Reisverslag november: Turkije en Zuid-India

Istanbul, Bombay

Genoemde bedragen zijn in Turkse lire, 1 Euro = Ī 2.000.000 lire.

Dag 270: 22 november (Istanbul)

Na ruim zes weken te zijn thuis geweest ivm de operatie die Anouk moest ondergaan, vertrekken we vandaag weer. We hebben besloten het Midden-Oosten over te slaan en vandaag reizen we eerst naar Istanbul van waaruit we twee dagen later naar Mumbai (India) vliegen. Lekker makkelijk want vanuit Eindhoven kun je goedkoop naar Istanbul vliegen met Corendon. We hebben onze bagage zondagavond al ingecheckt en met een half uurtje vertraging zitten we om 09.30 uur in de lucht. Keurig om 13.00 uur landen we in Istanbul. Na lang zoeken vinden we in de wijk Sultanmhet een kamer voor 10 Euro. Het is het goedkoopste wat we kunnen vinden en er zijn dan ook geen buitenlandse  toeristen te vinden in dit hotel. We wandelen we wat door de wijk Sultanmhet, het is de toeristenwijk van Istanbul omdat het vlak bij de blauwe moskee en andere bezienswaardigheden ligt. Istanbul is een mooie stad maar alleen de moskees herinneren je aan het feit dat je in het Midden-Oosten bent, voor de rest is de stad vrij westers.

Hotel Emin 1: 20.000.000 lire (basic)
Taxi vliegveld: 20.000.000 lire

Dag 271: 23 november  (Istanbul)

Nu Anouk beter is begint Marcel met zijn gezondheid te sukkelen. Hij heeft pijn in zijn liesstreek.  We besluiten naar het ziekenhuis te gaan en de Nederlandse ambassade verwijst ons door naar het Amerikaans ziekenhuis. Marcel krijgt een echo en er komt een uroloog kijken. Uiteindelijk blijkt het een ontsteking te zijn die behandeld moet worden met medicijnen. Marcel krijgt pijnstillers en antibiotica voorgeschreven. Volgens de arts kunnen we met een gerust hart verder reizen naar India en hoeven we niet meteen om te keren. Wel zal Marcel in India nog even een bloedtest moeten ondergaan omdat ze in Turkije geen tropische ziektes kunnen onderzoeken, daarin zijn ze namelijk niet gespecialiseerd. Het vermoeden bestaat namelijk dat de ontsteking wordt veroorzaakt door een of andere tropische infectie. Als we 's middags eindelijk terug zijn uit het ziekenhuis is het eigenlijk te laat om nog wat te gaan ondernemen, we besluiten dus maar de Grand Bazaar in te duiken. Zonder op te letten lopen we naar binnen en verdwalen natuurlijk gigantisch. Al die gangen in de bazaar lijken op elkaar en overal verkopen ze tapijten, sjaals, keramiek, etc. We drinken een kopje Turkse appeltjesthee en keren terug naar het hotel, maar dan gaat het weer fout. Marcel weet een kortere route (denkt ie) en opnieuw verdwalen we hopeloos. Gelukkig vinden we een aardige Turk die met ons de halve wijk doorloopt op zoek naar ons hotel. Na een uur zoeken hebben we het eindelijk gevonden. We besluiten wat te gaan eten (niet te ver van het hotel af) en vroeg ons bed in te duiken.

Dag 272: 24 november (Istanbul)

Door het ziekenhuisbezoek van gisteren hebben we eigenlijk geen kans gezien om wat te gaan bezichtigen en ook vandaag valt dat (letterlijk) in het water. Het regent zo hard dat we besluiten binnen te blijven en om 12.00 uur maar een taxi te pakken naar het vliegveld voor onze vlucht naar Mumbai. We vliegen met Qatar Airways via Doha naar Mumbai. We vertrekken zonder vertraging en zelfs tien minuten te vroeg. Nu hebben al heel wat vaker in een vliegtuig gezeten maar dit is voor het eerst dat we te vroeg vertrekken. Na een paar uurtjes vliegen landen we al in Qatar waar we vier uur moeten wachten op onze volgende vlucht. Dat deze overstaptijd geen overbodige luxe is blijkt al snel. Tegelijk met ons zijn er nog wat vluchten geland en in de aankomsthal is het een grote puinhoop. Het vliegveld is gewoon niet berekent op zoveel mensen want de wachtruimtes stromen even later helemaal vol en ook bij de toiletten staan lange rijen. En dan wil Qatar Airways het komend jaar de vluchten nog gaan uitbreiden, ben benieuwd hoe ze dat gaan doen? We vermaken ons ondertussen met mensen kijken, wat het is een groot kleurenspel van mensen daar in de luchthaven. De arabieren in lange witte jurken met een theedoek op hun hoofd, vrouwen van top tot teen gekleed in het zwart waarbij alleen de ogen zichtbaar zijn en Indiase mensen die wachten op hun vlucht naar Mumbai, gekleed in kleurrijke sari's. Om 22.00 uur zitten we weer in het vliegtuig op weg naar Mumbai.

