Genoemde prijzen zijn in Zuid-Afrikaanse Rand, een Euro is ongeveer acht Rand.

Dag 195: donderdag 9 september (Kruger Park)

Om half acht rijden we het wereldberoemde Kruger Park binnen, een van de grootste nationale parken ter wereld (en groter dan Nederland met 1.000.000 m²). We rijden naar de Hippopool waar je even uit de auto mag stappen en onder leiding van een ranger de krokodillen en nijlpaarden van dichtbij kunt bekijken. Gelukkig is er nog een afstand van zo’n 15 meter want een nijlpaard wil je niet zo maar tegenkomen. Het is een van de meest gevaarlijke dieren in Afrika en eist de meeste slachtoffers onder de lokale bevolking. Als je een nijlpaard in de weg staat (zijn wandelpad naar het water) valt hij aan. Een stukje verder zien we twee leeuwen smakelijk een giraffe oppeuzelen. Vaak jagen de leeuwen een giraffe met een hele groep de weg op waar de giraffe dan uitglijdt en ten prooi valt aan de leeuwen. We nemen een zijweg en plotseling lopen er drie hyena’s op de weg. Anouk durft het raam niet open te doen voor een foto, zo dichtbij zijn ze. De rest van de dag zien we helaas weinig. Er is ook erg veel begroeiing in het park waardoor het moeilijk is om wild te spotten. Om 16.00 uur rijden we naar de camping om te overnachten en vlakbij de camping staan grote kuddes buffalo’s en olifanten. Ze staan bijna op de weg, zo dichtbij. Anouk rijdt vandaag zodat Marcel op zijn gemak rond kan rijden. En ja wel hoor, snelheidscontrole en Anouk is erbij. Marcel natuurlijk lol, die rijdt al twee maanden zonder bekeuring en Anouk rijdt een dag en hup, bekeuring. De agent vraagt mijn rijbewijs maar als hij ziet dat we buitenlanders zijn mogen we doorrijden. Het is te veel papierwerk om die bekeuring op te sturen naar Nederland. ’s Avonds op de camping eten we braai met impala. Dat vlees wordt hier verkocht in de winkel op de camping. De hyena’s vinden de braai ook lekker want die lopen op hun gemak langs het hek van de camping op en neer om te kijken of er iets afvalt. Een slechte zaak, want sommige mensen voeren die beesten en in juli hebben ze hier een luipaard af moeten maken omdat hij te agressief werd.

Entree Kruger Park: 120 ZAR
Camping: 95 ZAR (twee personen per nacht)

Dag 196: vrijdag 10 september (Kruger Park)

Om 06.00 uur staan we op voor een ochtenddrive. We zien niet veel, alleen wat olifanten. Om 10.00 uur zijn we terug op de camping waar we op ons gemak ontbijten. Na het ontbijt pakken we de tent in en we gaan weer rijden. Onderweg zien we een groepje leeuwen in het gras liggen. Overdag zijn het maar saaie beesten, ze slapen bijna twintig uur per dag. Gisteren hebben we heel veel gezien maar vandaag valt het heel erg tegen. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Of raken we misschien te verwend, dat we niet meer onder de indruk zijn van een paar zebra’s of impala’s? ’s Avonds loopt de hyena weer rond de camping, op zoek naar eten.

Dag 197: zaterdag 11 september (Blyde River Canyon)

Opnieuw vroeg opgestaan voor een ochtenddrive maar helaas voor niks, we zien helemaal niks en keren na twee uur rijden terug naar de camping. We pakken de tent weer in en rijden nog tot 14.00 uur door het Kruger Park. Onderweg zien we nog wat olifanten, die zijn hier behoorlijk groot vergeleken met Etosha (Namibie) of South Luangwa (Zambia). We verlaten het park en rijden richting Blyde River Canyon. De omgeving is prachtig, groen en heuvelachtig. Een van de mooiste dingen die we in Afrika gezien hebben. Om zes uur arriveren we bij Aventura Blydepoort. Een mooie camping midden in de Blyde River Canyon. Vanuit de camping kun je ook diverse wandelroutes maken in de canyon. Je kunt goed merken dat we nu in de bergen zitten want ’s avonds koelt het behoorlijk af. Het is duidelijk nog geen zomer hier in Zuid-Afrika.

Camping Aventura Blydepoort: 85 ZAR (twee personen per nacht)

Dag 198: zondag 12 september (Blyde River Canyon)

’s Ochtends laat Marcel de autodeuren even open staan. Stom natuurlijk, want als Anouk terugkeert naar de auto zitten er twee apen in de auto. Het schreeuwen van Anouk helpt niet, ze wandelen weer op hun gemak de auto uit als ze Anouk aan zien komen hollen. We rijden door de Blyde River Canyon vandaag. Het weer is schitterend, zonnig en erg warm. Wat een verschil met gisteren! We bezoeken alle uitkijkposten zoals God’s Window, de watervallen en de drie rondavels. Voor de potholes moet je tegenwoordig 20 rand entree betalen dus die slaan we maar over. We rijden door naar Pilgrim’s Nest, de oude mijnwerkersstad. Wel mooi maar erg toeristisch. We brengen een bezoek aan het kerkhof, dat is wel indrukwekkend. Die mensen werden hier destijds ook niet oud, de oudste is 56 jaar geworden.

