Een euro is ongeveer 120 sri lankaanse rupees.

Dag 676: maandag 9 januari (Negombo)

We vliegen om 21.00 uur vanavond naar Sri Lanka en moeten nog van alles regelen. Het helpt niet dat Anouk twee broeken heeft besteld die voor zes uur vanavond klaar moeten zijn. Elke keer als Anouk bij die winkel binnen loopt hebben ze een ander smoesje. Uiteindelijk zijn om kwart voor zes de broeken klaar. We rijden met de airportbus (wat dus een propvolle taxi is dit keer omdat ze maar vier personen hebben) naar het vliegveld. Onze piloot heeft vandaag zijn eerste vliegles, we maken een wat hobbelige start. De vlucht is perfect, lekker rood wijntje, gin tonic erbij, videospelletje spelen. Jammer dat de vlucht maar drie uur duurt. De landing is al net zo belabberd als de start. Vol op de rem en ineens rechts afslaan, terwijl we nog honderden meters landingsbaan over hebben?! We pakken een taxi naar Negombo waar alles al dicht is omdat het inmiddels midden in de nacht is. Gelukkig krijgen we nog iemand wakker bij Ocean View en om 01.00 uur plaatselijke tijd ploffen we in bed!

Hotel Ocean View: 1200 rp

Dag 678: dinsdag 10 januari (Negombo)

Na lang uitslapen gaan we op zoek naar wat ontbijt. Het is inmiddels ook bijna lunchtijd dus pakken we maar een frietje speciaal! Soms wel fijn om even in een plaats te zijn waar veel Nederlandse toeristen ons voor zijn geweest. We gaan informatie inwinnen voor treinkaartjes naar Anuradhapura en besluiten uiteindelijk een motor te huren. We willen de oude steden bezoeken en dan zullen we ter plaatse toch een fiets of brommer moeten huren om alle bezienswaardigheden in de omgeving te verkennen. Bovendien hebben we niet zo heel veel tijd om alles te zien omdat we wat langer in Unawatuna willen blijven. Na wat onderhandelen huren we een motor voor 95 Euro voor vijf dagen. Elke dag extra kost tien Euro per dag. Vervolgens stappen we in een riksjaw naar Negombo Town en dan lijkt het net of we weer in India zijn. Vrouwen in gekleurde sari’s, allemaal weer een stip op hun voorhoofd, kopjesschuddende mensen, verkeer dat kriskras door elkaar heen rijdt en overal die geur van specerijen. Wat een verschil met degelijk Thailand! Geweldig! Een vreemde mengelmoes van hindoestanen en budhisten en daartussen wat christelijke kerken (daarnaast kent Sri Lanka ook een groot aantal moslims, het is hier echt een vreemde mengelmoes van mensen). We kijken een paar uur rond in Negombo Town, vergapen ons aan alle mensen, dieren en vormen van (overvol) transport die we door heel de stad zien. We gaan lekker wat snacks eten en lange tijd op zoek naar een pinautomaat. En verdwalen, de weg vragen en weer twee verschillende antwoorden krijgen?! Terug in Negombo (Lewis Place) gaan we nog even op het strand kijken. Niet heel erg bijzonder, veel resorthotels en veel Duitse vakantiegangers. We gaan een uurtje slapen (nog moe van onze vlucht uit Bangkok) en daarna avond eten. Heerlijke kip curry met rijst, waarbij we allerlei kleine schaaltjes met groente op tafel krijgen als bijgerecht.

Dag 679: woensdag 11 januari (Anuradhapura)

Onze eerste dag motorcrossen vandaag en we hebben 200 kilometer voor de boeg. Helaas zit het weer niet erg mee, na de lunch begint het te spoelen en als we tegen vijven in Anuradhapura arriveren zijn we door- en doornat. Het rijden viel reuze mee, de wegen hier zijn niet erg druk maar de lokale weggebruikers hebben soms wat moeite met de verkeersregels!? Regelmatig hebben we ook koeien en geiten of slapende honden op de weg, maar die weten we allemaal te omzeilen! Ook onderweg zie je heel goed de diverse godsdiensten in Sri Lanka, we passeren een moskee, een kerk of pagodes. Verder is het landschap niet echt spectaculair aan de westkust.

