Dag 312: maandag 3 januari (Weg met BNN)

Doordat wij de ramp overleeft hebben, is er inmiddels veel belangstelling ontstaan voor ons verhaal. Wij werken al enige tijd mee aan het radioprogramma ‘Weg met BNN’ waarin backpackers over de hele wereld wekelijks hun belevenissen vertellen. Vanuit het ziekenhuis geven wij een interview voor de radio. Op dit moment zijn er voor BNN ongeveer 20 backpackers over de hele wereld aan het reizen, gelukkig heeft iedereen de zeebeving in Azië overleeft.

Internet: www.wegmetbnn.nl

Dag 313: dinsdag 4 januari (Omroep Brabant)

Omroep Brabant komt via BNN bij ons terecht en willen ook graag een interview. Nu hebben wij daar absoluut geen problemen mee, we snappen best dat mensen ons verhaal willen horen. Er is echter een probleem, Marcel ligt nog steeds in het ziekenhuis. Dit wordt echter snel opgelost, er komt een cameraploeg naar het ziekenhuis om opnames te maken. De opnames worden gebruikt voor het nieuws van woensdag 5 januari.

Internet: www.omroepbrabant.nl

Dag 315: donderdag 6 januari (Weer naar huis!)

Marcel mag vandaag weer naar huis. Volgens de dermatoloog is er sprake van een schimmelinfectie die goed te verhelpen is met zalf. De huidinfectie waardoor Marcels huid helemaal rood is, wordt waarschijnlijk veroorzaakt door een allergische reactie op de antibiotica. We nemen het zeker voor het onzekere en maken een afspraak bij het Havenziekenhuis in Rotterdam, zij zijn gespecialiseerd in tropische ziektes. Daar zullen we beide nog een volledig onderzoek ondergaan.

Dag 317: zaterdag 8 januari (Omroep Eindhoven)

Via Omroep Brabant komt Eindhoven FM/TV bij ons terecht. Zij hebben het gehele weekend een marathon uitzending ten bate van de slachtoffers van de zeebeving. Om 12.00 uur melden wij ons in de studio waar we live voor radio en tv verslag doen van onze belevenissen in Azië. Gelukkig is er niet alleen aandacht voor ons rampenverhaal, maar krijgen we ook de kans de gebeurtenissen na de ramp te vertellen. De hulp die we onderweg kregen van de lokale bevolking en de chaos bij de Nederlandse ambassade.

Internet: www.omroepeindhoven.nl

Dag 319: maandag 10 januari (Gemeentehuis)

Omdat we al onze spullen kwijt zijn, zijn we genoodzaakt een nieuw paspoort en rijbewijs aan te vragen. Het probleem is alleen dat iedereen je verhaal wilt horen. Op het politiebureau doen we aangifte van vermissing van ons paspoort en rijbewijs. Normaal duurt dit 10 minuten, het kost ons ongeveer een uur. Bij het gemeentehuis vragen we een nieuw paspoort en rijbewijs aan, waar we nog wel even 20 Euro extra aan leges voor moeten betalen. Bovendien wordt gewoon de oude uitgiftedatum gebruikt, dus volgend jaar kunnen we weer terug voor een nieuw rijbewijs. Beetje geldklopperij is het wel!

Dag 320: dinsdag 11 januari (Reisverzekering)

We bellen met onze reisverzekering (Elvia). De kosten van het ticket terug naar Nederland worden vergoed, dit wisten wij in Colombo al, voordat we op het vliegtuig stapten. We willen echter weer terug naar Azië en dit vormt een probleem voor de reisverzekering. Dit wordt namelijk alleen gedaan bij overlijden van familie of als er probleem zijn met de eigen woning in Nederland. Volgens Elvia hadden wij niet terug naar Nederland terug hoeven te keren, maar moesten wij ter plaatse een noodpaspoort aanvragen en dan verder reizen. We proberen ze uit te leggen dat we verplicht werden gesteld terug te keren naar Nederland en dat we geen noodpaspoort kregen. Omdat dit de eerste keer is dat er een ramp van zo’n enorme omvang, waarbij veel toeristen betrokken waren, plaats heeft gevonden, zijn er ook bij Elvia veel vraagtekens. Er wordt druk overleg gepleegd met supervisors maar ze komen er niet uit. We moeten maar een ticket kopen en dan declareren. Omdat we dan waarschijnlijk helemaal naar ons geld kunnen fluiten besluiten we een klacht in te dienen. Hierover krijgen we volgende week meer te horen.

