Voor een Euro krijg je op dit moment 50 Thaise Baht.

Dag 664: woensdag 28 december (Bangkok)
Precies om vier uur zijn we in Bangkok. Samen met Yvonne stappen we in een taxi richting Koh San Road. Er is plaats in het Rabuttri Village Inn hotel maar de kamers moeten nog schoon gemaakt worden, of we een uurtje kunnen wachten. We gaan ontbijten en om zes uur duiken we ons bed in. Na een paar uurtje slapen vertrekt Anouk om 12.00 uur naar de tandarts terwijl Marcel wat gaat winkelen en op zoek gaat naar een ticket om naar huis terug te gaan. In China heeft Anouk een stuk van haar tand afgebroken en nu blijkt dat het probleem groter is dan we aanvankelijk dachten. Het stuk wat afgebroken is, is te groot en er zit ook nog een ontsteking in Anouks tand. Dat wordt thuis dus een wortelkanaalbehandeling en waarschijnlijk een kroon. Het feest is weer compleet!

Dag 665: donderdag 29 december (Bangkok)
Tijdens het reizen door de Filipijnen was het idee al ontstaan om terug te keren naar Sri Lanka. We willen graag met eigen ogen zien hoe de situatie daar nu is, een jaar na de tsunami en bovendien willen we nog wat mensen opzoeken die ons destijds geholpen hebben. In eerste instantie leek het geen optie om via Sri Lanka terug te gaan naar huis, twee aparte tickets werd een duur grapje. Totdat we gisteren een ticket vonden met een stop over in Colombo. Als we een stop over hebben in Colombo dan kunnen we ook langer blijven. De beslissing was snel gemaakt, we gaan terug naar Sri Lanka. Op 9 januari vliegen we naar Colombo en op 25 januari vliegen we dan naar huis. We zijn dan bijna twee jaar op reis geweest en het wordt dan ook wel tijd om naar huis te gaan. We regelen ook nog even een ticket om vanavond met een door te reizen naar Koh Lanta. De vorige keer dat we op Koh San Road waren hadden we nog een cultuurschok (dat was in mei 2005, na reizen door Birma en Nepal en India). Nu voelen we ons meteen thuis en zoals Marcel dan zo mooi zegt: Die apenlanden (Laos) zijn leuk, maar een beetje civilisatie is ook mooi!

Toeristenbus Koh Lanta incl bootticket: 800 Bath

Tip: het is de moeite waard om even de ticketprijzen op Koh San Road te checken, soms zijn ze goedkoper dan via internet. Wij hebben zelf geboekt via Youth Travel, tegenover Sunset Street (dat is het gebouw waarin Starbucks Coffee zit). Keurig netjes geholpen en het ticket was binnen een uurtje binnen.