Lake View guesthouse: 650 rp

Dag 680: donderdag 12 januari (Anuradhapura)

We verslapen ons een beetje en zijn pas om 10.00 uur uit bed. We willen vandaag Anuradhapura en een stad 12 kilometer verderop bezoeken. Een vol programma en we zullen dus een beetje haast moeten maken. Helaas zijn er twee factoren die niet meewerken. A) het weer, B) de Sri Lankaanse medemens. Om bij die eerste te beginnen, het regenseizoen is laat van start gegaan, december was droog, nu regent het al sinds 1 januari. Het plenst regelmatig, soms zelfs stortbuien en we moeten regelmatig schuilen. En dan zijn er nog de Sri Lankanen. Ze staan bekend om hun gastvrijheid maar wij noemen het gewoon een stel praatjesmakers! Heel veel mensen spreken Engels en willen graag kletsen. Bij het toeristeninformatiecentrum moeten we op ons gemak gaan zitten en legt hij ons van alles uit over de omgeving. Vervolgens gaan we bij het Archeologisch museum een triangle ticket kopen voor alle sites tussen Anuradhapura en Kandy. Daar ook weer een praatje maken en even snel door het museum kijken (wij hebben nooit veel interesse in oude potten). We gaan snel wat sites bekijken, voornamelijk de stupa’s, voordat het opnieuw begint te plensen. En overal weer een praatje maken, zelfs de agent aan wie we de weg vragen wil van alles weten. Na de lunch is het weer even droog en rijden we naar een site 10 kilometer verderop. Op een heuvel staat daar een stupa en vanaf de heuvel heb je uitzicht op Anuradhapura. We besluiten niet naar boven te klimmen, donkere wolken pakken zich alweer samen en we keren terug naar ons hotel. Daar heeft de eigenaar weer heerlijke kip curry voor ons klaar gemaakt!

Dag 681: vrijdag 13 januari (Polonnaruwa)

Vrijdag de dertiende brengt ons geen geluk, alleen maar meer regen. We zijn ’s ochtends vroeg op, maar kunnen nog niet gaan rijden. Er valt een bui uit de lucht, niet normaal. Nog nooit zo’n vreemd regenseizoen meegemaakt. Normaal valt er dan een buitje van een uur, nu regent het bijna constant. Na het ontbijt wachten we nog een half uur en dan is het even droog. We rijden naar Polonnaruwa en stoppen onderweg in Ritigala. Dit is een oud klooster (of wat er nog van over is), midden in de jungle. Het zal normaal gesproken best mooi zijn maar het zijn stenen trappen en die zijn door de regen spekglad geworden. We besluiten halverwege maar om te draaien, ook omdat het weer begint te regenen! We rijden in een ruk door naar Polonnaruwa, twee uur rijden. We besluiten maar niet meer te schuilen voor de regen en als we in Polonnaruwa aankomen zijn we dan ook zeiknat. We vinden met moeite een guesthouse, veel kamers zijn overprijst (en staan dus leeg) met koud water (we willen graag een warme douche want we zijn door- en door koud. We vinden een kamer bij Orchid, een vochtig hok maar we krijgen er een emmer heet water bij dus dat is lekker douchen. Het beste wat we kunnen vinden voor vandaag. En nu we ‘droog’ in onze kamer zitten is het buiten eindelijk opgehouden met regenen.

Orchid Guesthouse: 800 rp (geen aanrader, erg slecht)

Dag 682: zaterdag 14 januari (Kandy)

