Genoemde prijzen zijn in Malawi Kwacha. Een dollar is ongeveer 110 kwacha.

Dag 176: zaterdag 21 augustus (Nkhata Bay)

Als we ‘s ochtends onze spullen in de auto willen zetten staan twee van onze dozen buiten de auto. Vreemd? Als we naar de auto lopen zien we het al, er is ingebroken! We letten altijd op dat er een wacht is en dat er een hek om het parkeerterrein staat, maar toch hebben ze kans gezien in te breken. We lopen naar de receptie en vragen of ze naar de politie wil bellen. Ze weigert dit en zegt steeds dat de baas eerst moet komen. Na een half uur wachten zijn we het zo beu dat Marcel zelf naar het politiebureau loopt. Tien minuten later (nadat ze bij het bureau eerst op zoek moesten naar een auto) is Marcel terug met drie agenten. Hij arriveert tegelijk met de eigenaar van het hotel en die is niet blij dat wij zelf al de politie gewaarschuwd hebben. De wacht wordt ook uit zijn bed gelicht en algauw komt de aap uit de mouw. Hij is vannacht van het terrein af geweest voor een uurtje. Waarschijnlijk heeft hij de inbrekers gestoord want alle deuren zijn open, de motorkap staat open en de accu is deels losgeschroefd. Ze hebben geprobeerd de autoradio te jatten maar dat is dus niet gelukt. Ze wisten ook precies wat ze zochten want etenswaren en shampoo hebben ze laten staan. Van de politie horen we dat we een klacht kunnen indienen en de eigenaar voor de rechter kunnen dagen. Ahhha, daarom wilden ze in eerste instantie de politie er niet bij hebben. Aangezien we op doorreis zijn kunnen we niet wachten op die Afrikaanse rechters maar kunnen we wel een schadevergoeding krijgen van de eigenaar. De agent wil weten hoeveel we willen hebben. Anouk zet hoog in en vraagt 500 dollar. Onderhandelen doen ze hier toch altijd dus maar meteen hoog inzetten. Uiteindelijk krijgen we 50 dollar van die man voor de geleden schade. Marcel gaat de auto opnieuw inladen en Anouk gaat mee naar het bureau om het politierapport in te vullen. Terwijl Anouk staat de wachten wordt er een man binnen gebracht die net opgepakt is met twee koffers vol ivoor!! Minstens drie olifanten hebben daarvoor het loodje moeten leggen. Om half twaalf zijn we eindelijk klaar en we besluiten vandaag nog de grens over te steken naar Malawi, we zijn Tanzania helemaal beu. Dit keer gaat het bij de douane gelukkig een stuk sneller en binnen een uur zijn we beide grenzen over. In Tanzania werden we nog wel aangehouden door de politie. Of we een gevarendriehoek bij hebben? Die hebben we nog steeds niet gekocht maar Anouk tovert het politierapport te voorschijn en legt uit dat we er pas net achterkomen dat ook die gestolen is. Hij trapt er in en we mogen weer verder rijden. We rijden naar Nkhata Bay (Lake Malawi) waar we om 19.00 uur aankomen. We nemen een chaletje bij de Big Blue Lodge met uitzicht over het meer. We eten wat bij de lodge en vallen ‘s avonds uitgeput in bed, wat een dag!!

Chalet Big Blue Lodge: 900 mkw
Eten Big Blue Lodge: 300 – 400 mkw  

Dag 177: zondag 22 augustus (Nkhata Bay)

We zijn laat uit bed en na het ontbijt wandelen we even het dorp in. Het dorp is niet echt groot, een hoofdstraat met een markt en een kleine supermarkt. Bij de supermarkt aangekomen voelt Anouk zich niet helemaal goed en het ontbijt komt er al snel uit. We besluiten terug te gaan naar de lodge waar we de rest van de dag een beetje rondhangen en van het uitzicht genieten. Later op de dag wandelen we nog even naar de duikschool want Marcel wil gaan duiken in Lake Malawi. Het eten bij de Big Blue Lodge was niet echt lekker, dus we proberen het lokale restaurant in het dorp zelf. Bij Hot Spot kun je voor minder als een dollar een hele maaltijd bestellen en het smaakt ook nog beter als bij de lodge. We nemen nog even een kijkje bij de souvenirkraampjes. Ze vragen een redelijke prijs maar we willen morgen nog even gaan kijken bij de politiepost, vier km buiten het dorp. Daar is nog meer keus en daar schijn je ook beter te kunnen onderhandelen.