Dag 666: vrijdag 30 december (Koh Lanta)
Gisterenavond hebben we ons om half zes gemeld bij het toeristenburo. Normaal reizen we door Thailand met het lokale vervoer maar ook de Thaise bevolking heeft een paar dagen vrij rond nieuwjaar en we vermoeden dat al het vervoer richting het zuiden wel vol zal zitten. We maken kennis met de efficientie van de Thai. In principe zou het systeem best kunnen werken, alleen die farangs (wit persoon) die willen niet meewerken. We worden opgehaald bij het toeristenkantoor en krijgen een groene sticker op ons t-shirt. Ons ticket wordt omgewisseld voor een stukje karton met daarop de tekst: Koh Lanta/2 personen. Met zijn allen lopen we naar de hoofdstraat waar alle bussen geparkeerd staan die naar het zuiden rijden. Honderden mensen met groene en rode stickers, we voelen ons een beetje een Chinese toerist. Terwijl wij op onze bus wachten komen er steeds meer mensen bij. We zijn duidelijk niet de enige die naar het strand willen. Na drie kwartier wachten worden we in een bus geladen. Halverwege het gangpad hangt een laken zodat je er niet door kunt, die stoelen zijn gereserveerd, dat is duidelijk! Toch wil bijna elke farang die binnen komt op een van die stoelen zitten. Die Thai die alles regelt moet onderhand grijze haren van die farangs krijgen. Met een halfvolle bus rijden we naar het treinstation, daar staan zo mogelijk nog meer mensen te wachten op een bus richting het zuiden. Alle treinen zitten namelijk vol! Met een overvolle bus rijden we uiteindelijk om acht uur Bangkok uit. ‘s Ochtends om zes uur zijn we in Surantani. Daar wordt ticket nummer 2 gewisseld voor een bootticket (denken wij). In Surantani moeten we ons opnieuw melden bij een kantoortje en dan wordt je verteld hoe laat de bus komt naar Phuket, Krabi of boten naar Koh Samui. Buiten staat een bus met daarvoor een klein Thais mannetje die elke twee seconden ‘Phuket’ roept. En om de paar minuten komt er een farang aanzetten, wijsend naar de bus: Krabi? Je ziet hem elke keer weer zuchten om die farangs. Na twee uur rijden zijn we in Krabi waar we ticket nummer 3 omwisselen voor nummer 4. Inmiddels hebben we ook een roze sticker ontvangen bij de vorige stop met daarop Krabi (we zitten helemaal volgeplakt nu). We moeten een uurtje wachten op de bus naar de haven. Maar als de bus arriveert is het gezeik niet van de lucht, het is een gewone pick up truck en daar zijn sommige farangs het niet mee eens. Zucht, wat een problemen! Volgende keer weer gewoon een lokale bus! Bij de haven mogen we nummer 4 inwisselen voor ticket nummer 5. Het is maar goed dat Thailand zo veel bomen heeft, we hebben al een halve boom aan tickets verwerkt. In Krabi hebben we vooraf een bungalow geboekt en we worden opgehaald in de haven. De bungalow is aardig, het strand valt tegen. Veel rotsen, weinig zand, mede doordat het eb is. We huren een brommertje en gaan even rond het eiland crossen. Koh Lanta is niet zo heel groot en heeft maar twee wegen. Ook Koh Lanta is vorig jaar getroffen door de tsunami. Zo op het eerste gezicht is daar weinig van te merken maar als je beter kijkt zie je op sommige plaatsen nog puin liggen of een wc pot overeind staan terwijl de rest van de bungalow weg is.

Lanta New Coconut Resort: 300 Bath

Dag 667: zaterdag 31 december (Koh Lanta)
Met de brommer rijden we naar het zuidelijkste puntje van Koh Lanta. Hier liggen een paar prachtige baaien met wit zand en nauwelijks mensen op het strand. Dit in tegenstelling tot Long Beach waar je meer kinderwagens ziet dan bij de Prenatal winkel en meer kinderen per vierkante meter dan in een kinderdagverblijf! Het lijkt daar een beetje op een zondag in Scheveningen als het 35 graden is. 's Avonds is er voor Oud en Nieuw van alles georganiseerd. Wij doen mee aan de barbeque bij ons guesthouse maar het feestje daarna is niet echt gezellig. We besluiten even over het strand te wandelen en zo belanden we bij de buren waar het hartstikke gezellig is. We lachen er vaak om dat niks op tijd gaat in Azië en met Oud en Nieuw is het al precies hetzelfde. Om vijf voor twaalf hebben ze twee deuren verderop al Nieuwjaar en wij rond 24.00 uur, weer een stuk verder zijn ze tien minuten te laat! Ze hebben natuurlijk niet die geweldige RTL-klok die wij elk jaar op televisie zien. Anouk houdt het na een paar uur voor gezien terwijl Marcel nog wat kroegen langs gaat op het eiland.

Dag 668: zondag 1 januari (Koh Lanta)
Het is nogal laat geworden vannacht, of beter gezegd, vanochtend. Pas om 13.00 uur is Marcel uit bed en we brengen de rest van de middag op het strand door. We boeken nog een snorkeltripje voor de volgende dag en de rest van de middag doen we helemaal niks, behalve lekker eten. Het lijkt dus een beetje op Nieuwjaarsdag thuis, beetje rondhangen en vooral veel eten!

