5 Ringit is ongeveer een Euro.

Dag 455 en 456: zaterdag/zondag 28/29 mei
De trein naar Maleisië (Sungai Golok) vertrekt om 13.00 uur en we besluiten dus meteen na het uitchecken maar naar het treinstation te vertrekken. Die ratten van een taxichauffeurs vragen allemaal 200 Bath om ons naar het treinstation te brengen, terwijl dit een ritje van 50 Bath is. En de meter werkt nooit bij dit soort taxi’s. Uiteindelijk vinden we na vijf taxi’s iemand die gewoon de meter aanzet en ons rechtstreeks naar het treinstation brengt. De trein is een stuk luxer dan in India en een heel stuk schoner. Het is dan ook wel 4x zo duur, maar dat mag de pret niet drukken. In de trein is ook een restauratiewagen dus we bestellen maar meteen ontbijt en avondeten. Er komen ook voldoende verkopers voorbij met snacks en koud bier! Als we Bangkok verlaten zien we steeds meer vrouwen met hoofddoeken en moskeeën in het straatbeeld opduiken. Het uitzicht vanuit de trein is fantastisch, overal waar je kijkt zie je palmbomen, rijstvelden, vergeleken met Bangkok is het hier echt groen. ‘s Avonds krijgen we een echt bedje met matras, kussen en zelfs een dekentje, wat een luxe! Na een onrustige nacht zijn we vroeg wakker en om 11.00 uur zijn we in Sungai Golok. We stappen met onze grote rugzakken achterop een brommer en worden naar de grens gebracht. Even stempels halen en binnen tien minuten staan we in Maleisië. Samen met een Finse dame pakken we de taxi naar Kota Bahru waar we meteen de boot pakken naar de Perhentian eilanden. Naast Kuala Lumpur wordt dit onze enige stop in Maleisië omdat Marcel al vaker in Maleisië is geweest. De taxi rijdt goed door en om 13.00 uur zijn we al bij de haven. Meneer wil ons nog wel even een poot uitdraaien want als we vragen of de airco aan mag wil hij 10 ringit meer hebben. Laat maar zitten die airco!! Ze zijn ook overal hetzelfde die taxichauffeurs. We durven niet meer te vragen of de radio aan mag, dan moet hij weer extra geld hebben. De boot komt pas om half zes dus we moeten bijna vijf uur wachten. We eten wat en lezen een boekje om de tijd te doden. De boottocht naar de Perhentian eilanden duurt maar 45 minuten maar iedereen wordt voor de deur ‘gedropt’. We worden vlak voor de kust in een klein bootje gezet om naar het eiland te gaan. We hebben een beetje pech met accommodatie en Marcel moet ruim een uur zoeken voordat we iets fatsoenlijks en betaalbaars vinden. Uiteindelijk vinden we een kamer in Mohsin chaletes. 

Treinticket: 577 Bath (upperbed)/627 Bath (lowerbed)
Taxi haven: 60 ringit per taxi (delen dus)
Bootticket: 60/40 ringit snel/langzaam
Mohsin Chalets: 50 ringit incl. badkamer

Dag 457 t/m 459: maandag 30 mei t/m woensdag 1 juni (Perhentian Islands)
De Perhentian eilanden zijn echt relaxte oorden om even bij te komen. Het ziet er uit als een bounty strand, wit zand en wuivende palmbomen, azuurblauwe zee. En het water is ook nog badkuipwarm met een gemiddelde temperatuur van 29 graden. We vermaken ons dus een paar dagen met luieren en duiken. Het duiken is hier goedkoop, 14 euro per duik en de divesite zijn erg goed. En er is voor ieders wat wils, wrakduiken, diepduiken, etc. Wij gaan duiken met Spice Divers maar er zijn meerdere goede duikscholen op het eiland. Deze duikschool zit toevallig dicht bij ons hotel en ze hebben een aantal Nederlandse divemasters rondwandelen. Voor ons is dit de eerste keer dat we sinds de tsunami weer op het strand zijn. We hebben een hutje vrij ver van het strand en wat hoger op een heuvel. Direct aan het strand zitten hoeft voor ons even niet. We slapen ‘s nachts verbazingwekkend goed en ook op het strand liggen valt mee. De angst voor nog een tsunami is een beetje op de achtergrond geraakt. We worden er onderweg ook minder mee geconfronteerd. Steeds minder mensen vragen ons waar we waren tijdens de tsunami en wij brengen het vaak niet eens meer te sprake. Pas als we wat langer met mensen optrekken vertellen we het hele verhaal. 

Duiken: 70 ringit per duik, pakket van zes duiken kost 360 ringit.

Dag 460 en 461: donderdag 2 juni en vrijdag 3 juni (Kuala Lumpur)
Marcel gaat ‘s ochtends nog even duiken en om 16.00 uur vertrekken we weer naar het vaste land. Om 20.00 uur stappen we in de bus naar Kuala Lumpur. Vanuit KL zullen we naar Java/Indonesië vliegen. Op het vaste land pakken we een taxi naar Kuala Besut waar de bus naar KL vertrekt. Er zijn ook rechtstreekse boten naar Kuala Besut maar wij hadden vooraf ons ticket al geregeld en betaald waardoor we bij de andere ferrieplaats uitkomen en nog een taxi moeten pakken naar het busstation. Niet zo slim dus! In Kuala Besut moeten we nog even een paar uurtje wachten op de bus dus besluiten we nog even te gaan internetten. Als we met zijn vieren naar het internetcafé lopen sluiten ze gauw de deur………….zucht………….. Dan maar eten en een boekje lezen. De bus naar KL is luxe maar ijskoud, waarschijnlijk denkt de chauffeur dat hij diepvrieskippen vervoert ipv passagiers. ‘s Ochtends om vijf uur worden we gewekt, we zijn in KL. Met een taxi begeven we ons naar Chinatown waar een hostel vinden voor een nacht en we duiken nog snel even ons bed in. Een paar uur later zijn we wakker en gaat Anouk naar de Petronas Towers. Als ik vraag naar kaartjes blijken ze allemaal al weg te zijn (het is gratis toegang dus erg gewild) en moet ik morgen maar terugkomen. Ik leg uit dat we morgen weer vertrekken en krijg toch nog een kaartje en kan naar binnen. Om half drie meld ik me bij de balie en mag ik naar binnen. Eerst wordt er een film getoond over de bouw van de twee torens en vervolgens gaan we met de lift in 40 seconden naar de 41ste verdieping, de skybridge. Het gebouw heeft meer dan 80 verdiepingen maar bezoekers mogen maar tot de skybridge komen, 140 meters boven de grond. Geen probleem hoor, want het uitzicht is nog steeds indrukwekkend. Achter het gebouw ligt een groot park met vijvers en een zwembad. En overal waar je kijkt zie je enorme wolkenkrabbers. Na tien minuten mogen we weer naar beneden. In de enorme shoppingmall beneden vind je talloze winkels zoals Cartier, Chanel, Blueberry’s en Tiffany’s. Maar snel doorlopen, dit is iets boven budget. Met de metro weer terug naar Chinatown waar we ‘s avonds wat gaan eten bij een van de vele restaurants. We lopen nog even over de markt in Chinatown waar je DVD’s, Diesel t-shirts en Chanel tassen vind. Maar het is zo druk dat je over de koppen kunt lopen, we besluiten dus maar om te keren naar het hotel en vroeg te gaan slapen, morgen op tijd op voor onze vlucht.

Taxi busstation Kuala Besut: 15 – 20 ringit
Taxi busstation KL – Chinatown: 10 ringit
Red Dragon: 50 ringit (2 pers. Kamer)