Om 07.00 uur loopt de wekker af en kijken we snel uit het raam, het is droog. Dit wordt onze Lucky Day! We vertrekken meteen naar de ruines en die zijn schitterend. De stupa’s liggen in een parkachtige omgeving met de originele muur er nog omheen. We rijden een paar uur rond en als we even later weer bij de ingang zijn, blijken we vandaag niet de enige bezoekers te zijn. Het is hartstikke druk, vooral lokale mensen. Het is namelijk weer volle maan en dan hebben ze massaal een dagje vrij in Sri Lanka. Na een snel ontbijt rijden we door naar Sigiriya. Dit is de belangrijkste heilige plaats in Sri Lanka en dat is te merken, busladingen vol lokale mensen. Het is nog steeds droog en we besluiten naar boven te klimmen. Samen met duizenden lokale mensen. Het is een behoorlijke zware klim, met steile trappen en soms kom je adem te kort. Het helpt niet dat al die lokalen weer een praatje willen maken. Op weg naar de top wordt er wel 500x gevraagd: Your country? Na een half uurtje klimmen zijn we boven. Halverwege zijn we nog even onnodig een wenteltrap op en af gegaan om wat rotsschilderingen te zien. Het uitzicht bovenop is geweldig, de ruines stellen niet veel voor. We wandelen weer naar beneden en stappen op de motor om 200 meter verderop weer stil te staan. We hadden de brommer geparkeerd op de parkeerplaats, er was nergens een beveiligde plaats. Ze hebben dus met de motor zitten klooien, een bekende truc. Als we net van de motor afstappen, stopt er naast ons een bekend gezicht. Dit mannetje had nogal haast om met zijn motor van de parkeerplaats te komen toen wij vertrokken. En nu heeft hij een vriendje bij, een monteur, wat toevallig! Hij zal de motor wel even repareren! Anouk heeft het stoom al uit haar oren komen van kwaadheid maar van Marcel moet Anouk haar mond dichthouden. Binnen twee seconden heeft de ‘monteur’ het probleem gevonden en start de motor weer. Marcel gaat een testrit maken, Anouk pakt ondertussen een pen en noteert het nummer van de kentekenplaat van onze vriend en de monteur. Ze beginnen al zenuwachtig te worden. Mooi zo, zij ons naaien, wij naaien hen! Marcel komt terug van een lange testrit en Anouk loopt alvast een stukje zijn kant op. 30 meter verderop springt Anouk achterop en rijden we snel weg. Die sukkels zien te laat dat de vogels gevlogen zijn en dat ze geen geld kunnen verdienen aan hun scam. Ze stappen nog snel op hun motor maar wij zijn al halverwege Kandy. Hahahaah! We rijden naar Kandy, het is nog steeds droog, we boffen vandaag echt met het weer. Na lang zoeken vinden we een mooie en betaalbare kamer. Het is onvoorstelbaar, de prijzen die ze durven te vragen en ook hier staan veel guesthouses leeg!!

Kandy Inn: 800 rp

Dag 683: zondag 15 januari (Kandy)

We slapen uit en willen vandaag eigenlijk de omgeving van Kandy bekijken. Gisteren hadden we vanuit Polonnaruwa een mooie rit, het stuk vandaag valt tegen. We besluiten om te draaien als we in de verte een donkere lucht aan zien komen. We vermaken ons de rest van de middag in Kandy. ’s Avonds gaan we bij de Pizzahut eten, even wat afwisseling van de kip curry. Kandy is een prachtig stadje, beetje veel verkeer maar het meer in het midden van de stad met op de achtergrond de tandtempel, is prachtig.

Dag 684: maandag 16 januari (Hikkaduwa)

We vertrekken om 09.00 uur ’s ochtends uit Kandy, op weg naar Negombo. Te laat blijkt later want het verkeer is een crime. We doen er bijna drie uur over om in Negombo te komen, een afstand van 100 kilometer . We zijn blij dat we na vijf dagen en meer dan 500 kilometer de motor weer in kunnen leveren. We hebben geen zitvlak meer over. Omdat we Negombo niet zo leuk vinden besluiten we dezelfde dag nog door te reizen naar Hikkaduwa. In de bus van Negombo naar Colombo is het weer hetzelfde verhaal, iedereen krijgt zijn wisselgeld terug, behalve wij. We hebben dit al heel vaak gemerkt in Sri Lanka, we worden gezien als een rijke toerist en mensen nemen vanzelfsprekend aan dat je meer betaald dan de lokale mensen. Meer nog dan in bijvoorbeeld India, mede door het massatoerisme. In Colombo stappen we over in de bus naar Hikkaduwa. Onderweg zien we hoeveel schade de tsunami aangericht heeft en ook hier wonen mensen nog in noodgebouwen! In Hikkaduwa slapen we weer in de Curry Bowl. We hebben hier vorige keer ook geslapen maar zijn daar een dag voor de tsunami vertrokken om naar Unawatuna te gaan. We wisten al dat het personeel het allemaal had overleeft, de man herkent Marcel zelfs nog. In het gastenboek staat Marcels naam op de vorige pagina. De Curry Bowl is acht maanden dicht geweest na de tsunami. In Hikkaduwa zijn veel gebouwen weer opgeknapt of nieuwe gebouwen neergezet. We gaan ’s avonds nog wat eten bij Cool Spot, een restaurant aan de overkant van de straat. Het is een wonder dat het huisje nog overeind staat.