Entree Potholes: 20 ZAR pp (de rest van de bezienswaardigheden is gratis)

Dag 199: maandag 13 september (Swaziland)

Om 10.00 uur rijden we weg uit Blyde River Canyon. We wilden in eerste instantie nog een stukje gaan wandelen maar het weer is opnieuw helemaal omgeslagen, het regent en het is behoorlijk bewolkt. We besluiten door Swaziland naar Hluhluwe te rijden. Op de kaart lijkt dat korter maar dat valt even tegen. De weg van Zuid-Afrika naar Swaziland is een dirtroad door de bergen. Pas om 14.00 uur passeren we de grens en we moeten nog een behoorlijk stuk rijden. We willen in eerste instantie in Swaziland overnachten maar de enige camping die we vinden spreekt ons niet echt aan, dus we besluiten door te rijden naar Zuid-Afrika. Wij vinden Swaziland een beetje tegenvallen, het is meer echt Afrika dan Zuid-Afrika maar wij zijn zelf natuurlijk al in Malawi en Zambia geweest en dat was net zo mooi en heel bijzonder. De grensovergang naar Zuid-Afrika verloopt weer soepeltjes en we proberen in Mkuze een hotel te vinden. Helaas zijn hier alleen maar dure lodges en zij verwijzen ons door naar een motel 25 kilometer verderop. Bij de Bamboo Inn vinden we een kamer voor 180 rand (soms betaal je in de jeugdhostel meer als in een gewoon hotel hier in Zuid-Afrika).

Grens Swaziland betalen voor auto: 15 ZAR
Motel Bamboo Inn: 180 ZAR

Dag 200: dinsdag 14 september (Hluhluwe)

Vanuit Mkuze rijden we naar Hluhluwe National Park waar we rond 10.00 uur arriveren. Hluhluwe staat bekend om de neushoorns en die zien we dan ook heel veel. Qua omgeving is het een erg mooi park. We zien helaas geen olifanten maar die schijnen hier ook hele grote kuddes te zitten. Een neushoorn blijft zelfs op zijn gemak naar ons staan te kijken, wie is hier nu de attractie? Aan het eind van de dag verlaten we het park weer en rijden door naar Sodwana Bay, waar we willen gaan duiken. Sodwana Bay schijnt een van de beste duikspot van Zuid-Afrika te zijn. We willen in het National Park zelf kamperen maar dat is belachelijk duur. Ze vragen maar liefst 400 Rand voor een houten hut van niks. We rijden weer terug het dorp in waar we uiteindelijk accommodatie vinden bij Da Blue Juice, een duikschool die ook accommodatie voor een redelijke prijs beschikbaar heeft. Voor veel minder geld krijgen we ook nog meer ook dan in het park zelf. Een huisje voor zes personen met eigen keuken en badkamer. Dit is een dus een veel betere deal.

Entree Hluhluwe: 70 ZAR pppd
Da Blue Juice accommodatie: 80 ZAR pppn

Dag 201: woensdag 15 september (Sodwana Bay)

Sodwana Bay, aan de oostkust van Zuid-Afrika, net onder de grens met Mozambique, is een nationaal park. Je kunt er o.a. nijlpaarden en krokodillen vinden. Maar het is ook een van de beste duikspots in Zuid-Afrika. Om 12.00 uur vandaag hebben we onze eerste duik en hebben er absoluut geen spijt van. Supergaaf! Heel veel bijzondere vissen, een schildpad die naar de oppervlakte zwemt, stingray en nog veel meer. ’s Middags rusten we uit met een wijntje. We moeten even bijkomen van ons drukke reisprogramma van de afgelopen week.

Duiken Sodwana Bay: 150 ZAR (equipment) + 150 ZAR (per duik). Twee duiken per dag kost dus 450 ZAR.

Dag 202: donderdag 16 september (Durban)

We waren van plan vandaag vroeg naar Durban te vertrekken maar omdat het duiken zo mooi was gisteren hebben we besloten vandaag nog te gaan duiken en vanmiddag pas naar Durban te rijden. Helaas gaat het minder goed dan gisteren, de zee is behoorlijk ruig waardoor Anouk weer last van zeeziekte krijgt. Door de sterke stroming is er ook minder te zien. Marcel doet nog een tweede duik, opnieuw supermooi. Als we met zijn allen in de boot zitten komen er nog vier dolfijnen langs gezwommen. Mooi gezicht! Om 14.00 uur zijn we klaar met duiken en als we de auto ingepakt hebben rijden we naar Durban. Om 19.00 uur arriveren we in Durban waar we ons tent opzetten bij Tekweni Backpackers. Een leuk hostel, niet al te groot, maar heel gezellig. We vallen ook nog eens met ons neus in de boter, de braai staat aan dus dat wordt gauw vlees halen en aanschuiven.

