het laagseizoen is en er niet voldoende toeristen zijn. We vinden een toer voor 75 ps (dit is met de bus) maar deze prijs is exclusief de boottocht! Ook een auto huren is hier geen optie want ze vragen 2x zo veel als in Bariloche. We besluiten morgen met de bus naar Puerto Piramides te gaan en vanuit daar de boot te nemen.

Hostel El Gualico: 40 ps (inclusief badkamer)

Dag 94: zondag 30 mei (Puerto Madryn)

Om 10.00 uur pakken we de bus naar Puerto Piramides waar we iets na 11.00 uur aankomen. We stappen met drie andere toeristen in een klein bootje en varen een uur rond zonder ook maar een walvis te zien. De gids wil al bijna terugvaren naar de haven als Marcel in de verte iets ziet spuiten. Het is inderdaad een walvis en we kunnen deze kolos tot op vijf meter afstand benaderen. Het zijn hartstikke mooie beesten die ondanks hun logge lijf bijna sierlijk door het water bewegen. Er zitten hier meer walvissen want we zien er in totaal drie, er zwemen er zelfs twee naast elkaar. Jammer dat ze hun staart niet omhoog gooien zoals je op de foto's in Puerto Madryn ziet, maar ja, je kunt niet alles hebben. We varen nog een uur rond en gaan nog wat vogels en zeehonden bekijken. Om 14.30 uur zijn we terug in Puerto Piramides maar de bus vertrekt pas om 18.00 uur. Helaas is er in Puerto Piramides niks te doen, het is een gat met maar 120 inwoners. We wachten in het enige restaurant in het dorp dat open is en bestellen een fles wijn, en nog een fles wijn. Om 18.00 uur zitten we eindelijk in de bus en na twee minuten vallen we beide als een blok in slaap en worden pas een uur later in Puerto Madryn wakker.

Busticket Puerto Piramides: 15 ps (retour)
Boottocht Penisula Valdes: 50 ps Entree Penisula Valdes: 25 ps

Dag 95: maandag 31 mei (Puerto Madryn)

's Ochtends checken we uit en gaan op het busstation een kaartje kopen naar Rio Gallagos. De bus vertrekt om 19.00 uur, toen we dit gisteren vroegen was het nog 18.00 uur. Wij zijn echt helemaal het spoor bijster hier in ArgentiniŽ. Op het busstation hebben ze ook Marcels sjaal gevonden en mijn muts lag gisterenmiddag ook nog keurig in de bus, criminaliteit is echt zeldzaam hier in ArgentiniŽ. We besluiten fietsen te huren en naar Playa El Donatallo te fietsen. Maar eerst nog even langs het postkantoor om wat post te versturen. Onderweg wordt Marcel van zijn fiets gereden, hij wil rechtdoor en (uiteraard) de vrouw wil rechtsaf en geeft geen voorrang. Een flinke deuk in de auto en de spiegel hangt los maar Marcel brengt het er heelhuids vanaf. Ze rijden hier als maniakken en letten nergens op. Oversteken is al gevaarlijk, laat staan deelnemen aan het verkeer als fietser. We fietsen naar het strand, normaal een uurtje fietsen maar er staat vandaag een flinke wind en wij doen er meer als twee uur over. Het walvis spotten is hier wat minder, ze zijn erg ver weg. We zien ze wel springen en het zijn er meer als gisteren, we zien er wel een stuk of zes. In 40 minuten fietsen we terug naar Puerto Madryn, we hebben namelijk wind mee. In Puerto Madryn halen we nog wat boodschappen bij de supermarkt en op weg naar het hostel rijden ze Marcel weer bijna 2x van zijn fiets af. Heelhuids stappen we om 18.00 uur in de bus naar Rio Gallagos. Het is een luxe bus maar niet voor lang, na een uurtje rijden wisselen we naar een oudere bus met bijna rechte stoelen. Alle reizigers die wij onderweg zijn tegen gekomen hadden het over het luxe busvervoer in ArgentiniŽ maar op een of andere manier zitten wij steeds in de verkeerde bus.

Busticket Puerto Madryn - Rio Gallagos: 80 ps
Fietshuur: 18 ps

Dag 96: dinsdag 1 juni (El Calafante)