Curry Bowl: 800 rp

Dag 685: dinsdag 17 januari (Unawatuna)

We blijven maar een nacht in Hikkaduwa slapen en vertrekken rond de middag naar Unawatuna. Het dorp Unawatuna is maar een straat en als we daar doorheen lopen op zoek naar een guesthouse, herkennen we ons oude guesthouse. Het staat nog half overeind en is dus niet helemaal weggevaagd, zoals wij dachten. We vinden een leuke kamer met geweldig uitzicht bij Village Inn. Na een snelle douche besluiten we door het dorp te gaan wandelen. Opvallend is dat er in Unawatuna nog niet zo veel herbouwd is. Dit ligt grotendeels aan de overheid. Ooit was er een wet dat je 35 meter van het strand af moest bouwen. Die wet werd massaal overtreden. Nu heeft de regering de wetgeving verscherpt en naar 100 meter vanaf het strand opgerekt. Hierdoor vinden zij dat ze de mensen die binnen 100 meter vanaf het strand wonen geen recht hebben op een financiele vergoeding voor hun huis. We wandelen naar ons oude guesthouse, Perama, tegenover Full Moon Resort. Hier zijn we destijds ontsnapt aan de tsunami. Alleen de muur van onze kamer is weggespoeld en de opening waar Anouk doorheen is gespoeld is ook niet erg groot. We beseffen opnieuw dat we heel veel geluk hebben gehad. We wandelen de achtertuin in en belanden bij het huis waar ze ons uit het water hebben gehaald en een sarong hebben gegeven. Als we ons verhaal vertellen gaat de vrouw haar broer halen, hij heeft ons destijds uit het water gehaald en herkent Marcel nog. Na dit weerzien wandelen we naar de Blue Swan Inn waar de eigenaar Russell ons meteen herkent. Als we na een uurtje terug lopen naar ons guesthouse komen we Sagara, de oude eigenaar van ons guesthouse tegen. We gaan samen met hem wat Arak drinken. We hadden na de tsunami via via een boodschap achtergelaten maar die is dus nooit aangekomen. Sagara dacht dat wij omgekomen waren in de tsunami. Het feit dat wij in zijn guesthouse verbleven (wij waren de enige gasten op dat moment) heeft wel zijn leven gered. Hij was namelijk onderweg naar Galle om brood te halen voor ons ontbijt.

Dag 686 t/m 691: woensdag 18 januari t/m maandag 23 januari(Unawatuna)

De laatste week van onze wereldreis is inmiddels ingegaan en dat is toch wel een heel vreemd idee. Raar als je bedenkt dat dit binnenkort allemaal voorbij is. Dat je elke avond in hetzelfde bed slaapt en weer van negen tot vijf tussen vier muren mag gaan zitten. We zijn zo gewend geraakt aan deze manier van leven en de vrijheid die we hebben, het zal straks echt heel erg wennen worden. Hoe sluit je nou zo’n reis af? We proberen vooral te genieten en een beetje tot rust te komen. Ondanks het feit dat we terug zijn op de plek waar we in de tsunami belanden, ruim een jaar geleden, valt er ook nog wat te genieten. Het heerlijke eten, lekker een boekje lezen op het strand, heel veel verse vis eten. Het doet ons goed dat we terug gegaan zijn naar Sri Lanka. We hadden toch nog wat vragen rondom de tsunami. Hoe zijn we nou precies ontsnapt uit het guesthouse? Hoe ver heeft het water ons mee gesleept? Waar hebben we elkaar terug gevonden? Op veel van deze vragen hebben we een antwoord gekregen.

We gebruiken deze laatste week voornamelijk om bij te komen van al het reizen, maar een weekje is niet genoeg, misschien moeten we er nog een vakantie aan vast plakken om alles te verwerken! Reizen is soms zwaar werk. Maar deze week bezoeken we ook allerlei mensen die we ontmoet hebben en mensen die ons geholpen. We brengen een bezoek aan de tempel waar we de eerste nacht onderdak hadden gevonden. We gaan bij Janaka en zijn vader op bezoek, bij hen hebben we de tweede nacht na de tsunami doorgebracht. Samen met de monnik van de tempel bezoeken we een vluchtelingenkamp waarbij Anouk nog een dagje terug gaat om aan een aantal kinderen Engels les te geven. We weten nu ook zeker dat Anouk niet in de wieg is gelegd voor lerares, tien kinderen stil houden was al een hele opgave, laat staan een volle klas. Marcel gaat nog een dagje duiken met Submarine Dive (onthoudt deze naam). Helaas was dit niet zo’n succes. De Divemaster en de drie Tsjechische duikers hadden voor de eerste duik al een fles bier achter hun kiezen (ze zaten gewoon in de boot te drinken). Onverantwoordelijk! Het duiken was op zich ook niet echt bijzonder en na een duik heeft Marcel het dus ook voor gezien gehouden. De laatste dagen worden ook gebruikt om nog wat souveniers te kopen voor het thuisfront en voordat we het in de gaten hebben is de week om en wordt het tijd om richting huis te gaan.