Tekweni: kamperen 50 ZAR pppn

Dag 203: vrijdag 17 september (Durban)

Na het ontbijt rijden we naar de Victoria Street Market. Een van de medewerkers in het hostel heeft ons uitgelegd hoe we daar moeten komen en ook waar we niet moeten komen (de zgn. no-go area). Aangezien Anouk niet zo goed kaart kan lezen kunnen jullie al raden maar wij terecht kwamen, in de no-go area. Maar na lang zoeken vinden we dan eindelijk de Victoria Street Market. Autorijden in grote steden is wat dat betreft ook een crime hier. De snelwegen lopen vaak dwars door de stad heen en je moet goed opletten waar je naar toe gaat. Daarnaast zijn ze gek op eenrichtingsverkeer hier, zit je eindelijk bij de goede straat, mag je er niet inrijden. De Victoria Street Market is niet veel aan. Je kunt er souvenirs kopen voor 5x de normale prijs en verder worden er allerlei Indische prullaria aangeboden. Durban heeft namelijk de grootste Indische gemeenschap buiten India. Gandhi is hier in Zuid-Afrika geweest en op dit moment is ook de president van India op bezoek in Durban. Hij wordt verwelkomt met een groot spandoek over de snelweg (waarom wij niet?). We wandelen even rond bij de Victoria Street Market en keren terug naar de auto. Er is een parkeermeter in de straat maar die hoef je niet te betalen. Je geeft de parkeerwacht geld en als de politie er aan komt doet hij snel geld in de automaat. Zo gaat dat in Afrika! We rijden naar het Pavilion, de shoppingmall 20 minuten buiten Durban aan de N3. Deze mall heeft ongeveer 200 winkels, een bioscoop en diverse restaurants. Shop till you drop! Shoppen is ook een van de grootste hobby’s van die Zuid-Afrikanen.

Dag 204: zaterdag 18 september (Durban)

Vandaag gaan we weer eens een poging doen om de auto te laten wassen. Om een of andere manier wordt ons dat niet gegund. De auto is hartstikke smerig van al het woestijnzand, zowel binnen als buiten. Maar het is zaterdag en het is hartstikke druk bij de car wash, zo lang de auto zo smerig is proberen ze hem toch niet te jatten. We besluiten door te rijden naar Ushaka Underwaterworld. Niet zonder eerst weer eens hopeloos te verdwalen. Ushaka is ongeveer een maand geleden geopend en ligt direct aan het strand. Er is een aquarium, een dolfinarium, een zwemparadijs en onnodig veel toeristenwinkels. De aquariums zijn gemaakt in een oud schip. Ze hebben haaien, schildpadden, octopus, honderden soorten vis, etc. Best een leuk gezicht, maar als je zelf duikt is het toch mooier om die beesten in het echt te zien. Je kunt hier overigens ook in een van de aquariums snorkelen of duiken. We kijken nog naar een show met dolfijnen en wandelen nog even de pier op. Ushaka (vernoemt naar de grootste Zululeider allertijden: Shaka Zulu) is niet zo groot en na een paar uur heb je het wel gezien. ’s Middags gaan we nog even winkelen, was het vanochtend heel warm, als we buiten komen is het ineens ontzettend koud en bewolkt. Het weer kan hier zo snel omslaan.

Ushaka: 80 ZAR pp (exclusief het zwemparadijs, daarvoor moet je apart entree betalen)

Dag 205: zondag 19 september (Drakensberg)

Om half tien zitten we eindelijk in de auto, op weg naar Drakensberg. Soms valt het gewoon heel erg tegen om zo vroeg op te staan. Marcel is al eerder in Zuid-Afrika geweest en volgens hem is Drakensberg een van de mooiste plekken in Afrika, maar vandaag valt het tegen. Het is winter en aangezien ze hier een zomerregenval hebben is het erg droog. Er zijn geen watervallen en de rivierbeddingen staan droog. Op de foto’s is Drakensberg altijd groen maar nu ziet het gewoon geel van de droogte. We rijden een stukje de Sani pas op (die is alleen begaanbaar met 4x4 maar tot aan de politiepost mag je met een gewone auto rijden). Ook hier is niet veel te zien dus we draaien weer om. In de verte zien we op sommige bergen nog sneeuw liggen. We rijden naar Giant’s Castle maar dat is tegenwoordig een nationaal park (nationaal park = entree). Aangezien zich donkere wolken samenpakken boven Drakensberg besluiten we maar richting Lesotho te rijden. De mensen zijn hier wel vriendelijker als in de grote steden, ze zwaaien onderweg of knikken vriendelijk als we langs rijden. Het is inmiddels 16.00 uur en we rijden naar Harrissmith om daar te overnachten. Het hostel zit vol dus we zijn genoodzaakt om een motel te zoeken. Vanaf Harrissmith is het nog maar een uur rijden naar Lesotho. We gaan wat eten bij Spurs en duiken vroeg ons bed in.

Motel Harrissmith: 220 ZAR

Dag 206: maandag 20 september (Lesotho)

De auto lekt benzine en niet zo zuinig ook. Onze eerste stop is dan ook de garage. Gelukkig een klein euvel, een lekkage in de benzineleiding. Ze kunnen het ter plaatse reparen en een half uur later en 50 rand lichter staan we weer buiten. Als we door Harrissmith rijden zie je precies waar de blanken altijd over klagen. Er zijn winkels maar swartman zit op straat van alles te verkopen en de rotzooi wordt gewoon op straat gegooid. In veel grote steden zie je dat het centrum verwaarloost is en dat de blanken winkelen in de grote shoppingmalls buiten de stad. De eigenaar van de garage heeft ons een scenic route aangeraden waarbij we Lesotho via het noorden binnen rijden. We rijden langs de sterkfonteindam en via een van de nationale parken naar Lesotho. De route is inderdaad adembenemend, rugie bergketens en verre, grote velden. Net na de middag rijden we Lesotho binnen. Ook deze grensovergang verloopt soepel, want een verschil met Oost-Afrika. Lesotho is prachtig, enorme bergen, heel indrukwekkend. Qua omgeving vinden wij Lesotho mooier dan Swaziland. Het is om deze tijd van het jaar wel heel erg droog. De mensen zitten met smacht op regen te wachten maar er valt maar niks. Tegen de avond arriveren we in Roma waar we overnachten bij de Trade Post Inn. Een mooi koloniaal gebouw, vroeger was het de oude handelspost. In het dorp zelf is niet veel te beleven dus we blijven vanavond binnen en steken het haardvuur aan. Het koelt behoorlijk af, gisteren was het zelfs –3 graden in Lesotho.