Om 01.00 uur 's nachts maken we een lange stop en er stappen een heleboel mensen uit, gelukkig maar, nu hebben we per persoon twee stoelen. Misschien kunnen we nog een beetje slapen. Maar niet voor lang want om 03.00 uur worden we gewekt omdat een van de passagiers hard begint te schreeuwen. Hij krijgt een epilepsie aanval. De bus rijdt gewoon door terwijl de tweede chauffeur en wat passagiers proberen de man te helpen. We moeten natuurlijk wel op tijd arriveren. Het komt allemaal goed met deze passagier en om 12.00 uur arriveren we netjes op tijd in Rio Gallagos. Hier mogen we de klok weer een uur terug zetten (we beginnen het te leren en vragen voortaan de tijd als we ergens aankomen). Gelukkig is er om 14.00 uur een bus naar El Calafante en hoeven we niet in Rio Gallagos te overnachten. Dit scheelt weer een dag. De route naar El Calafante is niet zo mooi, het landschap is vlak en kaal. Kan ook niet anders, want we zitten heel ver zuidelijk nu. Om 19.00 uur arriveren we en bij het busstation staat iemand van Hostel America del Sur daar te wachten en we gaan met hem mee. Als we aankomen in het hostel blijkt een tweepersoonskamer 68 ps te kosten. Wij wisten wel dat Pantagonie duur was, maar zo duur. Het hostel zit niet vol en we krijgen twee bedden in een dormitory voor 40 ps per persoon en ze proberen er geen andere mensen bij te stoppen. We eten wat bij Mike's cafť, zoveel vlees als je wilt. Terug in het hostel boeken we een toer naar de gletsjers, want daarvoor zijn we tenslotte hier.

Busticket Rio Gallagos - El Calafante: 30 ps 
Hostel America del Sur: 20 ps per bed Mike's Cafť: 17 ps per persoon

Dag 97: woensdag 2 juni (Gletsjer Perito Morino) 

Vroeg opgestaan en we worden keurig een kwartier te laat opgehaald (zoals het hoort in Zuid-Amerika). De gletsjers liggen 80 kilometer buiten El Calafante en na een uur rijden zijn we in het National Park. Van een afstand kun je de gletsjer al zien liggen. Het wordt pas echt indrukwekkend als we dichterbij komen, het is echt een enorme ijsmassa. We gaan een uur hiken door de heuvels die naast de gletsjers liggen. Een heel mooi gezicht, zoals de ijsblokken afbreken en in het water vallen. Helaas vallen er maar een paar stukken van de buitenkant van de gletsjer, daar waar wij uitzicht op hebben. Binnen in de ijsmassa valt veel meer, en dat gaat gepaard met een geluid alsof er heel zwaar onweer op komst is. Na deze pittige wandeling (wat altijd onder begeleiding van een gids moet) gaan we naar de balkons. Helaas kijken we net de andere kant op als er weer een stuk ijs naar beneden valt. Om 14.30 uur pakken we de boot, deze vaart tot vlakbij de gletsjers. Een machtig mooi gezicht, die 55 meter brede ijsmassa voor je neus. Je voelt je heel klein en nietig op zo'n moment. Helaas regent het (dat gebeurt hier wel vaker) dus we gaan binnen in de boot zitten. Marcel proeft wat gletsjerijs, met daarover heen wat whiskey. Smaakt niet slecht volgens hem. Om 17.00 uur zijn we terug in El Calafante waar ons hostel een ticket voor ons heeft geboekt naar Buenos Aires. Voor 200 ps kun je met de bus (twee volle dagen) en voor 300 ps met het vliegtuig. De keuze is dus niet moeilijk, we gaan vliegen. 

Tour Perito Morino: 50 ps
Entree National Park: 20 ps
Boottocht: 20 ps

Dag 98: donderdag 3 juni (Buenos Aires)

Om 09.00 uur pakken we een taxi naar het vliegveld van El Calafante. Halverwege zet de chauffeur de meter uit, volgens hem is het vliegveld een fixed price van 25 ps. Na wat oponthoud bij de douane (Marcel heeft namelijk zijn zakmes in zijn bagage laten zitten) en een voorspoedige vlucht landen we in Buenos Aires, de hoofdstad van ArgentiniŽ. Op het vliegveld is een informatiebalie waar ze een hotelkamer voor je kunnen regelen in Buenos Aires, hier zijn geen kosten aan verbonden. We vinden een betaalbare kamer in hostel BA Stop. Als we langer dan drie dagen blijven betalen ze ook nog de airportbus voor ons, lekker makkelijk dus. We wandelen we wat door de stad en gaan even onze mailbox checken in het internetcafť. Wat blijkt, een aantal mensen die wij tijdens onze reis hebben leren kennen zitten ook in Buenos Aires. Twee jongens van de boot in BraziliŽ en de Ieren en Engelsen van de Pampas toer zitten allemaal in BA, dat wordt dus nog gezellig. We spreken af met de twee jongens van de boot, Lior en Jeremy, en īs avonds gaan we met nog een paar mensen uit hun hostel stappen in de nachtclub Lost. Net als de restaurants komen ook de nachtclubs pas laat op gang, pas om 03.00 uur is het echt druk in de club. Om 06.00 uur īs ochtends strompelen we naar buiten en terug naar het hotel.