Dag 321: woensdag 12 januari (Vinger aan de Pols)

Hilversum heeft ons ontdekt. We worden benaderd door Vinger aan de Pols of wij mee willen werken aan een programma over de emotionele gevolgen van zo’n ramp. Aangezien wij beiden ook met dit onderwerp worstelen lijkt het ons een goed idee om hieraan onze medewerking te verlenen. Tot op heden ondervinden wij geen lichamelijke klachten (denk hierbij aan concentratieproblemen, slecht slapen, etc.) maar wat niet is kan nog komen. Er zijn mensen die 10 jaar na dato nog psychische klachten ondervinden. De opnames zijn ’s middags en wordt ’s avonds direct uitgezonden op Nederland 2. Het is prettig om met lotgenoten te praten, je hebt aan een half woord genoeg en veel dingen zijn heel herkenbaar voor ons. Zowel de gebeurtenissen tijdens en na de ramp, maar ook de emotionele nasleep. Ieder mens zit (gelukkig) anders in elkaar en iedereen lost het ook op zijn of haar eigen manier op.

Internet: www.avrogezondheid.nl/vingeraandepols

Voor slachtoffers van de zeebeving in Azië is er door het UMC Utrecht een website in het leven geroepen: www.tisei.org. Ook mensen die een dierbare verloren hebben in de zeebeving kunnen op deze site terecht voor advies.

Dag 322: donderdag 13 januari (Havenziekenhuis Rotterdam)

In plaats van een wereldreis zijn we deze week bezig met een rondje Nederland. Vandaag begeven we ons naar Rotterdam. We leggen ons probleem voor aan de tropenarts en eindelijk krijgen we het gevoel dat onze klachten serieus worden genomen. We mogen maar liefst 12 buisjes bloed afstaan voor onderzoek. Over twee weken krijgen we de uitslag van dit onderzoek.

Dag 323: vrijdag 14 januari (Eindhoven)

Telefoon voor Marcel, vanuit het Maxima Medisch Centrum. De urine die hij tijdens zijn verblijf in het ziekenhuis heeft ingeleverd blijkt bloed te bevatten. Geen goed teken en meteen worden er allerlei onderzoeken opgestart. Beetje achterlijk dat ze er pas na twee weken achterkomen, want als we het Tropenziekenhuis in Rotterdam bellen blijkt Marcel gisteren een schoon plasje ingeleverd te hebben. Zucht, zo blijven we natuurlijk bezig. Marcel besluit toch ook maar de onderzoeken van de uroloog in gang te zetten, wie weet wat ze nog vinden.  

Dag 326: maandag 17 januari (Eindhoven)

Een drukke dag vandaag, we moeten nog van alles regelen en ook moet Marcel vandaag 3x naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken op verschillende tijdstippen. Bepaalde tropische ziektes zijn namelijk niet heel de dag zichtbaar in het bloed. We brengen ook een bezoek aan de Achmea Travel Clinic. Hier laten we een nieuw vaccinatiepaspoort schrijven. We hebben namelijk wel alle inentingen, maar het bewijs daarvan is weg. Gelukkig staan bij hen alle gegevens in het systeem.  

Over het algemeen slapen we redelijk en hebben we geen klachten naar aanleiding van de tsunami. Het gevoel is bij ons ook heel erg dubbel, aan de ene kant is er blijdschap dat we er ongeschonden uitgekomen zijn, aan de andere kant denken we nog regelmatig aan de vreselijke dingen die we ter plaatse hebben gehoord en gezien.  