Trade Post Inn: 200 ZAR

Dag 207: dinsdag 21 september (Lesotho)

Omdat Lesotho niet zo groot is kun je het makkelijk in twee dagen bekijken. We rijden op ons gemak om 10.00 uur weg uit Roma. Onderweg zien we veel armoede, Lesotho is het armste land ter wereld. We genieten nog even van het uitgestrekte landschap van Lesotho en aan het eind van de dag rijden we via het zuiden Lesotho uit. Terug in Zuid-Afrika overnachten we in een bed & breakfast in Aliwa North. Er is geen hostel of budget camping in dit gat, dus zijn we genoodzaakt duur te overnachten.

B&B Harrissmith: 220 ZAR

Dag 208: woensdag 22 september (Port Alfred)

We gaan weer eens naar de garage, dat is al zo lang geleden. We laten een van de banden opnieuw uitbalanceren en de voorbanden achterop leggen omdat ze bijna kaal zijn (wat wil je, na bijna 20.000 kilometer). Bij de garage ontdekken ze dat de schokbrekers lekken en ja wel hoor, voor de derde keer moeten er nieuwe schokbrekers op. Maar deze kunnen we nog claimen van die keer in Swakopmund dus krijgen we ze gratis. We hebben nog twee weken in Zuid-Afrika voordat we weer naar huis gaan (voor vier daagjes) en we moeten nog een week in Kaapstad vertoeven om de auto te verkopen. We besluiten Transkei over te slaan en naar de Sunshine Coast te rijden. We belanden in Port Alfred. Een schattig stadje waar verder weinig te beleven is. We overnachten op een camping vlakbij het strand.

En gaan weer naar de garage. De schokbrekers die er vanochtend in zijn gezet zitten (surprise, surprise) niet goed vast. Hebben we dat al niet eerder mee gemaakt? Drie keer nieuwe schokbrekers en twee keer zitten ze niet goed vast. Zucht……..Afrika! Als we boodschappen gaan doen gaat het plotseling regenen en zien we in de verte het onweer al aankomen. Is dit nu de sunshine coast? ’s Avonds gaan we nog wat eten maar Marcel voelt zich ziek en duizelig.

Camping Melowina: 100 ZAR

Dag 209: donderdag 23 september (Jeffrey’s Bay)

Vanuit Port Alfred rijden we naar Jeffrey’s Bay, het surfmekka van Zuid-Afrika. Marcel is hier acht jaar geleden al geweest maar als we Jeffrey’s Bay binnen rijden valt zijn mond open van verbazing. Waar dit acht jaar geleden nog een klein gehucht was is nu een complete stad met shoppingmalls en talloze surfshops uit de grond gestampt. Waar voorheen de krottenwijk lag, op een heuvel boven de baai, staan nu luxe huizen (niet voor de zwarte bevolking overigens). We zetten ons tentje op bij een caravanpark, de camping ligt mooi aan het strand met een fantastisch uitzicht. Achteraf gezien was dit toch niet zo’n goede keuze. Morgen is het namelijk een feestdag in Zuid-Afrika dus heel veel Zuid-Afrikanen hebben een lang weekend vrij. De camping stroomt vol met toeristen. En die blanken maar klagen dat ze zoveel belasting moeten betalen voor swartman (die ze tien jaar geleden nog konden uitbuiten), maar daar valt niks van te merken op de camping. Luxe caravans, dikke jeeps, sateliettelevisie, braai, etc. We gaan even in de stad kijken waar het Shell festival aan de gang is. Volgens de receptioniste op de camping net zoiets als carnaval bij ons, maar volgens ons is dit meer een braderie. We eten wat bij een van de kraampjes en keren terug naar de camping. Marcel voelt zich nog steeds niet lekker. ’s Nachts worden we wakker en we beseffen eerst niet wat we horen: de oceaan! Door alle herrie op de camping kun je die overdag niet horen.