Taxi vliegveld El Calafante: 25 ps
Hostel BA Stop: 26 ps per persoon
Airportbus: 8 ps
Entree nachtclub: 20 ps

Dag 99: vrijdag 4 juni (Buenos Aires)

Pas na 14.00 uur komen we ons bed uit, we moesten echt even bijslapen na gisteren. We besluiten te gaan winkelen, wandelen is altijd goed voor een kater. Santa Fe Avenue is een winkelstraat waar de Argentijnen zelf ook winkelen en is supergoedkoop. Een shopalholic hoeft zich in Buenos Aires niet te vervelen, het stikt hier van de winkels. We kopen allebei een nieuw daypack voor nog geen 20 Euro, stukken goedkoper dan in Nederland en onze tassen waren echt versleten. īs Avonds eten we bij een īAll you can eatī restaurant, ze hebben ondermeer Italiaans, Chinees, Barbecue en saladebuffet. We duiken vroeg ons bed weer in, nog steeds om bij te komen van gisteren.

All you can eat: 10 ps per persoon (exclusief drank)

Dag 100: zaterdag 5 juni (Buenos Aires)

Vandaag komen we wat eerder ons bed uit, we willen de stad gaan bezichtigen. Vanuit het hostel wandelen we eerst naar Centro, waar het government house gevestigd is. Vervolgens wandelen we naar Puerto Madero. Dit havengebied hebben ze helemaal opgeknapt met appartementen en restaurants. Vervolgens de metro gepakt naar de wijk Recoleta. In deze wijk zijn diverse bezienswaardigheden maar omdat we allebei moe beginnen te worden van het slenteren bezoeken we alleen het kerkhof van Recoleta, waar het graf van Evita Peron te vinden is. Je moet wel even zoeken, er staan prachtige graftombes, maar Evita heeft maar een heel bescheiden tombe. We wandelen nog even langs de marktkramen die buiten opgesteld staan en pakken de metro terug naar ons hostel. Terwijl we naar binnenwandelen is er telefoon voor ons, George, die we hebben leren kennen in de Pampas, vraagt of we vanavond mee op stap gaan. We gaan met zijn allen (ook de Ieren uit de Pampas sluiten zich bij ons aan) wat eten en om 02.00 uur pakken we een taxi naar nachtclub Pacha. Dit is een van de betere clubs van Buenos Aires. We rollen pas om 06.00 uur weer naar buiten.

Metro: 0,70 ps
Entree nachtclub: 20 ps
Taxi: 10 ps

Dag 101: zondag 6 juni (Buenos Aires)

Als we om 13.00 uur eindelijk uit bed zijn eten we snel een ontbijt en halen de Ieren, Sean en Anitha, op in hun hostel. Gezamenlijk wandelen we naar de wijk San Telmo. Op zondag is hier een markt en het is de drukste dag van de wijk. Een gezellige wijk die een beetje op Parijs lijkt. Ze dansen hier nog de tango op straat (Rua Defensa) en er zijn allerlei straatartiesten die hun kunstje vertonen. We wandelen opnieuw naar Puerto Madero want Sean en Anitha willen dit ook graag zien. Het is superdruk en gezellig met eetkraampjes, een speeltuin en heel veel Argentijnen. Dus hier hangen ze op zondag allemaal uit, als de winkels dicht zijn! īs Avonds gaan we met zijn allen eten en we duiken vroeg ons bed in, om 01.00 uur, vroeg vergeleken met de rest van de week.

Dag 102: maandag 7 juni (Buenos Aires)

We doen vandaag maar weer een dagje shoppen, we willen eigenlijk nog wat kampeerspullen voor Afrika kopen maar het kampeerseizoen is voorbij hier in ArgentiniŽ en we kunnen niks naar onze gading vinden. Kampeerspullen zijn hier sowieso een stuk goedkoper dan bijvoorbeeld in Nederland. īs Avonds eten we met de Engelsen en de Ieren en nemen daarna afscheid van hen. Wij vertrekken morgen naar Uruguay en zij blijven nog een paar dagen langer in Buenos Aires.

URUGUAY

Genoemde prijzen zijn in Uruguay Peso (ups), 100 ups is ongeveer 2,5 Euro.