Zuid-India

De rupee staat op het moment van schrijven 60 voor 1 Euro. Omdat er de laatste jaren in India veel plaatsnamen zijn veranderd (Bombay werd bijvoorbeeld Mumbai) zijn, waar dit het geval is, beide namen genoemd. Hopelijk voorkomt dit verwarring.

Dag 273: 25 november (Mumbai - Bombay)

Om 05.00 uur 's ochtends landen we in Mumbai. Zelfs op de vroege ochtend is het al verstikkend heet en het vliegveld is een grote chaos. Gelukkig zien we kans ongedeerd langs de douane te komen waar we al een mooi staaltje zien van ďEuropees toerist meets Indian CultureĒ. In de rij naast ons staat een Engelsman met zijn paspoort in zijn hand klaar om door de douane te gaan, pal achter hem, met nog geen twee centimeter ertussen staat een IndiŽr ook klaar met zijn paspoort. Persoonlijke ruimte hebben ze ook hier nog nooit van gehoord. Telkens als de Engelsman een stapje naar voren doet schuift de IndiŽr, tot grote ergernis van de Engelsman, met hem mee. Als hij zich op een gegeven moment omkeert en er iets van zegt kijkt de IndiŽr dan ook heel verbaast, hij snapt niet wat hij fout heeft gedaan.  We pakken een taxi naar de wijk Colaba. Mumbai is precies wat we er van verwacht hadden; heilige koeien midden op straat, een enorme ravage overal, mensen die overal op straat liggen te slapen, bedelaars en (zelfs op dit vroege uur) verkopers. Helaas hebben we een beetje pech met het zoeken naar een hotel, alles zit vol. We vinden een erg basic kamer en besluiten die maar te nemen. Omdat we in het vliegtuig niet hebben geslapen duiken we meteen ons bed in en vallen direct in slaap. 's Middags om 17.00 uur worden we pas weer wakker. We gaan wat eten en wandelen wat door de wijk op zoek naar een ander hotel. Een goedkoop hotel vinden in Mumbai kun je vergeten, het is de duurste stad van India qua hotelprijzen. Een beetje fatsoenlijke kamer kost algauw een slordige 1000 rupees (= 20 Euro). 

Airport taxi: 350 - 400 rs
Hotel Tourist House: 550 rs (basic)

Dag  274 t/m 280: 26 november t/m  2 december (Mumbai)

Doordat Marcel nog steeds tobt met zijn gezondheid bestaat onze week in Mumbai vooral uit ziekenhuisbezoeken, ook een verhaal apart,daarom hieronder even een korte samenvatting van Mumbai en het ziekenhuis.

De stad
Nadat we een nacht in een basic hotel hebben doorgebracht besluiten we te verhuizen naar Apollo Guesthouse. Wel iets duurder maar een stuk luxer en omdat Marcel zich nog niet optimaal voelt besluiten we toch maar te verkassen. Ook hebben we beide enorme veel last van een jetlag en brengen heel wat uren door in bed (overdag) terwijl we 's avonds niet in slaap kunnen komen. Mumbai is een enorme stad met 16 miljoen inwoners. Het is ook een stad met de grootste sloppenwijken van AziŽ. Toch heb je minder last van bedelaars en verkopers dan je zou verwachten in India. Ok, ze zijn er wel, maar ze zijn minder hardnekkig en lastig dan in het noorden (wat wij dan van de verhalen gehoord hebben). Mumbai is de filmstad van India (vandaar de bijnaam Bollywood) en produceert op jaarbasis meer films dan Hollywood. We hebben inmiddels wat films gezien en in het kort komt het altijd op hetzelfde neer. Drie hoofdpersonen, twee mannen en een vrouw. Uiteraard zijn beide mannen verliefd op dezelfde vrouw en moet er gekozen worden. Een echte tranentrekker. Verwacht geen expliciete seks - of zoenscŤnes want verder dan een handje vasthouden gaan ze niet in de film. Mumbai is tegelijk heel Westers. In Colaba vind je naast de winkels die sari's verkopen ook winkels van Levi's, Wrangler, Lee, Ray Ban, etc. Bij het Taj Mahal hotel bevind zich de Gateway to India. Een soort Arc de Triomphe, gebouwd door de Engelsen. 's Avonds is het echt een bezienswaardigheid want dan staat het er vol met eetkraampjes en prullariaverkopers. Ook een taxi pakken in Mumbai is een leuke bezigheid, soms vergeten ze de meter aan te zetten. Waarop Anouk ze 10 rupees biedt voor een rit die normaal 75 rupees kost. En kwaad dat ze dan kunnen worden!! Een van de taxi's waar we inzaten kreeg stukken waardoor we van taxi moesten wisselen. Geen probleem, kan allemaal gebeuren in Mumbai. Onderweg valt heel veel te zien, mensen die cricket spelen, de straatverkopers en de bedelaars die maar bij het raampje van de taxi blijven hangen (zelfs als je het al hebt dicht gedaan). Mumbai wordt door veel reizigers overgeslagen maar toch is het een leuke stad om een paar dagen rond te kijken, er valt genoeg te beleven en te zien.