Camping Jeffrey’s Bay: 70 ZAR

Dag 210: vrijdag 24 september (Knysna)

’s Ochtends om 07.00 uur zijn we al wakker en wij niet alleen, de rest van de camping is al volop bezig met worstjes en eieren klaar maken voor het ontbijt. We zijn het zo beu hier dat we snel onze spullen inpakken en binnen een half uur in de auto zitten op weg naar Knysna. Via de Garden Route rijden we naar Knysna. We passeren Stormsriver van waaruit je een magnifiek uitzicht hebt op de canyon. In Broukrans stoppen we even om te kijken bij de 216 meter hoge bungee jump. Marcel stelt voor om de sprong te wagen maar we zien het toch niet zo zitten. Drie keer hebben ze in Afrika nieuwe schokbrekers in de auto gezet waarvan ze twee keer niet goed vast zaten, wie garandeerd ons dat dit elastiek wel goed wordt vastgezet? Het weer zit vandaag weer eens niet mee, het is bewolkt en van tijd tot tijd valt het water met bakken uit de hemel. Iedereen roept altijd zo over de Garden Route maar wij vinden het helemaal niet zo bijzonder. Als we in Knysna arriveren hebben we moeite om een hostel te vinden. Alles zit vol maar bij Highfield Backpackers is iemand niet op komen dagen en kunnen we een tweepersoonskamer krijgen. Het is te koud om te kamperen en bovendien voelen we ons alle twee hartstikke beroerd. We zijn moe en hebben last van spierpijn en hoofdpijn. Knysna is op zich een leuk plaatsje met een mooie baai en een waterfront vol met winkels en restaurants. Het staat bekend om de ottertrail die je vanaf hier kunt lopen (in vijf dagen) en de stoomlocomotief die vanaf hier vertrekt. We halen wat eten bij de supermarkt en koken maar beide eten we niet veel omdat we ons echt beroerd voelen.

Highfield Backpackers: 180 ZAR

Dag 211: zaterdag 25 september (Knysna)

Na het ontbijt doen we poging 89 om de auto te laten wassen. Maar beide zijn gesloten, de reden: het regent. Als we dat in Nederland zouden doen zouden we maar 40 dagen per jaar ons auto kunnen wassen! Het blijft de hele dag regenen en alle activiteiten rondom Knysna zijn buitenactiviteiten. Mooi balen dus! We wilden een stukje van het ottertrail gaan lopen maar dat haalt niks uit met dit weer. We gaan naar het internetcafé en kijken nog even rond bij het waterfront. Gisteren hebben we nog de laatste souvenirs gekocht hier in Knysna. Niet verstandig, want hoe dichter je bij Kaapstad komt, hoe duurder de souveniers.

Dag 212: zondag 26 september (Oudtshoorn)

Ook vandaag regent het nog dus we besluiten onze spullen weer in te pakken en naar Oudtshoorn te vertrekken. Dit ligt 50 kilometer van de kust in het binnenland, dus hopelijk is het weer daar iets beter. Om 10.30 uur rijden we weg uit Knysna, erg jammer dat het weer zo tegen zit anders hadden we ons daar wel een paar dagen kunnen vermaken. Om 12.00 uur arriveren we in Oudtshoorn. Het weer is inderdaad iets beter hier. We nemen een kamer in Backpackers Paradise. Daar beginnen ze meteen een waslijst van allerlei toertjes op te noemen maar wij willen maar een ding; naar het ziekenhuis! We voelen ons allebei nog steeds belabberd en aangezien we door Tanzania, Malawi en Mozambique hebben gereisd is de kans groot dat we malaria hebben. Gelukkig is het ziekenhuis niet zo ver weg dus we rijden er meteen naar toe. Bij het ziekenhuis worden we eerst in de wachtkamer geplaatst. Dan komt een verpleegster ons halen, neemt ons mee naar een spreekkamer en daar vraagt ze wat de klachten zijn. We leggen haar uit dat we ons beide ziek voelen en dat we het niet als een normale griep willen behandelen gezien ons reisschema van de afgelopen maanden. Ze zal de dokter voor ons bellen. Een kwartier later komt een andere verpleegster binnen. Ze neemt de temperatuur op en die bij alle twee normaal (terwijl die gisteren nog 38,5 graden was). Na een half uur komt de dokter. Het gaat weer lekker op zijn Afrikaans! Hij wil een bloed- en urinetest doen maar het is vandaag zondag. We moeten morgen terug komen voor de test. Alles zal dan onderzocht worden op malaria en bilharzia. We keren terug naar het hostel waar we de rest van de dag een beetje rusten.

Hostel Backpackers Paradise: 180 ZAR

Dag 213: maandag 27 september (Oudtshoorn)

Vandaag naar het ziekenhuis voor de malaria- en bilharziatest. Volgens Marcel heeft de dokter daarvoor ochtendurine nodig maar Anouk gelooft dit niet. Anders had de dokter toch wel een potje meegegeven? Marcel is eigenwijs en weigert om naar het toilet te gaan en als we om 09.00 uur bij het ziekenhuis aankomen staat zijn blaas op springen. Volgens de verpleegster is ochtendurine niet noodzakelijk voor de test en om Marcel van zijn probleem af te helpen mag hij eerst. Wat een opluchting! Bij beide wordt er bloed afgenomen en een potje urine ingeleverd. Een uur later staan we buiten, vanmiddag komt de uitslag. We gaan weer eens een poging doen om de auto te laten wassen. Dat idee hebben meer mensen, er is een wachttijd van anderhalf uur. Omdat we wel wat beters te doen hebben dan wachten gaan we naar de wildlife farm. Dit schijnt heel spectaculair te zijn maar in het echt is het gewoon een dierentuin. Je mag cheetah’s aaien of met een Bengaalse tijger op de foto. Hier hangt uiteraard wel een prijskaartje aan. We krijgen een rondleiding (op Amerikaanse wijze) langs krokodillen, tijgers en andere wilde katten. Na twee uurtjes houden we het voor gezien en rijden naar de Ostrich farm. De struisvogels zijn big business in Oudtshoorn. Het stikt hier van de Ostrich farms waar men de struisvogels gebruikt voor de veren (carnaval in Rio), het vlees (is bei lekker) en het leer. Het leer van de struisvogel is een van de beste leersoorten ter wereld en daardoor ook een van de duurste. We krijgen een rondleiding, een massage (waarbij je met een emmer voedsel met je rug tegen het hek gaat staan en de vogels uit de emmer mogen eten). Ook mag je op een struisvogel rijden mits je minder dan 75 kilo weegt. Marcel mag zelfs een struisvogel kussen. Helaas verandert Linda de struisvogel niet in een mooie prinses. We gaan ook nog even bovenop een struisvogelei staan, geen probleem, die eieren kunnen 150 kilo dragen.