Dag 103: dinsdag 8 juni (Colonia)

Om 10.00 uur zijn we bij de haven, nadat de taxichauffeur weer lekker een eindje om is gereden. Een bekend trucje hier in Buenos Aires. We moeten bij het eerste loket een kaartje reserveren, bij het tweede loket betalen en bij het derde loket onze bagage inleveren. Erg efficient allemaal! Om 10.30 vertrekt de boot en na een uurtje varen zijn we in Colonia, Uruguay. We pakken een kamer in hotel Espanola, vlakbij het historisch centrum. De taxichauffeur laat ons nog even de stad zien want het hotel blijkt maar twee minuten van de haven te zijn, op die manier verdient hij toch nog iets extraīs. En dat allemaal omdat Anouk geen kaart kan lezen! īs Middags wandelen we door het oude centrum van de stad, mooi maar klein. In een middag heb je het wel gezien. Colonia was de oude vestigingsstad van de Portugezen, die vanuit hier tegen de Spanjaarden vochten die hun vestiging in Montevideo hadden. We besluiten morgen weer verder te reizen naar Montevideo, de hoofdstad van Uruguay. We eten een verschrikkelijk slechte barbecue en aangezien er in het laagseizoen weinig te doen is hier, besluiten we maar het casino in te duiken. De speeltafels zijn gesloten maar de automaten werken wel. We wisselen 100 ups en spelen een uur op de automaten. Het gaat lekker en als we de munten gaan wisselen krijgen we maar liefst 480 ups uitgekeerd. Dat is ongeveer 10 Euro. We weten nog niet wat we met ons net verworven rijkdom gaan doen, dus we besluiten nog maar een biertje te gaan drinken en ons bed in te duiken.

Boot BA Ė Colonia: 84 ps
Hotel Espanola: 5 US$ per persoon (inclusief bad)

Dag 104: woensdag 9 juni (Montevideo)

Om 14.00 uur arriveren we in Montevideo, na een busrit van 3,5 uur. Niet verwonderlijk hoor, we hadden weer ontelbaar veel stops onderweg. Nadat we een hotel gevonden hebben wandelen we door de stad. Maar Montevideo is geen mooie stad en ook het weer zit niet mee. We besluiten dat een middag Montevideo meer dan genoeg is en dat we morgen weer verder gaan richting Iguazu. We gaan dus weer terug naar ArgentiniŽ. Uruguay heeft wel mooie stranden maar met 15 graden overdag is het daar nu een beetje te koud voor. Maar om vanuit Montevideo naar Iguazu te reizen is nog niet zo makkelijk. We moeten eerst naar Salto, in het noorden van Uruguay, vervolgens naar Concordia (ArgentiniŽ) reizen en vanuit daar de bus naar Iguazu pakken. Dat wordt morgen dus een hele lange dag reizen. Daarom maar vroeg gaan eten, maar net als in ArgentiniŽ begint hier het feest ook pas na 20.00 uur. Eerst een aperitiefje genomen bij de whisky bar en om 20.00 uur kunnen we eindelijk gaan eten. We eten barbecue en drinken Clerico, een lokaal drankje, gemaakt van witte wijn met vruchten. Na het eten willen we nog een afzakkertje nemen in de Ierse pub maar tot onze verbazing hebben ze geen Genius. Net als in ArgentiniŽ heeft Uruguay een flinke devaluatie van et geld gehad en het is behoorlijk duur om buitenlandse producten in te voeren. Dus geen Genius hier! 

Busticket Colonia Ė Montevideo: 184 ups
Hotel Solis: 7 US$ 

URUGUAY-ARGENTINIE

Dag 105: donderdag 10 juni  (Montevideo Ė Iguazu)

Vandaag een lange dag en nacht reizen om in Iguazu (ArgentiniŽ) te komen. De bus vanuit Montevideo vertrekt om 06.30 uur naar Salto, waar we om 13.15 uur aankomen. We kopen meteen een busticket voor de bus naar Concordia die een half uur later vertrekt. Bij de grens is het weer prijs, de douanier, die waarschijnlijk deze twee toeristen als hoogtepunt van de dag ziet, zoekt al onze bagage door. Hij is namelijk op zoek naar XTC-tabletten omdat wij een Nederlands paspoort hebben. De malariatabletten, Ibuprofen, aspirines, diarreeremmer en zelfs de pot Nivea Creme van Anouk, worden grondig doorzocht. En ondertussen mag heel de bus op ons wachten. Om 15.00 uur komen we aan in Concordia en de bus naar Iguazu vertrekt pas om 20.00 uur. We wandelen wat door de stad en eten onderweg wat. Om 20.00 uur melden we ons bij de busterminal waar een taxi ons ophaalt om ons naar de snelweg te brengen. De bus komt namelijk vanuit Buenos Aires en zal ons dus hier oppikken. Na een uur wachten in de taxi is de bus er eindelijk. We krijgen een uitgebreide warme maaltijd en vallen direct daarna in slaap.