Onze volgende stop is Goa en we gaan voor het eerst een treinkaartje kopen in India. We nemen 's avonds een taxi naar het station maar helaas, we kunnen geen kaartje kopen. De toeristenbalie is namelijk alleen maar geopend van 08.00 tot 15.00 uur en we moeten de volgende dag terugkomen. Een tout wil voor ons wel een kaartje kopen voor 1700 rs pp!! Is ie helemaal op zijn achterhoofd gevallen. De volgende dag keren we terug met paspoort, bewijs van de pinautomaat en we gaan in de rij staan. Eerst weer een formuliertje invullen en dan kunnen we eindelijk een ticket kopen, voor 300 rs pp!!! Dat scheelt even met die prijs van die tout!

Apollo Guest House: 900 rs (incl. badkamer)
Taxi stad: 50 - 100 rs (vraag of ze de meter aanzetten)
Treinticket Goa: 293 rs pp

Het ziekenhuis
Het Breach Candy Hospital in Mumbai is het beste ziekenhuis van Mumbai, zo niet het beste ziekenhuis van heel India (volgens onze reisgids). We moeten eerlijk zijn, het ziekenhuis is een hele beleving. Via de Emergency Room belanden we bij dokter Barman (geen grapje, die man heet echt zo, Marcel voelt zich er meteen thuis). De spreekkamer verschilt niet veel van die in Nederland, het gebruikelijk bureautje, tafel en gordijn. Er is echter een verschil, om de haverklap wordt er op de deur geklopt door verpleegkundigen en patiŽnten die van alles willen vragen of zeggen. En er is toch een wachtkamer met secretaresse hoor! Zelfs als de dokter met Marcel's diagnose bezig is wordt de volgende patiŽnt al binnen geroepen. We mogen elke dag wel een keer terugkomen in het ziekenhuis, dan weer voor bloedtest, dan weer voor een uitslag, dan weer voor een echo. Ze schijnen hier niks in een dag te kunnen. Het bloedprikken is een verhaal apart, eerst wordt de naald in Marcels arm gestopt en daarna gaan ze pas op zoek naar de ader. De echokamer heeft redelijk moderne apparatuur maar de kamer zelf lijkt op een noodgebouw en kan wel een nieuw likje verf gebruiken. Ook het gordijn moet nodig eens gewassen worden. Zijn maar kleinigheidjes, maar toch! De chirurgen lopen in operatiekleding over de gang (status of zo). De medicijnen die we nodig hebben kennen ze niet bij de apotheek in het ziekenhuis en we worden doorverwezen naar de lokale apotheek in de stad. En dat is nog niet alles. Marcel moet ook nog even langs bij een uroloog (die zich buiten het ziekenhuis bevindt in een soort kraakpand). Deze man wil meteen gaan opereren. Even later snappen wij ook waarom, de Indiase man voor ons betaalt 500 rupees voor het consult en wij mogen even 1.000 rupees neertellen. Een telefoontje naar Nederland leert ons dat Marcel niet geopereerd hoeft te worden en gewoon verder moet gaan met medicijnen slikken. Uiteindelijk heeft Marcel waarschijnlijk Filariasis, een tropische ziekte die veroorzaakt wordt door muggenbeten. Dit is goed te behandelen met medicijnen.

Tip:
In de Lonely Planet wordt het restaurant Leopold's genoemd als een goed restaurant. Wij zijn er diverse keren geweest en het klopt, het eten is erg goed, maar helaas ook erg prijzig doordat er veel reizigers komen. Leopold's is uitermate geschikt als je andere mensen tegen wilt komen maar er is nog meer te vinden in Mumbai. In dezelfde straat vind je ook Food Inn, waar je voor de helft van het geld net zo goed kunt eten (en de bediening is supervriendelijk). Nog een stukje verder zit ook een heel goed vegetarisch restaurant met heerlijke thali. Aan de overkant, een paar blokken verder vind je ook nog een hele goede bakker (Theodorma). Heerlijke worteltjestaart, brownies, koffiebroodjes, etc.

Eten Leopold's: 100 rs
Eten Food Inn: 50 rs

Terug naar Reisverslagen                                      Verder naar Zuid-India