Entree Wildlife farm: 46 ZAR pp
Rondleiding Ostrich Farm: 35 ZAR pp (korting mogelijk via het hostel)

Dag 214: dinsdag 28 september (Hermanus)

Om 10.00 uur rijden we weg uit Oudtshoorn om via Swellendam naar Hermanus te rijden. Het loopt echter allemaal anders. Onderweg naar Swellendam horen we in een keer een klap. We kijken onder de auto maar kunnen niets vinden. Als we in Swellendam gaan tanken is de achterband lek. We hebben een klapband gehad zonder dat we het in de gaten hadden. Aangezien de reserveband ook helemaal versleten is moeten we een nieuwe band kopen. Een half uur later en 235 rand lichter rijden we weer. Swellendam is een van de oudste stadjes in Zuid-Afrika. Ze schijnen hier altijd voor het gemak te vergeten dat de Zulu’s en bushman hier eerder waren dan de blanken! Via een dirtroad rijden we naar Hermanus en als we neet een asfaltweg bereikt hebben valt de auto uit. We kennen het geluid al: de distributieriem is weer kapot! 150 kilometer voor Kaapstad en nog een week te gaan en de auto is weer kapot! Na vijf minuten vinden we al een bakkie dat ons naar Gansbaai sleept, twee kilometer verderop. En ze vragen er niet eens geld voor! Ze slepen ons naar een benzinestation. De eigenaar kent een automonteur in Hermanus en die komt ons onmiddellijk opslepen. Hij zet de ons samen met de auto af bij Hermanus Backpackers. Morgenvroeg komt hij de auto opslepen voor reparatie.

Hermanus Backpackers dorm: 70 ZAR pp
Eten Hermanus: 50 ZAR pp

Dag 215: woensdag 29 september (Hermanus)

De auto zal tussen 08.00 en 08.30 uur opgehaald worden, maar om 09.30 is er nog niemand. Als we hem bellen blijkt er iets tussen gekomen te zijn en hij komt in de loop van de dag wel. Hier zitten we dus niet op te wachten. Volgende week moeten we vertrekken en voor die tijd moeten we de auto nog verkopen. De eigenaresse van het hostel is Australisch en zij kent het probleem. Ze belt een andere garage voor ons en de automonteur wordt afgebeld. Binnen een uur is het andere garagebedrijf er om de auto op te slepen. Wij nemen een dagje rust, wandelen wat door het dorp en gaan walvissen kijken. Want daar staat Hermanus bekend om. Van april tot november kun je van de kust de walvissen in het water zien liggen. We wandelen ’s middags even de garage binnen en daar krijgen we nog meer slecht nieuws. De reparatie kost 3.000 rand en de cilinderhead moet opgestuurd worden naar Kaapstad voor reparatie. De auto is misschien vrijdag klaar (dat wordt dus maandag in Afrika, we hebben hier al ervaring mee).

Dag 216: donderdag 30 september (Hermanus)

We zijn al om 06.30 uur uit bed want we gaan vandaag met witte haaien duiken. Klinkt spannender dan het is want je wordt in een kooi de zee ingelaten. Je hoeft ook niet echt te duiken en gaat maar een meter met je kop onder water. Om 09.00 uur zitten we op de boot in Kleinbaai van waaruit we richting het gebied gaan waar veel witte haaien zitten. Er wordt vis in zee gegooid en dan begint het lange wachten. Maar na een half uur hebben we geluk en zwemt er een grote haai van 4,5 meter bij de boot. Marcel gaat als eerste de kooi in met vier anderen. De kooi biedt bescherming tegen de haaien want ze komen op een halve meter voorbij soms. Wat een monsters, supermooi! Anouk gaat met de tweede groep mee zodat Marcel kan filmen. De haai komt vlakbij en komt aan het oppervlakte zelfs even met zijn hoofd boven. Marcel gaat nog een tweede keer maar daarna draait de wind en zijn de haaien weg. We keren terug naar Kleinbaai waarbij we onderweg nog even een stop maken bij Dyers eiland. Hier zit een hele kolonie zeehonden waarbij er regelmatig eentje verdwijnt tussen de kaaien van een witte haai. Om 14.00 uur zijn we weer terug in Hermanus en horen we dat de auto misschien morgen klaar is.