Busticket Montevideo Ė Salto: 399 ups
Busticket Salto Ė Concordia: 41 ups
Busticket Concordia Ė Iguazu: 55 ps

Dag 106: vrijdag 11 juni (Iguazu)

Om 08.00 uur maakt Marcel Anouk wakker. We zijn aangekomen in Puerto Iguazu en iedereen is al uit de bus gestapt, alleen wij liggen nog te slapen. Als we uitstappen staan er al vijf mensen om ons heen te schreeuwen of we een hotel zoeken en of we een toer willen boeken. Zucht, we zijn net wakker. We nemen een kamer in hotel Nuevo Misiones. Niet echt een aanrader, de eerste kamer stinkt naar benzine, de tweede kamer heeft een hard bed en we nemen maar de derde kamer, die heeft alleen een kapot raampje in de badkamer. We duiken nog even ons bed in en īs middags wandelen we wat door de stad. Puerto Iguazu is geen grote stad en een beetje stoffig. Er is verder niet veel te beleven, de enige reden dat hier zo veel toeristen zitten is dat de watervallen hier een eindje verderop liggen. We wandelen naar het drielandenpunt van ArgentiniŽ, BraziliŽ en Paraguay en kijken daar even rond. Tussen deze drie landen ligt namelijk een natuurlijke grens, een rivier die de grens vormt. Verder zijn er de nodige souvenirshops te vinden. 

Hotel Nuevo Misiones: 30 ps (inclusief badkamer)

Dag 107: zaterdag 12 juni (Iguazu)

Met de lokale bus rijden we naar het Nationaal Park van Iguazu, waarin ook de bekende watervallen liggen. De watervallen liggen op de grens van BraziliŽ en ArgentiniŽ en je kunt ze van beide kanten bekijken. Aan de Argentijnse kant hebben ze een heel park aangelegd. Disneyland is er niks bij. Er zijn volop eetgelegenheden en uiteraard souvenirshops. We wandelen via het upper- en lower circuit tot vlakbij de watervallen. Deze circuits zijn loopbruggen die ervoor zorgen dat je heel dicht bij de watervallen kan komen. Het uitzicht is geweldig, het water komt met een enorme vaart naar beneden vallen en door de waterdamp waar de zon opschijnt onderstaan er hele mooie regenbogen. Bij het ticket inbegrepen zit een boottocht naar Isla Martin, een eiland wat tussen een aantal watervallen ligt. We wandelen naar boven van waaruit je een mooi overzicht hebt over de watervallen. Het is ook mogelijk een boottocht te maken die tot in de watervallen gaat, maar we zien iedereen zeiknat terugkomen, dus we besluiten dit maar niet te doen. īs Middags pakken we de trein naar Devils throat. Dit kun je beter īs middags doen omdat īs ochtends de zon achter de waterval staat en dan kun je bijna geen fotoīs maken. Met een treintje worden we naar de loopbruggen gebracht en na 20 minuten lopen over de rivier komen we aan bij Devils throat. Een machtig mooi gezicht, het water valt hier bijna 80 meter diep na beneden. Met enorm veel herrie uiteraard. Na Devils throat, misschien wel het mooiste gedeelte van het park, besluiten we terug te gaan naar ons hotel. We hebben geen wilde dieren gezien. Je wordt hiervoor gewaarschuwd als je het park binnenwandelt maar die loopbruggen maken zoveel herrie dat die beesten al mijlen ver weg zijn als wij eraan komen.

Stadsbus: 2,60 ps
Entree Nationaal Park: 30 ps

Dag 108: zondag 13 juni (Iguazu)

Vandaag doen we een dagje lekker helemaal niks, ook wel eens fijn. We slapen uit, gaan wat eten in het dorp en kijken de wedstrijd Engeland Ė Frankrijk met een paar Engelsen. Best gezellig allemaal, totdat Frankrijk in de laatste twee minuten nog even twee goals maakt. We eten voor het laatst bij een Argentijnse Parilla want morgen vertrekken we weer naar BraziliŽ.

BRAZILIň

Dag 109: maandag 14 juni (Iguazu)