Dag 327: dinsdag 18 januari (Nieuws uit Sri Lanka)

Van Janaka krijgen we een mailtje uit Unawatuna. Bij Janaka en zijn vader hebben we de tweede nacht na de ramp onderdak gevonden. De tempel waar wij de eerste nacht onderdak hebben gevonden geeft nu hulp aan de honderden dakloze mensen uit Unawatuna zelf. 

Dag 330: vrijdag 21 januari (Bilharzia)

Marcel mag weer eens naar het ziekenhuis, het Maxima Medisch Centrum heeft namelijk te horen gekregen van de tropenarts (van het Havenziekenhuis in Rotterdam) dat Marcel bilharzia heeft. Hij mag dus opnieuw urine in komen leveren in het ziekenhuis. Of Anouk ook bilharzia heeft is niet bekend, de rest van de uitslagen volgt volgende week.

Dag 330: vrijdag 21 januari (Bilharzia)

Marcel mag weer eens naar het ziekenhuis, het Maxima Medisch Centrum heeft namelijk te horen gekregen van de tropenarts (van het Havenziekenhuis in Rotterdam) dat Marcel bilharzia heeft. Hij mag dus opnieuw urine in komen leveren in het ziekenhuis. Of Anouk ook bilharzia heeft is niet bekend, de rest van de uitslagen volgt volgende week.

Dag 333: maandag 24 januari (verzekering)

Deze week sturen we de schadeclaim naar Elvia op. Het loopt flink in de papieren wat we zijn echt alles kwijt en alles moet vervangen worden. Elvia keert maar maximaal 2250 Euro uit, niet genoeg om alle kosten te dekken. Bovendien is het een heel gezoek naar alle bonnen, pinbetalingen, etc. van de afgelopen jaren. Ook blijkt nu dat we een nieuwe reisverzekering af moeten sluiten, al loopt onze verzekering nog een tijdje door. De reden hiervan is dat we te lang zijn thuis gebleven en de tussentijdse ziekenfondsverzekering is verlopen, dit wordt dus gezien als het einde van je reis. Bovendien moeten we allerlei nieuwe spullen aanschaffen die dadelijk niet meer verzekerd zijn omdat we al een keer hebben geclaimd. Weer meer geld door het putje dus. (650 euro)

Dag 335: dinsdag 26 januari (verzekering)

Bericht van Elvia, het ticket naar Azië wordt niet vergoed. Alleen bij sterfgevallen en als er iets mis gaat met de eigen woning wordt een ticket vergoed. Een natuurramp is dus geen reden om naar huis te keren. Wat hadden we dan moeten doen? Moeten verdrinken, hadden ze maar liefst 100.000 Euro per persoon mogen uitkeren. We denken ze toch heel wat geld bespaart te hebben maar ze willen zich niet echt coulant opstellen (hoewel ze dat wel doen als we de media moeten geloven). Het ticket van Sri Lanka naar huis wordt wel betaald door Elvia. Tegelijkertijd verschijnen er deze week berichten in de media dat er zoveel mensen frauderen met de reisverzekering. Goh, wat gek, zouden ze het misschien zelf in de hand werken?

Dag 336: donderdag 28 januari (visum India, terug aan zee en uitslag tropenziekenhuis)