Dag 669: maandag 2 januari (Koh Phi Phi)
Om 07.00 uur 's ochtends loopt de wekker af voor ons snorkeltripje. Maar een blik naar buiten leert ons dat het vandaag geen snorkelweer is. Het regent, en niet zo'n beetje ook. We hebben de laatste dagen al veel regen gehad, niet normaal voor dit seizoen want het zou het droge seizoen moeten zijn. We annuleren de snorkeltrip en maken er een reisdag van, we vertrekken naar Koh Phi Phi. Ook Koh Phi Phi is getroffen door de tsunami maar als je op Phi Phi arriveert vraag je je af: Welke tsunami? Er is hard gewerkt het afgelopen jaar aan de wederopbouw van het eiland. Op het eerste gezicht lijkt alles weer normaal. Rechts van de pier is alles opgebouwd, hotels, restaurants, winkels en internetcafe's. Voor de toerist is alles weer beschikbaar. Links van de pier staan een paar grote resorts. Hier is men nog volop bezig met het opknappen en deze resorts zijn ook nog niet geopend. Een stukje verder op het eiland wonen de lokale mensen, in golfplaten huizen!? De onvrede onder de mensen op Phi Phi is groot, want voor de toeristen is alles opgebouwd maar voor de lokalen gebeurd er weinig. Het is aan de ene kant logisch dat ze voor de toeristen alles weer opbouwen, dat is tenslotte de grootste inkomstenbron voor het eiland. Daarmee worden ook weer banen gecreëerd. Maar dat er voor de lokalen vervolgens weinig wordt gedaan is frustrerend. De toeristen zijn Phi Phi in ieder geval niet vergeten, het is er bomvol! Er lijken meer mensen op Phi Phi te zijn dan op Koh Lanta zelfs.

Guesthouse Phi Phi Dream: 700 Bath
Niet echt bijzonder maar het is was op dit moment de enige goedkope optie op het eiland. Tijdens het hoogseizoen gaan de prijzen op Phi Phi namelijk flink omhoog, soms betaal je 3x zo veel ten opzichte van het laagseizoen.

Dag 670: dinsdag 3 januari (Koh Phi Phi)
Marcel gaat duiken en Anouk gaat mee op de boot om te snorkelen. We gaan eerst naar een baai vlakbij Phi Phi. Als we daar arriveren zijn er twee boten, na een uur liggen er 20 boten! Dagtochten vanuit Phi Phi, Koh Lanta, Krabi en Phuket. De baai is stampvol. Gelukkig is het op de tweede divesite een stuk rustiger. Het snorkelen is hier niet echt bijzonder maar Marcels tweede duik was supermooi, zelfs nog een paar haaien gezien. Het weer zit echter nog steeds nog niet mee, elke dag wel even een stortbuitje en het is vaak bewolkt. Jammer, want de visibility is daardoor op dit moment ook niet zo goed.

Duiken: 2200 Bath (voor twee duiken incl. lunch)
Snorkelen: 600 Bath (als je met de duikboot mee gaat)

Dag 671: woensdag 4 januari (Koh Phi Phi)
Marcel gaat vandaag weer duiken en is al op om acht uur 's ochtends de deur uit. Anouk besluit vandaag niet mee te gaan, ook lekker even een dagje rust. Ik wandel naar het viewpoint van waaruit je een mooi uitzicht hebt op Koh Phi Phi. Hier zie je ook duidelijk de 'gaten' die de tsunami op het eiland heeft veroorzaakt. Veel lege plekken waar niet meer wordt gebouwd omdat de overheid alleen maar resorts wil. Toch is Koh Phi Phi nog steeds een prachtig mooi eiland met geweldig strand. Vandaag zijn we ook begonnen met onze actie voor Sri Lanka. Via onze site proberen we geld in te zamelen voor Sri Lanka om op die manier iets terug te doen voor de mensen die ons daar geholpen hebben. Meer over deze actie kun je lezen onder: http://www.trotters.nl/Reisverlagen/verslagen/SrilankaHelp.htm