Vandaag terug naar BraziliŽ, naar Foz de Iguazu. Dit is hemelsbreed maar vijf kilometer vanaf Puerto Iguazu aan de Argentijnse kant, maar het kost ons toch meer dan twee uur om in BraziliŽ te komen. We willen met de lokale bus naar de grens maar bij de eerste busstop komt de bus niet. We waren hier naar toe gestuurd door het hotel. Een paar mensen die daar staan te wachten verwijzen ons door naar Avenue Brasil. Daar aangekomen kunnen we geen busstop vinden. Een Argentijn ziet ons zoeken en helpt ons uit de brand (of van de wal in de sloot). Volgens hem moeten we twee blokken verder zijn. Anouk is het zat en vraagt waar het busstation is, we lopen daar maar naar toe. Bij het busstation vinden we eindelijk de bus die ons naar BraziliŽ kan brengen. Bij de grens stopt de bus, iedereen stapt uit en weer terug in de bus, behalve wij. Wij hebben meer tijd nodig bij de douane met ons Europees paspoort. Wij mogen dus een half uur wachten op de volgende bus die ons naar de Braziliaanse grens brengt. Weer het zelfde verhaal, iedereen stapt uit, alleen wij hebben weer langer werk en opnieuw is de bus weg. Nu mogen we dus weer bij de Braziliaanse grens wachten totdat de volgende bus komt die ons naar Foz de Iguazu brengt. Terwijl we wachten op de bus komt er weer zoīn aap naar ons toe die voor ons wel een mooi hotel weet voor 60 rl. Ja, daaaag, dat is dus mooi veel te duur. Uiteindelijk komt hij aan met hotel San Remo voor 40 rl. Maar dan zijn we nog niet van hem af. Hij vertelt de buschauffeur waar hij ons af moet zetten omdat wij niet bij hem in de auto stappen. Als we uit de bus stappen in Iguazu staat die aap er ook weer. Maar ondertussen hebben twee andere mensen ontmoet die een goed hotel weten voor 30 rl. Dat is interessant, hoe heet dat hotel? San Remo. We hobbelen dus met vijf mensen inmiddels naar dit hotel maar we krijgen het niet voor 30 rl. Nee, die aap moet zijn commissie natuurlijk nog vangen. Als we omdraaien om een ander hotel te gaan zoeken kan het ineens wel. Foz de Iguazu is weer een massale Braziliaanse stad met enorm veel hoge gebouwen en herrie. Maar, het goede van weer in BraziliŽ zijn is natuurlijk de Capiroska.

Busticket: 3 ps
Hotel San Remo: 30 rl (en geen 40 rl)

Dag 110: dinsdag 15 juni (Iguazu)

Vandaag bezoeken we de Braziliaanse kant van de watervallen. Vanuit BraziliŽ kun je minder dicht bij de watervallen komen maar je hebt wel een mooi overzicht over alle watervallen. Beide kanten zijn vanaf hier goed te zien. Met een parkbus wordt je tot aan de watervallen gebracht, hier geen loopbruggen of wandelpaden door de jungle. Wel worden we dringend verzocht om de beesten niet te voeren maar ooit heeft iemand die regel overtreden. Waarom komen die beesten als gekken om ons afgerend als we uit de bus komen en spitsen ze de oren bij elk geritsel. Als Anouk bukt om een foto te maken zitten ze bijna in haar tas notabene. Na een uur rondgewandeld te hebben zijn we al klaar, het Nationaal Park is aan deze kant niet zo groot als aan de Argentijnse kant. Er is een lift met een uitkijkpost maar die is net vandaag gesloten. We pakken de bus terug naar het hotel want Marcel wil graag de eerste EK-wedstrijd van Nederland tegen Duitsland zien. Anouk wandelt naar het postkantoor en Marcel neemt zijn intrek in het Beerhaus. Maar tijdens het volkslied gaat het mis. Net op dit moment besluiten ze aan de kabels te gaan werken en alle televisiezenders in de wijk vallen uit. We vinden in het hotel een kleine televisie met een beetje besneeuwd beeld. De wedstrijd is ontzettend slecht en dat komt niet door het beeld. 

Busticket: 1,65 rl
Entree Nationaal Park: 19 rl

Dag 111: woensdag 16 juni (Rio Janeiro)

We staan in de startblokken om naar Rio te vertrekken maar onze bustickets zijn er nog niet. Deze hebben we gekocht in het hotel maar die Brazilianen zijn niet zo vlug. Om 11.15 komen ze eindelijk met onze tickets aanzetten terwijl de bus om 12.00 uur vertrekt. We pakken de stadsbus en zijn net op tijd bij de busterminal. De busrit verloopt voorspoedig en zonder problemen. De omgeving is heuvelachtig en ontzettend groen, een van de mooiste stukken van BraziliŽ. Om 22.00 uur sukkelen we allebei in slaap maar om 23.30 uur worden we alweer gewekt. Controle van de militaire politie, īs nachts om 23.30. Zijn ze wel lekker! Ze willen onze grote tassen doorzoeken maar Anouk snapt niet wat ze bedoelen, kan vervolgens de sleutels niet vinden, staat nog even te dralen, lacht nog een keer lief en we mogen weer verder rijden. 

Busticket Iguazu Ė Rio de Janeiro: 130 rl

Dag 112: donderdag 17 juni (Ilha Grande)

Zonder verdere controles komen we om 11.00 uur in Rio aan, na 24 uur bussen. Onze laatste lange busrit in Zuid-Amerika. We zagen al dat we in de buurt van Rio waren vanwege de smog die boven de stad hangt. We kopen meteen een busticket naar Angra dos Reis van waaruit we de boot naar Ilha Grande zullen pakken. We rijden vanuit Rio langs de kust waar mooie dorpjes liggen en onbedorven stranden. Om 14.30 uur zijn we in Angra en we pakken een taxi naar de haven. De boot vertrekt om 15.30 dus dat kunnen we nog halen. Na twee uur varen komen we op Ilha Grande aan. Mooi strand en bergen met jungle. En lekker warm! Iedereen loopt in zijn korte broek (en wij nog in onze spijkerbroeken van Iguazu). We nemen een hotel in Abraao, Pousada do Bicao. Na het eten duiken we vroeg ons bed in, we zijn moe van twee dagen reizen.