Duiken witte haaien: 800 ZAR pp

Dag 217: vrijdag 1 oktober (Kaapstad)

De auto is nog steeds niet klaar en we zijn het wachten meer als beu. Om 15.00 uur hebben wij wel door dat de auto niet meer vandaag klaar is. En om nou heel het weekend in Hermanus te zitten! In Hermanus is verder ook niet veel te beleven. We informeren naar een leenauto maar de garage heeft geen auto beschikbaar. Bij het reisbureau hebben we meer geluk. Ze hebben nog een goedkope A-klasse auto beschikbaar tegen een weekendtarief van nog geen 20 Euro per dag. We huren de auto tot maandagmiddag, pakken onze spullen uit onze eigen auto en halen onze tassen op in het hostel. Twee uur later zijn we in Kaapstad. We gaan naar The Backpack waar we drie maanden geleden ook al gezeten hebben. Niet zo’n goede keus want we moeten ineens betalen voor de kluis. Tevens moeten wij ook de watchmen 20 rand per dag betalen om de auto in de gaten te houden?! En wat als we niet betalen?

Dorm The Backpack: 70 ZAR pp

Dag 218: zaterdag 2 oktober (Kaap de Goede Hoop)

Na een nacht slecht geslapen te hebben in een overvolle dorm met een snurkende buurman en een krakend bed, zitten we weer in de (huur)auto. Op weg naar Kaap de Goede Hoop. Kaapstad en omgeving kent soms vier seizoenen op een dag (regen, wind, zon en dat allemaal in een dag). Dat blijkt ook weer vandaag want als we uit Kaapstad wegrijden schijnt de zon, maar op de penisula is het mistig en bewolkt. De route is spectaculair, door de heuvels, langs de kust. We wandelen naar de vuurtoren en vanaf de rotsen zien we twee walvissen in het water dartelen. Om 17.00 (na zes uur rondrijden) keren we terug naar Kaapstad. Bij het V&A waterfront kopen we tickets voor de boot naar Robbeneiland. Morgen om 12.00 uur vertrekken we.

Entree Kaap de Goede Hoop: 35 ZAR pp

Dag 219: zondag 3 oktober (Robbeneiland)

Na het ontbijt rijden we naar het Waterfront waar we op de boot stappen naar Robbeneiland. Met een bus rijden we over het eiland waar tot 1991 misdadigers gevangen werden gehouden. Opvallend is dat de politieke gevangen in het zwaarbeveiligste gedeelte zaten. Er zijn wel mensen ontsnapt van het eiland waar o.a. Nelson Mandela meer dan 20 jaar vast heeft gezeten. Bij de gevangenis krijgen we een rondleiding van een ex-gedetineerde. Je kunt merken dat deze man nog steeds verbitterd is over zijn gevangenschap, meerdere malen herinnerd hij er ons aan dat onze boot naar de vrijheid (terug naar het vaste land) om 15.00 uur vertrekt. Robbeneiland is indrukwekkend en het is opnieuw onbegrijpelijk dat de wereld zo lang heeft toegekeken. Net als in Cambodja, Joegoslavië, Rwanda, etc. Om half vier zijn we terug op het vaste land. We gaan nog even shoppen bij het Waterfront voordat we terugkeren naar het hostel.

Ticket Robbeneiland: 150 ZAR pp

Dag 220: maandag 4 oktober (Hermanus)

Vandaag moet de auto klaar zijn omdat we nog maar twee dagen hebben voordat we naar huis terugkeren. We gaan eerst naar Universal Freight om onze chief chairs uit Malawi te versturen. Een uur later en 150 Euro minder staan we weer buiten. Onze volgende stop is het garagebedrijf waar ze de cilinderhead naar toe hebben gestuurd vanuit Hermanus. Surprise, die cilinderhead is nog niet klaar! We leggen uit dat we binnenkort vertrekken en dat we de auto vandaag klaar moeten hebben. Ze gaan meteen aan de slag terwijl wij een boekje lezen en een kopje koffie drinken. Een uur later is de cilinderhead klaar en wij zijn weer onderweg naar Hermanus. Bij de garage wacht ons nog een verrassing. Ze zijn vergeten de nokkenas te bestellen! Zucht……….Afrika. Morgen is de auto klaar! Daar nemen wij dus geen genoegen mee en uiteindelijk vinden ze een andere Opel waar ze de nokkenas uit kunnen halen. Om zes uur is de auto eindelijk klaar!! Als de rekening betaald moeten worden antwoorden wij dan ook: Die betalen we morgen! We overnachten weer bij Hermanus Backpackers. Richting Kaapstad moeten we door de bergen en daar kan het behoorlijk mistig zijn.

Dag 221: dinsdag 5 oktober (Kaapstad)

Om half tien rijden we terug naar Kaapstad, naar Waterkant Road. Hier bevind zich een tweedehandszaak in kampeerspullen en wij verkopen daar onze campingstoelen, koelbox en nog wat spullen. Daar krijgen we een bekeuring voor het fout parkeren. Maar liefst 300 rand terwijl we aan het 'lossen' zijn. We lachen erom want morgen vertrekken we toch en we betalen dus echt niet! Onze volgende stop is Wayne Motors. Aangezien we nog maar een dag hebben om de auto te verkopen besluiten we gebruik te maken van de Buy Back Garantee die we drie maanden geleden met Wayne hadden afgesproken. Er is alleen echter een probleempje, Wayne is bijna failliet en heeft geen cash geld om ons terug te betalen. Hij kan het eventueel wel op de creditcard storten maar daar trappen wij niet in, wij willen cash geld zien. Hadden wij vorige week niet een grapje gemaakt over het feit dat Wayne misschien wel failliet zou zijn als wij terug waren in Kaapstad? We rijden naar een autohandelaar in District Six, hij wil eventueel 16.500 rand (1.500 rand minder dan bij Wayne) terug geven. We besluiten morgen de auto naar Wayne te brengen, als die geen geld heeft kunnen we de auto nog altijd naar District Six brengen. We nemen een kamer bij Cape Town Backpackers op New Church Street. Een betere keus als The Backpack, minder massaal en een stuk gezelliger. Onze laatste avond in Kaapstad brengen we door in het Waterfront, we eten wat en duiken vroeg ons bed in.