Restaurant Hot Spot: 100 – 200 mkw

Dag 178: maandag 23 augustus (Nkhata Bay)

Marcel gaat een duik maken in Lake Malawi. Verwacht hier geen grote vissen maar het is natuurlijk wel weer eens wat anders dan in de zee duiken. Het duiken is op zich leuk en bilharzia is hier niet zo’n groot probleem als in het zuiden van Lake Malawi. Anouk ligt wat in de zon maar vlucht al gauw naar binnen, het is te heet. Je kunt nu goed merken dat de zomer er aan zit te komen. Nadat Marcel terug is van het duiken stappen we in de auto en rijden naar de politiestop vier kilometer verderop. Er zijn wel twintig souvenirshops hier dus keuze zat. We kopen twee chief chairs voor 30 dollar. Als we vragen of ze de stoelen voor ons willen inpakken gaan ze moeilijk doen, daar moeten we nog vijf dollar extra voor betalen. Als we weglopen kan het ineens wel. We kopen beide nog een tafeltje en wat kleine souvenirs. Als we alles in de auto laden ligt de auto echt vol. En we reizen toch al niet zo ligt want met een auto hoef je nergens naar te kijken, je kan alles gewoon achterin gooien.

Duiken Nkhata Bay: 20 dollar per duik

Dag 179: dinsdag 24 augustus (Lilongwe)

We willen richting Cape Maclear maar dat is een rit van 800 kilometer. We besluiten een tussenstop te maken in Lilongwe, de hoofdstad van Malawi. Dit ligt mooi halverwege de route. ‘s Ochtends om 09.00 uur rijden we weg en om 14.00 uur zijn we al in Lilongwe. We zetten ons tentje op bij Kiboko, een hostel gerund door Nederlanders. We informeren bij het postkantoor wat het kost om iets naar huis te sturen maar daar worden we niet vrolijk van. 600 mkw per kilo en dan komt er ook nog 1200 mkw administratiekosten bij. Dat wordt dus stoelen en tafels verschepen vanuit Zuid-Afrika. We halen even wat boodschappen en koken ons eigen potje eten. Lilongwe is net als al die andere Afrikaanse steden, druk en rommelig en niet echt boeiend!

Kiboko Camp: 3 US$ pppn

Dag 180: woensdag 25 augustus (Cape Maclear)

Op tijd uit bed, ontbijten en op weg naar Cape Maclear. De laatste 40 kilometer is geen pretje. Ze zijn aan de weg aan het werken en we moeten regelmatig over een dirt road die naast de weg ligt. Maar we redden het en om 14.00 uur zijn we in Cape Maclear. Het dorp is nog kleiner en met nog minder faciliteiten dan Cape Maclear. Het is een zandweg met hutjes, twee duikscholen, een restaurant en wat hostels. Maar dat is ook meteen de charme van deze plaats, dit is tenminste echt Afrika. Op de camping komen we twee Nederlanders en twee Israëliërs tegen die bij Scuba Shack een duikbrevet gaan halen. We wandelen naar de duikschool en Anouk schrijft zich in voor een PADI Open Water cursus en Marcel gaat zijn Rescue cursus doen, als voorbereiding op zijn Dive Master. Morgen om 08.00 uur beginnen we met de Open Water cursus. We bestellen avondeten bij Fat Monkey’s maar dat is een vergissing, we moeten twee uur wachten op ons eten. Zucht, blijft Afrika!

Camping Fat Monkey’s: 100 mkw pppn
Padi Open Water: 180 US$
Rescue Diver: 200 US$

Dag 181 t/m 186: donderdag 26 augustus t/m dinsdag 31 augustus (Cape Maclear)

Duiken, duiken en nog eens duiken doen we deze dagen. De Open Water cursus begint met zes personen maar langzaam aan vallen er mensen af en uiteindelijk zijn we met vier mensen over. De theorie is oervervelend maar het hoort erbij, het duiken is wel superleuk! Tijdens de lunch eten we bij Thompson. Goed eten voor een schappelijke prijs! Op 30 augustus haalt Anouk haar duikbrevet en de volgende dag gaan we samen duiken. Als we terug zijn op het strand ligt Mr Black te verzuipen in het water. Mr Black is een van de medewerkers van de duikschool. Marcel en Ramy weten hem te redden en nadat ze ‘s middags nog even examen hebben gedaan zijn ze allebei geslaagd door de Rescue cursus. Dat is mooi, nu kan Marcel Anouk redden als ze verzuipt.

6 november 2006, twee jaar en drie maanden later!
Eindelijk Marcel duikpasje is binnen! Afgelopen twee jaar heel veel gemaild met Scubashack en uiteindelijk PADI UK ingeschakeld. Die is een half jaar bezig geweest om contact te zoeken met Scubashack. De eigenaar van Scubashack die ook de duikinstructeur is, was vergeten de papieren te ondertekenen. Tja, dat het dan ruim twee jaar moet duren voordat ik mijn duikpas ontvang is voor mij een groot raadsel. Een dikke onvoldoende voor Glenn en zijn diveshop! We hebben veel goede verhalen gehoord over de diveshop die naast de Scubashack staat. Mocht je overwegen om te gaan duiken in Cape Maclear ga dan bij de buren duiken en niet bij Scubashack en haar kornuiten!

Malawi in het kort!