Busticket Rio de Janeiro Ė Angra dos Reis: 12 rl
Taxi Angra dos Reis: 10 rl
Bootticket Ilha Grande: 4,5 rl
Pousada do Bicao: 20 rl (inclusief badkamer)

Dag 113 t/m 118: vrijdag 18 juni t/m donderdag 23 juni (Ilha Grande)

Na vier maanden door Zuid-Amerika reizen zijn we bekaf. We nemen een weekje rust op Ilha Grande. Op het eiland kun je van alles doen, bijvoorbeeld dwars door de jungle wandelen naar de oude gevangenis (2,5 uur lopen). Wij doen niks, alleen maar lekker op het strand liggen. We maken twee boottochtjes naar de Blue Lagoon en naar Lopes Mendes. Het laatste is volgens veel mensen het mooiste strand van BraziliŽ. We drinken Capiroska en genieten van de rust. Er zijn maar drie autoīs op het eiland, een politiewagen, een brandweerwagen en een vuilniswagen. En heel veel straathonden. We kijken Nederland Ė TsjechiŽ in een lokale kroeg maar we moeten die Brazilianen wel even uitleggen dat ze niet bij elk doelpunt moeten juichen, alleen bij de Nederlandse doelpunten. En over een buitenspel staan ze een kwartier met elkaar te discusseren. Bij de volgende wedstrijd heeft Marcel weer pech. Op 23 juni moet Nederland de beslissende wedstrijd tegen Letland spelen en een uur van te voren valt de stroom op heel het eiland uit. Gebeurt volgens de bewoners anders nooit........... En twee minuten na afloop van de wedstrijd doet de stroom het weer. Tot grote ergernis van Marcel. Maar voor de rest geen vuiltje aan de lucht op Ilha Grande.
www.ilhagrande.com.br

Boottocht Lopes Mendes: 10 rl
Boottocht Blue Lagoon: 25 rl

Dag 119: vrijdag 25 juni (Sao Paulo)

Gisterenavond laat aangekomen in Sao Paulo en met een taxi naar Pousada Paulista genomen. Aangekomen bij het hostel blijken ze geen tweepersoonskamer vrij te hebben. We vragen de taxichauffeur of hij ons bij een ander hostel wil afzetten maar dan wil hij meteen 25 Rl extra hebben (om in zijn eigen zak te stoppen natuurlijk). We besluiten in dit hostel in de Italiaanse wijk Bella Vista te blijven en krijgen met zijn tweetjes een zespersoonskamer. Het is een van onze laatste dagen in BraziliŽ en we hebben beiden geen zin meer om nog iets te gaan bezichtigen. We vermaken ons in het internetcafť, gaan wat winkelen en kijken de wedstrijd Frankrijk Ė Griekenland. ís Avonds eten we iets in de Japanse wijk (Liberdade). Een leuke wijk met allemaal Japanse winkels en restaurants. Zelfs de straatverlichting is in Japanse stijl. En de metro is een goed middel van openbaar vervoer in Sao Paulo, goedkoop en veilig. Sao Paulo vinden wij allebei geen mooie stad en met 20 miljoen inwoners veel te druk. Overal waar je kijkt zie je wolkenkrabbers.

Taxi: 25 Rl
Pousada Paulista: 24 Rl per persoon
Internet: 4 Rl per uur
Metro: 1,80 Rl

Dag 120: zaterdag 26 juni (Sao Paulo)

We informeren bij het hostel hoe we het beste naar het vliegtuig kunnen gaan. Je kunt met het openbaar vervoer maar twee keer overstappen met de metro en bus zien wij niet zitten. Er is ook een airportbus maar die kost maar liefst 24 Rl per persoon en met een beetje onderhandelen heb je een taxi voor 50 Rl. We besluiten dat laatste te proberen en voeren een van onze betere onderhandelingstechnieken uit. We stoppen 46 Rl en wat losse munten in de portemonnee en wandelen naar de taxistandplaats. Als we informeren naar de prijs van de taxi (60 Rl voor een rit naar het vliegveld) kijken we allebei moeilijk en gaan heel uitgebreid ons geld staan te tellen. Hier worden ze wel nieuwsgierig van en ze vragen of er een probleem is. We leggen uit dat dit onze laatste dag in Zuid-Amerika is en dat we terugvliegen naar huis en dat dit ons laatste geld is. Ze trappen er in en we mogen voor 46 Rl mee. Soms is het een kwestie van de oplichters bedriegen. Een uur later stappen we uit bij het vliegveld en checken in. Normaal hebben we altijd wel ergens vertraging maar terwijl in Portugal de aftrap van de kwartfinale Nederland Ė Zweden begint stijgt ons vliegtuig op. Marcel is not amused (en dat is nog zachtjes uitgedrukt).