Dag 672: donderdag 5 januari (Koh Phi Phi)
Eindelijk tijd om op het strand te liggen. Na een paar pittige buien is het vandaag voor het eerst droog en heet! Meteen 38 graden. Op het strand is het druk met dagjesmensen uit Krabi en Phuket, met zijn allen opgepropt in een speedboot. Wij hebben ons al voorgenomen nooit meer in het hoogseizoen naar de Thaise stranden te gaan. Te druk en te duur! 's Avonds boeken we een ticket naar Bangkok. Marcel wil weer met de toeristenbus omdat hij bang is dat de lokale bussen vol zitten. Bij het eerste kantoor staat een bordje bus Bangkok: 450 Bath. Maar ze verkopen ons doodleuk een ticket voor 600 Bath?! De bus zit vol en we moeten maar een duurdere bus pakken vind deze dame. We besluiten nog even verder te zoeken en vinden uiteindelijk een busticket voor de bus van 450 Bath (die dus niet vol bleek te zitten). Daarna gaan we nog even winkelen, nog steeds een van de beste manieren om de lokale economie te steunen. De mensen willen graag verkopen en vragen geen belachelijk hoge prijzen, en veel toeristen willen niet afdingen gezien de situatie van veel mensen op dit eiland.

Dag 673: vrijdag 6 januari (Bangkok)

Marcel gaat ‘s ochtends nog even het viewpoint beklimmen en na deze inspanning stappen we om 14.00 uur op de boot naar Krabi. In Krabi worden we opgehaald met een klein busje dat ons naar Surantani brengt. Daar mogen we nog ruim een uur wachten op de bus naar Bangkok. Ondertussen kunnen we mooi internetten en in het restaurant eten bij het toeristenbureau. En al die mensen maar wachten op de bus (en klagen). Om 21.00 uur ‘s avonds stappen we dan eindelijk in de bus, op weg naar Bangkok. De volgende ochtend zijn we keurig op tijd in Bangkok maar helaas moeten we in het hotel wachten op een kamer. We gaan ontbijten en dan ontdekt Anouk dat er spullen uit haar tas zijn gejat in de toeristenbus!!! Erg zielig hoor, als je zo moet reizen door van andere mensen spullen te jatten. We hopen dat de dief van zijn ‘zuurverdiende’ centjes magic mushrooms koopt (en een slechte trip van 15 dagen krijgt), of zich lekker gaat bezatten (en een alchoholvergiftiging oploopt) of misschien koopt hij wel een enorme zak wiet (en wordt hij door de Thaise politie gepakt).

Dag 674: zaterdag 7 januari (Bangkok)

Eerst naar het politiebureau, vlakbij Khoa San Road. Midden in de toeristenwijk maar ze spreken geen woord Engels. Anouk wordt doorverwezen naar de toeristenpolitie, vijf kilometer verderop. Dat blijkt het verkeerde adres te zijn dus maar weer in een taxi gesprongen. Als Anouk uiteindelijk bij het goede adres arriveert, blijken ze ook daar geen woord Engels te spreken. Zucht…. Anouk moet haar verhaal aan iemand over de telefoon vertellen en er wordt een rapport geschreven. Terug bij het hotel gaan we heerlijk aan het zwembad liggen. Daarna pakken we de watertaxi en de skytrain naar Siam Square waar we nog even gaan winkelen.

Dag 675: zondag 8 januari (Bangkok)

Vandaag weer een dagje zwembad en winkelen. Ook nog even een bezoek gebracht aan de kapper. ‘s Avonds bellen we even naar huis. Dit zal de laatste keer zijn want over dik twee weken zitten we weer thuis voor de buis.

Thailand in het kort!