We begeven ons opnieuw naar de ambassade in Den Haag om opnieuw een visum voor India aan te vragen. Aangezien we een nieuw paspoort hebben met nieuw paspoortnummer vergeten we gemakshalve te melden dat we twee maanden geleden al een visum hebben aangevraagd. En dat wordt niet gecontroleerd dus zonder problemen krijgen wij opnieuw een visum. Het is wel weer een gezellige boel bij de ambassade, afgelopen woensdag was een vrije dag en waren ze gesloten met als gevolg dat er vandaag maar liefst 120 mensen voor de deur liggen. En als we ’s middags ons paspoort op gaan halen samen met die andere 118 mensen is er maar een loket open. Die ambassade blijkt tot altijd weer een goede oefening te zijn voor het echte India! Omdat we voor 12.00 uur ons paspoort in moeten leveren en pas na 15.30 het paspoort weer op kunnen halen, besluiten we naar Scheveningen te rijden. Voor het eerst sinds de tsunami, een maand eerder, zien wij weer zee. We lopen over de boulevard naar de passage en kijken met een schuin oog naar de zee want je weet maar nooit of die misschien onze kant op komt. Terwijl wij tijdens de zeebeving geen golven hebben gezien, we zaten namelijk nog in onze kamer toen het water binnen kwam, zijn we toch niet helemaal op ons gemak zo vlak bij de zee. Als we naar huis rijden gaat de telefoon, het tropenziekenhuis, ook Anouk heeft Bilharzia. Bilharzia is in dit stadium nog goed te behandelen, we krijgen een kuur voorgeschreven die we eenmalig moeten slikken. 85 tot 90% van de mensen geneest van deze kuur. We hebben destijds wel bilharziatabletten genomen (twee kuren zelfs om de bilharzia in een vroeg stadium uit te bannen) maar die hebben niet mogen baten. Toch belangrijk dus om altijd even een check-up te doen als je thuis bent. Over negen maanden hebben we een nacontrole in het tropenziekenhuis, ze kijken dan of de bilharzia verdwenen is.

Visum India: 50 Euro (contant betalen, pinnen niet mogelijk)

Dag 337: vrijdag 29 januari (ticket Delhi)

Vijf weken Nederland: ontelbare ziekenhuisbezoeken, bekende nederlander geworden, talloze broodjes kroket, frikandellen en kilo's drop achterover gewerkt, heel veel telefoontjes en mailtjes naar aanleiding van de tsunami, een website die er bijna uitklapt doordat er op een dag 3.000 bezoekers zijn, nieuwe huurders gezocht voor mijn appartement, kleine verhuizing gehad, problemen met de reisverzekering, beide bilharzia opgelopen (en dus nu bezig met een wormenkuur), nieuwe reisverzekering afgesloten, uren in de file gestaan tussen Eindhoven en Den Haag en vice versa, bijna omver gelopen in de stad omdat iedereen zo hard loopt, weer helemaal op de hoogte van de laatste roddels, zwangerschappen, bruiloften, verhuizingen,  ................etc, etc, etc.................

Nu we ons visum voor India hebben kunnen we weer op reis. We vinden een last minute aanbieding naar Goa voor 450 Euro maar krijgen geen korting op de reissom omdat we niet mee terug vliegen. Bovendien gaan er nog diverse telefoontjes en lang wachten overheen voordat ze van TUI reisbureau eindelijk tijd hebben om eens te informeren bij de touroperator en terug te bellen. Wat is boeken via het internet dan toch fijn! Gelukkig is daar nog Mike, een vriend van Marcel, die ons helpt een ticket uit te zoeken naar Delhi. We vinden een enkele reis voor nog geen 400 Euro. Het wordt een kleine wereldreis op zich: via Londen vliegen we naar Muscat en dan door naar Delhi. Maar het is wel de goedkoopste vlucht die we kunnen vinden. Zaterdag 5 februari vertrekken we weer. We gaan eerst het noorden van India bezoeken, dan door naar Nepal en dan verder naar China. We zien wel hoever we komen en of we nog zin hebben om daarna verder te reizen, alles staat nog open.

Dag 340: maandag 31 januari (nieuwe reisverzekering)

We sluiten een nieuwe reisverzekering af via de Joho Company. Dit keer hebben we gekozen voor een reisverzekering van Isis. De voorwaarden zijn beter (bagage beter verzekerd en tussentijdse thuiskomst is gratis) en we zijn al dat gedoe bij Elvia zo beu.