Taxi vliegveld: 50 Rl

Dag 121: zondag 27 juni (thuis)

Na een voorspoedige vlucht landen we in Milaan Malpensa om 07.30. Het vliegveld is een grote puinhoop, een enorme rij bij de douanecontrole maar wij slippen er tussen door. We hebben namelijk nog een vlucht te halen naar Brussel. Om 09.30 zitten we weer in de vlucht onderweg naar Brussel waar we om 11.00 uur veilig landen. En dan is het wachten op de bagage, en wachten, en wachten, en na een half uur geven we de moed op. Geen bagage! We wandelen naar het kantoor van de luchthaven en zij geven aan dat onze bagage waarschijnlijk nog in Milaan staat, het is daar altijd zoín puinhoop. Extra vervelend natuurlijk, want we hebben allebei een tas vol vuile kleren die a.s. dinsdag weer klaar moet staan voor Afrika. We keren huiswaarts zonder bagage. En wat is het eerste wat we doen als we thuis zijn: frikandel eten. Om 18.00 uur verzamelen we in Dommelen, waar de ouders van Marcel wonen, voor een barbecue met familie en vrienden. Heel gezellig want zo heb je meteen weer even iedereen gezien en gesproken. En het feit dat Anouk een mail naar huis heeft gestuurd dat ze de drop mist levert maar liefst tien zakken drop op. Hebben we straks wat te knabbelen in Afrika!

Dag 122: maandag 28 juni (thuis)

ís Morgens om 07.15 uur gaat de telefoon al, de bagage is terecht en wordt vandaag voor 12.00 uur bezorgt. Gelukkig nog ruimschoots op tijd. We brengen de dag door met het halen van boodschappen (diarreeremmers o.a.), wassen (onze moeders dan) en het bijwerken van de site. We laten de familie Caparinha proeven en die vinden het heerlijk! Weer een late avond maar wel gezellig.

 

ArgentiniŽ in het kort!

Hoogtepunt

Pantagonie, Pantagonie, Pantagonie, do we need to say more?

Dieptepunt

Hmmm, diep nadenken, geen een eigenlijk!!

Internet

1 ps per uur, in Pantagonie iets duurder, El Calafante is bijvoorbeeld 4 ps per uur.

Telefoon

1 ps per minuut, maar dit is lang niet overal mogelijk. Via het internet bellen is niet overal beschikbaar.

Hotel

Meestal 30 ps voor een tweepersoonskamer inclusief badkamer. Hotels zijn met zijn tweetjes vaak goedkoper dan een jeugdhostel. De hotels en hostels in Pantagonie zijn iets duurder.

Coca Cola

3 Ė 4 ps, maar wij dronken bijna altijd alleen maar wijn.

Bier

3 Ė 4 ps, in de nachtclubs in BA 5 ps.

Taxi 

Goedkoop en betrouwbaar want dit gaat via de meter. Een taxirit binnen de stad kost hooguit 2 Ė 5 ps.

Busticket stad

1 Ė 1,5 ps per rit. In Buenos Aires de metro ook een goede manier om rond te reizen en spotgoedkoop (0,70 ps)

Busticket land

Wij betaalden nooit meer dan 80 ps per persoon, maar dan zaten we vaak wel een hele dag in de bus, want afstanden zijn enorm in ArgentiniŽ. 

Bankzaken

Pinnen is overal mogelijk, bijna bij elke geldautomaat kun je pinnen. Automaten geven vaak aan dat je ook dollars kunt pinnen maar vaak is de automaat dan net leeg (of was dat alleen bij ons te doen).

Eten

Fantastisch............steak, wijn, hmmmm. En dat voor nog geen 10 Ė 20 ps vaak. Eigenlijk hebben we nooit slecht gegeten in Argentinie en als je even het vlees beu bent dan zijn er nog voldoende pizzeriaīs te vinden.

Algemeen

ArgentiniŽ was een van de hoogtepunten van onze reis door Zuid-Amerika en vooral Pantagonie vonden we supermooi. En ArgentiniŽ is heel betaalbaar geworden nu de peso zo gedevalueerd is. Echt een aanrader. ArgentiniŽ is goedkoper dan BraziliŽ.

Terug naar Reisverslagen            Verder naar Zuid Afrika