Cape Town Backpackers: 220 ZAR

Dag 222: woensdag 6 oktober (Kaapstad)

Als we ’s ochtends zitten te ontbijten komen er twee mannen binnen die interesse hebben in de auto. Na even onderhandelen komen we op een prijs voor 19.000 rand uit. Nog altijd meer dan bij Wayne waar we 18.000 rand terug krijgen (mits hij geld heeft). We geloven niet echt dat ze interesse hebben maar als Marcel ze volgt op straat wandelen ze toch echt de bank binnen. We hebben afgesproken dat ze om 11.00 uur terug zijn met het geld, anders brengen we de auto als nog naar Wayne. Om 11.05 zijn ze terug met het geld. De papieren zijn snel geregeld en om 12.00 uur zijn ze weg met de auto. We brengen het papierwerk in orde en om 12.00 uur, zeven uur voor vertrek naar huis, is de auto verkocht. We bellen de Absa bank en vragen of ze de rands kunnen omwisselen naar Euro’s. Geen probleem, er is genoeg op voorraad en we hoeven alleen ons paspoort en ticket mee te nemen. We pakken een taxi naar bank maar als we daar aankomen kunnen we niet wisselen. Ze moet pinbonnen hebben van drie maanden geleden. Had je dat niet kunnen zeggen over de telefoon? We keren terug naar het hostel, voor niks 40 rand uitgegeven aan de taxi. En dat geld mochten we niet declaren bij de bank, we hebben het nog geprobeerd. We worden om 16.00 uur opgehaald naar de luchthaven. Bij de controle moeten we een aansteker inleveren, we hebben er namelijk drie bij en we zijn met zijn tweetjes. We mogen de aansteker zelfs niet in onze grote tassen doen. Stom, want we hebben een tas met zware stenen beeldjes bij en Anouk heeft in haar handbagage een glazen lamp zitten. Die mogen wel blijven zitten. We passeren de douane, gaan onze tax refund terughalen (bedragen boven de 250 rand kun je 14% tax op terug vragen) en wisselen (eindelijk) ons geld. Om half acht vertrekken we keurig op tijd richting Londen.

Airport shuttle: 150 ZAR (2 personen)  

Dag 223: Donderdag 7 oktober (Amsterdam)

Na een voorspoedige vlucht naderen we rond 07.00 uur Londen waar we overstappen op een vlucht naar Amsterdam. Helaas lopen we wat vertraging op, het is zo druk in de lucht dat er nog 25 wachtenden voor ons zijn. Als we uiteindelijk geland zijn hebben we nog maar een half uur om onze vlucht naar Amsterdam te halen. Maar alles zit mee en net op tijd zitten we in het vliegtuig. En zelfs onze bagage heeft het gehaald want als we even later geland zijn in Amsterdam zien we onze bagage op de band liggen. Zo, wij zijn compleet, maar waar is ons ontvangstcomité? We wandelen naar de aankomsthal en besluiten maar even te bellen, tja, die staan dus in de file. Welkom in Nederland, land van de tulpen, windmolens en files, heel veel files!

Pakket Kaapstad - Amsterdam

Tips voor het kopen van een auto in Afrika

Voor degene die (net als wij) van plan zijn een auto te kopen in Afrika om daarmee het Afrikaanse continent te gaan verkennen volgen hieronder wat tips.

·        Afhankelijk van de periode dat je een auto nodig hebt kun je de overweging maken om een auto te kopen of te huren. Voor een huurauto betaal je ook al gauw 600 Euro per maand en mag je niet verder dan Namibië, Botswana en Mozambique (afhankelijk van de maatschappij).

·        Auto’s zijn het goedkoopst in Zuid-Afrika (mede door de twee grote aanvoerhavens: Kaapstad en Durban). Hoe verder je weg bent van Zuid-Afrika, hoe duurder de auto’s worden.

·        Koop een auto waarvan je zeker weet dat ze er overal onderdelen van hebben zodat je niet (zoals wij dus, drie weken in Dar es Salaam op onderdelen zit te wachten). Gangbare merken zijn Toyota en Landrover.

·        Wij kochten zelf onze auto in hartje Kaapstad, maar achteraf bleek dat de auto’s een stukje buiten Kaapstad veel goedkoper waren. In de wijk Brakkenfeld vonden wij een autodealer die al goede auto’s had staan voor een slordige 10.000 rand minder. Eventueel kun je de auto dan later weer verkopen in Kaapstad zelf (bijvoorbeeld in District Six). Dikke kans dat je er daar meer voor terug krijgt. Particulier verkopen is eigenlijk nog altijd het beste, maar dat lukt niet altijd.

Zuid-Afrika in het kort!