Dag 692: dinsdag 24 januari (Negombo)

We vliegen morgenvroeg om 03.30 naar huis en moeten dus vandaag al richting Negombo vertrekken. Marcel heeft wat moeite met opstaan, gisteren iets te veel arak gedronken omdat het iets te gezellig was. Als we willen vertrekken bij het guesthouse vraagt de eigenaar of we misschien straks als we thuis zijn wat CD’s met Engelstalige muziek op willen sturen. Hij luistert graag muziek maar Engelstalige muziek is moeilijk verkrijgbaar in Sri Lanka. Hij heeft tijdens de tsunami zijn gehele muziekcollectie verloren maar inmiddels wel een nieuwe stereoinstallatie gekocht. Anouk gaat een kijkje nemen en wat blijkt, de stereo kan ook MP3’s afspelen. Wij hebben 20 CD-ROM’s bij met daarop MP3, totaal een slordige 200 muziekcd’s. We besluiten ze allemaal aan de eigenaar te geven, samen met een lijst wat op welke CD staat. Er is een klein probleempje, het mannetje begrijpt niet precies wat Anouk nou bedoelt met MP3. In de bus op we naar Colombo zitten we er even later nog om te lachen. Anouk heeft getracht hem uit te leggen dat op een CD-ROM twintig muziek cd’s staan, maar dat ging een beetje langs hem heen. We zien die man dus al bij zijn stereotoren in slaap vallen omdat de CD maar blijft spelen. De rit naar Colombo is behoorlijk heftig, we vragen ons nog steeds af wie je in Sri Lanka moet omkopen om een rijbewijs te bemachtigen. Rijden kunnen ze niet, tweebaansweg is regelmatig vierbaansweg en die tuk tuks slingeren overal tussendoor. We zijn blij dat we veilig in Colombo aankomen waar we overstappen in de bus naar Negombo. Om vijf uur zijn we in Negombo waar Marcel nog even snel naar de kapper gaat voordat we ons hotel gaan opzoeken. Na een uitgebreid laatste diner op het strand en een mooie zonsondergang gaan we nog een paar uurtjes slapen voordat ons vliegtuig richting Frankfurt vertrekt.

Dag 693: woensdag 25 januari (Frankfurt)

Om 01.30 staan we op en gaan met de taxi naar het vliegveld. Het is weer een systeem van lik mijn vestje! Alles moet tig keer gecontroleerd worden en een kwartier voordat de vlucht vertrekt staat er nog een lange rij voor de gate! Uiteindelijk zit alles in het vliegtuig gepropt en vertrekken we met een kwartier vertraging richting Duitsland. Wij dachten een rechtstreekse vlucht geboekt te hebben maar bij aankomst op de luchthaven bleek dat we via Parijs zouden vliegen. We vliegen dus over Duitsland richting Parijs om daar nog even twee uur te wachten (zodat het vliegtuig schoongemaakt kan worden) om vervolgens weer om te stijg en naar Frankfurt te vliegen. Uiteindelijk landen we om 13.00 uur (nederlandse tijd) in Frankfurt. Douane, paspoortcontrole en bagage ophalen gaat heel snel en een klein uurtje later zitten we al in de huurauto op weg naar Dusseldorf. Helaas zit het weer vandaag niet helemaal mee, we krijgen een behoorlijke bui sneeuw op ons dak en de A3 is zelfs afgesloten vanwege de sneeuwval. Om 17.00 uur zijn we dan toch eindelijk bij Budget Dusseldorf waar Marcels ouders en de moeder van Anouk al op ons staan te wachten. Met zijn vijven rijden we naar Dommelen (daar wonen Marcels ouders) waar we de rest van de familie zien. We storten ons natuurlijk meteen op de frikandellen en kroketten. Heerlijk!! Maar straks zullen we de Chicken Masala uit India missen!

Sri Lanka in het kort!